Search Results

Fotoverslag van Cactusfestival in Brugge op vrijdag 05/07/2019. Op vrijdag zagen we onder andere optredens van SX, Goose en Oscar & The Wolf. SX GOOSE Oscar & the Wolf Foto's: Pieter Bouckhout #Cactusfestival #Cactus #Brugge #SX #goose #Oscarandthewolf

Nieuwe reviewers wil zeggen dat we een breder spectrum (aan o.a. Rock/Metal) zullen aanbieden. De Zweedse Power Metal band Sabaton bv., met een eerste single uit hun nieuwe album The Great War, dat op 19 july verschijnt via Nuclear Blast. Wie er zich op gooit en wat hij/zij ervan vindt, lees je binnenkort op deze pagina. De Zweden staan trouwens op 2 february 2020 in de Lotto Arena! Een woordje uitleg Bassist Pär Sundström comments: "We choose 'Fields of Verdun' to be the first single since we felt it represent the album perfect, a classic SABATON metal song which we cannot wait to include in the future setlists. The story of the battle of Verdun is also very representative for the album since it has all elements that identifies with ‘The Great War’. Verdun is so much WW1 that we decided to hold the first album presentation in this city, inviting journalists from around the world to not just hear the album, but also understand the story behind it. It is the first single from the upcoming album even if we just released 'Bismarck', but that song is not from the upcoming album. We decided to write 'Bismarck' outside the album since the story does not connect to WW1 and also that it was recorded at a different time. The meaning of this song was a tribute to all fans who have contributed over the years by sending us ideas for future songs, please continue with that!" The release of SABATON’s ninth full-length record perfectly coincides with the band’s 20th anniversary and the concept album is based on events during the First World War. website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #sabaton #thegreatwar #fieldsofverdun #nuclearblast #lottoarena #biebobconcerts

Soms moet je het niet al te ver zoeken. Tijs Vanneste (ja, dieje van....Oceans Of Sadness!) is 40 jaar geworden en wil geen kille gelukwensen via sociale media. Hij vraagt enkel wat aandacht voor zijn nieuw nummer én de daarbijhorende thematiek. Stem samen met ons 'Soms' naar de #1 in de Vlaamse top 100 van Radio2. Easy peasy...en je hoeft er écht geen hele boterham gegevens voor in te vullen, enkel 'tijs' en dan op het duimpje klikken. Een woordje uitleg Tijs Vanneste "Van Echelpoel" verrast met bijzonder nummer voor OverKop Voor 432.291 kinderen in het basisonderwijs en 439.337 jongeren in het secundair onderwijs nadert het einde van het schooljaar. Een verademing zou je denken, zeker nu de examens bijna achter de rug zijn. Maar dat is niet altijd en voor iedereen zo. Heel wat jongeren worstelen mentaal met de overgang van het schooljaar naar de zomervakantie. Relatie met ouders vaak moeilijk Het gemis aan vrienden en klasgenoten, maar ook met het wegvallen van dagelijkse structuur is opvallend. Eenzaamheid en verveling gaan tijdens dit kantelmoment hand in hand. Opmerkelijk ook: 23% van de oproepen bij Awel gaan in de zomermaanden over de relatie van jongeren met hun ouders. Dit cijfer wordt onderschreven door de bevindingen van de 5 OverKop-huizen. Nummer voor OverKop Speciaal voor OverKop schreef Tijs Vanneste, aka ‘Jef Van Echelpoel’ het atypische nummer ‘SOMS’, een heuse oorwurm waarin hij erkent dat het bij iedereen wel eens moeilijk gaat. In het nummer vraagt hij subtiel om liefdevol en zorgzaam met elkaar om te gaan. Quotes Tijs “‘Soms’ is een lied voor alle jongeren die het moeilijk hebben met zichzelf, met anderen of met het leven. Het is bedoeld als een klein lichtpuntje waaraan je je kan vastklampen. En waardoor je in het beste geval zelfs kracht vindt om een nieuwe start te maken.” Tijs Vanneste “Het lijkt me niet meer dan normaal dat ik me extra inzet voor jongeren. De wereld en maatschappij wordt er niet simpeler op. Zeker niet voor zij die iets minder standvastig in het leven staan. Standvastigheid is geen vrije keuze, het is voor de meesten onder ons roeien met de riemen die je hebt. En hopen dat je het hoofd boven water houdt.” (Tijs Vanneste) facebook #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #tijsvanneste #soms #radio2 #overkop

Your Highness Corrosion of Conformity dinsdag 2 juli, De Casino (Sint-Niklaas) | Foto's: Wim Wilms #fotoverslag #fotoalbum #fotoreport #concertfotos #concertfotografie #concertphotography #liveconcert #liveshow #liveperformance #yourhighness #corrosionofconformity #decasino

The Chalkheads zijn een nog zeer jonge groep uit Herentals/Herenthout die opgericht werd in april 2016 door Jonas Van Hove en Abel Van Steenweghen en Ruben Vanstiphout. In 2018 kwam Bram Van Bergen bij de band en sinds januari 2019 spelen ze in de huidige bezetting met: Izaya Janssens- zang, Bram Van Bergen-bass, Jelle Van Vlerken-Drums , Jonas Van Hove gitaar/zang en Arne Verhoeven- gitaar. Ze hebben ondertussen een 5 tal eigen nummers die meestal samen geschreven worden al heeft Jonas Van Hove het grootste aandeel in de songs als Foggy Hail, Little Grumbler, I Believe In You en I Want To Say Goodbye. Feels Like Home is dan weer volledig geschreven door gitarist Arne Verhoeven.De muziek is goeie Rock met stevige gitaarsolo's en knappe bass en zang lijnen. Uiteraard wordt de setlist voorlopig nog aangevuld met covers maar in september 2019 staat er een studio bezoek gepland om hun eerste E.P in te blikken. Foto's en tekst: Peter Verstraeten #SupportYourLocals #thechalkheads #LocalsinRaw

Josephine mag op deze warme avond een poging doen om het publiek op te warmen. Als Josefien Deloof won ze vorig jaar nog de publieksprijs van Humo’s Rock Rally en nu staat ze weeral in de AB. Nadat ze vorig jaar met Fantastic Negrito in de Roma stond, mag ze nu weer met hem spelen. De Brugse heeft een aangename voorkomen, een zalig rauwe stem en rapt nog eens tussendoor. Na 3-4 nummers komt ze helemaal los en zien we een echt podiumbeest. Vergezeld van een gitarist, toetsenist, drummer en bassist spelen ze een luchtige set die goed ontvangen wordt. Even neemt ze ook zelf de gitaar in de hand om ‘Please’ te brengen. “Dankuwel ik was Josephine” misschien toch wat raar als je met z’n vijven op het podium hebt gestaan. Fantastic Negrito dan. De laatste week van de AB in principe voor de grote festival zomer, en dus dachten ze allicht, laat ons afsluiten met een groot feest. En ondanks een welgesmaakte passage vorig jaar op BSF en een Grammy op zijn schouw, viel de opkomst toch erg tegen. 
Het werd een muzikaal hoogtepunt vol folk, blues en R&B, maar met een vleugje humor.
Twintig jaar na zijn zwaar auto-ongeval waarbij hij vier weken in coma lag, staat Xavier Amin Dphrepaulezz te springen en te dansen als nooit tevoren. En nochtans, Als we hem mogen geloven had hij zijn vader op diens sterfbed beloofd om nooit naar België te komen. En even later blijkt hij het godsgeschenk te zijn voor elke vrouw in ‘Honest Man’. Een turbulent leven heeft de man al achter de rug, ooit een mooi contract getekend bij Interscope, bleek hij op de verkeerde plek op het verkeerde moment (de glorietijd van de Gangsta Rap) te zijn en keerde terug naar Oakland om groenten en weed te kweken. Maar na de geboorte van zijn zoon keerde hij vol energie terug naar de muziek en eindelijk te slagen. Het enige rustpunt in de energieke set is ‘Dark Windows’ een ode aan Chris Cornell die Fantastic Negrito ontdekte op YouTube en de man direct meenam op tournee in Europa. We worden ook op een heerlijke versie ‘In The Pines’ getrakteerd, een nummer dat velen zullen kennen van Nirvana of Mark Lanegan, maar zijn oorsprong al vond rond 1870. Misschien wel spijtig dat Fantastic Negrito hier stond, want hij zou dit weekend in deze hitte Werchter zo platspelen! Toch nog even het redelijk ongewoon einde nog vermelden, want na de set gaat het zaallicht aan en weerklinkt Benjamin Booker luid uit de speakers en gaat de zaal nogmaals uit de bol, niemand verlaat de zaal! Maar toch, helaas, dit was het einde... want even later komen de roadies de versterkers af zetten en verlaten de toeschouwers de zaal, zonder bisnummers. Of toch weer niet, als de mensen eindelijk de zaal verlaten komen de 3 muzikanten plots terug op het podium, echter enkel on wat handjes te schudden. Xavier zelf staat ondertussen aan de merchandise handtekeningen te zetten en de vele lofbetuigingen in ontvangst te nemen! ‘If you have a chance to catch this guy in you town, go, you won’t be disappointed, except when the concert is over, you keep wanting more’ Setlist: My Time in LA (INTRO) Bad Guy Necessity Long Long Road Scary Woman
A Cold November Street
Hump Through The Winter An Honest Man A Boy Named Andrew Dark Windows A Letter to Fear Transgender Biscuits Lost in a Crowd Rant Rushmore
In The Pines Plastic Hamburgers The Duffler Bullshit Anthem dinsdag 25 juni 2019, AB Box (Brussel) | Foto's en Verslag: Sven Togni #fantasticnegrito #absalon #anciennebelgique #BrusselsSummerFestival #ab #abconcerts #ABBrussel #josephine

dinsdag 25 juni, AB Box (Brussel) | Foto's: Sven Togni #fantasticnegrito #josephine #AncienneBelgique #brussel #AB

Aan het puzzelen met het blokkenschema van Rock Werchter? Dan hebben wij een band voor je die je op zondag 30 juni misschien wel eens een kans moet geven. Black Honey staat voor indierock liedjes met veel gevoel voor catchy hooks en de nodige branie. Ze zijn een graag geziene gast op festivals en in het clubcircuit, mede dankzij hun energieke en opzwepende must-see optredens. Zo hebben ze dat ook begrepen bij de organisatie van Rock Werchter blijkbaar, genoeg om hen te strikken dit jaar. De single I Don’t Ever Wanna Love komt – zoals we van de band rond de charismatische frontvrouw Izzy B. Phillips inmiddels gewend zijn – met een fraaie video in die typische Quentin Tarantino sfeer. #BlackHoney #Indierock #RockWerchter

Voor de tweede keer komt er op leffingeleuren nog een extra vijfde podium op zaterdag, in de Onze Lieve Vrouwekerk van Leffinge. Dit jaar ontvangen ze daat opnieuw duyster.live, het concept waarbij Ayco en Eppo hun kindje weer even tot leven wekken. In duyster.live hebben ze vier artiesten te gast, waarvan er drie een sessie spelen en één artiest een volledig concert. Die rol is dit jaar weggelegd voor Marissa Nadler. Voor tussen en na de live-muziek zorgen Ayco en Eppo voor de presentatie, de interviews en een mooie selectie nieuwe en klassieke duyster. platen. De sessies worden verzorgd door: TOMÀN De opvallendste naam is zonder twijfel TOMÀN die voor het eerst sinds 2013 opnieuw zullen samenspelen. Hun laatste concert vond plaats in Beijing, China, en hoewel deze cultband nooit gesplit is werd het nadien bijzonder stil rond hen, “gewoon even geen tijd wegens vaderschap en te veel zijprojecten”. Tomàn werd in 1997 opgericht door Wouter Vlaeminck. Zijn broer Lode wordt drummer en Bram Pauwels bassist. Nadien sloten ook Senne Guns en Alexander Vanysacker aan bij de band. Tomàn wordt vaak onder de postrock-noemer gecatalogeerd en is misschien we dé Belgische duyster.-band bij uitstek. Ze brachten drie platen uit, 'Catchin’ a Grizzly Bear’, ‘Perhaps We Should Have Smoked The Salmon First’ en ‘Where Wolves Wear Wolf Wear’. Eén van hun eerste grote wapenfeiten was trouwens de overwinning op Verse Vis 2003 wat hen toen een plaats op de affiche van Leffingeleuren bezorgde. Speciaal voor Leffingeleuren komen ze nu opnieuw samen om oude live-favorieten in een stripped down versie te brengen. Een unieke kans voor de band om deze originele groep nog eens aan het werk te zien. En wie weet is het wel de aftrap voor een heel nieuw hoofdstuk. BILL RYDER-JONES De fans van Bill Ryder-Jones worden extra verwend want hij zal naast zijn concert met band (in Zaal De Zwerver) ook een exclusieve sessie spelen in de kerk, solo op piano. Op 26 juli komt er eenvolledig herwerkte versie van zijn recentste plaat ‘Yawn’ uit, getiteld ‘Yawny Yawn’. Bill Ryder-Jones kleedde de nummers volledig uit en speelde ze weer in, enkel hergebruikt makend van zijn stem en piano. Een unieke kans dus om deze man op twee verschillende manieren aan het werk te zien. ‘Yawny Yawn' komt uit op 26 juli. (https://www.dominomusic.com/news/de/bill-ryder-jones-announces-new-album-yawny-yawn-for-july-26th) MARISSA NADLER (us) Marissa Nadler is een folkzangeres uit Boston die sinds 2004 bouwt aan een prachtige carrière die haar al acht solo albums en een pak losse releases opleverde. Ze werkte ook al samen met mooi volk als John Cale, Angel Olsen, Mercury Rev en recent met Steve Brodsky (Converge, Cave In) met wie ze de plaat ‘Droneflower’ uitbracht. De stijlvolle Nadler die zingt met een sublieme mezzo-sopraan is de gedroomde artieste om dit jaar ons duyster.live podium af te sluiten. MIREK COUTIGNY Mirek Coutigny ging dit voorjaar met de hoogste eer aan de haal op onze eigen wedstrijd Verse Vis. Pianist en componist Mirek Coutigny behaalde met zijn trio (bestaande uit celliste Jolien Deley en percussionist Jonathan Bonny) zowel de Publieksprijs als de Prijs van de Jury. Coutigny zal in de kerk een solo-sessie spelen. Ondanks zijn klassieke achtergrond zoekt Mirek Coutigny zijn eigen sound waarbij hij akoestische en elektronische instrumenten afwisselt wat resulteert in een mix van soundscapes, neo-klassiek en postrock. Muzikaal zijn er gelijkenissen te horen met pakweg Nils Frahm, Ólafur Arnalds of Boards of Canada. Drie klinkende namen die zonder duyster. nooit in het collectieve geheugen van de muziekfan hadden gezeten want het radioprogramma zette de neo-klassieke muziek mee op de kaart. Leffingeleuren gaat door dit jaar op 13,14 en 15 september 2019. #Leffinge #Leff #Leffingeleuren #marissanadler

I'm Waiting is de naam van de nieuwe single van Laurence Jones. Dit is het eerste nummer van zijn nieuw album Album Jones Band dat uitkomt op 27 september 2019. Laurence Jones wordt vaak bestempeld als "the future of blues." Hij heeft verschillende grote prijzen en onderscheidingen gewonnen en heeft meer dan 50.000 albums verkocht. Hij speelde in de voorprogramma’s van Status Quo, Gary Clark Jr, Glenn Hughes, Kenny Wayne Shepherd, James Bay, Van Morrison, Buddy Guy, Robert Cray, Joe Bonamassa, Jools Holland, Eric Burdon en op grote internationale festivals. In Nederland speelde hij onder andere op North Sea Jazz, Bospop, Paaspop en Holland International Blues Festival. In het najaar tourt Laurence Jones met zijn nieuw album door Nederland en België. In België kan je hem aan het werk zijn in zaal Zik Zak, Ittre (Waals-Brabant) op 10 november 2019. #LaurenceJones #Blues #sounds

vrijdag 21 juni 2019, De Roma (Antwerpen) | foto's: Peter Verstraeten Noem Gary Clark Jr. in hemelsnaam niet de 'redder van de Blues'! De 'guitar man' boort een véél breder spectrum aan dan het genre dat trouwens erg gevarieerd is. Wat is 'de Blues' voor mensen die hem zo graag in vakjes duwen? Chicago Blues, Delta Blues, Louisiana Blues, Detroit Blues, Memphis Blues....of misschien gewoonweg Twelve-bar blues? Komaan zeg, de songs van Gary Clark Jr. bevatten méér Soul, R&B en Rock dan pure Blues. Natuurlijk is hij beïnvloedt door onder meer Jimmie Vaughan en Stevie Ray Vaughan (Texas Blues dus), maar evenzeer door Jimmy Hendrix, Otis Redding, Marvin Gay, The Roots, etc. Bij het verschijnen van Blak and Blu in 2012 kreeg hij voortdurend te horen dat er geen lijn in dat album te vinden was, dat hij teveel kanten uit ging en zijn muziek hierdoor erg moeilijk zou aanslaan. Moeilijk kan ook, dus voegde hij op zijn meest recente (meesterwerk) This Land nog een snuif Reggae én een oplawaai Punk Rock aan zijn repertoire toe. Ondertussen kent elke muziekliefhebber in elke uithoek van de wereld dit al bij al vrij jonge talent. Eat this, beste critici. Vrijdag kregen we in De Roma dan ook die kenmerkende rijkdom in zijn muziek te horen. En hoe! Even opwarmen met een intro die ons meteen qua gitaargeluid half in hogere sferen bracht: hoorden we daar niet wat invloeden van David Gilmour? Bright Lights werd lekker traag en slepend gebracht en je hoorde meteen één van de kenmerkende elementen in het gitaarspel van Clark, m.n. die korte, harde aanslagen wanneer hij de rythm parts voor zijn rekening neemt. Zijn wing man King Zapata die eigenlijk de ritmegitaar speelt mocht hier soleren en deed dat met smaak. Maar wat gebeurde er met geluid tijdens Ain't Messin' 'Round? Aie, aie, van zodra de amps open gedraaid werden verzoop die schitterende stem en klonk Johnny Radelat alsof hij op metalen potten zat te hameren. Je kon via diverse social media meteen oproepen van aanwezige fans lezen die de 'sounddude' smeekten dit euvel op te lossen. De vriendelijke man had blijkbaar een goed stel oren, of hij checkte regelmatig zijn gsm, en kreeg het uiteindelijk grotendeels deels, ook al bleef het soms moeilijk tijdens de hardere nummers. Volgden enkele songs die er lekker in gingen en een chill R&B sfeertje creëerden, waarbij dat typische falsetto stemmetje boven werd gehaald en ik steeds aan Prince moet denken. Uiteindelijk werd het wel een beetje teveel van het goede en verlangde ik naar een ferme scheut peper. Dat kwam nog niet meteen, maar Got to Get Up klonk zo funky dat de dansbeentjes - gelukkig genoeg niet de mijne - loskwamen. Clark staat erom bekend zijn tijd te nemen, zowel tijdens het soleren als tussen de nummers in. Wat handjes schudden over de hele breedte van het podium alvorens een schitterende versie van Feelin' Like a Million in te zetten, dat opgesmukt werd met vette spacy keys van Jon Deas. Reggae time met een funk inslag, héél erg relax en dus....zaaaaaalig! Waarna we drie nummers lang opnieuw de R&B/Soul toer opgingen. OK, die peper liet op zich wachten, maar songs als Our Love en I Got my Eyes on You zijn zo goed dat het puur genieten is en ook ik die avond erg geduldig ben. De Flying V wordt omgegord en dan wordt het met Low Down Rolling Stone uiteindelijk toch iets potiger. De (opnieuw spacy) synth solo van Deas is machtig. We schakelen Ramones gewijs enkele versnellingen hoger om dan tot één van mijn absolute favs te komen: When My Train Pulls In laat ons nog twee kenmerkende elementen van de man horen, m.n. zijn solo's die geregeld achter het tempo aanlopen én soms 'out of key' klinken. Damn, wat moeten die jongens op elkaar ingespeeld zijn om hier niet de mist in te gaan. En Gary zelf die pikt gewoon terug op het ritme in alsof het niets is. Ook al lijkt hij even verstrikt in zijn kabels bij aanvang van de eerste solo in het nummer. De hoogtepunten worden gewoon aan elkaar gerijgd terwijl we naar het einde van de reguliere set wandelen: This Land is gewoon té goed én heeft nog een niet mis te verstane boodschap, terwijl Pearl Cadillac opnieuw Prince doet herleven en Deas voor een derde maal mag trippen. We zijn net geen twee uur ver wanneer de bisronde wordt ingezet met het 'fonkeeeeee' Guitar Man en dan...jawel, toch twee meer traditionele Blues nummers. Ik hoop dan héél stilletjes en tegen beter weten in dat mijn grote favoriet Numb de avond zal afsluiten. Het wordt een krachtige versie van Come Together. Oh well, mag er ook zijn. Mijn derde GCJ en opnieuw een erg sterke performance, een avond die ik niet (snel) zal vergeten. Laat de vierde er maar aankomen. Dit was trouwens de laatste avond voor veiligheidsman Werner, het laatste concert van dit voorjaar voor zowel De Roma als mezelf. Beter kon ik me zo'n afsluit niet wensen en ik hoop dat ook Werner ervan heeft kunnen genieten. Tot slot nog een weetje voor de kenners/guitar freaks. In juli 2018 probeerde Gary Clark Jr. een nieuwe gitaar van een jonge gitaarbouwer uit Taos (New Mexico) en was, net zoals enkele vakmensen, erg onder de indruk. Patch Rubin, die zijn custom made gitaren in zijn garage bouwt, schonk GCJ een dikke maand terug zo'n Wide Sky P125. Sindsdien zijn beide onafscheidelijk. Wide Sky Guitars Setlist Intro Bright Lights Ain't Messin' 'Round What About Us I Walk Alone Feed the Babies Got to Get Up Feelin' Like a Million When I'm Gone Our Love I Got My Eyes on You (Locked & Loaded) Low Down Rolling Stone Gotta Get into Something When My Train Pulls In This Land Pearl Cadillac (bis) The Guitar Man 3O'Clock Blues (cover BB King) / Don't Owe You a Thang Come Together (cover The Beatles) #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #garyclarkjr #deromaantwerpen #deroma #jvdm22 #wideskyguitars

Als er een hoek af is, dan worden wij aandachtig. Skynd kruipt in de hoofden van de meest verdorven en wrede moordenaars, mensen die de grenzen van hun menselijkheid hebben bereikt. Dat resulteert in pakkende, griezelige video's en songs die Industrial en elektronische lmuziek met elkaar verweven. Het doet bij momenten zelfs (Gregoriaans/Gotisch) religieus aan. Even voorstellen Meshing electronic and industrial, SKYND, the creative concoction of vocalist Skynd and producer/multi-instrumentalist Father, have created something both captivating and haunting. The scary-good tunes continue to roll out and lead to the eventual release of the band’s debut EP, Chapter 1. After dropping the lead single “Elisa Lam” and more recent “Gary Heidnik” featuring Korn frontman Jonathan Davis, they dropped the terrifying video for “Richard Ramirez”. Today, the saga continues with Chapter 2. website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #skynd #jimjones