Onze favoriete glam gothics zijn terug. Op I Survive bewijzen The 69 Eyes het nog maar eens: een doodskop op een cowboyhoed is nog leuker als er blinkertjes op staan.

Dag twee van Sweden Rock Festival begint langzaam. De warmte van de vorige dag heeft er bij iedereen hard in gehakt. Bezoekers druppelen langzaam binnen, medewerkers gapen nog een paar keer en de schoonmaakploeg voert langzaam zijn taken uit. Dag twee voelt als een zondagmorgen die ook vandaag weer warm begint. De eerste band, het Zweedse Sister, daarentegen, heeft er zin in en gaat goed hard van start. Het is wel direct een stevig stukje metaal dat ze neerzetten, snelle riff

Wryngd brengt met Interrormezzo II een heerlijk smerige mix van heavy technische grooves en messcherpe riffs.

Opal In Sky (bron: Facebookpagina Opal In Sky) Het was weer vrij lang geleden dat ik nog eens in de Hell was geweest, maar voor Opal In Sky was het niet lang twijfelen om dit tripje wederom te maken. Satan had de keet dan ondertussen nog wat extra aangekleed met onder andere een gigantisch skelet naast de bar. Voor sfeer en gezelligheid alvast een 10/10! Opal In Sky is een Canadese metalcore band, die veel bekendheid heeft gewonnen door filmpjes te maken en te posten op socia

Our Promise © Jody Beyne (Dansende Beren) Our Promise is een band die ik twee jaar geleden leerde kennen als voorprogramma van Future Palace. Op die zekere dag in de kleine zaal van Trix heeft de Duitse band mij zodanig van mijn sokken te blazen, dat ze zelfs de hoofdact wisten te overschaduwen. Toen ik hoorde dat ze dit jaar met een headline tour naar Kavka Zappa kwamen en (onder andere) Temptations For The Weak met zich meebrachten, wist ik dat ik hier bij moest zijn. Of de

Op ‘Absentia’ smeedt Splendidula schoonheid en extreme metal tot een overweldigend geheel. Een intense trip tussen fragiele doom en vernietigende black—eentje voor de eindejaarslijstjes.

Doodseskader slaat terug toe. Tien tracks, zeven dagen — The Change Is Me is pure duivelsuitdrijving.

Er hangt magie in de lucht als TJE speelt, en op Schade blijft die moeiteloos hangen. Fluweelzacht en licht schurend tegelijk: een debuutplaat die onder je huid kruipt en daar voorlopig niet meer weggaat.

Met Finis Temporum leveren Cowboys & Aliens een stonerplaat af waarop alleen maar killers staan. Zes songs die als rebelse paarden voorbij denderen en bewijzen dat de Bruggelingen nog lang niet uitgeraasd zijn.

Na speculoospasta en Watskeburt is het nu tijd voor Que se passe-t-il. Lézard laat een onweerstaanbare vloedgolf van funky punky fun los.

Tweede deel van het verslag van Mental Fest, met Dyscordia, The Five Hundred en Twilight Force.

Trax in Roeselare liep volledig vol voor Mental Fest, hier is het eerste deel van het verslag.