De Nederlandse alternative rock- en metalband THE OPTIMIST IN ME heeft de nieuwe single en bijbehorende lyric video ‘Aspiring Hearts’ uitgebracht. De track is afkomstig van de aankomende EP Heartstrings, een zes nummers tellende release waarin de band de grenzen tussen rock en metal verkent, met thema’s als kwetsbaarheid, hoop en onderlinge verbondenheid. In februari 2027 trekt de band bovendien door Europa als support van Tarja. Met THE OPTIMIST IN ME geeft frontman en oprichter Wietze Halma een persoonlijke invulling aan muziek als bron van kracht en houvast. Het project ontstond zes jaar geleden vanuit een moeilijke periode in zijn leven. Juist in tijden van tegenslag werd optimisme voor Halma een belangrijke drijfveer. Wat begon als een zoektocht naar licht in de duisternis, groeide uit tot een muzikaal project waarin veerkracht, hoop en verbinding centraal staan. Die gedachte vormt ook de rode draad van Heartstrings. De EP draait om de menselijke behoefte aan contact, begrip en het gevoel ergens bij te horen. Volgens de band is de verbinding die door muziek ontstaat, en zeker binnen de rock- en metalscene, iets om te koesteren. De zes nummers bewegen zich tussen verdriet en hoop en benadrukken vooral dat niemand er alleen voor hoeft te staan. Naast de muzikale release krijgt Heartstrings een bijzonder vervolg in de vorm van een documentaireserie met interviews, gericht op het vergroten van de bewustwording rondom mentale gezondheid. De serie staat gepland voor 2027 en bevat onder meer bijdragen van Derrick Green (Sepultura) en Teemu Mäntysaari (Megadeth). Voor de productie van de EP werkte Halma samen met Chris Clancy (onder meer bekend van Machine Head en Architects). De drums werden verzorgd door Joris Nijenhuis (ex-Leaves’ Eyes, Atrocity), terwijl Jord Otto (ex-Revamp, VUUR) de leadgitaarpartijen voor zijn rekening nam. Halma schreef de muziek en teksten en verzorgde de zang en overige gitaarpartijen. Ook Andy Sneap (Judas Priest) en Adam ‘Nolly’ Getgood waren betrokken bij het project. THE OPTIMIST IN ME maakt deel uit van de Nederlandse stichting MINDFUL MUSIC FOUNDATION, die muziek inzet om mentale gezondheid bespreekbaar te maken en verbinding te stimuleren. Europese tour met Tarja In februari 2027 staat THE OPTIMIST IN ME op het podium tijdens een Europese tour als support van Tarja. De tour brengt de band naar België, Luxemburg, Duitsland, Nederland en Denemarken. Op 14 februari staat een Nederlandse show gepland in Patronaat in Haarlem, gevolgd door een optreden in SPOT Groningen op 15 februari. De tourdata zijn: 10 februari – Liège (BE) – OM 11 februari – Luxemburg (LU) – Rockhal 12 februari – Kaiserslautern (DE) – Kammgarn 14 februari – Haarlem (NL) – Patronaat 15 februari – Groningen (NL) – SPOT 16 februari – Kopenhagen (DK) – Amager Bio Tickets zijn verkrijgbaar via de volgende link. Heartstrings tracklist Aspiring Hearts Hold My Breath Torn BlaBlaBla Rainbows & Butterflies Seasons Met ‘Aspiring Hearts’ geeft THE OPTIMIST IN ME alvast een voorproefje van Heartstrings, een release die verder gaat dan muziek alleen. Het is een pleidooi voor hoop, begrip en de kracht van verbinding. Pre-save Heartstrings: https://orcd.co/heartstrings-ep The Optimist In Me Online Instagram | Facebook | YouTube | Spotify Elevator Records online Instagram Website

The undisputed leader of the 2nd wave of Gothic Doom Metal, DRACONIAN, is finally back – and they return in better shape than ever! Their new studio album, In Somnolent Ruin, will creep its way from the artist’s spirit into the light of day on May 8, 2026 via Napalm Records. This promises to be one of the most personal records in the band’s discography, revealed through a dream-like journey across nine tracks and the poetic lyricism of vocalist Anders Jacobsson. The new album also marks the return of long-time vocalist Lisa Johansson – the band’s vocalist for their first five records. First Single is ‘’Cold Heavens,’’ which is about finding no comfort in Heaven as there is no difference between being alive or dead. Support by Saturnus and Ann My Guard Info & Tickets Vrijdag 5 maart, DVG Club (Kortrijk, BE)

De Amerikaanse progressive extreme metalband At First Light presenteert met ‘A World Unworthy’ de tweede single van het aankomende album Subaltern Obsequy. De track is onafhankelijk uitgebracht via TuneCore en vormt een nieuwe kennismaking met het ambitieuze, duistere en historisch geïnspireerde conceptuele werk van de band. In ‘A World Unworthy’ neemt At First Light de luisteraar mee naar het Oostfront tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een uitgeputte Duitse officier staat op het punt opdracht te geven tot de executie van Oekraïense burgers, wanneer een bovennatuurlijke ontmoeting hem confronteert met een gruwelijke historische werkelijkheid. In een beklemmend visioen wordt hij teruggeworpen naar de Holodomor, de door het Sovjetregime veroorzaakte hongersnood in Oekraïne. Langzaam wordt duidelijk dat beide strijdende regimes onderdeel zijn van een veel groter, vernietigend kwaad. De track mondt uit in een dramatische confrontatie tussen de vluchtige mogelijkheid van genade en de verpletterende macht van systemisch kwaad. De thematiek sluit aan bij het overkoepelende concept van Subaltern Obsequy. Het album, waaraan de band gedurende zes intensieve en vormende jaren heeft gewerkt, onderzoekt de theorie van ‘The Great Filter’: het idee dat de menselijke intelligentie en vernietigingskracht zich sneller ontwikkelen dan het vermogen om samen te werken en zich te verenigen. Aan de hand van historische horrorverhalen uit de periode vóór en tijdens de Tweede Wereldoorlog schetst At First Light een wereld waarin mysterieuze Entiteiten achter de schermen de loop van de geschiedenis beïnvloeden. Aan het hoofd van dit duistere gezelschap staat de oeroude macht Mother War. Ook muzikaal laat de band zich niet graag in een hokje plaatsen. At First Light omschrijft Subaltern Obsequy als een album waarin artistieke vrijheid centraal staat, zonder vastomlijnde genres, regels of verwachtingen. Progressive extreme metal vormt de basis, maar invloeden uit onder meer Opeth, Katatonia, Behemoth, My Dying Bride en The Gathering zijn terug te horen in de brede muzikale benadering. De bezetting bestaat uit Mother War (zang), Xeper (gitaar, achtergrondzang en programmering), Sarin (leadgitaar en programmering), Eidolon (bas) en Abattoir (drums). De productie van het album was in handen van Mark Lewis, terwijl Justin Shturtz bij Sterling Sound de mastering verzorgde. Karl Sanders van Nile verzorgde de orkestraties op ‘Still Life’ en ‘Eleanor Rigby’. At First Light Online Webshop YouTube Instagram Facebook TikTok Bandcamp

Nog een nieuwe lading namen voor Jera On Air? Yes please! Niemand minder dan Motionless in White zal in juni de line-up vervoegen. Daarnaast worden ook Brutus, Dayseeker en Millencolin, Earth Crisis, Holder, Humanity's Last Breath, Novelists, Path Of Resistance, Sunami, Wage War, Terror, Dragged Under, TBS, Dead To Me, The Dreadnoughts, Paledusk, Walls Of Jericho, Solence en Citizen aan de affiche toegevoegd. De volgende batch namen komt in december. Nog eventjes geduld dus! Jera On Air vindt in 2027 plaats op donderdag 24, vrijdag 25 en zaterdag 26 juni in Ysselsteyn. Tickets zijn verkrijgbaar via www.jeraonair.nl. Hier vind je ook meer informatie over de line-up, festivalcamping, voorzieningen en alle overige faciliteiten.

Na een verschroeiende set in Ancienne Belgique in maart keert The Halo Effect op 25 februari terug naar België voor een show in Trix. Sinds hun doorbraak in 2021 met Shadowminds is The Halo Effect uitgegroeid tot een van de meest besproken namen binnen de moderne death metal. Met leden uit Dark Tranquillity, In Flames en The Haunted combineren ze de klassieke Gothenburg-sound met frisse, atmosferische elementen. Hun debuut Days of the Lost werd genomineerd voor een Zweedse Grammy, gevolgd door grote tours en prijzen. Met nieuwe muziek zoals Lest We Fall blijft hun momentum groeien. Al meer dan twee decennia is Lacuna Coil een toonaangevende kracht binnen de gothic metal. Met een mix van zware riffs, beklijvende melodieën en de iconische dual vocals van Cristina Scabbia en Andrea Ferro blijft de Italiaanse band evolueren, zonder hun donkere, atmosferische roots te verloochenen. Een liveshow die altijd weet te overtuigen. Omnium Gatherum heeft een unieke plaats veroverd binnen de melodische death metal met hun combinatie van krachtige riffs en meeslepende, atmosferische soundscapes. Bekend om hun dynamische liveshows weet de Finse band intensiteit en melodie perfect in balans te brengen, waardoor fans telkens blijven terugkomen. Info & Tickets Donderdag 25 februari, Trix (Antwerpen, BE)

Er zijn albums die je meteen bij de strot grijpen en albums die eerst voorzichtig om je heen lijken te cirkelen. Trame Noire, het nieuwe album van de Franse progressieve metalband Hypno5e, behoort duidelijk tot die tweede categorie. De band, die zichzelf al jaren profileert met hun eigenzinnige mix van cinematic metal, progressive metal, post-rock en avant-garde, kiest op hun zevende album bovendien voor een warmere en organischere benadering. Minder nadruk op een typisch technische metalproductie, meer ruimte voor sfeer, dynamiek en melancholie. Dat past uitstekend bij het concept achter Trame Noire. De titel verwijst naar het Franse begrip voor een ‘donkere infrastructuur’: stedelijke architectuur die ervoor moet zorgen dat de nacht donker genoeg blijft voor nachtelijke diersoorten. Binnen die duisternis ontvouwt zich het verhaal van een protagonist die gedurende één nacht geconfronteerd wordt met trauma's en herinneringen uit het verleden. Dat gegeven klinkt zwaar, maar Hypno5e weet het vooral muzikaal te vertalen. Lees hieronder onze BIR review van "Trame Noire". Het album opent met ‘Lost Fires’, dat aanvankelijk bijna voorzichtig naar de luisteraar toe lijkt te zoeken. De eerste minuten zijn rustig en instrumentaal, met toetsen die een haast nocturne-achtige sfeer oproepen. Er zit iets in van Chopin: melancholisch, nachtelijk en intiem, zonder dat het nummer daadwerkelijk als klassiek werk gaat klinken. Langzaam komen de stemmen erbij en lijkt er muzikaal een compleet sterrenstelsel open te gaan. De vocalen blijven in eerste instantie clean, waardoor de sfeer behouden blijft. Pas ongeveer halverwege wordt het tijd voor de ruwere vocalen en krijgt het nummer een veel zwaardere lading. De overgang voelt daardoor niet als een trucje, maar als een natuurlijke escalatie. Met ‘Falmer’ wordt het duisterder. Hier komen duidelijk shoegaze-achtige invloeden naar voren, vermengd met een bijna doomy ondertoon. Hypno5e neemt de tijd om een sfeer neer te zetten en laat de muziek langzaam onder de huid kruipen. Rond de drie minuten verandert het karakter van de track en verschijnt er een bijna djent-achtig motief. Toch wordt het nooit een puur technische exercitie. Rond de zeven minuten verandert de track opnieuw en krijgt het geheel iets van een duistere dans. Het is een van die momenten waarop Hypno5e laat horen waarom hun muziek moeilijk in één hokje te stoppen is. ‘Molecular Angel’ is vervolgens opvallend kort in vergelijking met de gemiddelde lengte van de nummers op Trame Noire. Misschien draagt die beknoptheid ook bij aan het wat twijfelende karakter van de track. Het nummer lijkt voortdurend te zoeken naar zijn uiteindelijke vorm. De progressieve invloeden zijn hier nadrukkelijk aanwezig en doen denken aan de meer klassieke progtraditie, met een duidelijke rol voor drums, zang en atmosferische passages. Hoewel het nummer daardoor soms wat minder overtuigend uit de verf komt, weten de hardere vocalen in het laatste gedeelte alsnog de nodige kracht toe te voegen. Daarna volgt ‘Bare Bones’, dat een stuk directer binnenkomt. Het nummer wordt gedragen door een gitaarthema dat gedurende de track blijft terugkeren. Juist daardoor krijgt het nummer een bepaalde herkenbaarheid, terwijl Hypno5e ondertussen voldoende ruimte laat voor de nodige uitspattingen. Ook de productie valt hier op. Trame Noire klinkt warmer en losser dan het werk dat je misschien van een moderne progressive metalband zou verwachten. De balans in de mix vind ik persoonlijk erg prettig, al springen de gitaren op ‘Bare Bones’ wat nadrukkelijk naar voren. Dat is natuurlijk deels een kwestie van smaak, maar het geeft het nummer wel een extra fysieke aanwezigheid. Foto credit: Pelagic Records De afsluiter en titeltrack ‘Trame Noire’ is met zijn tien minuten de langste compositie van het album en vormt een passende finale. Hier komt een gothic death-doomachtige sfeer naar voren, zonder dat Hypno5e hun progressieve identiteit volledig loslaat. Het nummer voelt als een samenvatting van wat eraan voorafging: zwaar en donker, maar tegelijkertijd melancholisch en opvallend mooi. Juist die bittersweet sfeer lijkt centraal te staan op het hele album. Wat Trame Noire interessant maakt, is dat Hypno5e bewust afstand heeft genomen van een deel van hun eerdere werkwijze. De band heeft het gebruik van samples beperkt, passend bij het verhaal dat zich concentreert op één personage en diens herinneringen. Ook de productie is bewust warmer en organischer gehouden. Waar progressive metal al snel kan verzanden in een wedstrijdje wie de ingewikkeldste maatsoort of technisch meest indrukwekkende passage kan schrijven, kiest Hypno5e hier vaker voor gevoel en atmosfeer. Dat betekent niet dat de band hun technische kant heeft opgegeven. Integendeel. De invloeden van prog, djent, post-metal en experimentele muziek zijn overal aanwezig. Alleen staan ze meer in dienst van het grotere geheel. Trame Noire voelt daardoor minder als een verzameling muzikale hoogstandjes en meer als één doorlopende nachtelijke ervaring. Dat is misschien ook de grootste kracht van het album. Hypno5e probeert niet simpelweg harder of complexer te zijn dan hun vorige werk. Ze proberen iets anders te vertellen en kiezen daar een andere muzikale taal voor. Van de bijna klassiek aandoende opening van ‘Lost Fires’, via de shoegaze en donkere groove van ‘Falmer’ en de prog-invloeden van ‘Molecular Angel’, naar de gitaargerichte aanval van ‘Bare Bones’ en de duistere finale van ‘Trame Noire’: het album blijft voortdurend in beweging. Na meer dan twintig jaar carrière is het knap dat Hypno5e nog steeds niet voorspelbaar klinkt. Trame Noire is misschien minder uitgesproken technisch dan sommige voorgangers, maar daarvoor in de plaats krijg je een plaat die warmer, menselijker en sfeervoller aanvoelt. Track list: Side A 1. Lost Fires 2. Falmer Side B 3. Molecular Angel 5. Bare Bones 6. Trame Noire Pre-orderen en pre-saven is mogelijk via de volgende link. Hypno5e online Instagram Facebook Spotify Hold Tight online Instagram X Facebook Website

Precies één jaar geleden verklapte Thomas Youngblood van Kamelot online dat de Nederlanders Halloween 2026 vrij moesten houden. Gezien de band al jaren erg gek is op ons kleine landje kon dat niet anders betekenen dat er weer groots uitgepakt zou worden! En dat klopte inderdaad: Kamelot stond afgelopen weekend namelijk twee keer als headliner met 'Kamfest' in 013 Tilburg! Acht optredens van zeven verschillende bands en een line-up waar je U tegen zegt als je het mij vraagt! Helaas deze vrijdag geen strak uitverkochte 013, zonde! Zelfs het balkon was gesloten. Dit was ik niet gewend van Kamelot. Wellicht had het te maken met dat er deze zelfde dagen ook andere concerten waren in Nederland van onder andere Marko Hietala en Floor Jansen. Dat betekend toch wel keuzestress voor velen waaronder ik, maar het werd zonder twijfel een weekend genieten in Tilbug! Hier onder het fotoverslag van vrijdag 30 oktober: Elegy Leaves' Eyes Xandria Kamelot Vrijdag 30 oktober 2026, Poppodium 013 (Tilburg, Nederland) Foto's + Tekst: Lorena Aal

Black Veil Brides beweegt al jaren op het snijvlak van grote anthems, donkere romantiek en uitgesproken theatrale rock. Rond Andy Biersack bouwde het uit Cincinnati afkomstige gezelschap aan een geluid waarin glam, goth, hardrock en metalcore samenkomen in songs die even melodieus als groots zijn. Onder het theatrale oppervlak zit een band die altijd sterk heeft geleund op anthems, overtuiging en het idee dat buitenstaanders zich nergens kleiner voor hoeven te maken. Die combinatie van grandeur en focus komt opnieuw scherp naar voren op ‘VINDICATE’, het zevende album van de band. Waar Black Veil Brides eerder al grote statements maakte met platen als ‘Wretched and Divine: The Story of the Wild Ones’ en ‘The Phantom Tomorrow’, draait het nu om thema’s als geloof, wraak en de manieren waarop overtuiging mensen kan vormen of misleiden. Tegelijk blijft de band trouw aan wat hen al jaren draagt: grote refreinen, strakke hooks en een duidelijke band met de BVB Army, die deze groep allang verder heeft getild dan een stijlfenomeen met één moment. Met ‘Bleeders’ liet de band bovendien horen dat die connectie nog altijd moeiteloos standhoudt. (bron: Poppodium 013) Info en tickets Dinsdag19 januari 2027, Poppodium 013 (Tilburg)

Týr - live in Tórshavn with the Symphony Orchestra of the Faroe Islands Vier bands, vier werelden, één avond vol epische melodieën, meeslepende verhalen en pure kracht. Headliner TYR behoort al jaren tot de absolute top van de folk- en viking metal. Recht uit de Faeröer-eilanden brengt de band een unieke mix van traditionele noordse invloeden, heroïsche zanglijnen en krachtige heavy metal. Met klassiekers als "Hold The Heathen Hammer High", "By The Sword In My Hand" en materiaal van hun recente albums heeft TYR een ijzersterke live reputatie opgebouwd op de grootste metalfestivals ter wereld. Vanuit Zweden neemt TWILIGHT FORCE het publiek mee naar een fantasiewereld vol draken, magie en glorieuze veldslagen. Hun symfonische power metal combineert virtuoze muzikanten, indrukwekkende vocalen en een ongeëvenaard gevoel voor avontuur. Verwacht een spectaculaire show vol snelheid, melodie en epische grandeur. DRAGONLAND staat al meer dan twintig jaar garant voor epische Zweedse power metal. Met hun combinatie van meeslepende melodieën, bombastische orkestraties en fantasierijke verhalen hebben ze een vaste plaats veroverd binnen het genre. Verwacht heroïsche refreinen, razendsnelle riffs en een show die pure power metal ademt. De avond wordt geopend door VANAHEIM. De Nederlandse folk metalband haalt inspiratie uit noordse mythologie, middeleeuwse melodieën en krachtige metalriffs. Met doedelzakken, vioolpartijen en een aanstekelijke live-energie zorgen ze vanaf de eerste noot voor de perfecte sfeer om deze epische avond op gang te trekken. Van heroïsche hymnes en fantasy-avonturen tot moderne metal en folktradities: deze affiche brengt vier uitzonderlijke bands samen voor een avond die liefhebbers van power, folk, symfonische en melodische metal niet willen missen. Tickets: zaterdag 5 december, Entrepot, Brugge (BE) Lees ook: Albums | Vanaheim - Roede voor de Borst

Met een ijzersterke én gevarieerde line-up van zeven bands belooft de komende editie van KoudVuur een absolute must-see te worden voor liefhebbers van het zwaardere gitaarwerk. Het festival, georganiseerd door de Belgische doom/death-veteranen van My Lament (die zelf ook het podium beklimmen met zowel nieuw als vertrouwd werk), pakt dit jaar uit met een exclusieve headliner van formaat. De Griekse gothic/death-doomlegendes van On Thorns I Lay vliegen namelijk over voor hun allereerste Belgische show ooit. Verwacht een majestueuze mix van melancholische melodieën, meeslepende orkestratie en loodzware riffs. Daarnaast haalt de organisatie met Lethian Dreams de Franse pioniers van de atmosferische doom in huis, gekenmerkt door dromerige soundscapes en hypnotiserende vocalen. De duistere kant van het spectrum wordt verder vertegenwoordigd door de verschroeiende modern black metal van het Franse Alkhemia (vers van hun bejubelde album Häxen), de blackened metal met rijke songstructuren van het Belgisch/Duitse Follow The Hunt en de meedogenloze black/death-woede van Verwilderd, die na een jaar schrijven hun podiumterugkeer maken. Tot slot zorgt het Belgische trio Juneau voor meeslepende, loodzware geluidsmuur-landschappen op het snijvlak van post-rock, doom en black metal. Info en tickets Zaterdag 6 februari 2027, Jeugdcentrum Vizit (Wilrijk, BE)

Met Squeeze levert het Deense Junkyard Drive alweer zijn vijfde studioalbum af. Een plaat die niet alleen een nieuw hoofdstuk in de carrière van de band markeert, maar ook een bewuste keuze voor volledige onafhankelijkheid. De band heeft dit keer alles in eigen handen genomen en koos voor een DIY-aanpak. Dankzij de financiële steun van hun trouwe achterban, de Junkyard Rebels, kon het album via crowdfunding worden gerealiseerd. Rock-’n-roll vanuit de band, mogelijk gemaakt door de fans. Een mooi staaltje onafhankelijkheid! Lees hieronder het BIR review over Squeeze. Muzikaal blijft Junkyard Drive trouw aan de basis: melodieuze hardrock met stevige riffs, aanstekelijke refreinen en een flinke dosis groove. Liefhebbers van de Deense rocktraditie, waarin namen als D-A-D een belangrijke rol spelen, zullen ongetwijfeld raakvlakken herkennen. Toch klinkt Squeeze niet als een nostalgische terugblik, maar als een band die vooral vooruit wil. Opener en single ‘Ordinary’ zet meteen de toon. Een sterke song met een doordachte opbouw, pakkende riffs en een refrein dat zich gemakkelijk in je hoofd nestelt. Ook ‘Beautiful Love’ borduurt voort op die combinatie van melodie en stevig gitaarwerk. Het is compacte hardrock, maar zonder dat de band daarbij de nodige afwisseling uit het oog verliest. Met ‘Learning To Lose’ wordt het tempo er lekker in gehouden. Een vlotte rocker met een aanstekelijke baspartij en prima samenzang. ‘Not In The Mood’ kiest vervolgens voor een wat moderner geluid en wijkt daarmee af van de traditionele hardrockaanpak van de eerste nummers. Een welkome afwisseling die laat horen dat Junkyard Drive niet bang is om buiten de gebaande paden te treden. ‘In Chaos’ overtuitgt met zijn krachtige gitaarwerk en de overtuigende uitvoering maken dit nummer tot een van de hoogtepunten van het album. Juist wanneer de band lekker ongecompliceerd tekeergaat, maar tegelijkertijd de melodie en structuur bewaakt, komt haar kracht het beste naar voren. Ook ‘Powerless’ laat met zijn rauwe karakter en stevige aanpak horen dat de Denen de nodige spierballen hebben. ‘Bad Things’ wordt gedragen door een behoorlijk monotoon riff, maar weet desondanks voldoende te boeien. Met ‘The Day Will Never Come’ krijgt het album opnieuw een interessante impuls. De song bouwt geleidelijk op, met een voortstuwend ritme en een refrein dat steeds meer aan kracht wint. Hier en daar duiken zelfs wat glamrockinvloeden op. Het is niet direct een nummer dat zich bij de eerste luisterbeurt volledig blootgeeft, maar na enkele draaibeurten valt alles steeds beter op zijn plaats. ‘Echo’ kiest weer voor een meer rechttoe rechtaan benadering, terwijl afsluiter ‘Nobody Wants Me Around’ wat alternatieve invloeden aan het vertrouwde hardrockgeluid toevoegt. Daarmee sluit de band het album op een aangename manier af. Met Squeeze bewijst Junkyard Drive dat het ook zonder platenmaatschappij prima zijn eigen koers kan varen. De plaat staat vol degelijke hardrock, sterke riffs, melodieuze zanglijnen en voldoende afwisseling om de aandacht vast te houden. Niet ieder nummer haalt hetzelfde niveau en over de volledige speelduur had het songmateriaal hier en daar nog wat consistenter mogen zijn. Toch valt er genoeg te genieten. SQUEEZE live 2026: 28.07.2026 – Denemarken – Roskilde – Byparken 21.08.2026 – Denemarken – Morud – Mejerhell 22.08.2026 – Duitsland – Seth – Ackerbrand 04.09.2026 – Duitsland – Weinheim – Café Central 05.09.2026 – Duitsland – Selb – Rockclub Nordbayern 06.09.2026 – Duitsland – München – Backstage Club 08.09.2026 – Duitsland – Berlijn – Badehaus 09.09.2026 – Duitsland – Hamburg – Logo 10.09.2026 – Duitsland – Düsseldorf – Pitcher 11.09.2026 – Duitsland – Frankfurt – Nachtleben 12.09.2026 – Duitsland – Sinntal – Sinner Rock Festival 13.09.2026 – Duitsland – Leipzig – Hellraiser 17.09.2026 – Verenigd Koninkrijk – Bournemouth – Bear Cave 18.09.2026 – Verenigd Koninkrijk – Manchester – Cart & Horses 19.09.2026 – Verenigd Koninkrijk – Londen – The Lodge 23.10.2026 – Denemarken – Vejle – Bygningen 24.10.2026 – Denemarken – Herning – Fermaten 19.11.2026 – Denemarken – Odense – Posten 20.11.2026 – Denemarken – Aarhus – Train 21.11.2026 – Denemarken – Kopenhagen – Vega 27.11.2026 – Denemarken – Kjellerup – Den Gamle Biograf 11.12.2026 – Denemarken – Roskilde – Gimle Meer info & tickets: https://linktr.ee/junkyarddriveofficial Tracklist: Ordinary Beautiful Love Learning To Lose Not In The Mood Powerless In Chaos Bad Things The Day Will Never Come Echo Nobody Wants Me Around Junkyard Drive online Facebook TikTok Instagram YouTube Elevator Records online Instagram Website

Op 3 december 2026 brengt Green Lung hun Dance To The Grave Tour MMXXVI naar Trix. Gewapend met hun gloednieuwe album Necropolitan, dat op 11 september verschijnt, belooft de Britse heavy rockband een intense avond vol occulte riffs, logge doomgrooves en psychedelische sferen. Als special guests verwelkomen ze High on Fire, meesters in vernietigende sludgemetal, terwijl het Belgische trio Gnome de avond opent met hun avontuurlijke mix van fuzzy stonerrock en progdoordrenkte fantasy vibes. Green Lung Met hun langverwachte nieuwe album Necropolitan, dat verschijnt op 11 september, bevestigt Green Lung opnieuw hun status als een van de spannendste namen binnen de moderne heavy rock. De Londense band combineert doomgeladen riffs, folk horror-esthetiek en psychedelische soundscapes tot een meeslepende liveshow die tegelijk duister en triomfantelijk aanvoelt. Verwacht nieuw werk én publieksfavorieten tijdens hun Dance To The Grave Tour MMXXVI. High On Fire Als special guests zorgen High on Fire voor een nietsontziende sonische aanval vol donderende sludge riffs, furieuze thrashenergie en onweerstaanbare grooves. Met hun rauwe intensiteit en explosieve liveshows blijft het Grammy-winnende trio een van de krachtigste livebands binnen heavy music. Gnome Het Belgische trio Gnome opent de avond met hun avontuurlijke mix van fuzzy stonerrock, progressieve invloeden en fantasygedreven verhalen. Hun energieke riffs, speelse sfeer en opvallende podiumprésence maken hen de perfecte opener voor een avond vol epische heaviness. Info & Tickets Donderdag 3 december, Trix (Antwerpen, BE)