Een avond vol psychedelische soul/rock uit Austin (TX), mooi in beeld gebracht door onze fotografe. vrijdag 15 November 2019, Ancienne Belgique (Brussel) | Foto's: Magali Decamps #fotoverslag #fotoalbum #fotoreport #concertfotos #concertfotografie #concertphotography #liveconcert #liveshow #liveperformance #magalidecamps #blackpumas #abclub #abbrussel #anciennebelgique

Zowel band als fans wisten dat het maken van Renaissance Noire geen walk in the park zou worden voor Spoil Engine. Voorganger Stormsleeper (2017) werd immers bejubeld door pers en publiek en haalde behoorlijke verkoopcijfers. Bovendien is ‘the element of surprise’ een beetje weg. Wie zich de reviews voor het vorige album/shows en de interviews die ik met de band deed herinnert weet dat ik behoorlijk onder de indruk was van het contrast tussen de frêle verschijning van Iris Goessens en het verwoestende stemgeluid die deze dame op ons loslaat. What you see is NOT what you get weten we nu., we zagen ook frontvrouwen met dezelfde vocale capaciteiten opduiken in andere metalcorebands. Dat genre lijkt trouwens (ook onder impuls van Spoil Engine) een tweede adem gevonden te hebben maar de vraag rijst dan hoe ze ervoor zullen zorgen dat ze zichzelf niet vast zullen rijden in het moeras der clichés en herhaling. Ook het wegvallen van gitarist/background vocalist Bart Vandeportaele is een factor die zeker niet onderschat mag worden. Nu, er is nog geen steenkool geweest die onder een gezonde vorm van druk niet uitgroeide tot diamant dus waarom zou dit voor Spoil Engine dan anders zijn. In hun eigen ruimte en volgens hun eigen methodes schreven Steve ‘Gaze’ Sanders en zijn kompanen het materiaal voor dit Renaissance Noire bij elkaar. Om vervolgens naar Zweden te trekken om het samen met producer Henrik Udd op te gaan nemen. Mijn persoonlijke verwachtingen naar dit album waren dan ook bijzonder hoog en ik moet zeggen, Goessens en co stellen mij zeker niet teleur. Intros zijn voor watjes moet Sanders gedacht hebben want zonder enige vorm van waarschuwing valt R!OT uw huiskamer binnen om daar voor wat keet te komen zorgen. Geen waarschuwing over ‘doomed to die’ zoals op de voorganger. Neen, nu zijn we reddeloos verloren gewoonweg. Als zelfs de huidige generatie geen actie onderneemt buiten dan wat auto’s in de fik steken en ruiten aan diggelen te gooien tijdens demonstraties wordt het voor de toekomstige generatie(s) vrij hopeloos om de boel nog recht te trekken. Van zulk een rooskleurige boodschap worden wij nu ook niet bepaald meteen vrolijk maar laten we aub vooral niet op de boodschapper schieten. Het nummer laat meteen ook horen hoe Spoil Engine anno 2019 klinkt. Nog steeds slagen ze er bijzonder goed in om rauwe, pittige en ongepolijste metal in een modern, toegankelijk jasje te steken. Hier kan je zoveel mensen mee bereiken maar dan is hulp van bepaalde media (om een andere bepaalde radiozender niet bij naam te moeten noemen) nodig. Ook Medicine beschikt over de nodige dosis suiker om er vlotjes in te gaan, voor wie het aandurft tenminste want die weerhaakjes waarmee het aan uw trommelvlies blijft klieven moet u er wel bij nemen. De vocals van La Goessens werden op Renaissance Noire in verschillende laagjes op elkaar gestapeld waardoor ze haar eigen backing choir creëert. Op The Hallow krijgt ze mannelijke bijstand van niemand minder dan Jeff Walker van Carcass. The Hallow is een knetterend nummer dat zo geweldig stuitert dat ze er toch in geslaagd zijn om zich na het gitaarstuk en de extreme grunts van Iris de song uit handen te laten glippen waardoor die een beetje stuurloos eindigt. Venom is toch een beetje mijn persoonlijke favoriet van dit album. Een vlammende muzikale woede-uitbarsting waarin ik het niet graag zou willen zijn die de toorn van Iris over zich heen krijgt. In het algemeen mis ik wel een paar van die vocale kapstokpunten zoals die er op het vorige album wel waren (het ‘fuck you’ refrein of het zingen over een ‘imbecil’) maar in het algemeen is de vocale diversie van Iris Goessens er wel op vooruit gegaan. Ook haar lyrics komen op dit album verstaanbaarder naar boven. Golden Cage is het rustige nummer dat het album een beetje in twee stukken deelt. Het is een song met een hoog soundtrack gehalte dat voornamelijk valt toe te schrijven aan het gitaargeluid. Ik heb ooit echt eens Frostbite gehad en ik kan u verzekeren, dat gevoel is tien keer stekeliger dan wat er van dit nummer uit gaat. Wanneer u hoort hoe Spoil Engine hierop te keer gaat weet u dat u the real deal liever niet ervaart. Warzone bevat de snelheid van een heuse mortieraanval en de vocale stoten in het refrein doen mij telkens weer aan Before I Forget van Slipknot denken. Dat spacy synthesizer geluidje op The Void vind ik bijzonder goed gevonden moet ik zeggen maar ook het refrein van het nummer blijft wel hangen. Spoil Engine bewijst zich als een referentiepunt in de hedendaagse metal en ik vermijd bewust daar de benaming ‘Belgische’ voor te zetten, want dit is metal die heden ten dage bijzonder goed aan kan slagen bij muziek- en metalliefhebbers over de hele wereld. En laat het veroveren van de wereld maar beginnen vanuit Roeselare. Score: 90/100 Info Release datum: 15 November 2019 Label: Arising Empire/Nuclear Blast Producer: Uitgaven: CD/LP/Digital Website Singles R!OT The Hallow Venom Tracklist R!OT Medicine The Hallow Venom Golden Cage Frostbite Warzone No Flowers For A Pig The Void Storms of Tragedy #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #janguisset #nieuwalbum #spoilengine #renaisaancenoire

Een tweede set door de lens van Jan Guisset Infected Rain Lacuna Coil Eluveitie zondag 10 november 2019, Trix (Antwerpen) | Foto's: Jan Guisset #fotoverslag #fotoalbum #fotoreport #concertfotos #concertfotografie #concertphotography #liveconcert #liveshow #liveperformance #infectedrain #lacunacoil #eluveitie #trixantwerpen #trix #janguisset

24Pesos is een Britse bluesband uit Londen, met een sterke Italiaanse infusie. Ze bouwden al een mooie reputatie op: zo wonnen ze de New Brunswick Battle of the blues in 2011 en de Blues and Soul Show Award for innovation in 2016. Ook werden ze al 10 maal genomineerd voor de British Blues Awards. Toch is deze band momenteel niet zo bekend. De band bestaat uit Julian Burdock (Zang en Gitaar), Luigi Casanova (Basgitaar), Chicco Alotta (Keyboards), Flippo Giangrande (Drums). Alle liedjes werden geschreven door Julian Burdock, diverse gast artiesten komen dit album meer kleur geven. Het album werd opgenomen in de Perry Vale studio in Londen door Pat Collier en mixed door James Knight. You don’t want me, funky bluesrock, met schitterend gitaarspel van Julian. Ik zou zeggen haal jullie luchtgitaren maar boven want dit is er een mooi moment voor. Flesh and Bones, funky bluesrock, maar wat bovenal opvalt is het stemgeluid van Julian die bijna rappend het nummer brengt. Giles Robson brengt met zijn harmonica net die extra noten, waardoor het nummer Breakdown Paranoia Blues je doet verlangen naar meer. Terwijl je dan weer funky feelings krijgt van het stomende nummer, Papa Was A Bluesman. Het tragere Broken Hearted Man neemt je mee op een old school blues trip, waar de gitaar lekker huilt en waar de piano dan weer voor een verzachtende noot zorgt. All The Same, deze titel gaat zeker niet op voor dit album, want het is allesbehalve al hetzelfde. Al is de muziek volledig anders van genre, de titel Don’t worry be happy blijft door mijn hooft zinderen. Als afsluiter van dit album kunnen we nog genieten van een traag maar zeer sfeervol blues nummer You’ll Never Know. Hopelijk krijgt de band met hun vijfde album eindelijk de aandacht die ze verdienen. Nog geen Tour Dates bekend voor de komende maanden, maar wie weet komen er veel nieuwe optredens aan met de release van hun nieuwe album. "Blues is a tonic for watever ails you. I could play the blues and then not be blue anymore." (B. B. King.) Dus wie heeft nog een dokter nodig als er zoveel sterke blues muziek te beluisteren valt ? Score: 77/100 Info Release datum: 22 November 2019 Label: Ourgate Records Uitgaven: CD/Digital Website Singles Flesh & Bones Tracklist Man Like Me Think About You You Don’t Want Me Broken Hearted Man Flesh And Bones I Am The Blues Luck On Your Side Goodbye Sweet Angel Papa Was A Bluesman All The Same Breakdown Paranoia Blues You’ll Never Know #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #vincentwillems #24pesos #fleshbones

Marc Broussard is een artiest met de unieke gave om klassieke rhythm and blues, rock en soul samen te brengen in een modern jasje. Muziek werd hem al vroeg meegegeven door zijn vader, gitarist van 'The Boogie Kings'. Op zijn 20e kwam zijn eerste EP uit, waarmee hij gelijk een platencontract binnenhaalde. Na 10 jaar albums uitbrengen onder verschillende labels, is hij nu op eigen voet verder gaan. Zijn laatste release 'Easy To Love' kwam in september 2017 uit. Dit album heeft Marc Broussard vele optredens op Blues, Soul en Jazz Festivals opgeleverd. (Bron: Doornroosje) Ymkje Veenstra stond net nog bij Opeth en maakt met dit concert een bocht van 180°. woensdag 13 november, Doornroosje (Nijmegen) | Foto's: Ymkje Veenstra #concertfotos #concertphotography #Fotoverslag #fotoverslag #concertfotografie #fotoalbum #livefotografie #fotoreport #fotoreportage #concertfotograaf #ymkjeveenstra #marcbroussard #doornroosje #doornroosjenijmegen

Cory Marks brengt met zijn nieuwe single een passionele mix van Country en energieke Rock & Roll. Hij wordt hierbij gesteund door Ivan Moody (Five Finger Death Punch), Mick Mars (Mötley Crüe) en Travis Tritt. Momenteel is de release datum van het album nog niet geweten, dus blijven we nog even op onze honger zitten. Zeker na het beluisteren van deze song ben ik zeer benieuwd naar de andere nummers. Even voorstellen Mixing the twang of country music with the hard-hitting stomp of rock & roll, Cory Marks prepares to release new music. Full of autobiographical storytelling, guitar-driven anthems, drinking songs, and breakup ballads, his songs are rooted in the influence of Cory's hometown, where he grew up surrounded by the salt-of-the-earth residents of North Bay, Ontario. It was there where he began playing drums at ten years old. Whenever he wasn't banging along to songs by Deep Purple, Ozzy Osbourne, and Rush, he was listening to his parents' country records, developing a deep appreciation for outlaws like Waylon Jennings and Merle Haggard. Those two genres — classic country and amped-up rock — would eventually join forces in Marks' own music, earning him a string of gigs with heavyweights like Toby Keith and Brantley Gilbert along the way. Before launching his songwriting career, and changing the trajectory of his life, Marks would prove himself in the hockey rink and pursue dreams of becoming a fighter pilot. He strapped on his first pair of skates at 3 years old, eventually earning a spot on the university hockey team at Royal Military College, and was a dominating presence on the ice, thanks to his 6-foot 1 inch, 220-pound frame. Prior to attending college, he enrolled in a private pilot school were he logged in almost 100 flight hours and eventually had the opportunity to fly one of those hours with the Canadian Forces Snowbirds in the summer of 2017. He continues working towards his private pilot license. While in college, he never stopped playing music but did so privately… that is, until he joined his teammates at a local bar one night, and found himself pushed onstage when the regularly-scheduled musician took a break. "My friends knew I played a little music, and they were chanting for me to do some songs," he remembers. "It was a packed little bar. I did two originals and two covers, and afterward, people were coming up to me and asking where I was playing next. I didn't have an answer for them, because this was literally the first time I'd ever sung in front of anyone." Cory began making weekly trips to the bar, hopping onstage with each visit. As time went on, he wrote a new batch of songs, hit the road, and hasn't looked back since. A road warrior, Cory has built a strong following not only in Canada, but also in America, where he has been recording with award-winning producer, Kevin Churko. Along with Kevin’s son Kane – the Juno Award-winning producer and songwriter, the three of them worked together in Churko's Las Vegas studio, capturing the energy and electricity of Cory's live show. It was a natural partnership. Like Cory, Kevin had grown up playing drums, eventually expanding his career to include collaborations with country artists like Shania Twain and rock icons like Ozzy Osbourne. "We both appreciate country music greats like Merle Haggard and Waylon Jennings, but we love the heavier side of rock & roll and metal, too," Cory says of his producer and mentor. "We decided to mash it all together. It's funny, because when I was growing up, my favorite records were Ozzy records. I dreamt of having that kind of production on one of my own records. Sure enough, seven years into my career, I've partnered with the producer who worked on all those albums. What a cool circle." (Bron : http://www.corymarks.com/bio) Website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #vincentwillems #corymarks #outlawsoutsiders

Het Amerikaanse Sleeping With Sirens maakt een mix van post-hardcore en pop, met de uitzonderlijk lenige stem van frontman Kellin Quinn als opvallendste element. Ondanks hun bandnaam slaapt het vijftal weinig, want met een zesde album uit in negen jaar tourt het gezelschap de aardkloot al weer even rond. Met dit jaar gelukkig weer een bezoekje aan Eindhoven voor een exclusieve NL-show in de Effenaar! (Effenaar) Onze fotografe Femke Valks mocht op dit gebeuren niet ontbreken. Sleeping With Sirens SHVPES Palisades Holding Absence woensdag 13 november, Effenaar (Eindhoven) | Foto's: Femke Valks #liveshow #liveconcert #concert #concertphotography #concertfotos #concertfotografie #concertphotos #fotoverslag #livefotografie #fotoalbum #fotoreport #fotoreportage #photoreport #concertphotography #femkevalks #effenaar #effenaareindhoven #sleepingwithsirens #palisades #shvpes #holdingabsence

Tindersticks brengen reeds hun 12e album uit, maar ze hebben daarnaast een hele reeks soundtracks op hun naam staan. Zanger Stuart Staples heeft daarnast trouwens ook nog vier solo platen gemaakt. De hoeveelheid soundtracks die ze de laatste jaren geproduceerd hebben laat duidelijke sporen na op dit album. Het is allemaal iets sfeervoller, iets theatraler dan het vorige werk. De invloed van Stuarts verhuis van Nottingham naar Frankrijk zijn ook duidelijk hoorbaar. Muzikaal stapt Tindersticks op dit album iets meer uit de schaduw van Nick Cave en leunen ze nu meer aan bij een band als Lambchop. Centraal thema is de schoonheid van het leven dat tevens zo vreselijk kan zijn, bij momenten een zwaar contrast. Een mooi voorbeeld hiervan is See My Girls waar vertrokken wordt van fotos van meisjes in New York, Parijs en London om dan te gaan naar dode meisjes in Cambodia, Yemen, Israel of de Vlaamse velden van de Wereld Oorlogen om dan weer te eindigen tussen palmbomen en dolfijnen. Een zeer atypische Tindersticks song met dronerige ondertonen. Het metafoor van verloren ledematen in The Amputees doet ons vrezen voor Pinky In The Daylight, maar dat laatste is gelukkig een zeer traditioneel warm liefdesnummer. Afsluiter en titeltrack No Treasure But Hope is een pianoballade met de baritone gezangen van Stuart, een voorbeeld van hoe minder toch weer meer kan zijn. Enkel de uiterst essentiële elementen die met de nodige ruimte zo een grote meerwaarde bieden. Tindersticks blijven met dit album trouw aan waar ze voor staan maar evolueren toch subtiel. Staples liet verstaan dat de band met dit album betrachtte om “to make something meaningful”, mission accomplished. Tindersticks starten hun tour op 29 en 30 januari 2020 in het NTGent. Op 28 april keren ze terug naar België en staan ze in de AB en 30 april spelen ze op de oude steenkoolsite C-Mine in Genk. Score: 78/100 Info Release datum: 15 November 2019 Label: City Slang Uitgaven: CD/Digital/LP Website Singles Pinky In The Daylight The Amputees Tracklist 1. For the beauty 2. The amputees 3. Trees fall 4. Pinky in the daylight 5. Carousel 6. Take care in your dreams 7. See my girls 8. The old man’s gait 9. Tough love 10. No treasure but hope #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #vincentwillems #joehenry #thegospelaccordingtowater #earmusic

Carvin Jones, 'The King of the String' en verkozen tot één van de 50 beste Blues gitaristen ooit door het Guitarist Magazine, stond afgelopen vrijdag in het Snuffel Hostel (Brugge). Onze fotograaf was erbij. woensdag 13 november, Snuffel Hostel Brugge) | Foto's: Franky Vanhove #concertfotos #concertphotography #Fotoverslag #fotoverslag #concertfotografie #fotoalbum #livefotografie #fotoreport #fotoreportage #concertfotograaf #frankyvanhove #carvinjonesband #snuffelhostel #snuffelhostelbrugge

Joseph Lee Henry, geboren op 2 december 1960 in Charlotte (NC) is een Amerikaanse singer-songwriter, gitarist en producer. Zijn eerste album Talk of Heaven kwam uit in 1986. Inmiddels heeft Joe een enorme staat van dienst opgebouwd en zijn we toe aan zijn 15de soloalbum. Dit album werd opgenomen in twee dagen. Alle liedjes behalve twee zijn geschreven tussen Valentijn en vaderdag. Alle ideeën ontsproten uit recente gebeurtenissen in het leven van de zanger. Zoals zijn kanker diagnose, maar ook de positieve gebeurtenissen in Joe’s leven komen naar voor in dit intieme album. Joe Henry (lead singer, acoustic and electric guitar) wordt hier soms bijgestaan door Levon Henry (tenorsax and Bd flat clarinet), John Smith (acoustic guitar), Patrick Warren (piano and additional keys). The Birds of Chicago dragen bij in de harmonieën van twee liedjes. Het album gaat van start met Famine Walk, een intiem nummer over zijn tijd in Ierland. Hier staat het onder ogen zien van het heden en het omgaan met het dagdagelijkse centraal. In de titelsong van het album wordt gezongen over hoe de golven in het water, de kracht zijn van het leven waarin alles voortdurend in beweging is. In Mule speelt zijn zoon Levon klarinet, terwijl je de donkere pijn van Joe’s stem hoort weerklinken in een donkere nacht. Ook de klarinet zet de somberheid van het nummer In Time For Tomorrow extra in de verf. The Birds of Chicago zorgen dan weer met hun zang voor een sprankeltje hoop. Joe wil met dit nummer duidelijk maken dat we ons teveel focussen op morgen en vergeten te genieten van wat de dag ons brengt. In The Facts Of Love kunnen we opnieuw volop genieten van de samenzang van The Birds of Chicago en Joe Henry. Een mooi melancholisch sax en klarinet geluid wacht ons op in Gates Of A Prayer Cemetry om dan met een zachte pianotoets af te sluiten. De zanger verteld ons zelf dat de liedjes ontstaan zijn uit de donkere momenten in zijn leven maar benadrukt dat geen enkel liedje puur “Dark” is. Het is geen album waar je onmiddellijk wild van bent, maar hoe meer je naar The Gospel According To Water luistert, des te meer leer je het appreciëren. Voor dit album vond ik de quote van niemand minder dan Paus Benedict XVI toepasselijk. "We pray that the Lord may help us to produce his light in ourselves, even in dark days, so that we might be light for others, illuminating the world and life in this world." Score: 77/100 Info Release datum: 15 November 2019 Label: earMUSIC Uitgaven: CD/Digital/2xLP Website Singles Bloom Tracklist Famine Walk The Gospel According To Water Mule Orson Welles Green Of The Afternoon In Time For Tomorrow (Funeral For Sorrow) The Fact Of Love Book Of Common Prayer Bloom Gates Of Prayer Cemetery #2 Salt And Sugar General Tzu Names The Planets For His Children Choir Boy #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #vincentwillems #joehenry #thegospelaccordingtowater #earmusic

Lady Antebellum is een Amerikaanse countrygroep uit Nashville, Tennessee. Al kan je deze niet labelen als klassieke country, maar eerder als countrypop. Het trio bestaat uit Charles Kelley (Lead and background vocals, guitar), Dave Haywood (Background vocals, guitar, piano, mandolin) en Hillary Scott (Lead and background vocals). De groep werd opgericht in 2006 en met de single Need You Now scoorde de groep hun grootste hit. Het gelijknamige album verscheen in 2010. Bij de uitreiking van de Grammy Awards in 2011 was Lady Antebellum de grote winnaar, ze wonnen in totaal vijf Grammy’s. In 2012 won de groep de Grammy voor het beste country album. Ocean is hun zevende studioalbum. Hun nieuwe album gaat over kwetsbaarheid, liefde… zoals de oceaan, altijd zichzelf, maar constant in beweging. Het album start zacht met het mooie, gevoelige What If I Never Get Over You. Een emotionele bekentenis dat de tijd niet alle wonden heelt. Ook het nummer Ocean staat garant voor diepe emotionele momenten. Pictures is een ballade over dat men er altijd gelukkig uitziet op foto’s. Maar we worden eraan herinnerd dat in het sociaal media tijdperk waarin we leven, niet alles is zoals het lijkt. The Thing That Wrecks You: hier vormt het trio een duet met country superster Little Big Town. Toch even meedelen dat de groep Little Big Town op 17 januari 2020 hun nieuw album Nightfall uitbrengen. Dit is één van mijn favoriete liedjes van dit album, mijn vinger blijft naar de rewind knop zweven. Leef en laat leven is dan weer het motto van You Can Do You, een vrolijke country song waar het moeilijk is om op stil te zitten. What I’m Leaving For: een autobiografische ballade over het leven on the road. Maar steeds verlangend naar wat thuis op je wacht, namelijk niets minder dan je eigen paradijs. Wees geduldig met mijn liefde (Be Patient With My Love): na het horen van deze zoete ballade kan je niet anders dan vergevingsgezind zijn. Alright is dan weer een happy uptempo nummer. Er schijnt altijd licht aan het eind van de tunnel, als dat geen mooi motto is voor de optimisten onder ons. Voorlopig staan er enkel optredens gepland in Amerika. Na het album zo’n 100 maal te hebben beluisterd kan ik niet anders dan hopen dat ze proberen Europa te veroveren. En dat we zo de kans krijgen om ze eens live aan het werk te zien. “There’s a great enthusiasm for good country music all over the world” (dixit Willie Nelson). Wel Willie voorlopig lijkt Europa nog niet enthousiast genoeg voor country muziek, maar voor iedereen die kan genieten van goede muziek een aanrader om je er verder in te verdiepen. Score: 84/100 Info Release datum: 15 November 2019 Label: BMLG Records Producer: Dann Huff Uitgaven: CD/Digital/LP Website Singles What If I Never Get Over You Ocean Tracklist What If I Never Get Over You Pictures Crazy Love You Can Do You What I’m Leaving For Be Patient With My Love Alright Let It Be Love On A Night Like This Boots The Thing That Wrecks You -Feat. Little Big Town- Mansion Ocean #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #vincentwillems #ladyantebellum #oceans #bigmachinelabelgroup

Een eerste set door de lens van Wim Wilms Infected Rain Lacuna Coil Eluveitie zondag 10 november 2019, Trix (Antwerpen) | Foto's: Wim Wilms #fotoverslag #fotoalbum #fotoreport #concertfotos #concertfotografie #concertphotography #liveconcert #liveshow #liveperformance #wimwilms #infectedrain #lacunacoil #eluveitie #trixantwerpen #trix