10 oktober 2018, Ancienne Belgique (Brussel) Graveyard en België, het moet een haat/liefde verhouding zijn: in de afgelopen 8 jaar stonden ze reeds 6x op een festival hier (Pukkelpop, Rock Werchter, Graspop en Desertfest) en lijken ze zowat de huisband van Trix (3x) te zijn. Toch slagen ze er niet in dit jaar, i.e. het jaar van de grote 'comeback', méér dan 800 fans richting de AB te lokken. Wat mij betreft erg bizar, temeer ze met Peace hun sterkste album tot nu hebben uitgebracht, hun hedendaagse 'classic rock' van een immens hoog niveau is en de vier topmuzikanten zijn. Maar goed, de afwezigen hadden ongelijk, laat het me hierbij houden. Stipt om 21u10, na een niet onverdienstelijke passage van Bombus, gaan de Zweden vrij gezapig van start met Walk On. Meteen is duidelijk: de ritmesectie met Truls Mörck op basgitaar en Oskar Bergenheim op drums, dendert als een stoomtrein en stuwt de nummers retestrak vooruit. Met zo'n tandem achter zich, kunnen Jonatan Ramm (g) en Joakim Nilsson (v, g) zich op hun ding focussen, en dat doen ze doorheen de hele set op schitterende wijze. Het openingsnummer is de perfecte zet om de stem van Nilsson tijd te geven warm te lopen, maar dat lijkt op de power metal song Please Don't toch nog niet helemaal goed te zitten, vooral in de hogere noten dan. Vanaf The Fox echter geen probleem meer: de strot kan de grote diversiteit nu wel aan, zowel de lage, midden als hoge noten komen er vlekkeloos uit. Niet evident wanneer je in verschillende songs het hele register moet opentrekken en iedereen weet dat het net die stem is die Graveyard onderscheidt van de collega's. Ramm krijgt alle ruimte om zijn solo's op ons af te vuren, zij het dan telkens goed afgelijnd, kort en krachtig én erg melodieus....geen jamsessies voor deze jongens. Het verbaast me ergens wel dat het vooral de oudere nummers zijn die van het publiek het meest bijval krijgen, maar het zijn niet de minste natuurlijk. Het bluesy Uncomfortably Numb zet een eerste rust- én hoogtepunt: nu wordt pas duidelijk over wat een paar stembanden die Nilsson beschikt en wat een prachtig gitaarwerk zowel hijzelf als Ramm kunnen afvuren. Na het al even fantastische Slow Motion Countdown zakt het niveau echter plots een stuk. Vooral de keuze voor From A Hole...snap ik niet. Ten eerste is dit zowat het zwakste nummer op een vrij controversiële Innocence & Decadence, maar ook een nummer dat door bassist Mörck wordt gezongen. Met het mooie Bird Of Paradise krijgt hij dan nog een tweede nummer die avond, ten nadele van It Ain't Over Yet dat normaalgezien op de setlist staat. Mörck is nu eenmaal geen goede zanger, apprecieert de keuze weliswaar en laat dit ook aan het publiek weten, wat erg sympathiek is van zowel de band als hemzelf. Ik zal het echter nooit snappen: één nummer tot daaraan toe, maar daar moet het écht wel bij blijven. Dankzij Magnetic Shunk worden de meubelen op het einde van de reguliere set - toch nog gered en gaan we vol vertrouwen de bisronde tegemoet. Ons vertrouwen wordt niet beschaamd: de Zweden knallen weer zoals tevoren. Het trio toegiften behoort tot de sterkste door Graveyard geschreven en met The Siren wordt de spreekwoordelijke kers op de taart gezet. Een ronduit subliem einde van een over het algemeen erg goed optreden. Moet het nog gezegd dat het geluid in de AB opnieuw top was? Setlist Walk On Please Don't The Fox Hissingen Blues Uncomfortably Numb Cold Love Buying Truth Slow Motion Countdown An Industry Of Murder From A Hole In The Wall Bird Of Paradise Goliath Magnetic Shunk (bis) Low (I Wouldn't Mind) Ain't Fit To Live Here The Siren Photo album Credits: Brothers In Raw / Pieter B. #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #anciennebelgique #brussels #brussel #ABBrussel #graveyard

Unions uit Nashville (TN), dat zijn Justin Halpin en de voor enkelen onder ons niet zo geheel onbekende Marie Hines ('ringelt' het een belletje?). In 2016 verscheen hun debuut EP, een jaar later de opvolger Unions Two (full album). Dit jaar opteert het duo ervoor hun nieuwe werk (Unions Three) als singles uit te brengen. Hun muziek is op zich niet zo bijster opvallend, situeert zich richting pop/ambient, is hoofdzakelijk piano/keyboards gedreven en drapeert zich sfeervol rond de zacht, lichtelijk zwoele stem van Hines. Misschien net daarom dat hun nummers steeds weer opgepikt worden door diverse TV programma's, waaronder UnReal en Riverdale? Rescue Me dateert reeds uit 2016. De videoclip met de bloedmooie danseres Bethany Curry in de hoofdrol is wel nieuw. Geniet met ons mee. website #newmusic #newvideo #nashville #newalbum #venomfaith #Unions #Mariehines #justinhalpin

‘The King Descends’ Marcus King en zijn 'hof' leveren met Carolina Confessions het op een haar na perfecte album af. Op een haar na, simpelweg omdat wij als modale muziekliefhebber die perfectie niet aankunnen. De geniale 22-jarige heeft zoveel muzikaliteit in zijn kleine teen dat het pijn doet. Niet omdat hij zich boven de gewone sterveling verheven voelt, maar enkel omdat hij er zo bescheiden bij blijft, treedt hij ons een stuk tegemoet. Hij heeft 10 bovenaards mooie nummers gepend die stuk voor stuk binnen een vast patroon blijven, nooit écht de 6' overschrijden, ruimte geven aan alle muzikanten én bomvol sterke ideeën zitten...teveel om hier op te noemen zelfs. De ritmesectie: subliem. De blazers: subliem. De keys: subliem. De stem en het gitaarspel: subliem, zonder ook maar ergens aan navelstaarderij te doen. Dat siert de man. King put uit een rijke muziekgeschiedenis en de invloeden zijn duidelijk hoorbaar: een streepje rock, een snuifje country, een scheut funk en veel soul, héél veel soul. Jarenlang heeft hij geluisterd naar en geleerd van de 'meesters' in diverse genres. Het lijkt er bovendien op dat hij dagelijks wel ergens op een podium staat, zij het met zijn eigen band, solo of als gastmuzikant. Op die manier heeft hij zich in zijn vak geperfectioneerd en blijft hij dat doen, elke dag opnieuw. Dat vele harde werk, gecombineerd met zijn immense talent, leidde ertoe dat hij reeds vandaag met beide voeten stevig tussen zijn leermeesters staat, hij één van hen is. Ik zou hier nu elk nummer apart uitgebreid kunnen bespreken, maar zou gelijk elk nummer tekort doen. Wanneer je als échte muziekliefhebber nog niet hebt begrepen dat je deze schijf meteen 'moet' aanschaffen, dan heeft elke verdere letter geen zin. Ren je nu als de gesmeerde bliksem richting je lokale platenboer, of heb je Carolina Confessions (vanzelfsprekend) reeds in huis....ook dan is elke bijkomende letter overbodig. Heeft The Marcus King Band met deze derde full release dan niet het perfecte album afgeleverd? Absoluut....en neen, simpelweg omdat wij als modale muziekliefhebber de perfectie niet kunnen vatten. Iemand nam de woorden 'album van het jaar' in de mond. Ik zei "Misschien nog wat voorbarig.". Na een paar dagen zowat onafgebroken luisteren stuur ik bij: Carolina Confessions vecht het momenteel met Purge (het debuut van Louise Lemón) uit om die titel binnen te rijven. En dit is dan mijn laatste bekentenis...voor vandaag. Toppers: zie 'Tracklist' Score: 95/100 Info Releasedatum: 05 oktober 2018 Label: Fantasy Records Producer: Dave Cobb Singles: Welcome 'Round Here Homesick Where I'm Headed Uitgaven: LP, CD, Digital website Tracklist: Confessions Where I'm Headed Homesick 8 A.M. How Long Remember Side Door Autumn Rains Welcome 'Round Here Goodbye Carolina #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #themarkuskingband #carolinaconfessions #soul #funk #rock #rockmusic #bluesrock

‘Winter Makes Way For Fall’ Deze zwaargewichten uit Richmond, Va bestormden de scene in 2010 met hun zelf getitelde demo: monotone, laag gestemde, riff gedreven songs, traag als lood, uit de Sabbath en Sleep school. Het ijle stemgeluid van Dorthia Cottrell zo diep in de mix verscholen dat enkel een geoefend oor kan uitmaken wat ze nu exact te vertellen heeft. De hoezen van hun debuut (2012) en opvolger Soma geven de sombere sfeer perfect weer. En dat is ook zo op Grief's Infernal Flower, waar voor het eerst een meer kleurrijk pallet te zien is, en de nummers dit ook deels weerspiegelen. Op het nieuwe album Eternal Return wordt die artistieke groei voortgezet: de zang is een héél stuk prominenter aanwezig, er is meer ruimte voor melodie naast die nog steeds aanwezige loodzware riffs en ik herken ook duidelijker songstructuren. Winter heeft plaatsgemaakt voor herfst en 'heavy' verschuift van Sabbath naar Soundgarden. Wat ook wil zeggen dat op een aantal songs de psychedelische invloeden uit het grunge tijdperk duidelijk te horen zijn. Neem songs als Halcyon, Grey Garden en Diablerie, drie tracks waarop de evolutie van de band alsook de stempel van Endino hoorbaar zijn: Soundgarden en zelfs Nirvana (zonder die typische 'angst') zijn hier overduidelijk aanwezig en maken net die songs erg boeiend. Feather bestaat uit drie compartimenten die elk een andere sfeer weergeven: het moody begin is helemaal Nirvana, na 5' zet Garrett Morris een oerriff zo uit de Sleep doos in en gaan we die toer op om in de laatste 3' alle fuzz registers open te trekken. Om van het slepende Eyeshine te kunnen genieten moet je fan van het eerste uur zijn, niet in het minst omwille van de duur. Pilgrim's Rest springt er voor mij, naast het eerder genoemde Feather, iets bovenuit. De laidback sfeer laat de bloedmooie melodielijnen prachtig uitkomen, en je hoort voor het eerst dat Cottrell vocaal meer in haar mars heeft dan ze gewoonlijk laat horen. Over de resterende drie nummers kunnen we enkel zeggen dat ze evengoed op één van de vorige albums hadden kunnen staan (First To Die en Red Cloud), terwijl het instrumentale Light Into Dark eerder op een outtro lijkt. Live aan het werk te zien op 17 maart 2019 in de AB Club. Toppers: Grey Garden, Pilgrim's Rest, Feather Score: 79/100 Info Releasedatum: 05 oktober 2018 Label: Relapse Producer: Jack Endino Singles: Grey Garden Diablerie Uitgaven: LP, CD, Digital website Tracklist: Halcyon Grey Garden Pilgrim's Rest First To Die Light Into Dark Red Cloud Eyeshine Diablerie Feather #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #windhand #ertenalreturn #relapse #virginia #doommetal #doom #psychedelicrock #grunge

De zusjes Rebecca Lovell (lead vox, electric guitars) en Megan Lovell (vox, lapsteel), i.e. Larkin Poe, staan al jaren garant voor schitterende, hedendaagse 'roots rock & roll + blues'. Live zijn het ware beesten die een mix brengen van klassiekers en eigen nummers. Op 9 november verschijnt hun derde full album Venom&Faith. Gewoonlijk toeren ze enkel, zéér succesvol, in de V.S., maar dit najaar steken ze toch even de grote plas over. Noteer zondag 25 november in je agenda: dan ontketenen ze hun duivels in Keulen (Luxor). En jawel, beide zijn weldegelijk afstammelingen van... website #larkinpoe #bleachblondebottleblues #newmusic #newvideo #roots #rockroll #blues #nashville #newalbum #venomfaith

Jelle Ronsmans (guitars), Jan Jouck (guitars), Steven Cammaerts (drums), Isa Holliday (vocals, bass) Kerrang! en BBC Radio 1 waren er als de kippen bij om 'onze' shoegazers op te pikken en de hemel in te prijzen. Ondertussen davert de trein verder en krijgen ze ook hier de nodige aandacht, o.a. bij Studio Brussel, Met een album als Aurora onder de arm, een schitterende releaseparty achter de rug, rave reviews overal te lezen,....we hebben het reeds gezegd, maar je moet ons vanzelfsprekend niet geloven: wees er zaterdag bij, alvorens we dit sublieme viertal voor enkele jaren 'kwijt' zijn. website muziek Verder op de affiche: London Bullet Verloren idealen in verloren tijden: deze kids weten old school punk perfect te vertalen naar moderne tijden en veroverden daarmee terecht hun plaats in deze line-up. Boze modderfokkers om in de gaten te houden! Bleak Was emogaze een ding dan excelleerde dit gezelschap in het genre. Zelf noemen ze het spacegrunge, wij houden het bij "zwaar de max!" -- komen kijken is de boodschap! Lone Wolf All the way from Rotterdam om in de West-Vlaanders te komen punkrock-en-rollen! Deze jongens en meisje steken eind oktober de Atlantische Plas over om indruk te gaan maken op The Fest in Florida, dus zie dit maar als hun generale repetitie. Aanstekelijk en dansbaar, precies hoe we de ponx graag horen! Info & tickets 13 oktober 2018, Villa Bota, Brugge #live #liveshow #concert #rockmusic #concerttip #slowcrush #aurora #VillaBota #brugge #leuven #dutsfest #dreampop #indierock #shoegaze #holyroarrecords

Yevgueni, Tijd is Alles, Vrijdag 05/10/2018. Staf Versluyscentrum Bredene Niet de eerste maal dat we deze heren aan het werk mogen zien. We maken er zelfs een gewoonte van om deze band toch minstens éénmaal per jaar live te beluisteren. Beluisteren is bij deze heren misschien wel het juiste woord. Want tijdens een concert van Yevgueni luister je toch vooral naar de sterke teksten. Teksten die de ene keer zeer intiem, de andere keer zeer dansbaar en meezingbaar worden gebracht. Een speciale avond was het zeker voor de lead zanger, Klaas Delrue. Eerder deze week werd hij voor de tweede maal vader en dat zou na het concert zeker nog tot in de late uurtjes gevierd worden. In primeur gaf hij ons ook de naam van zijn kersverse dochter mee (Ella) en op het einde van het concert kregen we na de bisnummers nog een extra "stripped down" versie van Wat nu belangrijk is. Tijdens het concert horen we zoals verwacht een leuke mix tussen intieme nummers en de gekende meezingers zoals Als ze lacht. Heel wat nummers van hun laatste cd, Tijd is alles. Zo horen we ondermeer Adem, Hou het vast, Nooit naar nergens, Wie zal ons leiden, Het huis waar wij woonden, maar ook het oh zo mooie Waar jij niet bent. Hun laatste cd gaat trouwens over het lange wachten van ouders op hun nieuwe spruit, maar ook over het wachten van een band op een nieuwe plaat. Muzikaal zat alles zeker goed en je zou niet zeggen dat dit nog maar het tweede concert van hun nieuwe theatertour was. De bindteksten zijn misschien nog niet allemaal mooi op elkaar afgestemd, maar qua zang en instrumenten zagen we een zeer goede set. Onze reporter/fotograaf genoot werkelijk van dit concert en kwam dan ook met enkele mooie beelden terug thuis. Zoals gezegd is dit nog maar het tweede concert uit hun nieuwe tour, dus mocht je ze nog niet gezien hebben, bij deze een serieuze oproep om nog een ticketje te bemachtigen! Foto's en verslag: Pieter Bouckhout #Yevgueni #StafVersluys

​ Het is zover, de eerste naam voor Rock Werchter is bekend! Al weken werd er druk gespeculeerd wie en wanneer de eerste naam zou bekend gemaakt worden. Vandaag is het dan eindelijk zover. Toch wel onverwacht, maar The Cure komt dus nog eens naar ons land! De band, die ondertussen 40 jaar bestaat vierde vorige zomer nog zijn verjaardag met een concert in London. Op dat concert stonden ze garant voor een karrevracht aan hits en een optreden dat lang bleef nazinderen bij de fans. De organisatie van Rock Werchter benadrukt dat er snel nieuwe namen zullen volgen. Rock werchter gaat dit jaar door van 27 juni tot 30 juni en de voorverkoop start eind deze maand. #RockWerchter #TheCure

‘Aggressive Music For An Agressive Statement’ Beeld je een industriële omgeving in, eentje van staalindustrie, hoogovens en schrootverwerking, Een ruwe, desolate omgeving gedomineerd door immense machines aangedreven door hydraulische pompen. Waar het tegelijk ijzig koud en verschroeiend heet is, waar kolossale tandwielen en scharnieren knarsen en schuren, waar metaal verwrongen en geplet wordt. Denk aan films als Alien3, District 9, Elysium, ...maar ook aan aspecten binnen onze huidige samenleving. Tristan Shone, schepper en brein achter Author & Punisher, combineert zijn opleiding als industrieel ingenieur met zijn passie voor kunst en beeldhouwwerk. A.d.h.v. zelfgemaakte 'precisie instrumenten', oftewel 'drone machines', maakt hij 'industrial noise/doom/drone'. Op zijn zesde album Beastland klinkt hij als een kruising tussen Nine Inch Nails en Godflesh. Shone, de man, gaat als het ware op in zijn machines en zorgt voor een luisterbeleving die hoog intensief, donker, compromisloos en verontrustend is, maar toch rijk aan melodie en met een streepje licht in zicht. In zijn muziek verzet hij zich tegen de 'beasts' van onze samenleving: de kuddegeest, de verzuring en/of discriminatie. Beastland werpt een blik op wie wij als mens zijn. Hoe we met al de beschikbare middelen en intellect, alsook onze geschiedenis als leerstof, er toch telkens weer in slagen diezelfde fouten te maken, zowel tegen elkaar als tegen onze Aarde. Met behulp van zijn agressieve muziek wil Tristan Shone zijn boodschap overbrengen. Wat ons betreft is hij daar zeker in geslaagd. Tppers: Nihil Strength, Night Terror Score: 81/100 Info Releasedatum: 05 oktober 2018 Label: Relapse Producer: Singles: Nihil Strength Night Terror Ode To Bedlam Uitgaven: LP, CD, Digital website Tracklist: Pharmacide Nihil Strength Ode To Bedlam The Speaker Is Systematically Blown Nazarene Apparition Night Terror Beastland #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #authorpunisher #tristanshone #beastland #industrial #doom #drone #Industrialmetal

27 oktober 2018, Ancienne Belgique (Brussel) De AB Club staat voor mij voor optredens van veelal jonge wolven die voluit gaan, een broeierige sfeer weten te creëren op het podium en hun fans meezuigen in hun enthousiasme (Brutus, Marmozets, The Delta Saints,...). En vanzelfsprekend steeds een goede sound! Echter ook voor een stel posers die klakkeloos kopiëren (Greta Van Fleet). No worries, onze eigen Black Mirrors behoren tot die eerste categorie. Met hun debuut op zak hadden de Belgen rond de charismatische frontvrouw Marcella Di Troia maar één doel: het dak eraf blazen en de fans een onvergetelijke avond bieden. En dat is méér dan gelukt, ook al lijkt het niet evident beweging in het typisch terughoudend Belgisch concertpubliek te krijgen. De songs op Look Into The Black Mirror (uitgebracht op 31 augustus via Napalm Records) zijn stuk voor stuk geschikt om live te spelen, en dus werden ze ook allemaal gebracht....waarom moeilijk maken als het gemakkelijk ook kan? De interesse voor de 'Native American' cultuur wordt ook deze avond meteen duidelijk: de microfoon standaard is getooid in veren, Di Troia heeft haar typische 'warpaint' onder de ogen en de band opent met een sjamaans aandoende chant....héél sfeervol en pakkend. En dan knalt Shoes For Booze uit de speakers en weten we dat we verder stevig gaan rocken. Schitterende opener trouwens en de stem van Marcella zit er meteen boenk op. Loïc Videtta (bass) en Paul Moreau (drums) stuwen Funky Queen de juiste richting uit en Pierre Lateur grooved en soleert lekker op het aansluitende The Mess. De spelvreugde druipt er van bij de start zo af. Di Troia draait, keert, glijdt, sluipt en raast over het podium en zoekt steeds de interactie met zowel haar bandleden als het publiek. Inner Reality is muzikaal ook live één van de hoogtepunten van het nieuwe album, naast Moonstone een erg sfeervol psychedelisch nummer waarbij de stem meer laidback is, bij momenten zelfs teder. Tussen enkele nummers door bedankt het viertal regelmatig hun fans, zowel in het Engels, Frans (vanzelfsprekend) alsook een mondje Nederlands....erg sympathiek wanneer je de taal niet machtig bent. De set blijft mooi balanceren tussen vette rockers en wat rustpunten. Bij deze laatste hoort ook de 'hidden track' Front Row, een voor de Brusselaars speciaal nummer met een diepere betekenis, ingetogen gebracht door enkel Pierre op gitaar en Marcella...bloedmooi! En dan een leuke verrassing: Lay My Burden Down wordt gefilmd voor de volgende videoclip. Het publiek wordt gevraagd uit zijn dak te gaan, maar omdat dit nog niet helemaal goed zit, wordt het nummer als afsluiter van de bisronde nog eens hernomen....en nu lukt het wel. Het sublieme Burning Warriors sluit de reguliere set krachtig af, terwijl het bezwerende Whispering Ghost de aanzet is voor enkele toegiften. Black Mirrors doet wat van een thuismatch verwacht wordt: scoren, en dat meermaals. En jawel, ook Günther Kimmich knalde door de speakers. Ondertussen weten wij 'who the fuck' hij nu eigenlijk is. Jullie? Tourdata! Je moet er wel onze landsgrenzen voor over, maar een trip is zeker de moeite waard. Setlist Intro Shoes For Booze Funky Queen The Mess Inner Reality Cold Midnight Drum Mind Shape Moonstone Front Row Canard Vengeur Masqué Günther Kimmich Lay My Burden Down Till The Land Wind Blows Burning Warriors (bis) Whispering Ghost Kick Out The Jams Lay My Burden Down Photo album Credits: Brothers In Raw / Trees Rommelaere #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #anciennebelgique #brussels #brussel #ABBrussel #blackmirrors #albumreleaseshow

Naar welke concerten kijk ik deze maand uit, op welke concerten kan je me méér dan waarschijnlijk terugivnden én over welke concerten lees je hier dan nadien een verslag? Ik lijst even op en geef wat praktische info mee. Graveyard Woensdag 10 oktober, 14u30 Ancienne Belgique, Brussel Info & Tickets Terug van héél even weggeweest, en met hun nieuw album Peace op zak, staan deze Zweden garant voor de allerbeste classic rock, met stevige blies en psychedelische invloeden. Zanger/gitarist Joakim Nilsson beschikt bovendien over een strot om U tegen te zeggen: een combinatie van power én melodie. Sons Of Apollo Vrijdag 12 oktober, 19u Elysée Montmartre, Parijs Info & tickets Dergelijke zogenaamde 'supergroepen' zijn gewoonlijk geen lang leven gegund, vooral omwille van de erg sterke ego's die moeten samenwerken. Neem dus het zekere voor het onzekere en maak een concert mee van de heren Portnoy, Sherinian, Sheehan, Soto en Thal. Hard Rock met prog invloeden, op erg hoog niveau. Slow Crush Zaterdag13 oktober, 21u30 Villa Bota, Brugge Info & tickets Ze zijn hier reeds 2x aan bod gekomen, en terecht. Hun debuut album Aurora getuigt van internationale klasse met nummers die zowel heavy als fluweelzacht zijn. Het was tijdens de releaseparty in Aarschot al headbangen én wegdromen, en deze sfeer komen ze ook in Brugge neerzetten. Kingsborough Zondag 21 oktober, 20u45 Manuscript, Oostende Info & tickets Billy Kingsborough en zijn kompanen geven een moderne draai aan authentieke Amerikaanse rock. De blues en roots invloeden zijn er onmiskenbaar zonder dat het geheel gedateerd klinkt. Eén van de zovele Amerikaanse rockbands die de laatste jaren de plas oversteekt, dus opnieuw een kans om een top live performance bij te wonen. Marissa Nadler Dinsdag 23 oktober, 19u30 Botanique (Rotonde), Brussel Info & tickets Op haar achtste album ontdoet deze klassieke, elegante schoonheid zich van alle reverb en toont zich puur. Wij beloonden deze gedurfde stap met een dikke 87/100. Haar nummer zullen in de intieme setting van de Rotonde prachtig uitkomen. Wij zullen enorm genieten van de emoties die ze voor ons zal schilderen. Marmozets Vrijdag 26 oktober, 20u l'Aéronef, Lille Info & tickets Ik zag deze jonge Britten op 8 maart 2015 de AB Club in een kolkende rock&roll tempel veranderen en voorspelde een stek op Rock Werchter. Nog geen week later kwam die aankondiging er ook. Frontkiddo Becca Macintyre is een podiumbeest, geeft zich steeds volledig én verwacht hetzelfde van haar publiek. Dat gecombineerd met een strot die alles aankan. David Eugene Edwards & Alexander Hacke Maandag 29 oktober, 19u30 Botanique (Orangerie), Brussel Info & tickets Deze samenwerking noemden we '16 Horsepower meets Einstürzende Naubauten', en Risha scoorde dan ook een respectabele 75/100. De kruising tussen broeierige Americana en kille industrial zal niet zomaar iedereen aanspreken. Deze beide klassebakken maken er echter een geslaagde mix van. En dat zal live zeker sterk overkomen. Nog enkele tips AB Typh Barrow | vrijdag 5-10 (uitverkocht) Judi Jackson | woensdag 10-10 Cloves | donderdag 11-10 Little Dots | vrijdag 12-10 Jorja Smith | zondag 21-10 Cat Power | vrijdag 26-10 Powerwolf + Amaranthe + Kissin' Dynamite | zondag 28-10 Blackberry Smoke | maandag 29-10 Kurt Vile & The Violators | dinsdag 13-10 ... Botanique Dilly Dally | vrijdag 5-10 Laurel | zaterdag 6-10 Sweet Jane | vrijdag 12-10 William Fitzsimmons | dinsdag 16-10 Phosphorescent | dinsdag 23-10 Anna Calvi | donderdag 25-10 ... Het Depot Melvins | maandag 1-10 Paul Weller | vrijdag 5-10 The Gladiators | zaterdag 13-10 Marble Sounds | woensdag 17-10 Kacey Musgraves | zaterdag 20-10 The Sore Losers | vrijdag 26-10 John Scofield Combo 66 | maandag 29-10 ... Trix Against The Current | dinsdag 2-10 Halestorm | woensdag 3-10 (uitverkocht) The Brian Jonestown Massacre | dinsdag 9-10 Desertfest Antwerp | vrijdag 12-10 tot zondag 14-10 Lili Grace | donderdag 18-10 Aurora | zaterdag 20-10 The Academic | dinsdag 23-10 ... Biebob MCC | zondag 7-10 Primal Fear | vrijdag 12-10 The Female Metal Voices Tour | zondag 21-10 ... Vooruit Thurston Moore | woensdag 10-10 Arrested Development | dinsdag 23-10 Stikstof | donderdag 25-10 Kamaal Williams | vrijdag 26-10 ... N9 Flying Horseman | vrijdag 12-10 Black Milk & Nat Turner | zaterdag 13-10 Fairport Convention | donderdag 25-10 ... De Kreun Lordi | woensdag 10-10 Stikstof | vrijdag 12-10 Natashia Kelly Group | woensdag 17-10 Poltrock | zaterdag 27-10 ... De Zwerver Alejandro Escovedo | dinsdag 23-10 Bambara + Magich Shoppe | zaterdag 27/10 ... Spirit of 66 Sons Of Apollo | woensdag 10-10 ... lAéroneff (Lille) Emma Ruth Rundle | zaterdag 6-10 Mourn | maandag 15-10 Her | zaterdag 20-10 ... Jouw club/agenda hier vermelden? Laat het ons weten. #liveshows #conerts #concerten #concertagenda #anciennebelgique #hetdepot #biebob #vooruit #n9 #dekreun #dezwerver #spiritof66 #slowcrush #botanique #manuscript #élyséemontmartreparijs #TrixAntwerpen #graveyard #sonsofapollo #kingsborough #marissanadler #marmozets #laéroneflille #davideugeneedwards #VillaBota #brugge