Search Results

Een mix van Progressive Rock met Folk Rock en 'female fronted'...de alarmbellen in mijn hoofd gingen als vanzelf af! Maar goed dat ik (bijna) alles een kans geef, want deze Zwitsers brengen hun Progressive Folkrock zéér interessant en voegen daar nog eens erg leuke 'animated videos' aan toe. The Spell verschijnt op 22 maart via Nuclear Blast. Ik kan er spijtig genoeg op 2 april in De Helling (Utrecht) niet bij zijn. Even voorstellen Cellar Darling formed in the summer of 2016 out of the split of Switzerland’s most successful metal act to date, the chart-topping Eluveitie. The trio consisting of Anna Murphy (vocals, hurdy-gurdy), Merlin Sutter (drums) and Ivo Henzi (guitars & bass) therefore already looks back on a decade of touring the world, in 45+ countries on 6 continents. The winners of the 2014 Swiss Music Award as ‘best live act’ have experienced much together, forming a bond that can overcome any adversity. After the split with their former band in June 2016, the trio knew that their musical journey was far from over and instantly began working on their own songs. What quickly developed was a unique and fresh combination of grand and heavy riffs, powerful drumming and a unique voice, with the signature folky, earthy tones of the hurdy gurdy, confidently fusing heavy alternative and progressive rock with strong folk influences and poetic lyrical tales, creating what you may very well call a New Wave Of Folk Rock. Cellar Darling’s second full-length »The Spell« weaves a dark fairytale for the modern era, told through heavy yet intricate, progressive folk rock, enchanting visual art and utterly immersive storytelling. #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #cellardarling #insomnia #thespell #nuclearblast

Rock/Blues/Alternative uit Gütersloh (DE) of all places....als dat maar goed komt! En ja, The Picturebooks doen dat verre van slecht, zij het verre van origineel/wereldschokkend. We zijn er echter van overtuigd dat héél wat van onze volgers de nieuwe worp The Hands Of Time (release 8 maart via Century Media Records) een warm hart zullen toedragen. En op 30 april in De Zwerver staan te genieten van een lekkere pot rock & roll. Toch? Even voorstellen Die Band gründete sich im Jahre 2009 und bestand zunächst aus dem Sänger und Gitarristen Fynn Grabke, dem Bassisten Tim Bohlmann und dem Schlagzeuger Philipp Mirtschink. Noch im Gründungsjahr wurde die Band vom in Berlin ansässigen label Noisolution unter Vertrag genommen, die dann das Debütalbum List of People to Kill veröffentlichte. Nach Konzerten im Vorprogramm von The (International) Noise Conspiracy, Taking Back Sunday oder Millencollin. Ein Jahr später folgte das zweite Werk Artificial Tears. Die Band spielte beim Reeperbahn Festival, dem Omas Teich Festival und beim Olgas Rock. Kurze Zeit später stieg Bassist Tim Bohlmann aus, da er sich ein anderes Leben vorstellte. Fynn Grabke und Philipp Mirtschink entschlossen sich als Duo weiterzumachen. Anschließend reisten die beiden Musiker durch die USA und ließen sich zu einer musikalischen Kurskorrektur inspirieren. 2012 spielte die Band beim Greenville Festival. Das dritte Studioalbum Imaginary Horse erschien im Jahre 2014. Die Picturebooks beim Riot Fest und ein Jahr später bei den Festivals Rockavaria und Rock im Revier. Die Picturebooks wurden daraufhin vom deutschen Plattenlabel Another Century unter Vertrag genommen, die im Jahre 2017 das viertes Studioalbum Home Is a Heartache veröffentlichte. #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #thepicturebooks #thehandsoftime #electricnights #centurymediarecords

We blijven in de Blues/Rock sfeer met een nieuwe van 'gouwe ouwe' Robin Trower. Tide of Confusion is de voorbode van het album Coming Closer To The Day. Verschijningsdatum is 22 maart. Trower neemt op de drums na alle instrumenten, alsook de vocals, voor zijn rekening. Even voorstellen Robin Trower (born Robin Leonard Trower, 9 March 1945, Catford, South East London, England) is an English rock guitarist who achieved success with Procol Harum during the 1960s, and then again as the bandleader of his own power trio. Trower grew up in the seaside resort of Southend-on-Sea, Essex. In 1962, Trower formed a group that became The Paramounts, later including fellow Southend High School pupil Gary Brooker. The Paramounts disbanded in 1966 to pursue individual projects. During this time, Trower created a local three-piece band called 'The Jam' - not to be confused with the later group with Paul Weller. Trower then joined Brooker's new band Procol Harum in 1967, with whom he remained until 1972. Before launching his own eponymous band, he joined singer Frankie Miller, bass player James Dewar, and former Jethro Tull drummer Clive Bunker to form the short-lived combo Jude. This outfit did not record and soon split up.Trower retained as his bassist Dewar, who took on lead vocals as well, and recruited drummer Reg Isidore (later replaced by Bill Lordan) to form the Robin Trower Band in 1973. #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #robintrower #newalbum #comingclosertotheday

Zoveel sterke muzikanten/bands, zoveel sterke releases...en dan is het normaal dat er zo nu en dan eentje bijna aan de aandacht ontsnapt. Op 25 januari verschijnt het debut album van deze Blues Alt Noir muzikant. Op zondag 7 april kan je hem in Bar Mirwaar (Gent) live aan het werk zien. Even voorstellen John J Presley - an English gent with a penchant for fuzz. "Music needs a new dark lord..." Phil Taggart, BBC Radio 1 "An oasis of calm amongst the torrent of noise." The Times" If Bukowski was to join a band of our time I think it’d be this one. The vocals remind you of Tom Waits or Johnny Cash, while the guitars have the same drive, as Jack White’s or the Black Keys do, only much dirtier. Plus there is a very strong folk element to it, which makes it just that much more intriguing and a bit poetic, whilst never losing its energy. The kind of music you imagine Jack White would cream his pants over." MusicNTing Blog #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #johnjpresley #riders #asthenightdrawsin #acidblues #dirtybluesrock #swamprock

Hun laatste cd (Wonderful, Wonderful) leek mij nog relatief recent, maar tot mijn eigen verbazing moest ik vaststellen dat deze toch al weer dateert van begin 2017. Het album en hun resem klassiekers (Mr. Brightside, Somebody told me, Human, ...) waren vorig jaar wel genoeg om zowel het sportpaleis uit te verkopen alsde weide van Rock Werchter plat te spelen. Qua sound is Land of the free een echte ballad, zoals er wel meer te horen waren op dat laatste album. het is bovendien een rasechte protest song tegen de huidige Amerikaanse machthebbers. De videoclip is ook zeker eens het bekijken waard en werd geregisseerd door Spike Lee. In de clip zie je beelden van vluchtelingen aan de Amerikaans-Mexicaanse grens. Brandon Flowers over de song. “It started in my mind, around when the Sandy Hook shooting happened and as a father how that affected me and then it just started stacking up. It was things like Eric Garner, Trayvon Martin, things like what’s happening at the wall. This stuff didn’t seem to be in harmony with the values that I believe my country was founded on.” “I would start the song and then I would put it away and say ‘I’m not the guy to do this. I feel inadequate, someone is gonna write this song’ and then it just piled up with Las Vegas, Orlando, Parkland . It just kept coming and I just thought , ‘I have to get this out’.” #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #TheKillers

Bekend van Rival Sons en als één van de beste stemmen in Rock van het afgelopen decennium. Zijn hart ligt echter bij het 'troubadour' zijn en dat komt op dit nummer tot uiting. Ons is het allemaal om het even, zolang Jay Buchanan maar liedjes pent én zingt. Puur genieten. Fingers crossed dat hij ooit zijn solowerk uitbrengt. Even voorstellen Born into a family of musicians, including a mother who sang in church, Jay Buchanan didn’t ‘discover’ music in a sudden, Damascene revelation. Practically from birth he was immersed in old blues, folk, funk and soul, much of which would eventually feed into his own music with Rival Sons. In retrospect he agrees that everything he’s listened to has influenced him. “And that includes the music that I can’t stand,” the singer says, “all the shitty pop music, it’s all informed who I am as an artist.” #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #jaybuchanan #feelbetter

We catapulteren jullie terug naar de jaren 60/70. Blues Rock, Soul, Americana. Een 12-koppige live jam band onder leiding van Derek Trucks en Susan Tedeschi. Het nieuwe album Signs komt er op 15 februari aan. Live kan je hen aan het werk zien in de Ancienne Belgique op 23 april. Nieuwe zieltjes zullen ze met deze Hard Case niet winnen, maar de trouwe schare fans kunnen het schijfje én ticket blindelings aanschaffen. Even voorstellen After many years on the road building separate, successful solo careers, Derek Trucks and Susan Tedeschi have united to form a new band with an extended pool of collaborators and friends. Well-known for their outstanding live performances, the formidable husband-and-wife duo are now exploring new ideas together through songs rooted in the blues and infused with their own unique blend of southern soul, American roots music, authentic rock ‘n’ roll, and a touch of Florida swamp magic. website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #tedeschitrucksband #signs #susantedeschi #derektrucks

miXmass, 5 januari 2019, De Singel Antwerpen Dit was de tweede jaargang van miXmass, een feest van verbinding tussen oud en nieuw. Openen deden ze met Boutique in de grote theaterstudio, waarbij B.O.X., een creatief deel van de Singel enkele gasten liet komen. Dit jaar waren dat o.a., The Colorist, Felix Machtelinckx, Tsar B en Brihang, de rapper uit Knokke. En soms kwamen er zangers op onverwachte plaatsen te voorschijn. Verder waren we getuigen van de Canadees Richard Reed Perry, lid van Arcade Fire, en de Ijslander Pétur Ben op het grote podium. Beide heren werden bijgestaan door leden van B.O.X. In NOX, de muziekstudio, zagen we in intiemere sfeer optredens van Nathan Wouters en Hannes d’Hoine, een combinatie van contrabass en electronics, And They Spoke In Anthems, de band rond de melancholische Arne Leurentop, en als slotstuk Pitou, die Nederlandse, die zich liet bij staan door Nathan Wouters en Tom Pintens. Pitou zong eerder in de grote zaal al bij de voorstelling van de kortfilm The Girl, waarbij B.O.X. de compositie van Tom Pintens live bracht. Op het VOX-podium in de hoek van de grote studio was er nog een Ijslander, Högni, opgegroeid in de rand van Brussel tot zijn ouders terug naar IJsland verhuisden toen hij 15 was. Verder nog Hanna Benn, de Amerikaanse die zang en electronics mixt en onder andere al samenwerkte met de legendarische producer Boots. Ze kreeg echter net voor haar set een bericht dat haar tante overleden was. En het was al ver na middernacht toen de afsluiter van de avond het podium kon betreden. Lyenn, de Belg die we kennen als lid van Dans Dans en bassist van Mark Lanegan. Hij verrastte ons met licht herwerkte versies van gekende nummers als “Vaguely Lit”, “Under Your Skirt” en “Seed and Semen”, maar bracht vooral enkele nieuwe nummers waarbij hij vooral de basgitaar hanteerde. Geen twee optredens van Lyenn zijn dezelfde wordt vaak gezegd, en dus liet hij zich deze avond bijstaan door een toetsenist, Eric Bribosia, en een drummer, Steven Cassiers. Foto's en verslag: Sven Togni #mixmass #DeSingel #Antwerpen

DAMN! Ik hou het kort: kijk en LUISTER! Ter info To sum up Gary Clark Jr. is more challenging every day. He’s a musical universe unto himself, expanding at a nearly immeasurable rate, ever more hard to define — as a mind-blowing guitarist, a dazzling songwriter and engagingly soulful singer. website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #garyclarkjr #thisland #warnermusicbelgium

Aan het begin van elke maand geven we een overzicht van enkele nieuwe releases voor die maand. Het gaat hier om albums die we hoogstwaarschijnlijk zullen bespreken. Helemaal onderaan een overzicht per week met nog wat nieuw materiaal. Rival Sons Feral Roots 25-01-2019 Warner Music Belgium CD/LP/Digital Beluister: Do Your Worst Back In The Woods Feral Roots Ondertussen 10 jaar timmeren Jay Buchanan (v), Scott Holiday (g), Michael Miley (d) en Dave Neste (b), oftewel Rival Sons, aan de weg. Met elke nieuwe release weten ze een stap vooruit te zetten en nieuwe zieltjes te winnen. Hun originele mix van diverse 70s invloeden uit Rock, Blues en Soul slaat duidelijk aan. Feral Roots verschijnt deze maand via een 'major' en de kaarten voor het optreden in Trix op 27 februari gaan hard. Swallow The Sun When A Shadow Is Forced Into The Light 25-01-2019 Century Media Records CD/LP/Digital Beluister: Lumina Aurea Upon The Water Firelights Vanuit de donkerste hoeken van Finland duiken nieuwe, epische Death/Doom Metal geluiden op. In de aanloop naar hun 8° werk, bracht het zestal op 21 december ll. de EP Lumina Aurea uit, een niet zo makkelijk te verteren 'kortverhaal' op muziek. Over het nieuwe full album kunnen we op vandaag enkel meegeven dat het een héél andere trip wordt. Verder nog in januari: 04-01-2019 John Garcia & The Band Of Gold, selftitled Legion Of The Damned, Slaves Of The Shadow Realm Steve Hackett, At The Edge Of Light Callejon, Hartgeld Im Club ... 11-01-2019 Nailed To Obscurity, Black Frost Soilwork, Verkligheten Rob Baird, After All Randy Houser, Magnolia ... 18-01-2019 Burning Witches, Burning Witches Fever 333, Strength in Nu333ers Switchfoot, Native Tongue OOMPH!, Ritual Kadinja, Super 90' Dust Bolt, Trapped In Chaos Deerhunter, Why Hasn't Everything Already Dissapeared? Papa Roach, Who Do You Trust? Steve Gunn, The Unseen In Between Juliana Hatfield, Weird Sharon Van Etten, Remind Me Tomorrow Alice Merton, Mint Lost Under Heaven, Love Hates What You Become Flotsam & Jetsam, The End Of Chaos Thunder, Please Remain Seated Joe Jackson, Fool Malevolent Creation, The 13th Beast De Staat, Bubble Gum Gepetto & The Whales, Passages Cody Johnson, Ain't Nothing To It The Twilight Sad, It Won't Be Like This All The Time ... 25-01-2019 Bring Me The Horizon, Amo Breathe Atlantis, Soulmade Dee White, Southern Gentlemen Mono, Nowhere, Now Here Avantasia, Moonglow Meghan Trainor, Treat Myself Swindle, No More Normal The Dandy Warhols, Why You So Crazy? Blood Red Shoes, Get Tragic Julia Kent, Temporal Reena Riot, Nix Balthazar, Fever Inglorious, Ride To Nowhere Evergrey, The Atlantic Skunk Anansie, 25LIVE@25 Walter Trout, Survivor Blues Puppy, The Goat Michael Franti & Speerhead, Stay Human Vol.II ... We claimen zeker niet volledig te zijn, dus als we jouw nieuwe worp zijn vergeten, laat het ons dan weten. #albumreleases #nieuwereleases #nieuwealbums #newalbum #newmusic #newrelease #rivalsons #feralroots #swallowthesun #whenashadowisforcedintothelight #warnermusicbelgium #centurymediarecords

9 december 2018, l'Aéronef (Lille) In 2016 verraste de Zwitser/Amerikaan Manuel Gagneux ons met zijn uiterst originele (Zeal & Ardor) debuut Devil Is Fine. De man combineerde de door merg en been gaande 'chants' kenmerkend voor Negro Spirituals met de voor Black Metal en Death Metal typische blastbeats. Die lijn werd op de opvolger Stranger Fruits doorgetrokken en dus mocht hij niet ontbreken in de lineup van GMM2018. Zijn set van een dik halfuur wist volgens enkele van mijn muziekvrienden te overtuigen en zo trok ik enorm enthousiast en vol verwachtingen richting l'Aéronef, nog maar eens dit jaar. Leuk om vast te stellen dat op een zondag de optredens een stuk vroeger beginnen in Lille. Hangman's Chair mocht reeds om 18u30 aftrappen. Hun zware, trage Sludge was zeker niet slecht, echter te weinig origineel om een blijvende indruk na te laten. Om 19u45 was het dan aan Zeal & Ardor, die op de tonen van hun gekende intro, in monnikspijen gehuld, het podium op kwamen. Frontman Gagneux geflankeerd door zijn beide vaste 'background' zangers die verre van in de achtergrond bleven en de 'chants' de broodnodige power gaven. Van zodra iedereen zijn/haar plaats had ingenomen gaf In Ashes de start voor een dikke 30' 'blazen'. Wat? Yep, zo kan ik het het best omschrijven: geen tierlantijntjes, geen rustpauzes, maar een vast stramien van krachtig vocaal spierballengerol afgewisseld met agressieve blastbeats. Sterk, zeker en vast, en toch was ik na Waste blij dat er een korte "Hello, we are Z&A, we don't talk a lot but that's not what you paid for. I hope that's OK." vanaf kon en ik even kon bekomen van wat ik net had doorstaan. Even maar, want Fire Of Motion sloot naadloos aan bij de vorige nummers. Ik was opgelucht dat Ship On Fire het stramien toch een beetje doorbrak - geen blastbeats voor de verandering. - en Stranger Fruit zowaar een rustpunt bleek, ook al gebruikte Gagneux, die over een uiterst sterke stem beschikt, geregeld verder zijn speciale mic om zijn screams vervormd te doen klinken. Het viel me echter op dat ik steeds meer op de setlist begon te kijken om te zien wat er nog aan kwam, ook meer de feedback van het publiek begon te scannen én ondanks een wat meer gevarieerd slot van de reguliere set toch begon te verlangen naar het einde. Niet dat Manuel en de zijnen geen goede muzikanten/performers zijn, maar méér dan 45' datzelfde stramien doorstaan bleek net iets teveel van het goede. Ik wil hier nog niet over een 'gimmick' spreken, toch zie ik hen bij een volgend album en optreden graag een stuk gevarieerder tewerk gaan. Het werd nl. net iets te saai voor mij. En misschien ook voor een groot deel van het talrijk opgekomen publiek (de club was uitverkocht)? Ik zag steeds minder aanwezigen 'bewegen', terwijl er zich het eerste halfuur geregeld een moshpit vormde. Grote troef blijft de kracht die uitgaat van de zang, waarbij de beide heren aan de zijde van Gagneux een straffe prestatie neerzetten. Dit naast het initieel vrij originele concept. Wat me echter de bisronde deed skippen en vroegtijdig huiswaarts deed keren, was het repetitieve element, dat na een kleine 45' mijn zin in meer plotsklaps deed verdwijnen. Ook al wist ik dat er nog het sublieme Devil is Fine stond aan te komen. Spijtig en mijn verlies, maar genoeg is genoeg. Setlist Sacrilegium I In Ashes Servants Come On Down Blood in the River Row Row You Ain't Coming Back We Never Fall Waste Fire of Motion Ship on Fire Stranger Fruit Cut Me Gravedigger's Chant Children's Summon Built on Ashes We Can't Be Found (bis) Don't You Dare Devil Is Fine Baphomet Foto's: Stijn Staelens #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #l39aéronef #l39aéroneflille #zealandardor #zealampardor

Half november kreeg ik deze video doorgespeeld via Mike de Coene van Hardlife Promotion. Ik was meteen geïntrigeerd door zowel het visuele als muzikale aspect, maar 'parkeerde' de info toch om later nog eens te bekijken. Bij de release van haar debuut EP Nebulous kreeg ik opnieuw alle info mooi toegespeeld en opnieuw deed ik er niets mee. Derde keer goede keer moeten ze gedacht hebben: deze keer was het Carl-Marcus Gidlöf (Icons Creating Evil Art, de man en het label achter de fantastische Louise Lemón) die me uitnodigde om de Facebook pagina van HELGA te 'liken'. Ondertussen knallen de songs hier zowat doorlopend uit mijn speakers....ik doe er dus eindelijk wat mee. Een introductie. Hailing from the forests of Dalarna, Sweden, Helga writes music from the confines of her cabin. Living in the wilderness with just her guitar for company has given her songwriting a unique sense of introspection. Helga tells us that the new songs are “a musical translation of my inner and physical world. I personally love reverb-drenched music and sounds, drawing inspiration from my dream world, the misty forests, and Swedish folk music.” After jumping around between different musical projects, Helga decided to go solo in late 2016 pursuing a career as a singer-songwriter. Anxious to release the melodies that had been stuck in her head for months, she self-released a demo EP in October 2016 that would later lead to various musical collaborations in the rock and metal world. Life happened in 2017, but that didn’t stop her from crafting riffs and writing songs. By the beginning of 2018 she started recording an EP with musicians across the globe. Landing her first record deal in May, Helga’s first single ‘Battle Song’ was released in August, following a second single ‘In The Wilderness’ in November, and an EP ‘Nebulous’ to be released in December. Helga is exploring her musical universe. You’ll never know what you’ll hear next. website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #helga #battlesong #nebulous #iconscreatingevilart