Music For The Oceans is een concept dat in 2018 uit de grond werd gestampt in het kader van Music For Life van Studio Brussel. De organisatoren hadden de intentie om een éénmalig eventop te zetten waarvan de opbrengsten integraal naar de non-profitorganisatie Sea Shepherd zouden gaan. Een wereldwijde organisatie die zich inzet voor het beschermen en behouden van de oceanen en het leven erin. Op 9 december 2018 vond de allereerste editie plaats. En dankzij de fantastische bands, EBS, Het Entrepot, Stad Brugge en de vele vrijwilligers was dit een succesverhaal. En dus volgt er ook dit jaar een editie met een leuke lineup. Het Entrepot (Brugge) is opnieuw the place to be. We lijsten even op, niet op basis van veel blabla, neen, we laten gewoon de muziek spreken. Another Now (NL) - FINAL SHOW! Speed Queen (BE) Signs Of Algorithm (BE) Hell City (BE) - FINAL SHOW! Fields Of Troy (BE) Novelists (FR) tickets - fysiek - Compact Center (Oostende) - Topdisc (Torhout) - Metalbar-Walhalla (Brugge) - 't Friet-uurtje (Torhout) tickets - online Music For The Oceans #festivals #festivalnews #festivalnieuws #news #musicfortheoceans #seashepherd #hetentrepot #brugge #anothernow #speedqueen #signsofalgorithm #hellcity #fieldsoftroy #novelists

Firebreather Monolord woensdag 2 oktober 2019, Magasin4 (Brussel) | Foto's: Wim Wilms #fotoverslag #fotoalbum #fotoreport #concertfotos #concertfotografie #concertphotography #liveconcert #liveshow #liveperformance #monolord #firebreather #magasin4 #brussel #wimwilms

20 Years Amerna: The Building of the Free Church Afgelopen weekend barstte de hel los in Amsterdam, waar Amenra hun twintigste verjaardag vierde. Als je een fles vol pijn hebt dat je constant meedraagt dan kon je die daar breken. Alles eruit op het geluid van 6 bands die de gave hebben om elk op hun eigen manier je opgesloten emoties eruit te sleuren. Year of the Cobra Dit duo ging als eerste van start en bewees dat je niet veel mankracht nodig hebt om een goeie set op te bouwen. Maar ookal waren de nummers goed, mistte er nog een extra laag om die 'wall of sound' te creeren. Toch blijft de combinatie van stoner/doom met een vrouwenstem een geweldig goed werkende combo. Deze band kwam alvast geen fuzz tekort. Lingua Ignota Moederziel alleen op het podium stond ze er met een backing track als enige support. Toch kon je haar niet negeren. Haar klaagzang ging door merg en been; 'I don't eat, I don't sleep' bleef ze herhalen alsof ze een zenuwinzinking aan het krijgen was op het podium. Een heel krachtige performance maar ook heel uniek in zijn soort. Het is niet voor mensen die gehecht zijn aan melodie in muziek. Zielenpijn en rauwe kwaadheid gebracht op haar eigen manier. Alcest Zanger Neige kwam op het podium met een t-shirt van Lingua Ignota. Aan de muziek van Alcest merk je al dat ze niet vies zijn om weg te dwalen van het pad van de klassieke songwriting. De vier elfen Neige, Winterhalter, Indria en Zero brachtten weeral een ogenschijnlijk moeiteloze show. Zelfs aan het nieuw uitgebrachtte nummer 'Protection' kon je niet merken dat het pas ingestudeerd was. De sound van de nieuwe track is zwaarder dan anders en klinkt ook minder ambient, wat een goeie dosis variatie bracht doorheen hun set die nu al even onveranderd is. Musique d’un autre monde is hoe ze hun muziek beschrijven en dat is geen leugen. Je hebt hier zelfs geen amsterdamse joint voor nodig om je in een verheven staat te bevinden. Setlist: Kodama Oiseaux de proie Autre temps Protection Là où naissent les couleurs nouvelles Délivrance Treha Sektori Jammer dat er een overlap was in het schema met Alcest, want deze band is zeker ook de moeite waard om volledig te zien. Het tweede deel van de set klonk alvast geweldig en had meer weg van een digitale Heilung dan de ambience dat ik gewend was. Jammer dat deze set net voor Amenra kwam want ookal klonk dit geweldig, zag je het volk stilaan bijna allemaal vertrekken om toch een goed plaatsje te kunnen veroveren bij Amenra. Dit had misschien beter gepast als afterparty van dit event. Amenra Eens opgekomen in een zwart gewaad, stond Colin een uur en twintig minuten lang dwangmatig zijn hoofd op en neer te buigen. Het publiek deed mee. Als je dit zag vanop het balkon was het net alsof Colin een leger aan het aanvoeren was aangezien hij zoals altijd met zijn rug naar het publiek stond. Ze wisselden hun emotionele, trage intros af met loodware doom, maar het krachtigste vanal is wanneer ze aan het eind van die nummers de riffs van de kalme delen combineren met de stukken die zwaarder zijn dan een supermassive black hole. Snorharen waarvan je niet wist dat je ze had beginnen spontaan te beven. Wanneer het nummer volledig ontplooid is klinkt het als een stormram doorheen je ziel en kun je niet anders dan je laten overspoelen door de zwaarte. De zachte introspectieve intros werden mooi gecontrasteerd met het onmiskenbare geschreew dat uit Colins lijf kwam. De venijnige gitaarintros komen traag op je gekropen, waarna je een genadeslag krijgt om U tegen te zeggen. De hele zaal vult zich tot de laatste vierkante centimeter met loodzwaar geluid. Naast die pletwals projecteren ze ook beelden van o.a. weerbarstige rivieren die alleen maar kracht bijzetten. Er waren helemaal geen vleeshaken nodig om de pijn te voelen die met deze show meekwam. De band is duidelijk meer thuis in een zaal als deze dan in een grote festivalzaal. Setlist: Children of the Eye Razoreater Nowena Intro Plus près de toi (Closer to You) To Go On.: And Live With. Out A Solitary Reign .Terziele.tottedood Am Kreuz Nowena | 9.10 Diaken Jammer dat er overlaps zaten in het tijdschema want al deze bands waren het waard om te zien. Paradiso is een geweldig aangename venue, je moet niet sukkelen met bonnetjes want in Nederland doen ze letterlijk alles met contactloos betalen. Niet leuk moest je je bankkaart verliezen, maar wel lekker snel. De verkoop van de merchandise ging door in de kelder van Paradiso. Church Of Ra is weer een paar volgers rijker. En omdat er véél meer te beleven viel dan enkel optredens van bands, geven we hier nog een beeldoverzicht van het weekend, met dank aan de fantastische Niels Vinck voor zijn foto's. Tevens onze dank aan de organisatie om ons erbij te hebben. Onmens, Bossk en Broeder Dieleman Dans, Expo, Peter Seynaeve, Tattoo vrijdag 27 september, - zondag 29 september Paradiso en De Brakke Grond (Amsterdam) | Foto's: Niels Vinck #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #goedelegodfroid #amenra #churchofra #thebuildingofthefreechurch #yearofthecobra #linguaignota #alcest #trehasektori #onmens #bossk #broederdieleman #debrakkegrond #paradisoamsterdam #paradiso

Ghosteen, terloops aangekondigd en net zoals velen was ik razend benieuwd. Gisteren was het eindelijk zo ver, de première op YouTube. Een lekker glas whisky bij de hand, lichten dimmen en voor de liefhebbers een sigaar erbij. Lekker achterovergeleund beluister ik vol verwachting wat er komen zal want na Push the Sky Away en Skeleton Tree zijn de verwachtingen toch hoog gespannen. Na de dood van zijn zoon in 2015 was er een duistere periode, duidelijk te horen in de ondertoon van Skeleton Tree. Maar album 17 is toch weer compleet anders, meer in de richting dat er leven is na de dood, een 'afterlife'. Het derde en laatste deel van zijn trilogie. Dan kan ik ook niet anders dan deze albumhoes bespreken. Een kitscherige sprookjeshoes, voor de één prachtig, voor de ander over the top. En ergens doet hij zelfs denken aan christelijk geïnspireerde meesterwerken. Speciaal is het minste wat je kan zeggen. Zanger/pianist/gitarist Nick Cave kiest ditmaal voor iets totaal anders. In het eerste deel krijgen we acht nummers voorgeschoteld. Sun Forest is een bijna middeleeuw aanvoelend nummer over een man gek van verdriet. Ghosteen Speaks laat de gevoelens van dood, heling en rouw je bekruipen wanneer je luistert naar de tekst: ik sta naast je, zoek naar mij en probeer te vergeten, te herinneren, niets is iets. Zinnen met een diepe betekenis voor iedereen. Het tweede deel bevat 3 nummers, waarvan 2 méér dan 10 minuten duren. Ghosteen kan je enkel vergelijken met een bloedmooie avondzon die soms overgaat naar een zwarte sombere nacht. Waarbij Hollywood me dan weer meer naar de donkere uren van de nacht brengt. Fireflies bezorgt me dan weer kippenvel, een monotoon gezongen nummer. Nick Cave heeft met dit album een andere prestatie neergezet. Geen stevig uithalende Nick, maar een nieuwe Nick Cave die durft uit te komen met een meditatieve plaat. Niet elke fan zal dit album kunnen smaken, maar wat als men zijn gevoel niet meer kwijt kan in muziek? Ergens is er een vleugje van het gevoel in terug te vinden uit de film Ghost uit 1990 met de quote: "The love inside, you take it with you. Sadness, Pain, Healing and Hope". Dit is het gevoel dat ik krijg na het beluisteren van dit album. Intiemer kan het niet meer worden! Al is het totaal iets anders, ik kan niet anders dan deze intimiteit die Nick Cave met ons deelt te belonen met een mooie score. Score: 80/100 Info Release datum: Digital 04/11/2019 Now/CD en vinyl 08/11/2019 Label: Kobalt Producer: Warren Ellis/Nick Cave Uitgaven: Digital only (for now) Website Global Première Track list - Part One Spinning Song Bright Horses Waiting for You Night Raid Sun Forest Galleon Ship Ghosteen Speaks Leviathan - Part Two Ghosteen Fireflies Hollywood #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #vincentwillems #nickcaveandthebadseeds #ghosteen

Eddie Stoilow The Rasmus dinsdag 01 oktober, Paradiso (Amsterdam) | Foto's: Femke Valks #concertfotos #concertphotography #Fotoverslag #fotoverslag #concertfotografie #fotoalbum #livefotografie #fotoreport #fotoreportage #concertfotograaf #femkevalks #eddiestoilow #theresmus

In 2016 kwam lo-fi muzikante Angel Olsen aan de oppervlakte als met het minder introverte, soms poppy en synthy, album My Woman, dat bij momenten zelfs wat rock neigingen vertoonden. Nu 3 jaar later, verschijnt haar opvolger en ondertussen al vierde album All Mirrors. Ruim een jaar geleden trok de 32 jarige Amerikaanse engel naar de voet van Mount Eerie in Washington State voor de opnames van wat een rauwe soloplaat moest worden. Dit keer geen band in de studio, maar Angel Olsen alleen met studio-eigenaar Phil Elverum. Ze stuurde paar van de opnames naar één van haar beste vrienden, Ben Babbitt, met de vraag om er wat piano bij te spelen. Tot haar verbazing kreeg ze de track Tonight terug met een vijftigtal sporen aan strijkers, die Ben er zelf had bij gezet. Angel was verkocht en begon met Ben een aantal van de nummers volledig uit te werken. En als je ergens een orkestrale uitwerking bij wil schrijven, wie beter dat componist Jherek Bischoff erbij te betrekken. De man die we onlangs nog de hemel inschreven bij de bespreking van het nieuwe album van Amanda Palmer, geeft ook hier weer het beste van zichzelf. Hij nam dit project er graag even bij temidden van een operaproject rond het leven van Hans Christian Andersen in Zwitserland en een theaterverwerking van een boek van Neil Gaiman in London. En nu hebben we eindelijk het afgewerkte product in handen, hartverscheurende songs beginnend met Lark, een zwaar bombastisch nummer dat misschien net iets te lang is maar heerlijk op en neer gaat. De titel track All Mirrors bespraken we eerder al in onze Sounds sectie. Too Easy en New Love Cassette zijn rustigere nummers die de eerste sessie overleeft lijken te hebben. Het album is een ware muzikale trip door de jaren heen. Spring heeft een heerlijk fifties gevoel met een slecht afgestelde synthesizer en Olsen’s stem die hoog boven de muziek uit steekt. Tonight brengt ons dan weer in Twin Peak-achtige sferen terwijl What It Is en afsluiter Chance ons dan weer aan Dusty Springfield doen denken, Endgame zou dan weer zo in een James Bond film kunnen zitten. Een album vol welgekomen variatie dat op geen enkel moment verveelt of zichtzelf herhaalt. Het album is inhoudelijk een verwerking van een gebroken relatie waar ze op terugkijkt in verschillende spiegels. Een album over verloren liefde, empathie en vertrouwen in destructieve mensen en je duistere kant boven te laten komen. Zinnen als “time has revealed how little we know us” en “You just wanted to forget that your heart was full of shit”, waarmee ze duidelijk naar zichzelf refereert, laten weinig tot de verbeelding toe. Het zoveelste bewijs dat artiesten het beste uit zichzelf halen in momenten van hartzeer. Angel Olsen overweegt ondertussen nog steeds om ook de eerste versie van het album ooit uit te brengen. Oh ja, en als je dan ook nog weet dat John Congleton een handje heeft toegestoken bij de productie, dan weet je dat je dit album moet hebben; Score 79/100 Guardian Music “Shapeshifting songs to impress and unnerve” 4/5 The Independent “An album as expansive as it is overwhelming” 4/5 Info Release Datum: 4 oktober 2019 Label: Jagjaguwar Producer: Angel Olsen, John Congleton Uitgaven: Vinyl, CD, Download website Singles: Lark All Mirrors Tracklist 1. Lark 2. All Mirrors 3. Too Easy 4. New Love Cassette 5. Spring 6. What It Is 7. Impasse 8. Tonight 9. Summer 10. Endgame 11. Chance #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #sventogni #AngelOlsen #AmandaFuckingPalmer #amandapalmer #JohnCongleton #BenBabbitt #AllMirrors #Jagjaguwar

03/10/2019 – Tristan + Hydrogen Sea – De Casino (Sint-Niklaas) Waar droomt een mens van met slecht weer zoals de voorbije dagen? Op reis gaan inderdaad. Wij van BIR nemen dit nogal figuurlijk en trokken naar de wondere wereld van Tristan en Hydrogen Sea die voor ons concerteerden in De Casino. Niet al te veel volk, maar dat hoeft ook niet, het was gezellig en fijn vertoeven daar in Sint-Niklaas. Als eerste was Tristan aan de beurt. De Gentse zangeres en componiste Isolde Van Den Bulcke oogstte de voorbije jaren als Siam al heel wat lof: ze won het provinciale muziekconcours Oost.Best, haalde onder meer een artikel bij Pigeons & Planes én werd gefeatured in allerlei playlists: Russel Hobbs van Gorillaz gaf haar een plek, verder verscheen ze ook op 22tracks. Met Tristan wil Isolde een even boeiend en intrigerend geluid afleveren. Ambient, jazz, pop, en wat niet meer worden gefuseerd in een beklijvend, hypnotiserend geheel en daar slaage ze ook met brio in. Aanvakelijk een beetje bizar, maar hoe verder in het concert, hoe meer de muziek tot leven kwam en ons meesleurde in de bijzondere wondere wereld van Tristan. Headliner Hydrogen Sea had wijselijk de computers waar ze vorig jaar zoveel problemen mee hadden thuisgelaten en bracht ons een pracht van een show! De nummers stonden bol van vioolsolo’s als “Sinister” maar er was ook het minimalisme te horen (“You Are Here”). Hydrogen Sea betoverde ons vanuit hun eigen begeestering en liet ons soms lichtvoetig dansen op de catchy refreinen en zweverige strofes. Het PJ Harvey-gevoel was bij momenten niet veraf. Foto's en tekst: Chris Bosseloo #decasino #sintniklaas #hydrogensea

woensdag 2 oktober, Doornroosje (Nijmegen) | Foto's: Femke Valks #fotoverslag #fotoalbum #fotoreport #concertfotos #concertfotografie #concertphotography #liveconcert #liveshow #liveperformance #femkevalks #theselecter #doornroosje #doornroosjenijmegen #dmfrecords

Compact Center Oostende De Zwerver Café dinsdag 01 oktober 2019, Compact Center (Oostende) & De Zwerver (Leffinge) | foto's: Maarten Geukens #fotoverslag #fotoalbum #fotoreportage #fotoreport #concertfotografie #concertfotos #concertfotograaf #blackpikefavourites #compactcenter #dezwerver #dezwervercafe #hamishanderson #maartengeukens

Een gerenoveerde voorgevel, twee gloednieuwe bars, een reeks technische innovaties én een nieuw kleurtje op de muren: na een zomer lang werken, openen we het seizoen in een fris, nieuw kleedje. Betalen aan de bar doe je vanaf nu met de bankkaart: eenvoudig en snel. Na een voorbereiding van meer dan anderhalf jaar en twee maanden zwoegen en zweten, staan ze er: twee gloednieuwe bars, eentje in de foyer beneden en eentje boven. De nieuwe bars verhogen het comfort, zowel voor onze bezoekers als voor onze vele vrijwilligers die zich iedere dag met hart en ziel inzetten. De betalingen verlopen vanaf nu rechtstreeks aan de bar met de bankkaart. Geen gedoe meer met bonnetjes dus. Maar wees gerust, als je nog bonnetjes hebt liggen, deze blijven geldig. Wil je met oude bonnetjes of cash betalen, dan kan dat aan onze aparte cashtoog, bij onze lieftallige ‘contantes’. De make-over van onze foyers is er natuurlijk niet zomaar gekomen. Talloze vrijwilligers en sympathisanten hebben hun steentje bijgedragen. Door ons financieel te steunen of door samen met de vaste medewerkers van De Roma de handen uit de mouwen te steken. Voor het ontwerp en de uitvoering van de nieuwe bars werkten we samen met conceptarchitecten Studio Boite en aannemer Schevenels Project Interieurs. Het resultaat is fantastisch. Onze nieuwe bars ogen modern en eigentijds. Tegelijkertijd passen ze perfect bij de authenticiteit van het gebouw. De combinatie van glas, metaal, hout en marmer met de donkere groentinten op de muren zorgen voor een stedelijke, hedendaagse sfeer die tegelijkertijd warm en intiem aanvoelt. Op de geplande lift is het nog even wachten. Door het niet tijdig in orde geraken van een vergunning, kon de installatie deze zomer jammer genoeg niet plaatsvinden. Tijdens het concertseizoen is het onmogelijk om zo’n ingrijpende installatie te doen. Daarom verschuiven we de plaatsing van de lift naar volgende zomer. Benieuwd naar onze vernieuwde foyers? Kom dan snel een kijkje nemen tijdens één van onze volgende concerten of voorstellingen. We ontvangen je met open armen. (tekst: De Roma | Foto's: Thomas Geuens) #news #nieuws #venues #zalen #renovatie #deroma #deromaantwerpen #foyer #vernieuwing #vernieuwd

Of Mice & Men is intussen toe aan hun zesde studio album. Earthandsky is het tweede album zonder ex-frontman Austin Carlile die eind 2016 de band verliet vanwege gezondheidsredenen. Aaron Pauley en co toonden met Defy aan dat zij nog steeds sterk in hun schoenen stonden en brachten in 2018 een top album uit. Anderhalf jaar later is de opvolger van Defy er. Met Earthandsky gaan de Amerikaanse Metalcore jongens duidelijk voor een hardere aanpak met meer screams en meer geweld. Het album opent met Gravedancer. In eerste instantie hoor je een Oosterse sound, die eerder onverwacht is. Al snel horen we de eerste gitaar en drum geluiden, welke worden gevolgd door de screams van zanger en bassist Aaron Pauley. Bij dit lied kan je meteen een mosh pit openen, dat is zeker. Gravedancer geeft meteen een goede start voor een heavy album. Met As We Suffocate gaat het album in dezelfde lijn verder. Hierin worden wel wat clean vocals gegooid. Het toont meteen de sterkte van Pauley’s stem aan. Hij balanceert perfect tussen screams en clean vocals. Taste of Regret is gemaakt om een circle pit te openen en even stevig te gaan headbangen, waarna je tijdens het refrein even de longen uit je lijf kan zingen. Bij Mushroom Cloud blijft vooral de tekst ‘3,2,1, BOOM’ hangen. Net zoals Pieces is het een nummer waar vooral de screams centraal staan. Deceiver/Deceived bouwt vooral op de clean vocals en is dan ook een rustiger liedje in vergelijking met de voorgaande. Over de titel song Earth & Sky zei Pauley het volgende: "Earth & Sky is a song about resilience. It's about understanding that you can rise above whatever it is that keeps trying to drag you down, no matter what. For me, a lot of the time, I'm writing about battling with my own mind. For you, it may be a person, or an obstacle, or a circumstance. Regardless of whatever it is that's trying relentlessly to drag you down, I hope this song empowers you to rise above it with authority, like it does me every time I sing it." Eigenlijk gaat dit lied over weerstand en verstaan dat je sterker bent dan wat jou naar beneden probeert te halen. Met The Mountain pakt OM&M het even anders aan. Dit is namelijk de eerste song op het album dat begint met clean vocals. Ook Meltdown volgt dit voorbeeld. Geen zorgen, er zitten voldoende screams in de eerste. De tweede doet het echter wat rustiger aan net zoals bij Deceiver/Deceived. Na Linger zijn we alweer bij het laatste liedje van het album aanbeland. How To Survive was het eerste liedje dat werd gereleased van dit album en kan dus reeds op wat bijstand rekenen. In tegenstelling tot veel albums dit jaar, kiezen de jongens in Of Mice & Men ervoor om op een heavy note te eindigen. Het nieuwe album zou heavier worden en dat is zeker niet gelogen. Terwijl er voor Defy not op safe werd gespeeld en Pauley zijn rol als clean vocalist mooi behield, gaat het nu de andere kant uit. Hij focust zich meer op de screams en blijft deze op een goede manier combineren met zijn clean vocals. Je kan er niet omheen: Pauley’s stem is sterk geëvolueerd de laatste jaren. Verder horen we een stevige bass van Pauley en hevige, scheurende gitaren van Phil Manansala en Alan Ashy. Het drumwerk van Tino Arteaga maakt het plaatje helemaal af. Of Mice & Men werd reeds aangekondigd voor Download Festival in de UK dus laten we hopen dat zij volgende zomer ook een stop houden bij ons! Score: 80/100 Info Release datum: 27 september 2019 Label: Rise Records Producer: Josh Wilbur Uitgaven: CD & LP Website Singles Mushroom Cloud Earth & Sky Taste of Regret Tracklist Gravedancer As We Suffocate Taste of Regret Mushroom Cloud Pieces Deceiver/Deceived Earth & Sky The Mountain Meltdown Linger How To Survive #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #mauivindevogel #ofmicemen #riserecords #earthandsky

Portrayal of Guilt Touche Amore Deafheaven donderdag 26 september, Patronaat (Haarlem) | Foto's: Kealey Oosterom #fotoverslag #fotoalbum #fotoreport #concertfotos #concertfotografie #concertphotography #liveconcert #liveshow #liveperformance #kealeyoosterom #deafheaven #patronaat #haarlem #touchéamoré #portrayalofguilt