Search Results

Sinds 26 oktober ligt de vierde plaat van Black Box Revelation ‘Tattooed Smiles’ in de rekken. Op hun nieuwe plaat werken ze ondermeer samen met Roméo Elvis en Seasick Steve. Daarbij verliezen ze uiteraard hun onnavolgbare sound en gevoel voor old-school Amerikaanse blues niet uit het oog. Drie shows in de AB hebben ze gepland, maar nog daarvoor kon je ze al in De Zwerver aan het werk zien. Onze fotografe was erbij, zie hier haar verslag! #Blackboxrevelation #DeZwerverLeffinge #dezwerver

Op 7 april 2015 miste ik de opener van Rival Sons in de AB...omdat ik met een buddy nog aan tafel zat en we nagenoten bij een goed glas oude whisky (whiskey). Ik kon me wel een schop onder mijn hol verkopen, want Kill It Kid deed dat blijkbaar verdomme goed. Een vervolg zou er niet meer komen....tot Chris Turpin en Stephanie Jean terugslaan onder de naam Ida Mae! Damn wat klinkt dat (opnieuw) goed. Hun debuut Chasing Lights verschijnt op 7 juni. Op een concert wordt het nog even wachten: na een korte stop bij onze Oosterburen doorkruisen ze dit voorjaar de V.S. Even voorstellen Turpin and Jean are no strangers to the music industry. The pair had earned widespread critical acclaim everywhere from the BBC to the NME with their raucous first group, Kill It Kid, but they walked away from it all when their major label deal turned sour. Rather than view the band’s dissolution as a setback, though, Turpin saw it as an opportunity to get back to his roots, to create the kind of sound he’d imagined a decade earlier when he and Jean were still just students attending university in Bath. “When we met, I was hitting every open mic I could find playing old-time acoustic country blues—Robert Johnson, Charley Patton, Mississippi Fred McDowell—and Steph was singing jazz from a similar era: Ella Fitzgerald, Billie Holiday, Bessie Smith, that kind of thing,” explains Turpin. “It was like we were two sides of the same coin. One day I heard a recording of Blind Willie McTell and his wife performing together, and I realized that Steph would be perfect, so I asked her to sing with me.” That brand of fiercely unconditional commitment—to the songs, to the sound, to each other—has defined Ida Mae from the start, and it courses through the veins of the band’s debut, Chasing Lights (June 7). Blending elements of vintage Delta blues and gritty rock and roll with boldly modern arrangements and fearless punk swagger, the record captures Ida Mae in its purest form, with Turpin and his longtime musical partner Stephanie Jean performing nearly everything live in the studio under the guidance of legendary producer Ethan Johns (Ray LaMontagne, Laura Marling, Kings of Leon). It’s an electrifying collection, the kind of record that feels both familiar and groundbreaking all at once, fueled by dazzling musicianship, breathtaking harmonies, and the sort of versatile, timeless songwriting that’s earned the band tour dates with everyone from Greta Van Fleet and Blackberry Smoke to Marcus King and The Lone Bellow. One listen to Chasing Lights and it all seems meant to be, but the record might never have happened if Turpin and Jean weren’t willing to, quite literally, bet the house on themselves. #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #idamae #reaching #chasinglights #vowroadrecords

Septic Flesh, zondag 10 maart, Het Entrepot (Brugge) Foto's: BIR/Franky Vanhove #Fotoverslag #concertphotography #fotoalbum #fotoreport #fotoreportage #hetentrepot #brugge #feedthefire #septicflesh

Diabolical, zondag 10 maart, Het Entrepot (Brugge) Krisiun, zondag 10 maart, Het Entrepot (Brugge) Foto's: BIR/Franky Vanhove #Fotoverslag #concertphotography #fotoalbum #fotoreport #fotoreportage #diabolical #krisiun #hetentrepot #brugge #feedthefire

Vijf jaar. Zolang was het al geleden dat we nog eens iets gehoord hadden over The Black Keys. Zomaar uit het niets kregen we vorige week een nieuwe single op ons afgevuurd. Nadat beide frontmannen zich gefocust hebben op enkele soloprojecten zijn ze dus weer samen en brengen ze ook terug nieuwe muziek uit. Lo/Hi is meteen dansbaar en deftige bluesrock, waar The Black Keys om bekend staan. Het lijkt wel alsof ze nooit gestopt zijn. Een leuke beat en zelfs een gitaarsolo halfweg het nummer, meer moet dat voor ons niet zijn. Het is echter onduidelijk of dit nieuw nummer de voorbode is van een nieuw album. De band liet in een interview in 2018 al weten dat er sowieso nieuwe muziek en ook een nieuw album komt, maar ze zullen eerst een manier moeten bedenken om minder lang en minder weg van huis te zijn. Redelijk vaag volgens mij, maar als het nieuwe album de stijl van dit nummer zou volgen, kunnen we dit alleen maar aanmoedigen. #TheBlackKeys #Sounds

Tussen 2007 en 2017 maakte hij het mooie weer als lead guitarist / zanger bij Band Of Horses. Met For The Morning (5 april op Fantasy Records) brengt de singer/songwriter uit Asheville, North Carolina reeds zijn vierde solo album uit. Zijn fingerpicking op dit nummer is uitstekend, zo ook de Americana sfeer die de song uitstraalt. Voor die fluweelzachte stem moet je zijn natuurlijk. Je kan hem GRATIS aan het werk zien op 23 mei in de AB (salon). Even voorstellen Inspired by the lush, deep green and stunning landscape of his home in the mountains outside of Asheville, NC, Ramsey threads rock, country and folk into a rich, new branch of American roots music all his own on For The Morning. Listen to the absorbing, wistful lead track, A Dream of Home HERE. This album came about in the midst of a lot of change,” explains Ramsey. “The birth of my daughter, a move to the country, and the steady realization that I needed to switch the road I was on in my life as a musician and songwriter. I tried to express and balance images of life as a constantly traveling and touring musician with the more connected life I live at home and the time I spend hiking in the mountains where I live.” For the Morning, written and produced by Ramsey, connects the listener to this setting with dexterous guitar fingerpicking and radiant acoustic piano; affecting pedal steel and gorgeous languid vocals. Ramsey, along with engineer Kevin Ratterman (My Morning Jacket, Ray LaMontagne, Joan Shelley, Strand of Oaks) and Seth Kauffman of Floating Action (and touring musician for Jim James, Ray LaMontagne) recorded a clutch of Ramsey demos at La La Land studios in Louisville, KY. For The Morning is complemented by spots from several guest musicians, including Joan Shelley, Thad Cockrell, and Molly Parden who sing harmony on various tracks, the pedal steel player Russ Paul, Nathan Salsburg and Gareth Liddiard from The Drones on guitar. A Dream of Home, one of the album’s many standouts, was written on a day off during a Horses tour. Ramsey holed himself up in a hotel room outside of Nashville and began writing about that familiar tug of greener grass, wondering if every musician’s dream of touring the world to play for huge audiences was actually all it was cracked up to be. The absorbing centerpiece Breaking A Heart glows with sublime piano chords and beautiful guitar playing while Ramsey’s pristine vocals are left hanging in the air like mist. Elsewhere Evening Country is an updated, country music version of the song Evening Kitchen he wrote for the Band of Horses’ Grammy-nominated album Infinite Arms that swings with delicate harmonies and pedal steel. (Fantasy Records) #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #tylerramsey #forthemorning #firewood #fantasyrecords

‘Back To The Very Roots’ We schrijven 1988. Na hun debuut EP en twee sterke albums maken de 5 Heavy/Power Metal'ers het zichzelf alsook hun klonen zowat compleet onmogelijk nog beter te doen: ze laten Operation: Mindcrime op de wereld los, waarmee ze zowel door de pers als het publiek met lof overladen worden. En ja, we kunnen wel stellen dat het sindsdien geleidelijk aan bergaf ging, met het vertrek van songsmid Chris DeGarmo én uiteindelijk een pijnlijke vechtscheiding met zanger Geoff Tate als gevolg. Wilton, Jackson en Rockenfield winnen uiteindelijk het gevecht om de naam en trekken Todd La Torre aan om achter de mic plaats te nemen. Queensrÿche klinkt vocaal alsof er niets is gewijzigd en mist enkel de fantastische pen van DeGarmo. Dat is nog steeds te merken op Queensrÿche (2013) en Condition Hüman (2015), maar toch al een stuk minder op The Verdict. Het lijkt alsof de heren elkaar gevonden hebben. Geen poespas en pogingen om een volgende conceptalbum te pennen, wel terug naar de basis met een reeks best goede Metal songs in de traditie van The Warning en Rage For Order. Wat mij betreft had The Verdict gerust de opvolger van die twee albums kunnen zijn en hadden de heren het zich (misschien) een stuk makkelijker gemaakt. Nummers als Man The Machine en Blood of the Levant moeten niet onderdoen voor de krakers uit de jaren '80. Datzelfde geldt voor de twee meer rustige en erg melodieuze songs Light-Years - met een erg sterke ritmesectie - en Dark Reverie. Bijna kon ik hetzelfde zeggen over Inside Out en Bent, maar het refrein verprutst het aanwezige potentieel. Iets wat we kennen vanop hun albums uit de jaren '90, t.t.z. de soms erg lullige/belachelijke refreintjes. Je voelt ook dat na Dark Reverie de goede ideeën op zijn en het album kabbelt dan maar wat voort met nummers die op z'n best middelmatig kunnen worden genoemd, songs die iedereen vlug zal vergeten. Neemt niet weg dat The Verdict een zeer goede start heeft genomen en ik mede hierdoor uitkijk naar hun optreden op het Alcatraz Festival begin augustus. Hoogtijd, gezien ik hen sinds 19 oktober 1984, als opener voor Dio in Vorst Nationaal, nooit meer aan het werk heb gezien. Toppers: Man The Machine, Light-Years, Dark Reverie Score: 72/100 Info Releasedatum: 01 maart 2019 Label: Century Media Records Producer: Chris 'Zeuss' Harris Singles: Man The Machine Dark Reverie Blood of the Levant Uitgaven: LP, CD, Digital website Tracklist: Blood of the Levant Man The Machine Light-Years Inside Out Propaganda Fashion Dark Reverie Bent Inner Unrest Launder the Conscience Portrait #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #queensrÿche #theverdict #centurymediarecords

Toegegeven, we hebben het niet zo voor popmuziek, toch niet van het platte, overgeprduceerde soort. Echt talent laat zich echter niet in hokjes duwen en wanneer we dat authentiek talent ook voelen, dan schenken we er héél graag aandacht aan. Bij deze dus de fantastische Minke. Even voorstellen Today, British musician Minke has released her debut EP titled The Tearoom [This Fiction], the 7-track collection of songs includes the previously released and critically acclaimed Gold Angel, Maybe 25, Something Better and Too Late, plus 3 additional, unheard tracks Another Me, Frantic Love and her latest single Bite The Bullet. Each song chronicling “two years of living in and outside of London, moving to Los Angeles, and going through two breakups.” “It was a time of upheaval,” she says. “When I listened back to the EP, I didn’t realize how much I was writing about relationships—as well as just being heartbroken. To me, the word ‘Tearoom’ looked like ‘Tear Room’. There are many angles to it. It speaks to the sadness. I’m also British, so the name works on that level.” Available now on all digital platforms, Following her breakout anthem Gold Angel which earned the support of Apple’s Zane Lowe & Beats 1, Spotify’s New Music Friday, Pop Rising Playlist, and hit No.1 on Hype Machine, thus paving the way for her follow-up single Something Better, a beautiful ballad that rises from stark piano towards a gospel-inspired chorus with all of the harmonies performed personally by Leah. It culminates on the heavenly refrain, “Show me that there’s something bigger.” “It comes from the crazy time we’re living in and hoping for better, but the situation is dressed up as a relationship,” she exclaims. Elsewhere, the eighties-inspired Too Late highlights her dynamic range over a danceable beat. The tense Another Me doubles as what she describes as “a Peter Gabriel moment” and nods to formative progressive influences. Then, there’s the seismic Frantic Love. The track’s Pink Floyd-style expanse spotlights impressive fretwork on a hummable solo, reaffirming how “important musicianship is to me,” as she says. “Songwriting is my therapy. It’s what I’ve done since I first picked up a guitar when I was eleven. It’s the only thing that makes me feel better, so it’s what I do. When people listen to the Tearoom, I hope they get whatever they need from it. It could be reassurance or someone to identify with. That’s what makes me happy. It’s all I can do.” (High Rise PR) #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #minke #goldangel #tearoom #newep

Nadat eerder deze week het droevige nieuws kwam van Keith Flint, lid van The Podigy, zag Suikerrock een mooie headliner wegvallen. De organisatie zal hun best doen om een waardige vervanger te vinden. Dan maar een pak nieuwe namen aankondigen. Op vrijdag krijgen we Tom Odell en Bazart en op zondag krijgen we naast de eerder aangekondigde Niels Destadsbader en Marco Borsato, nu ook Rob de Nijs en Nielson. Tom Odell, de Britse singer-songwriter en pianovirtuoos, bracht eind vorig jaar zijn volledig zelf geschreven en geproduceerd derde album ‘Jubilee Road’ uit. Niet dat hij nog iets te bewijzen heeft, want sinds zijn debuut in 2013 gingen de platen van de jonge blonde god zomaar even 1,8 miljoen keer over de toonbank. ‘Another love’ werd een waanzinnige hit en opvolgers ‘Can’t I Pretend’, ‘Hold Me’, ‘Wrong Crowd’ en ‘Magnetised’ maakten van de nu 27 jarige Brit een sensatie. Grote podia inpakken, gewapend met slechts een piano en een gouden strot: het is alleen de groten gegeven. Tom Odell draait er echter zijn hand niet voor om, en treedt daarmee in de voetsporen van zijn grote voorbeelden Elton John en Billy Joel. Bazart is al lang sant in eigen land en hoeft zich absoluut niet meer te bevestigen, maar hey, ze deden dat toch! Hun tweede album ‘2’ is er, en singles 'Grip (omarm me)' en 'Onder Ons' met Eefje de Visser liegen er alvast niet om. Laten we gerust spreken van een nieuwe voltreffer. Verwacht scheepsladingen zilveren -en bij 'Goud' uiteraard gouden- confetti over de Tiense Grote Markt. Bazart is immers sfeer, en geladenheid, en gouden songs, maar dat weet u reeds. De band die sportpaleizen en de grootste festivalweides van het land moeiteloos uit hun dak laat gaan, zal ook nu weer gensters slaan op Suikerrock. Rob De Nijs is een icoon, een legende, één van de meest succesvolle artiesten van Nederland en Vlaanderen. Vorig jaar vierde hij zijn 75ste verjaardag, en volgend jaar staat hij een ‘whopping’ 60 jaar op de planken! Resultaat: een eindeloze reeks hits, die in het collectieve geheugen van elke Vlaming en Nederlander geprent zijn: ‘Malle Babbe’, ‘Het werd zomer’, ‘Het ritme van de regen’, ‘Zondag’, ‘Hou me vast’, ‘Banger hart’ om er maar enkele te noemen. Aan stoppen denkt deze éminence grise nog lang niet, en u aan meezingen waarschijnlijk ook niet op zondag 28 juli. Nielson brak in het najaar van 2014 door in Vlaanderen met zijn megahit ‘Sexy als ik dans’. Eind vorig jaar verscheen zijn derde album, ‘Diamant’. Zijn nieuwe sound klinkt anders, voelt anders en ís anders: elektronisch, volwassen en internationaal. Het is een weerspiegeling van wie Nielson is geworden, sinds ‘De Beste Singer-Songwriter’ in 2012 zijn leven op zijn kop zette. Nielson brak door met ritmische, energieke en opgewekte nederpop, maar zes jaar later is het tijd voor het volgende hoofdstuk. Single ‘Ijskoud’ staat op dit moment al 18 weken in de Ultratop, en is niet weg te slaan van de Vlaamse radiostations. Een mooi reeksje namen als je het ons vraagt, reden genoeg om die tickets voor Suikerrock te bestellen! #Suikerrock #Bazart

Dat er een nieuw album zat aan te komen en dat ze in augustus zowaar tweemaal op Pukkelpop staan, wisten we al een tijdje. Deze week losten ze echter ook hun nieuwe single You Had your soul with you. Hun nieuw album, dat I Am Easy to Find zal heten, komt uit op 17 mei. Voor dat nieuwe album (alsook in deze nieuwe song), laat The National zich bijstaan door verschillende vrouwen. Een aantal namen zijn Sharon Van Etten, Brooklyn Youth Chorus, Lisa Hannigan, Mina Tindle, Kate Stables en Gail Ann Dorsey. Deze laatste krijgen we ook al te horen in dit nieuwe nummer. In You had your soul with you krijgen we meteen de herkenbare sound te horen waar The National bekend voor staat. De song is (zoals zoveel liedjes van hen), eerder dromerig en zweverig. Dit laatste wordt nog benadrukt door de stem van Gail Ann Dorsey (ex-bandlid van David Bowie). Gecombineerd met de tevens typerende drumbeat, krijgen we een boeiend en dynamisch nummer dat ons al doet verlangen naar hun nieuwe album dat in mei uitkomt. Met dat album komt er ook een kortfilm van 22 minuten uit, die de muziek uit het album zal ondersteunen. We mogen het echter niet zien als een lange videoclip, maar volgens de band moeten we het nieuwe album en de kortfilm zien als "twee speels vijandige zusters die maar wat graag van elkaar stelen". Veel om naar uit te kijken dus, zeker ook naar hun dubbelconcert op Pukkelpop dit jaar, naar aanleiding van het 20-jarig bestaan van de groep. #Thenational #Sounds #Pukkelpop

Het begon met een mooi drietal, MAZ, The Young'uns, Mile Twelve en TURFU. Daar werden begin vorige maand twee toppers van eigen bodem aan toegevoegd met Jasper Steverlinck en Black Box Revelation. Deze week gaan ze verder op dat elan met nieuwe namen als SX, Novastar, Ibeyi, Mooneye, Wannes Cappelle & broeder Dieleman & Frans Grapperhaus, The Eskies en 'Ndiaz. Binnenkort volgen er nog meer namen! Dranouter gaat dit jaar door op 2,3 en 4 augustus 2019. #Dranouter #FestivalDranouter

EXCUSES! We hebben een fantastisch album aan ons laten voorbij gaan, m.n. Lotus van deze Zweedse Progressive Metal'ers. Om het goed te maken, hierbij hun laatste video alsook een introductie voor wie deze band nog niet kent. Even voorstellen Initially formed in 2004, it was in May 2010 that the formation of Soen was officially announced. Funding member drummer Martin Lopez describes Soen’s music as “melodic, heavy and intricate”. The group’s first song, Fraccions, was released in October 2010 and their debut album, Cognitive, was released on 15 February 2012 receiving positive critical reception. Since Lopez and Joel Ekelöf formed the group, Soen have never shied away from exploration and analysis of self or society, both as musicians and expressionists. 2012’s Cognitive beat a firmly heavy, progressive metal path, before 2014’s Tellurian saw Soen start to stride freely into their own power and unique visions. Their third offering, Lykaia, was a conceptual journey exploring earthier places.Soen’s fourth album, Lotus is another journey using a different set of perspectives. The album was released on February 1st 2019 via Silver Lining Music. Produced by David Castillo and Iñaki Marconi at Ghostward Studios and Studio 6 between July and October 2018, Lotus contains dissertations on modern society such as ‘Rival‘, ‘Covenant‘ and ‘Martyrs‘ that are fraught with poetic, finitely designed confusion and chaos. Specific meanings, however, remain at once deeply personal and wholly universal. Soen will be bringing Lotus on the road with them as they tour Europe starting in March 2019, which will herald an exciting new chapter of skin-shedding, soul-searching and self-realizing Soenjourns for all who dare to commit to the ride. #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #soen #lotus #covenant