Albums | Kalandra - The Other Side

9 uur geleden

6 minuten om te lezen

Met The Other Side neemt Kalandra de luisteraar mee naar een mysterieuze droomwereld waarin folk, atmosferische rock en betoverende vocalen samenkomen.

Het Noorse gezelschap heeft zich duidelijk laten inspireren door dromen en nachtelijke visioenen, en dat concept komt vooral tot uiting in de sfeervolle, bijna filmische manier waarop de nummers zijn opgebouwd.

Lees hieronder het BIR albumbespreking van The Other Side.

Met The Other Side duikt de Noorse band Kalandra diep in de mysterieuze wereld van dromen. De Scandinavische alt-prog-folkband staat bekend om haar combinatie van donkere, atmosferische rock, betoverende melodieën en invloeden uit de Nordic folk. Al vijftien jaar ontwikkelt Kalandra een geheel eigen geluid, waarin het oude en het moderne, schoonheid en duisternis en rust en onrust samenkomen.

De band werd opgericht toen de kernleden studeerden aan het Liverpool Institute of Performing Arts van Paul McCartney.

Hun debuutalbum The Line uit 2020 groeide uit tot een groot succes en is inmiddels goed voor meer dan 54 miljoen streams. Daarna volgde in 2022 de soundtrack Kingdom Two Crowns: Norse Lands. Met het album A Frame Of Mind uit 2024 bevestigde Kalandra opnieuw haar bijzondere muzikale identiteit. Ook live wist de band indruk te maken met onder meer een uitverkochte show in het 1300 plaatsen tellende Rockefeller in Oslo.

Voor The Other Side koos Kalandra bewust voor één centraal thema: dromen. Nog voordat de nummers werden geschreven, begonnen de bandleden met het bijhouden van een droomdagboek. Nachtelijke beelden, gevoelens en ervaringen vormden vervolgens inspiratie voor de muziek en teksten.

Zangeres Katrine Ødegård Stenbekk vertelt: "It's been very helpful to write down my dreams. It definitely affected how I wrote lyrics. I would love to do this again, have some sort of loose concept, it brings the record together."

Dat concept is vanaf de eerste seconden voelbaar. Het album opent met het ingetogen In The Shadows, waarin een rustgevend pianomotief en heldere zang meteen een dromerige sfeer neerzetten. Het nummer voelt als een voorzichtige stap vanuit de werkelijkheid naar een andere wereld, een sfeer die gedurende het album steeds opnieuw terugkeert.

Ook muzikaal gaf het droomthema de band veel vrijheid. Dromen kunnen immers alle kanten op: van nachtmerries en folklore tot actuele gebeurtenissen, persoonlijke ervaringen, leven en dood. Gitarist Florian Bernhard Döderlein Winter legt uit: "Knowing the theme was dreaming was helpful to me musically too. We could have these dreamy effects in there. I feel most of the songs have nightmarish or dreamy parts, one way or another."

Die vrijheid zorgt voor een afwisselend album. Animal, met de Faeröerse singer-songwriter Elinborg, brengt na de dromerige opening plotseling meer beweging en een stevige groove. Het nummer is ritmischer en energieker dan wat luisteraars misschien van Kalandra gewend zijn.

Katrine noemt het met een knipoog een bewijs dat de band ook een uptempo nummer kan maken: "Kalandra have long joked about our inability to write an upbeat song, so at 136 BPM, this one finally proves that we’re capable of it!"

Daarna schakelt de band weer terug. Lost In The Dark en Let Me Be Open laten alle ruimte voor rust en verstilling. De nummers ademen dezelfde mysterieuze sfeer als de opener en benadrukken opnieuw hoe goed Kalandra spanning kan opbouwen zonder voortdurend naar een grootse climax toe te werken.

Een van de meest persoonlijke momenten volgt met A Ship Has Left The Shore, een ingetogen nummer over het verlies van een dierbare. De meerstemmige zang en lagere vocalen geven het nummer een warme, bijna troostende uitstraling. Het nummer laat bewust veel ruimte voor stilte en emotie, waardoor het verdriet niet wordt opgedrongen, maar langzaam de ruimte krijgt om zich te ontvouwen.

Katrine omschrijft het als volgt: "It's about losing someone dear to you. There is a quietness to the way it carries its grief, leaving space for the emotions to reveal themselves rather than presenting everything at once."

Die eenvoud is kenmerkend voor een groot deel van The Other Side. Tijdens het schrijven en opnemen was de band bovendien bezig met de bouw van een eigen studio. Daardoor moest er efficiënt en zonder al te veel overdenken worden gewerkt.

Waar Kalandra normaal gesproken gemakkelijk tientallen lagen en instrumenten aan een productie toevoegt, besloot de band dit keer juist meer ruimte te laten voor de afzonderlijke sounds.

Jogeir Daae Mæland vat die aanpak samen als een duidelijke keuze voor “less is more”.

Toch klinkt The Other Side allesbehalve kaal. De muziek beweegt voortdurend tussen licht en donker, tussen fragiele schoonheid en zware gitaren. Invloeden van onder meer Alice In Chains en Bring Me The Horizon zijn terug te horen in de zwaardere momenten, terwijl ook bands als Dead Can Dance, Pyke en het Noorse doomgaze-gezelschap Leonov een rol speelden in de muzikale ontwikkel

Naar het einde toe krijgt het album steeds meer een sprookjesachtige dimensie. Beauty And The Beast is opgewekter en licht huppelend en vormt daarmee opnieuw een contrast met de meer ingetogen nummers. Vervolgens groeit Descend The Stars, met de IJslandse band Árstíðir, dankzij de toevoeging van een koor uit tot een van de meest magische momenten van de plaat. De combinatie van stemmen en atmosferische arrangementen sluit naadloos aan bij het droomachtige karakter van het album.

Het korte, volledig a capella gezongen The Other Side, eveneens met Árstíðir, voelt vervolgens als een sfeervol intermezzo. Juist door de eenvoud en de pure klank van de stemmen ontstaat een bijna bovenaardse sfeer, al laat het nummer de luisteraar misschien verlangen naar meer. Het had eigenlijk best wat langer mogen duren.

Met Melanchoholic sluit Kalandra het album uiteindelijk ingetogen en kalm af.

Ondanks alle invloeden blijft Kalandra vooral zichzelf. De band laat zich moeilijk in één genre plaatsen en kiest bewust voor een geluid dat niet eenvoudig te definiëren is.

Voor Florian draait muziek uiteindelijk om nieuwsgierigheid: "To me it's about trying to write something I haven't heard before. That's not to say it hasn't been done! But if I haven't heard it before, then it piques my interest."

Katrine schrijft regelmatig over mentale gezondheid en introspectie, maar vraagt zich ook af hoeveel van haar persoonlijke leven ze online wil delen. In een wereld waarin artiesten voortdurend worden aangemoedigd om zichzelf bloot te geven, zoekt ze naar een gezonde balans tussen openheid en privacy: "I'm still finding that balance, of what distance you need to keep, what to share and what not to share."

Met The Other Side zet Kalandra opnieuw een stap verder in haar muzikale ontwikkeling. Het resultaat is een album dat voelt als een reis door een onbekende droomwereld: soms sereen en betoverend, soms onheilspellend en intens. De band combineert Scandinavische folk-elementen met moderne rock, elektronische klanken en filmische sfeer, zonder haar eigen identiteit uit het oog te verliezen.

De ambities voor de toekomst zijn ondertussen allesbehalve bescheiden. Kalandra wil grotere podia, grotere producties en grotere shows. Gitarist Florian heeft daar een behoorlijk duidelijk beeld bij: "I'll only be happy once we've done a Rammstein-sized show, with a nuclear power plant on wheels travelling beside the bus! That's peak ambition!"

Voorlopig is The Other Side vooral een overtuigend bewijs dat Kalandra ook zonder zo'n gigantisch spektakel weet te imponeren. De band neemt de luisteraar mee naar een wereld waarin dromen, herinneringen, verdriet en fantasie voortdurend in elkaar overvloeien. Juist in die tegenstelling tussen ingetogen schoonheid en donkere intensiteit ligt de kracht van het album.

(Deze review is aangevuld met de biografie door: Chris Chantler)