Search Results

Een stevig potje rock&roll gaat er altijd in, toch? Misschien niet bijster origineel, maar toch fun. Hun nieuwe EP is net verschenen. 'Based out of North West England and comprised of James Whitehouse (vocals, guitars) and Chris Thomason (drums), Rival Bones are a band of such ferocity and truth, they bring to mind the sonic power of everyone from Audioslave to Queens of The Stone Age. Making their debut back in 2015 with the release of ‘You Know Who You Are’ Rival Bones have since gone on to release their self titled EP and played a plethora of festivals including The Great Escape, Sound City, Isle Of Wight Festival, Live At Leeds and InMusic (Croatia). With radio play on BBC, Kerrang, Amazing Radio, Planet Rock and more Rival Bones are a stoner infused wall of power ready to dominate.' website #music #muziek #sounds #rivalbones #newmusic #newsong #newep #ep

7 december 2018, Lotto Arena (Antwerpen) A Perfect Circle staat ervoor gekend om hun openingsact zorgvuldig te kiezen, denk maar aan The Deftones in 2003. In 2004 verbaasden ze vriend en vijand toen ze, allicht onder invloed van James Iha (ex-Smashing Pumpkins maar vooral ex-Hole bassiste), Auf der Maur meenamen naar Europe nog voor haar debuut album in de rekken lag. Na een lange hiatus komt APC nog eens naar Europa en deze keer is het de beurt aan Chelsea Wolfe om het publiek op te warmen. Openen doet ze sterk met misschien wel het nummer dat voor haar doorbraak zorgde, Feral Love, gekend omdat het gebruikt werd in de trailers van Game of Thrones. De gothic versie van PJ Harvey staat in het donker, het podium amper verlicht door een viertal lampen, nog duisterder dan wanneer ze zelf de headliner is. Ik moet zeggen, de lichtman die vlak naast me staat, is amper geïnteresseerd en zit allicht met zijn gedachten bij zijn werk voor A Perfect Circle. Chelsea sluit aan met 2 nummers van het nieuwe album Spun. Het klinkt onwaarschijnlijk mooi en haar stem klinkt goddelijk, zij het dat de klank echter niet tot zijn recht komt in de arena en ook veel te stil staat. Spijtig eigenlijk, want je krijgt nooit het gevoel dat ze de zaal gaat inpakken en de applausjes zijn eerder beleefd. Na opnieuw twee oudere nummers is het tijd voor een tweede klassieker, Carrion Flowers, bekend van de trailers voor “Fear the Waking Dead”. 16 Psyche is allicht het beste nummer van Spun en voor het eerst lijkt er meer energie van het podium te stralen, de lichtman steekt ook even een tandje bij en vindt nog paar extra werkende lampjes, zelf één met een klein motiefje. Na Survive, gekend van alweer een trailer, deze keer van de film Live By Night (van Ben Affleck en met Leonardo DiCaprio), eindigt ze zonder gitaar en op de grond kronkelend met Scrape. We onthouden de prachtige stem, het stevige drumwerk en vooral de grote man achter Chelsea, Ben Chisholm die over het podium dwarrelde en voor het meeste spektakel zorgt. Maar zoals Melissa Auf der Maur destijds de hele zaal plat spelen, dat gebeurt dan weer net niet, toch een gemiste kans voor Chelsea Wolfe. Het was allemaal nets iets te ingetogen en sober. Ik denk niet dat ze deze avond veel nieuwe fans gewonnen heeft, en dat moet toch net de bedoeling zijn als je voor zo’n grote act kan openen. Toch ook even aanstippen dat de mensen rond APC erg respectloos de CD en plaat van Chelsea verkopen in hun merch standje, getuige de bordjes “CD Support Act” en “Vinyl Support Act”. (verslag: Sven Togni) Setlist Feral Love Spun Vex After the Fall House of Metal Carrion Flowers 16 Psyche Survive Scrape #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #chelseawolfe #lottoarena

Eerste GRAMMY nominatie voor beste Americana album (One Drop Of Truth), waarvoor een dikke proficiat! Ter info 'plakken' we de hele promo tekst van Calabro Music Media hieronder. -- The Wood Brothers have received their first ever GRAMMY Award-nomination for 'One Drop of Truth,' in the "Best Americana Album" field. Released February 2, 2018 via Honey Jar/Thirty Tigers, the 10-track collection—their sixth studio recording to date—was self-produced by the longstanding trio featuring Oliver Wood, Chris Wood and Jano Rix. In a serendipitous twist of fate, the band receives the news on the same day they're set to play a sold out show at The Boulder Theater in Boulder, CO—the very town that brothers Oliver and Chris grew up. Whereas previous outings by The Wood Brothers have often followed a conceptual and sonic through-line, 'One Drop of Truth' dives deep into a wellspring of sounds, styles and recording approaches, treating each song as if it were its own short film. The plaintive, country-folk of "River Takes the Town" gives way to the The Band-esque Americana soul of "Happiness Jones." The stream of consciousness ballad "Strange As It Seems" floats on a cloud of ethereal beauty, standing in stark contrast to "Sky High"—a Saturday night barnburner built upon stinging slide guitar funk. "Seasick Emotions" is rife with emotional turmoil, yet "Sparkling Wine" is jaunty and carefree. The end result is undeniably The Wood Brothers' most dynamic recording to date. Building off the success of their previous studio album, 2015's 'Paradise,' and 2017's live release, 'Live At the Barn,' recorded at Levon Helm's Barn, The Wood Brothers found themselves at a fortuitous crossroads. Thanks to a loyal and growing fanbase leading to sold out headline shows and high profile festival appearances, the band felt free from the cyclical album release, tour, write, record and do-it-all-over-again pressures. With all three members living in Nashville affording easy access to each other and a wealth of local independent studios at their disposal, they started work on 'One Drop Of Truth' in January 2017 with a new approach. Instead of selecting one studio and recording the album in a pre-determined set of sessions, the band worked at a handful of different studios, stretching out the process over several months. They'd work on one song at a time, setting it aside and later revisiting the recording with fresh ears. This gave the band time to spend time with the songs they were writing, experiment with different recording ideas and develop the material over an extended period of time. The band extended this concept to the mixing process, sending tracks to four different mixing engineers, each selected based on what the song demanded. Scotty Hard (who's worked extensively with Medeski Martin & Wood, among others) was recruited for the "edgier, funkier tunes," "Sky High" and "Happiness Jones." Mike Poole (who worked on The Wood Brothers album 'The Muse') mixed "Sparkling Wine" and "Strange As It Seems." Their old friend Brandon Belle from Zac Brown's Southern Ground studio took on "Laughin' Or Crying." The remainder of the album was mixed by Grammy Award-winning engineer Trina Shoemaker, especially sought after by The Wood Brothers for her work with Brandi Carlile. "It's the freest album we've done, the most independent album we've done, and was the most fun we've ever had making a record," said Oliver Wood. "And most importantly, this is the most purely Wood Brothers' album we've ever made. -- website #music #muziek #sounds #thewoodbrothers #calabromusicmedia #grammynomination #bestamericanaalbum #americana #onedropoftruth #bouldercolorado

#firstaidkit #Aeronef #fotoreportage #fotoalbum #Fotoverslag

Na zijn 'chamber pop' periode onder de noemer Birdmask, pakt Michael Gagneux het nu al een paar jaar een ietsje steviger aan. Zeal & Ardor combineert negro spirituals met black metal en melodic death metal. Huh?? Jawel, een knettergekke combinatie, maar eentje die werkt. Ooit begonnen als een solo project wordt Gagneux nu bijgestaan door een full band. Op Stranger Fruit (2018) ontketenen Zeal & Ardor al hun duivels. Live een erg geladen en dynamische belevenis op zich. Een must dus! website live op Lowlands 2018 Info & tickets 9 december 2018, l'Aéronef, Lille (FR) #live #liveshow #concert #concerttip #zealardor #avantgardemetal #negrospiritual #blackmetalmelodicdeathmetal

Dinsdag 27 november, Melkweg, Amsterdam Bier en baarden, dat is het eerste dat mij opvalt als ik de grote zaal van de Melkweg binnenstap op een stormachtige herfstavond in Amsterdam. Dit is de eerste keer dat ik Clutch live ga zien en ik besluit mij er volledig in te storten. Tussen opgetogen fans sta ik vooraan tegen het podium gekleefd. Met goedkeurend gejuich wordt de band onthaald, waarna ze direct Vision Quest inzetten van het in september verschenen album Book of Bad Decisions. De sfeer in de zaal is opgetogen, maar hoewel zanger Neil Fallon gelijk op volle kracht aftrapt moet het publiek nog even op gang komen. Clutch is al meer dan 25 jaar actief en dat verklaart misschien wel waarom de bandleden zo goed op elkaar ingespeeld zijn. Drummer Jean-Paul Gaster is de niet zo stille kracht die de uptempo rocknummers zeer strak aan elkaar weet te spelen. Samen met dat van Neil dendert zijn geluid het podium over, begeleid door het gitaar- en basgitaarspel van Tim Sult en Dan Maines. De afgeladen zaal komt al snel meer tot leven. Met ieder nummer zwelt het enthousiaste gebrul aan. Dit concert is het eerste in hun Europese tour. Neil Fallon verteld dat er tijdens de vlucht naar Nederland een baby aan één stuk door heeft gehuild en zegt: “That baby was me, but I am alright now, nothing beer can’t solve”. Bier, baarden, bas en beuken dus. Maar Clutch is meer dan dat. Hun geluid is een mix van rock, blues, punk en metal en valt misschien het beste te omschrijven als ‘country goes wild’. Fans die ik spreek omschrijven Clutch als decent rock. Deze fusion van stijlen zorgen er hoe dan ook voordat hun muziek absoluut niet verveeld. Naast nummers van het nieuwe album Book of Bad Decisions speelt Clutch vanavond veel klassiekers. Dit geeft mij een goed beeld van hun sound door de jaren heen. Gitaar en vocals overheersen. Er is duidelijk geëxperimenteerd met instrumenten en verschillende muziekstijlen. Ondanks die diversiteit weet Clutch een eigen geluid neer te zetten dat plezierig en interessant is om naar te luisteren. Als ik om mij heen kijk zie een bont gezelschap dat meezingt, danst, mosht en bovenal geniet van een goede show. Hoewel Tim Sult en Dan Maines de nummers muzikaal dragen met krachtige riffs, is het Neil Fallon die met zijn rauwe stemgeluid en onvermoeibare sprongen alle aandacht naar zich toe weet te trekken. Hij zingt, rockt, maakt contact met zijn fans en deelt high fives uit die hij omschrijft als het outreach program van de band. Wanneer hij al heupwiegend aankondigt dat het tijd is om los te komen, danst en zingt een groot deel van het publiek mee met Hot Bottom Feeder. Wanneer Clutch na een luidruchtig verzoek om een toegift DC Sound Attack inzet, ben ik geïntrigeerd door de combinatie van hard rock met een mondharmonica en koebel. Slechts eenmaal wordt ik afgeleid door een enthousiaste concertganger op klompen. Er wordt geschreeuwd, gestampt, gemosht en Neil Fallon bewerkt zijn koebel vol overgave. Ik geniet volop van dit originele nummer met pakkende gitaarriff. De energie die Clutch met hun optreden neerzet werkt aanstekelijk, ik verlaat de zaal energieker en vrolijker dan ik bij binnenkomst was. Een muzikaal mooie prestatie! Clutch tourt deze maand nog door Europa en staat op 16 december in concertzaal Ancienne in Brussel. Begin 2019 touren zij verder door de Verenigde Staten. Setlist 01 Vision Quest 02 Crucial Velocity 03 Spirit of 76 04 The Mob 05 Barbarella 06 Regulator 07 Prison Planet 08 Spacegrass 09 Cypress Grove 10 How to Shake Hands 11 Ghoul Wrangler 12 Hot Bottom Feeder 13 Earthrocker 14 Elephant Riders 15 DC Sound Attack #clutch #demelkweg

We’ve made it quick and convenient for you to manage your blog from anywhere. In this blog post we’ll share the ways you can post to your Wix Blog. Blogging from Your Wix Blog Dashboard On the dashboard, you have everything you need to manage your blog in one place. You can create new posts, set categories and more. To head to your Dashboard, open the Wix Editor and click on Blog > Posts. Blogging from Your Published Site Did you know that you can blog right from your published website? After you publish your site, go to your website’s URL and login with your Wix account. There you can write and edit posts, manage comments, pin posts and more! Just click on the 3 dot icon ( ⠇) to see all the things you can do. #bloggingtips #WixBlog

When it comes to design, the Wix blog has everything you need to create beautiful posts that will grab your reader's attention. Check out our essential design features. Choose from 8 stunning layouts Your Wix Blog comes with 8 beautiful layouts. From your blog's settings, choose the layout that’s right for you. For example, a tiled layout is popular for helping visitors discover more posts that interest them. Or, choose a classic single column layout that lets readers scroll down and see your post topics one by one. Every layout comes with the latest social features built in. Readers can easily share posts on social networks like Facebook and Twitter and view how many people have liked a post, made comments and more. Add media to your posts When creating your posts you can: Upload images or GIFs Embed videos and music Create galleries to showcase a media collection Customize the look of your media by making it widescreen or small and easily align media inside your posts. Hashtag your posts Love to #hashtag? Good news! You can add tags (#vacation #dream #summer) throughout your posts to reach more people. Why hashtag? People can use your hashtags to search through content on your blog and find the content that matters to them. So go ahead and #hashtag away!

With Wix Blog, you’re not only sharing your voice with the world, you can also grow an active online community. That’s why the Wix blog comes with a built-in members area - so that readers can easily sign easily up to become members of your blog. What can members do? Members can follow each other, write and reply to comments and receive blog notifications. Each member gets their own personal profile page that they can customize. Tip: You can make any member of your blog a writer so they can write posts for your blog. Adding multiple writers is a great way to grow your content and keep it fresh and diversified. Here’s how to do it: Head to your Member’s Page Search for the member you want to make a writer Click on the member’s profile Click the 3 dot icon ( ⠇) on the Follow button Select Set as Writer

Aan het begin van elke maand geven we een overzicht van enkele nieuwe releases voor die maand. Het gaat hier om albums die we hoogstwaarschijnlijk zullen bespreken. Helemaal onderaan een overzicht per week met nog wat nieuw materiaal. Tja, het valt zelden voor, maar voor december zie ik geen nieuwe albums die me kunnen boeien...toch niet in die mate dat ik ze zou kopen en bespreken. Misschien grijp ik wel terug naar eerdere releases dit jaar die nog niet aan bod kwamen, of ik hou het op de vele concertreviews die eraan komen. tbc... Dan maar even kort januari vermelden, met nieuw werk van Rival Sons en Swallow The Sun. In februari staan Ryan Bingham, Adia Victoria en Dream Theater op mijn lijstje. Verder nog in december: 07-12-2018 Fleddy Melculy, Live at GMM'18 Metal Church, Damned If You Do Slipknot, All Hope Is Gone Gotthard, Defrosted 2 Hammerfall, Legacy Of Kings (Box) Lovebites, Clockwork Immortality Wolcensmen, Songs From The Fyrgen Jason Becker, Triumphant Hearts Manic Street Preachers, This Is My Thruth... Paul McCartney & Wings, Wild Life (Box) Lubomyr Melnyk, Fallen Trees Silent Servant, Shadows of Death and Desire Cold War Kids, This Will All Blow Over In Time Indi, Precipe Ultra Suede, Ultra Suede XXXtentacion, Skins Gucci Mane, Evil Genius Ice Cube, Everythangs Corrupt LP, Heart To Mouth Forest Of Shadows, Among The Dormant Watchers The Bevis Frond, We're Your Friends, Man Van Morrison, Prophet Speaks Anderson Paak, Oxnard Tanita Tikaram, Ancient Heart Richard Swift, The Hex Wovenhand, Early Wovenhand (Box) ... 14-12-2018 Kataklysm, Sorcery Death Angel, Killing Season Testament, The Formation Of Damnation Dimmu Borgir, Godless Savage Garden Jorn, 50 Years On Earth (Box) Venom, Storm The Gates Eliza, A Real Romantic Within Temptation, Resist Pale Mara, Pale Mara Zayn, Icarus Falls Bruce Springsteen, On Broadway Moose Bar Beta Band, Heroes To Zeroes Volbeat, Let's Boogie (live...) The Greek Dippers, Golden State Locket (Box) ... 21-12-2018 Jon Schaffer's Purgatory, Purgatory Mayhem, A Season In Blasphemy (Box) Sulphur Aeon, The Scythe Of Cosmic Chaos Cerebrum, Iridium Shadow Domain, Digital Divide The C.I.A., The C.I.A. Jolin Tsai, Ugly Beauty ... We claimen zeker niet volledig te zijn, dus als we jouw nieuwe worp zijn vergeten, laat het ons dan weten. #albumreleases #nieuwereleases #nieuwealbums #newalbum #newmusic #newrelease

23 november 2018, La Zone (Luik) La Zone is een up-and-coming kleine zaal in Luik, die tegenwoordig een aardige agenda probeert voor te leggen. Paar weken geleden kregen ze nog het bezoek van een geniaal trio: Thor Harris (drums, ex-Swans), Simon Goff (viool, vaste medewerker van o.a. de betreurde Johann Johannson) en Aiden Baker (guitars, brein achter Nadja). Vanavond kregen we 2 Belgische opwarmers. Openingsact is S O R O R, volgens hun eigen site een groep die door een dom toeval tot stand is gekomen. Drie dames zaten in een keuken taart te bakken, toen een dronken ex-gevangene met zijn auto de keuken binnenreedt. Dat lijkt op het podium zo weerspiegeld te worden. Thibault staat in een hoekje met guitaren en samplers en wordt amper een blik gegund door de dames die er wel veel plezier in hebben. De meeste aandacht gaat naar Sophie, bass en backing vocals, die vrolijk lacht en danst terwijl ze stevige baslijnen te voorschijn haalt. Daphne zorgt voor strakke drums, maar de zwakste schakel is allicht Alice die wat schuchter op het podium staat en niet krachtig genoeg van stem is om aan de aandacht te grijpen. Leuke indie rock om de avond te openen, download zeker hun gratis EP op Bandcamp. De klank is echter zeer goed voor deze kleine zaal, niet verwonderlijk, want ze brachten hun eigen PA en klankmensen mee en speelden onafhankelijk van de zaalinstallatie, wat toch opmerkelijk is voor een openingsact met weinig naam. Het podium wordt snel omgebouwd voor Fär. Op de naam en hun uiterlijk af te gaan verwachtte ik een Noorse of Finse metal-elektro-achtige gothic act. Langharige magere gast achter een stapel computers, synths en samplers en een spierwitte blonde dame op vocals. De groepsnaam is trouwens het Zweedse woord voor ‘ferry’. Maar het blijken gewoon Belgen te zijn die onlangs toch mooi als openingsact van Amenra mochten fungeren. Al snel valt op dat An-Sofie over een sterke en mooie stem beschikt. De muziek zelf is bij momenten erg zwaar en moeilijk te beschrijven. Zelf omschrijven ze het als “Pop Vibes met Trap- en Witch House invloeden”. Die genres zijn nieuw voor mij, dus vergelijken kan ik dan ook moeilijk. Blijkbaar valt Zola Jesus onder het With House label, maar de vergelijking met Fär is toch ver weg, mijn inziens. Tijdens de rustigere momenten krijg ik eerder een Bjork-gevoel, wat zeker gezien mag worden als een compliment voor An-Sofie’s stem. Als ik een punt van kritiek mag geven, dan is het hoofdzakelijk dat de drummer, die het duo ondersteund tijdens optredens, lijkt te denken dat hij in Vorst speelt zonder versterking en te hard de drums bespeeld, een beetjes zoals Brian Viglione van de Dresden Dolls. Doordat de zaal zo klein is, kan dit echter niet gecompenseerd worden door de klankman en verdwijnen de zang en keyboards soms te veel naar de achtergrond. En dan tijd voor de hoofdact: Esben and The Witch, een trio uit Brighton die inmiddels Berlijn als uitvalsbasis hebben. Luik is dan ook een tussenstop, en mogelijk een soort warm up gig, voordat ze de tour echt beginnen in London en de UK. In februari volgen meer continentale optredens en passeren ze nog eens in België, in Gent. Openen doen ze met A Desire For Light tevens de openingstrack van de CD die eerder deze week verkrijgbaar was, ondertussen al de vijfde langspeler van het trio. De track is volledig in lijn met het vorige werk, een heerlijk donkere versie van post-rock. Wanneer Dull Gret als tweede track gespeeld wordt, vrees ik even dat ze het nieuwe album volledig gaan brengen, maar dat blijk al snel niet zo te zijn. Het nummer stond al enige tijd in de setlist en werd als eerste track voor het album de wereld werd ingestuurd. Het is een mooie hommage aan vrouwen die durven tegen de stroming in te gaan. Inspiratie haalden ze vooral in het schilderij De Dulle Griet van Breughel, niet van het Suske en Wiske stripverhaal. De track opent zeer rustig met Rachel die de bass en zang voor zich neemt. Is ze te klein of de bass te groot, maar ze komt het hele concert nooit aan de eerste 5 frets. Opvallend is dat ze steeds op de tippen van haat tenen gaat staan als ze zingt. Na de eerste strofe gaat de distortion vol open en vallen drums en gitaar bij. De drummer zorgt voor duistere backings vocals. Het volgende nummer Dig Your Fingers In staat up hun derde album en begint met gitaar en zang, maar ontploft al snel. Eén van de kortste nummers van de avond, maar een song die live zeer te smaken valt. Marking the Heart of a Serpent komt van het vorige album. De song groeit vanuit een rustige gitaar riff, de bas valt bij en Rachel’s stem klinkt zeer fragiel. Een welgekomen rustpauze in de set. Voor het eerst staat ze niet op haar tippen. Een kortstondig interval vol distortion sterft snel uit, maar zorgt er wel weer voor dat Rachel op de tippen gaat staan. Als het nummer even stopt volgt er direct applaus, het schaarse publiek kent het nummers dus niet, want is maar een rustpunt in de track. De herneming begint zere stevig en klinkt volledig anders dan het eerste deel van de song. De song vertraagt stelselmatig en bij momenten lijkt er geen einde aan te komen. Golden Purifier komt weer van de nieuwe CD. Zoals op meerdere nummers van dit album zorgt de drummer van backing vocals met een diepe stem. Opvallend is ook dat hij geen (of amper) snaredrum gebruikt, maar dat het vooral toms en cymbalen zijn die we horen. Live brengen ze het nummer zonder bass en dus hangt Rachel voor het eerst zwoel rond haar micro om hem later in de hand te nemen en voorzichtig het podium te verkennen. Darkness zal het laatste nummer van de nieuwe lichting blijken. Eén van de zwaardere nummers van de avond. Het grijpt je direct bij de keel, is wat schreeuwerig en de backing vocals zijn nog zwaarder dan bij het vorige nummer. Het middenstuk is rustiger maar even schitterend. Tijd voor de eerste echte klassieker van de avond, No Dog. Plots besef ik dat we eigenlijk gewoon in een kelder op een eilandje temidden van de Maas zitten, de stank komt plots langs alle kanten te voorschijn. En tijdens dit nummer wordt het echt duidelijk dat de klank hier niet optimaal te krijgen is. De subtiliteit van de geniale gitaarlijnen verzuipen in de Maas. Maar het grootste deel van de zaal brult hard mee “I… Am… No… Dog, I… Am…. A…. Wolf”. Een subtiele intro leidt Marching Song in, al wordt het gedeeltelijk verstoord door de gebruikelijke zatlap op de tweede rij. Het is het tweede nummer van de avond waarbij de bass aan de kant gaat. De herwerkte versie, die ze ‘acoustic version’ labelen, is voor mij zeker geen verbetering, Rachel probeert tegen haar gewoonte in meer conventioneel te zingen, terwijl haar handelsmerk toch eerder het zingen in lettergrepen en woorden is (misschien wel in navolging van Maynard James Keenan?). Tijd voor het laatste nummer van de set, het geniale The Jungle. De drums lijken op de hartslag van de jungle, Rachel grijpt naar een steel pipe waarmee ze stevig op de snaren van haar bass slaat. In het rustige intermezzo komt ze samen naar het midden van het podium om een intiem moment te hebben met Thomas, gitaar tegen bass. De koperblazers die op de studioversie een mooie weerwaarde zijn, worden niet echt gemist. Het beste tekstueel moment komt er nu aan, een lang aangrijpend verhaal over iemand die in de jungle vast komt te zitten, gevangen door wortels, takken en klimop, maar zich toch weet te bevrijden. Een schitterend en waardig einde! We moeten toch opmerken dat gezien hun reputatie en uitgebreide discografie Esben and The Witch toch zou moeten uitkijken naar de iets grotere en betere zalen, of misschien eens als opener voor een grote band moet aantraden op een Europese of wereld tournee om grotere bekendheid te kunnen genieten. #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #lazone #luik #liège #esbenandthewitch #fär #soror

Elke maand 5 degelijke Belgische 'betonbands' met hun nieuwe release vermelden? Is dat überhaupt mogelijk? Aan ons om de uitdaging aan te gaan. Aan jullie om te oordelen. Tips zijn altijd welkom. Off The Cross Era (EP) 16-11-2018 xxxxxxxxxxxxxxxx Beluister: The Mist Deze metalheads laten er geen gras over groeien: dik anderhalf jaar na hun debuut blazen ze ons omver met nieuw werk. ERA neemt je mee op een reis doorheen 4 'chapters' in het leven, van zelfvernietiging tot de zoektocht naar verlossing. Muzikaal worden de grenzen verlegd door toevoeging van bijkomende échte instrumenten (geen 'fake shit' dus): hammond, grand piano, saxofoon, cello, een 35-koppig koor én...guest vocals door o.a. Marcela Bovio, Jonas Renkse, Jens Bogren én....Tijs Vanneste. BAM! Hudiç No Ergo Dimittas (EP) 10-11-2018 selfreleased Beluister: Dante Geen band maar een cult, opgericht in 2017. Hudiç brengen donkere, melodieuze en sfeervolle Death/Black/Doom/Groove Metal. Hun eerste EP omschrijven de 5 heren (nemen we aan, gezien we enkel de eerste letter van hun naam kennen) als 'hate, mystic and poetry', waarbij elk nummer een ander verhaal verteld. Straffe kost wat mij betreft! Cult Of Scarecrow Selftitled (EP) 4-11-2018 selfreleased Beluister: full digital album Melodieuze Heavy/Doom Metal met pompende riffs . Op hun debuut voorspelt het zestal de ondergang, ttz de vernietiging van onze planeet, de uitroeiing van de mensheid en de lancering richting een ijskoude, zwarte ruimte. De (nieuwe) start klinkt echter veelbelovend en doet ons verlangen naar een eerste optreden en...nog méér muziek. RRRags selftitled 21-04-2018 selfreleased Beluister: full digital album Dit Belgisch/Nederlands power trio werd opgericht na een jam sessie in september 2017. Kort erna doken Ron, Rob en Rob de studio in om op 2 dagen 6 nummers live in te spelen. Roadburn werd de eerste vuurdoop en op zaterdag 15 december staan de heren met DeWolff in de AB Club. Hun stevige, groovende rock met stoner/psychedlische invloeden kan ik héél erg smaken. Ik ben fan! Last Of Us Swarm Januari 2018 LOU Beluister: full digital album Een post-apocalyptisch sfeertje, weemoedige en melodieuze gitaarlijnen, een ronkende bas en strakker-dan-Maggie-De-Block's-string-drumgeroffel. De stijl van muziek omschrijven ligt niet voor de hand. Doordat de bandleden een ruime muzieksmaak hebben, proberen ze zoveel mogelijk van die invloeden in hun muziek te verwerken. En als je geen passende zanger kan vinden, dan hou je het toch gewoon instrumentaal, right? Swarm staat er i.i.g. als een huis....een erg melodieus en potig huis. Jouw nieuwe worp moet in ons volgend overzicht worden vermeld? Laat het ons weten! #albumreleases #nieuwereleases #nieuwealbums #belgischbeton #newreleases #newalbums #offthecross #era #hudiç #noergodimittas #cultofscarecrow #rrrags #lastofus #swarm