Als je één eigenschap kan toeschrijven aan frontman Tommy Victor en zijn band Prong is het volharding. Ruim dertig jaar lang al doet deze band stug hun eigen ding. Rijk zijn en zullen ze er nooit meer van worden en beroemd zijn ze enkel bij een kleine maar diehard fanbase. De albums die ze na hun reünie in 2002 uitbrachten varieerden tussen strontvervelend (X-No Absolutes, 2016) en geniaal goed (Carved into Stone, 2012). Hun meest recente full album, Zero Days uit 2017 bevindt zich in die tweede categorie. Met dat album onder de arm is de band nu al ruim twee jaar de wereld aan het rondtrekken. Dat is allemaal heel leuk natuurlijk maar na een tijdje beginnen de fans wel om nieuw materiaal te zeuren. In afwachting dat de band een nieuwe studioalbum gaat opnemen wordt nu de EP Age of Defiance uitgebracht. Dit is echter niet meer dan een zoethoudertje voor de fans. Op de EP staan vijf tracks. De eerste, het titelnummer is een knaller van een song opgebouwd rond een typische Prong groovende riff. Het tweede nummer, Edge of Sanity, stelt jammer genoeg niet veel voor. Een slecht uitgewerkt idee, opgehangen aan een halve, flauwe riff. Daarna volgen nog 3 live tracks (Rude Awakening, Another Worldly Device en Cute Rate), opgenomen in de Berlin club Huxleys Neue Welt in April 2015. Die laten Prong horen in wat ze het beste kunnen, nl een klein publiek in een club volledig plat walsen. Bijzonder entertainend allemaal maar de meerwaarde hiervan ontgaat mij toch moet ik zeggen. Ik kijk toch meer uit naar een nieuw volledig studioalbum en hoop dat dat ook weer in de tweede categorie zal blijken te zitten. Score: 70/100 Info Release datum: 29 November 2019 Label: Steamhammer/SPV Producer: (naam als gekend) Uitgaven: CD/LP/Digital Facebook Singles Age of Defiance Tracklist Age of Defiance End of Sanity Rude Awakening (live) Another Worldly Advice (live) Cute Rate (live) #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #janguisset #nieuwalbum #ep #steamhammer #spvsteamhammer #prong #ageofdefiance

De 4 uit Oekraïne brengen een mix van thrash en groove metal, progressive metal, technical death metal, nu-metal, alternative metal, reggae, jazz, metalcore....geen makkelijk te verteren brok en toch was de Kavka meteen uitverkocht. Jinjer The Agonist Khroma Space Of Variations donderdag 28 november, Kavka Zappa (Antwerpen) | Foto's: Fien Engels #concertfotos #concertphotography #Fotoverslag #fotoverslag #concertfotografie #fotoalbum #livefotografie #fotoreport #concertfotograaf #fotoreportage #fienengels #kavka #kavkaantwerpen #kavkazappa #jinjer #theagonist #khroma #spaceofvariations

De thrash-punk-shockrockers van Gwar, een groep interplanetaire krijgers, zijn naar aarde gekomen om het menselijke ras seksueel tot slaaf te maken om daarna, uitgewoond en wel, uit te roeien. Onze fotografe Ashley trok zich niets van alle splatter aan en ging de strijd aan met die ondingen op het podium. GWAR Childrain donderdag 28 november, Poppodium 013 (Tilburg) | Foto's: Ashley Oomen #concertfotos #concertphotography #Fotoverslag #fotoverslag #concertfotografie #fotoalbum #livefotografie #fotoreport #fotoreportage #concertfotograaf #ashleyoomen #poppodium013 #013 #013tilburg #gwar #childrain

Ons Stoner hart slaat sneller (nu ja) wanneer we deze melting pot aan Doom en Sludge horen. Het slepende tempo, de ultra-laaggestemde riffs en op het einde die piano outtro als kers op de taart. Dat we benieuwd zijn naar de EP is vrij duidelijk. The Nobility Of Pain verschijnt op 5 december en zal - if God willing and the Creek don't rise - ook bij ons worden besproken. Even voorstellen Growing Horns is the mutual love of five bastards with a passion for all things slow, low and heavy. Take some doom darkness, add some sludge filth with a pinch of thrash violence, and pour it into your bong with some of your finest liquor. Shake thoroughly and fire the fucker up! Imagine yourself. It’s pitch-black dark. Smoke rises up from a barren landscape. Vaguely reminiscent of sulfer. Why do you know that …? In the distance, razor-sharp peaks of the looming mountains ahead. They are obviously of an unkind nature. And then … an unfathomable sound. Something you’ve never heard before. And to be honest, it shouldn’t be heard by human ears. It’s the sound of burning flesh. Of titanic, ripping waves of smouldering lava. It makes your skull ache. Like something of the purest evil wants to break out. The sound grows louder. You hear a voice. Normally only heard in the 9th circle of hell. Pounding drums, booming bass and unholy guitars. Dante cries. It’s Growing Horns. The next level of stoner-infested sludge doom. Imagine yourself. facebook #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #growinghorns #2084 #thenobilityofpain

Op 26 november gingen we vol verwachting naar Vorst Nationaal voor een avond gevuld met Zweedse zware metalen. Achtereenvolgens Hypocrisy, Arch Enemy en de Vikings van Amon Amarth als afsluiter. Het beloofde dus een hete avond te worden. Helaas hebben we een groot stuk gemist van Hypocrisy vanwege het Brussels verkeer. We kwamen de zaal juist binnen tijdens The Final Chapter, nog gevolgd door Roswell 47, de sfeer zat er al goed in. Nadat ik Hypocrisy had gezien op Alcatraz eerder dit jaar, toch nog tevreden dat ik iets kon meepikken van deze Zweedse sensatie. Nadien Queen Beast herself, ofwel Allicia White Gluz en Arch Enemy. Er werd geen tijd verspeeld aan nutteloze bindteksten tijdens een verschroeiende set waarin het tempo op geen moment verslapte. Hits zoals My Apocalypse, Ravenous en vele andere werden in snel tempo op het publiek afgevuurd. Op het einde van de set werd de oudere fan nog verwend met klassiekers zoals No Gods, No Master en Nemesis als slotakkoord. Enig minpuntje, de vocals kwamen er toch niet altijd even goed door, niet dat dat het publiek deerde. De sfeer was vol verwachting voor de headliner van deze avond. Het publiek hield zich nog nauwelijks in. En dan uiteindelijk het hoogtepunt van de Zweedse Invasie, de Vikings van Amon Amarth. Als intro werd Run To The Hills gespeeld. Toen viel het doek op de tonen van de intro Van Raven’s Flight, gevolgd door een eerste salvo pyro-effecten. De band was in vorm, en het publiek liet zich gewillig meeslepen in de verhalen van de legendes en gevechten uit Scandinavië. Hun songs zijn zo gekend, zodat er eigenlijk geen onbekende songs zijn in hun discografie. Achtereenvolgens werden Death In Fire, Deceiver Of The Gods, First Kill en de opener van hun recentste meesterwerk Faffner’s Gold op het publiek afgevuurd, ondersteund door het nodige vuurwerk, wat zacht uitgedrukt wel heel indrukwekkend was. Het tempo bleef hoog met Crack The Sky, en enkele oudere songs zoals The Way Of Vikings, Prediction Of Warfare, etc. Johan Hegg en de zijnen kwamen, zagen en overwonnen met ook nog een heel strakke versie van Shield Wall. Het publiek schreeuwde voor meer en kreeg wat het vroeg, The Pursuit Of Vikings en Twilight Of The Thundergod werden meegebruld door het publiek. En als het serpent Jormungand terug werd verslagen, gingen de lichten opnieuw aan. Na eerdere passages op Graspop En Alcatraz alweer een heel indrukwekkende set. Deze heren zijn klaar voor het headline werk op dergelijke festivals. 3 topbands deze avond, meer van dat! Setlist Hypocrisy Fractured Millennium Adjusting The Sun Fire In The Sky Eraser War-Path The Final Chapter Roswell 47 Setlist Arch Enemy The World’s Yours War Eternal My Apocalypse Ravenous Under Black Flags We March The Eagle Flies Alone First Day In Hell As The Pages Burn No Gods, No Masters Dead Bury Their Dead Nemesis Setlist Amon Amarth Raven’s Flight Runes To MY Memory Death In Fire Deceiver Of The Gods First Kill Faffner’s Gold Crack The Sky The Way Of Vikings Prediction Of Warfare Shield Wall Guardians Of Asgaard Raise Your Horns The Pursuit Of Vikings Twilight Of The Thunder God Fotoalbum dinsdag 26 november, Vorst Nationaal (Brussel) | Foto's: Pieter Bouckhout #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #amonamarth #ReinoutVanVaerenbergh #archenemy #hypocrisy #vorstnationaal #vorstnationaalbrussel

zaterdag 23 november, JH Asgaard (Gent) | Foto's: Goedele Godfroid Deze avond was het allemaal te doen in Jeugdhuis Asgaard, een plek waar een hechte community rond hangt, de zaak draaiende houdt en frequent zorgt voor een oerdegelijk optreden in de donkerste uithoek van de Carrefour-parking waar het op gebouwd is. Muzikanten schieten er niks te kort en er wordt bloed, zweet en tranen gestoken in het verzekeren dat iedereen voor een fatsoenlijke prijs van de avond kan genieten. Dit was een goed gevulde avond met voldoende afwisseling en in totaal 4 bands die een backline deelden op de planken en lege bierbakken van Asgaard. De aftrap was aan Blow up die uit Mons kwam om zich, ondanks het feit dat het overgrote deel van het volk nog moest toestromen, toch niet te laten kennen. Ze zetten een kort maar krachtige set neer vol heftig gitaar-georiënteerd geweld afgewisseld door melodieuzere en opbouwende stukken. Daarna was het aan IANWILL uit Parijs / Lille waar voornamelijk zangeres Audrey Ebrotié de show stal, met een stem die verrassend genoeg vleiend kon alterneren van een diep reutelend gebrul naar schelle, hoge tonen die perfect rijmden met de melodieën van hun nummers. IANWILL bracht nummers die zowel gitaristen, drummers als vocalisten praktisch niet ongeboeid konden laten. Vervolgens was het nog de beurt aan de old school death metal-veteranen van Desdemonia uit Luxemburg die met reeds 4 albums op hun meer dan 20 jaar oude kerfstok de laatste rake klappen kwamen uitdelen alvorens het podium te overhandigen aan Primal Creation. Ze brachten een interessante mix van groovende death-thrash en presenteerden deze met dezelfde gebalanceerde maar toch zware sound die ze op hun laatste album creëerden in tegenstelling tot de echte old school gitaren die op hun vorige cd's te horen zijn, waar bass en treble koning zijn. Aan enthousiasme en dankbaarheid ontbrak hen alleszins niet en zij lieten het publiek meer dan opgewarmd achter voor de hoofdact. Heel de avond was een vriendschappelijke bedoeling. Elke band ervaarde wederzijdse appreciatie en steun, en dat is iets wat lokalere optredens in kleine zalen telkens enorm siert en aangenaam maakt. In plaats van in een verduisterde backstage lijnen te snuiven en een fles nachtwinkel-bourbon soldaat te maken met een zonnebril die binnen nergens voor dient, stond Primal Creation gewoon mee te kijken naar de bands die als voorprogramma het beste van zichzelf gaven. Hun vriendelijke uitdrukking maakte plots plaats voor 5 sinistere grimassen wanneer de eerste onheilspellende power chords van 'The Mockracy' tussen de sissende cimbalen weerklonken. Om er zeker van te zijn dat de sound zwaar en agressief genoeg was om het Jeugdhuis te reduceren tot een smeulend hoopje puin hebben de mannen van Primal Creation niet enkel de gepaste attitude maar ook het gepast grief meegebracht. De 2 gitaristen stonden als shredding-machines, elk uitgerust met een geslepen joekel van een Dean Guitar-bijl in hun klauwen aan weerszijden van het podium het publiek te overzien, waartussen de frontman met de wijd opengesperde ogen van een soldaat met shell shock een venijnig gesmeerde, agressieve stem door de zaal liet galmen. Dit allemaal ondersteund door een onwrikbare fundering van de zeer bekwame bassist en drummer die beiden over de ervaring en feeling beschikten om te kunnen doseren in drukte en functionele leegte voor een zo opzwepend mogelijke groove. Opmerkelijk aan deze show was dat er, naast de gebruikelijke set, ook een nieuw nummer geïntroduceerd werd van het album dat hun debuut 'Demockracy' zal opvolgen. Hoewel er duidelijk al een aanzienlijke dosis denkwerk en zorg is gekropen in 'Demockracy' is dit zelfs nog iets meer te horen in hun nieuwe nummer, dat lichtjes de progressievere kant uit gaat en tot op heden nog geen naam heeft. Primal Creation heeft al even geleden zijn eigen stijl gevonden en beheerst die, maar sluit de deur niet voor een uitbreiding van hun muzikale horizon, wat altijd een goede zaak is. Openen met de album-intro, een nieuw nummer brengen aan het begin van de show wanneer iedereen nog aandachtig oplet en afsluiten met enkele knallers om ervoor te zorgen dat iedereen blijft opletten, een slimme volgorde van de set als je het mij vraagt. Het enthousiasme van het publiek nam alleen maar toe en wanneer je na 5 meter door de zaal af te leggen een halve pint op de grond kwakt, weet je dat de ambiance wel goed zit. Een heftige pit voor een geslaagd optreden dus! Al meermaals hebben ze bewezen dat 'Demockracy' alvast een schot in de roos was en nu is het een kwestie van vol belangstelling uit te kijken naar hun nieuwe materiaal. Zeker een band om niet uit het oog te verliezen! Setlist Demagoguery - Intro The Mockracy Vote Clown - Await the Trap Vote Clown - A Lost Cause Unknown - (New Song) Cast the First Stone Kill Bill - Intro Good Riddance Memories... ...Of Diminishing Returns Emperor Retain the Fight #concertreview #concertverslag #liveshow #liveconcert #concert #liveperformance #nicocluckers #jhasgaard #jhasgaardgent #primalcreation #desdemonia #blowup #ianwill

Onze vrienden van Icons Creating Evil Art staan erom bekend héél sterke artiesten te tekenen die allemaal één ding gemeen hebben, m.n. een 'duister kantje'. We lieten reeds Louise Lemón en Helga veelvuldig aan bod komen, en laten jullie nu kennis maken met Nicky William. Over een volgende band/artiest die wordt getekend mogen we nog niets zeggen, maar weet dat wij hier een hand(je) in hebben gehad en het nieuws binnenkort mogen aankondigen. Even voorstellen Evil Art Sessions is a series of live sessions produced by Icons Creating Evil Art and released monthly, via Youtube as live videos but also as digital singles for streaming. The artist featured each month is performing one of their original songs in a stripped down live version, along with making a cover of a song by an ICEA signed artist. Icons Creating Evil Art is a boutique music label and publisher with the intention of evoking feelings and reactions - They want to provoke, inspire, create, destroy, and disrupt old structures while having fun doing so. Since 2015 and with the ambition of fighting conservatism, they are signing and developing new talent from the ever evolving field of pop music. INTRODUCING NEW SIGNING Influenced by artists like Joni Mitchell, Patti Smith and Nick Cave, Nicky William released his debut album 2017, the melancholic alternative-folk record "Set your loved ones free, we have you surrounded". Since his debut two years ago, Nicky has matured in his expression as well as his songwriting and in a new collaboration with the Stockholm-based boutique label Icons Creating Evil Art he will release brand new material in the coming year. Nicky's vision and ambition is to find new ways to make music and realize song ideas that do not feel obvious or simple. In his new material, he has taken out the turns and to some extent gone beyond the melancholy alternative-folk sphere for an experimental, ambitious sound and a complex songwriting that takes greater risks than before. While Nicky appreciates and is inspired by older americana and folk artists, he is drawn to the itchy and edgy outsiders, which leads to his music often being a reflection of both worlds. He says: “I have for a long time wanted to make more challenging music and I feel that I found an expression for that this time. I don’t always want it to sound "nice" but rather that it should sound a bit filthy. It's the kind of music I like myself. But at the same time, me and my producers have wanted to keep parts of the more recognizable folk sound. The upcoming songs move across a broad spectrum and together, it becomes a middle ground between complex and cozy." facebook #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #evilartsessions #iconscreatingevilart #nickywilliam #boyswillbeboys

Het mag al eens iets helemaal anders zijn. Klassiek en toch modern. Dit stuk van de Canadese cellist/componist ademt een ongelooflijke schoonheid die past bij de herfst die haar laatste kleurrijke pracht verliest. Worlds Within, het solo debuut van de man, verschijnt op 24 januari.in eigen beheer. Je kan hem steunen via Patreon. Even voorstellen Canadian cellist and composer RAPHAEL WEINROTH-BROWNE will release his debut solo album, Worlds Within, on January 24th, 2020. Having been an integral creative force in groups such as The Visit, Musk Ox, and Kamancello, and having recorded and toured extensively with Norwegian progressive rock/metal band Leprous, this new solo effort sees WEINROTH-BROWNE exploring his cellistic voice even further. Worlds Within takes full advantage of the possibilities of the instrument; all of the sounds on the album -- melodies, harmonies, riffs, textures, and even percussion -- were created on cello with amplification and effects pedals. Worlds Within is a single composition divided into ten tracks which play out like movements in a classical variation set. The music itself, however, ranges from ethereal and atmospheric to aggressive and intense during the album's forty-minute run time, combining elements reminiscent of contemporary classical minimalism, metal, post-rock, and even electronic music while retaining its own distinct sonic language. It is a cinematic sound painting that plays on the listener's perception of time, evolving gradually and fluidly, but always in motion, much like the mesmerizing cover artwork by Heather Sita Black (The Visit). In advance of the release of Worlds Within, WEINROTH-BROWNE is pleased to unveil a stunning video clip for "From Within." Shot and directed by Andrew Robillard, who's captured all of WEINROTH-BROWNE's metal and prog videos, the clip is currently playing at Heavy Blog Is Heavy. Notes WEINROTH-BROWNE, "'From Within' is the second chapter or movement of the album. I've always felt this piece to be very evocative of nature, specifically the forest. The title 'From Within' suggests an inner world, the world we carry inside ourselves and the place where nascent ideas and thoughts take seed and eventually grow to tower over us. The piece opens with three melodic phrases which seem to pose questions that are left unanswered. The repeating groove that follows is akin to the inexorable passing of time and the cycles of nature, while the solo line that emerges and eventually takes center stage represents the more subjective viewpoint of a human being attempting to navigate life. The ascending and atmospheric arpeggios in the final section signify the dissolution of previously held beliefs and flight beyond the shelter of the forest in search of renewed purpose and deeper truths. This search is figuratively portrayed in the video by actor/dancer Heather Sita Black." facebook #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #raphaelweinrothbrowne #worldswithin #patreon #fromwithin

Molly Hatchet, Southern Rock uit Florida. De band werd in 1975 opgericht, ze werden wereldberoemd met hun hit Flirtin' With Disaster van het gelijknamige album. Veel van hun album covers zijn gemaakt door Frank Frazetta, deze ruige dwerg is echter gemaakt door Paul Raymond Gregory. Het verschil zal voor de fans meteen duidelijk zijn: het werk van Frazetta was een pak duisterder en had véél meer diepte. Ook op muzikaal vlak is het allemaal een pak vlakker en minder 'dirty' geworden. Dit live album werd opgenomen in Pratteln, Zwitserland – Ludwigsburg, Duitsland en gedurende hun 40th anniversary tour in de United States. De huidige leden van de groep zijn John Galvin/Toetsen, Bobby Ingram/Gitaar, Shawn Beamer/Drums, Tim Lindsey/Basgitaar, Dave Hlubek/Gitaar. Helaas overleed in april van dit jaar zanger Phil McCormack, hij zal vervangen worden door Jimmy Elkins. Jimmy speelde bij de band Bounty Hunter (Florida) en stond de voorbije jaren al diverse keren samen met zijn band op het podium met Molly Hatchet. Een leuk weetje is dat de band zijn naam dankt aan een prostituee die naar verluidt haar klanten verminkte en onthoofde. Verminken en onthoofden doet deze Molly echter al lang niet meer, toch niet wat hun studioalbums en recenter materiaal betreft. Deze dubbel cd bewijst dan weer hoe sterk ze zijn met hun live performances. Vele fans vragen al jaren om een nieuwe live cd. Met Battleground worden alle wensen ingewilligd. De titel Greatest Hits van Molly Hatchet kon evenzeer de naam van dit album geweest zijn. De gitaren janken, de piano honky-tonkt er vrolijk op los en de strot is nog steeds doordrenkt van whiskey en sigarettenrook...en die vette southern brawl. Neen, het meer recente materiaal kan niet tippen aan het oudere werk: wanneer Bounty Hunter, Whiskey Man, Beatin' The Odds, Flirtin' With Disaster en vooral het epische Fall Of The Peacemakers door de speakers knallen, dan kloppen de harten van de fans een stuk sneller. Anderzijds zijn de live versies van het nieuwere materiaal een pak krachtiger dan op (studio) albums. Dus laat ons niet teveel mierenneuken: negentien songs Southern Rock, wie hoor ik hier nog klagen? Zoals Duane Allman van The Allman Brothers Band ooit zei : "Rock was born in the South, so saying ‘Southern Rock’ is like saying ‘Rock Rock’!" En rocken zullen we. Score: 78/100 Info Release datum: 29 November 2019 Label: SPV/Steamhammer Uitgaven: 2CD/Digital/Vinyl Website Singles Whiskey Man Devil's Canyon Tracklist CD1 Bounty Hunter Whiskey Man Why Won’t You Take Me Home Son Of The South American Pride Edge Of Sundown Fall Of The Peacemakers Devil’s Canyon One Man’s Pleasure The Creeper In The Darkness Of The Night CD2 Justice As Heaven Is Forever I’m Gonne Live ‘Til I Die Beating The Odds Jukin’ City Dreams I’ll Never See The Journey Flirtin’ With Disaster #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #vincentwillems #mollyhatchet #battleground #steamhammer #spvsteamhammer

Een feestje in Dynamo met de meesters van Party Power Metal. Battle Beast Cyhra zondag 24 november, Dynamo (Eindhoven) | Foto's: Marjolein Regterschot #concertfotos #concertphotography #Fotoverslag #fotoverslag #concertfotografie #fotoalbum #livefotografie #fotoreport #fotoreportage #concertfotograaf #marjoleinregterschot #battlebeast #cyhra #dynamo #dynamorock #dynamoeindhoven

Vlammenwerpers, drinkhoorns, viking horns en mannen met baarden. Amon Amarth mocht gisterenavond een heavy metalfeestje bouwen in Vorst. Amon Amarth dinsdag 26 november, Vorst Nationaal | Foto's: Pieter Bouckhout #concertfotos #concertphotography #Fotoverslag #fotoverslag #concertfotografie #fotoalbum #livefotografie #fotoreport #fotoreportage #concertfotograaf #VorstNationaal #AmonAmarth #biebobconcerts #biebob #pieter

De leukste gevangenis ter wereld is terug...met een eerste reeks 'inmates' die gekend zijn. We geven hier visueel een overzicht van de eerste 9 bands die tussen 7 en 9 augustus 2020 de Lange Munte in Kortrijk onveilig zullen maken. Zoals steeds volgen de aankondigen elkaar op, waaronder de nog 75 bands die de linup zullen vervolledigen. website Tickets #festivals #festivalnews #festivalnieuws #news #alcatrazfestival #alcatraz #kortrijk #Belgium #belgië #lamorgue #prisonstage #swamp #johnvandemergel