Search Results

#dezwerver #DeZwerverLeffinge #Swedishdeatgcandy

Donker, afwisselend loodzwaar, bluesy en trippy: een erg intense set van het drietal uit Nashville 17 april, De Zwerver (Leffinge) #fotoverslag #fotoalbum #concertfotografie #livefotografie #concertfotos #allthemwitches #dezwerver #leffinge

Je hebt zo van die bands/nummers waar we maar niet genoeg van kunnen krijgen! Meer woorden hoeven we hier niet aan vuil te maken. albumbespreking concertverslag website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #rivalsons #feralroots #toobad #warnermusicbelgium

Van 18-20 oktober vindt een nieuwe editie van Desertfest Belgium plaats in Trix (Antwerpen). Begin deze week werden de eerste namen bekend gemaakt en dat zijn niet de minste! Wat te denken van 30.000 Monkeys, Temple Fang, Monomyth, Truckfighters en....SLEEP! Voor een Early Bird Combiticket ben je te laat, maar die fout maak je niet nog eens: koop nu je Reduced Combiticket! Blijf op de hoogte van verder nieuws via hun website en/of Facebook pagina. Beetje in de sfeer komen? Bekijk de 2018 aftermovie. #festivals #festivalnews #festivalnieuws #news #desertfest #desertfestbelgium #earlybirdtickets #trix #TrixAntwerpen #sleep #truckfighters

De organisatie van Festival Dranouter maakt een indrukwekkende lading namen bekend voor de editie van 2-3-4 augustus 2019, meteen ook de laatste lading namen. Deze artiesten zie je aan het werk op Festival Dranouter 2019: Joan As Police Woman, Dubioza Kolektiv, Geike, Dez Mona, The Bony King Of Nowhere, The Celtic Social Club, Jan Verstraeten, Bears Of Legend, Berlaen, Jokke Schreurs, Eva De Roovere, Ekko, Anavantou, Tondo, Tenorin, Sirus, Siobhan Miller, Boom'n van de Weireld en Kotjesvolk. Op de affiche stonden al o.a. The Kooks, Tom Odell, Black Box Revelation, Tourist LeMC, Jasper Steverlinck, Novastar, Ibeyi, Zwangere Guy en SX. Alle bands die spelen op de podia Mainstage, Club, Kerk en De Voute zijn nu bekend, maar er komen nog een pak theateracts, fanfares en DJ's bij op het programma. Met deze bekendmaking zijn alle artiesten die spelen in de Mainstage, de Club, De Voute en de Kerk bekend. Ook dit jaar zet Festival Dranouter stevig in op randanimatie, dansworkshops, straattheater... Het programma van het festival zal de komende weken dus nog stevig aangevuld worden. Op vrijdag 2 augustus staan o.a. Black Box Revelation, Novastar, Dead Man Ray, Ladysmith Black Mambazo en Dubioza Kolektiv op het podium. Op de line-up van zaterdag 3 augustus staan o.a. Tom Odell, Tourist LeMC, SX, Jan De Wilde, Joan As Police Woman en Wannes Cappelle + broeder Dieleman + Frans Grapperhaus. Op zondag 4 augustus zie je o.a. Jasper Steverlinck, Ibeyi, Ertebrekers, Dez Mona, Jan Verstraeten en Mooneye aan het werk. Alle tickets en tarieven zijn te vinden op www.festivaldranouter.be/tickets. Zoals ieder jaar is er op donderdag de klassieke startavond van Festival Dranouter met verrassende straattheateracts op het festivalterrein en enkele DJ's in de Palace. Alle informatie kan je vinden op www.festivaldranouter.be #Dranouter #FestivalDranouter

De immer sympathieke West-Vlaming Geert Bostyn ontstoft oude en soms vergeten pareltjes van songs. Pop, blues , country, folk, mainstream etc. Alles kwam aan bod. Hij brengt de songs op zijn eigenwijze manier aan de man. Een leuk geslaagd intiem concert waarin Geert ons meeneemt langs de wegen van vroegere hits… Geert Bostyn (zang, gitaar, drumloops) brengt telkens een speciale muzikale gast met zich mee. De speciale in The Jamm te Brugge was niemand minder dan David Piedfort (gitaar, resonator gitaar en zang) gitarist bij The Scabs). Wie is Geert Bostyn eigenlijk? “Van jongs af aan ben ik gepassioneerd door muziek”, schets Geert Bostyn, die samen met zijn vrouw Katie sinds vorig jaar in Reninge woont, zijn muzikale loopbaan. “Vanaf mijn twaalfde tot rond mijn twintig jaar was ik zanger-gitarist. Met ons Roeselaars groepje Satisfy hadden we in de jaren ’70 wel enige faam. We vulden toen zaal ‘De Beurs’ gemakkelijk met meer dan duizend fans.” Na die periode ontdekte Geert Bostyn zijn talent voor de basgitaar. “Ruim 25 jaar ging ik als bassist met heel wat Vlaamse artiesten de baan op”, zegt Geert. “Af en toe kom je dan mensen tegen waar je iets van opsteekt en die je verder helpen in je muzikale zoektocht. Ik noem het ‘The mening of playing music’. Marino Noppe was daarbij een goede mentor.” Geert Bostyn is naar eigen zeggen een enorme natuurliefhebber en dierenvriend. “Daarom kozen mijn vrouwtje Katie en ik op een bepaald moment voor het mooie uitgestrekte Frankrijk”, vertelt hij. “We runden er een B&B, genoten van wandelingen en de omgeving. Maar na een tijdje haalde ik mijn gitaar terug uit de koffer en besefte ik onmiddellijk dat dit mijn ware passie en roeping was.” De ‘Geert Recycleert’-formule kreeg beetje bij beetje vorm. “Na een vijftal jaar dagelijks oefenen kwam de zanger-gitarist in mij opnieuw tot leven en werd de drang naar Vlaanderen ons te sterk”, legt Geert uit hoe hij terug in de Westhoek belandde. “Reninge is een prachtig en heel mooi alternatief: rustig, landelijk en zo schoon.” De nummerkeuze voor Geert Recycleert is geleidelijk ontstaan. “Tijdens het oefenen passeerden honderden nummers de revue”, zegt de zanger-gitarist. “Ik stelde vast dat ik het meest gepassioneerd werd door nummers uit mijn jeugd, mijn muzikale inprentingsfase zeg maar. Toevallig vormen deze nummers eigenlijk ook de basis voor de hedendaagse popmuziek. Harrison, Mc Cartney, Clapton en Lennon, maar ook Billy Swan, Bill Withers, Roy Orbison, Mark Knopfler, The Eagles, The Band, Steve Harley, Stealers Wheel , Otis Redding en uiteraard Elvis ontbreken niet.” “Ik maakte een bewuste keuze voor nummers die men niet vaak meer hoort, en zeker niet live. Vandaar ‘recycleert’”, legt Geert Bostyn uit. “En het is ook een hint naar mijn groene ik.” “Ik koos ook voor een akoestische duovoorstelling waar we muzikaal zeker aan ons trekken komen”, besluit Geert Bostyn. “Daarvoor doe ik telkens een beroep op een topmuzikant om mij te begeleiden. We proberen het publiek iets origineels te bieden . ‘Geert Recyleert’ is gemaakt en komt het meest tot zijn recht in een bruine kroeg. Maar ook op het grote podium staan we ons mannetje.” #GeertBostyn #TheJamm #Brugge

11 april 2019, De Roma (Borgerhout) Marissa Nadler staat voor intense passie, geen steriele perfectie en dus loopt er al eens iets fout, temeer ze er in De Roma helemaal alleen voor staat. Neen, het was nooit de bedoeling die avond met een full band op te treden, hoewel steeds de kans bestaat dat ze een Milky Burgess (hij verzorgde in de Botanique zowel gitaar, keys, bass pedals als harmony vox) aan haar zijde heeft. Dus was het behelpen met...een loop station. Een nieuwe beleving en dus nog wat zoeken. Opener For My Crimes maakte duidelijk: we zouden haar songs in hun meest pure vorm krijgen, zoals ze initieel geschreven zijn. Marissa betoverde ons meteen met die fantastische stem van haar en het getokkel, op één uitzondering na, op elektrische gitaar. De Roma had een zittende opstelling voorzien waarbij de aanwezigen allemaal netjes plaats namen aan tafeltjes, niemand op en af moest lopen om drankjes te halen en we allemaal een perfect, onbelemmerd zicht op het immense podium hadden. Extra sfeer en intimiteit werden gecreëerd door een subtiele lichtshow. Een perfecte setting waarbinnen de steeds timide overkomende Nadler zich - ondanks een ferme jetlag - als een visje in het ruime water voelde. En dus werd Poison (uit de samenwerking met John Cale eerder dit jaar) met een knipoog aangekondigd als een happy song. Toen die vervloekte loopstation niet wilde stoppen op het einde van Dead City Emily, maakte ze ons op de meest charmante manier duidelijk dat ze eigenlijk gezelschap op het podium zou hebben. Last minute changes en dus last minute solutions. Tijdens ...Gene Clark...riep ze zo de 'geest' van Sharon Van Etten op door zelf de harmonies toe te voegen. Over wat een prachtig stemgeluid ze beschikt kregen we te horen bij Just A Little Bit Of Rain: zo fluweel zacht en breekbaar dat je er stiller dan stil van wordt. Een stukje slidewerk maakte het helemaal af. Hoe rijk haar stem dan weer is bleek toen ze tijdens Blue Vapor meerdere vocale lagen toevoegde en het nummer zo deed aanzwellen, om alles dan geleidelijk aan te doen uitdoven naar het einde toe. Het greep je naar de keel, het was subliem. Wie maalde erom dat die loopstation dan niet op het juiste moment wilde stoppen, of gewoon opnieuw van start ging. Of Dat ze ...Move To The South eens opnieuw moest inzetten. De oprecht eerlijke en open manier waarop Nadler hiermee omgaat, maakt alles net héél echt en zorgt voor een intieme band met haar publiek. Het voelt soms aan alsof je bij iets unieks betrokken wordt, je voelt mee met een authentieke artiest die durft...op haar bek gaan en je zo toe laat in haar wereld. Het zijn kleine imperfecties die het af maken. Wanneer ze tijdens de bisronde een mooie cover van Save Me A Place neerzet, geeft een bezorgde fan aan dat ze op die manier toch geen afscheid kan nemen. En zo krijgen we nog een extra donkere Leonard Cohen voordat het doek definitief valt. Mijn twijfels of Marissa Nadler me voor een tweede maal op korte termijn zou kunnen boeien, werden volledig weggenomen. Ook al bestond de setlist grotendeels uit dezelfde songs als op 28 oktober van vorig jaar en zaten Interlocking noch Flamethrower - twee van mijn absolute favorieten uit For My Crimes - in de set. Marissa Nadler hélemaal alleen op een podium of gesteund door één extra muzikant, het is al een wereld van verschil en beide werelden zijn van een adembenemende schoonheid. Setlist For My Crimes Poison Dead City Emily I Can't Listen To Gene Clark Anymore Dying Breed Just A Little Bit Of Rain (cover Fred Neil) Said Goodbye To That Car Blue Vapor Are You Really Going To Move To The South? Firecrackers Fifty Five Falls (bis) Anyone Else Save Me A Place (cover Fleetwood Mac) That's No Way To Say Goodbye (cover Leonard Cohen) Fotoalbum Interview (volgt) #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #marissanadler #deroma #deromaantwerpen

Omdat wij van Brothers in Raw een scala aan muziekgenres omarmen, stellen we jullie graag voor aan onze Zeeuwse noorderbuur Danny Vera: roots- en bluesmuzikant die de boter haalt bij onder andere Johny Cash. Een BiR-reporter en -fotografe maakten in 2017 op Vestrock (Hulst) kennis met ’s mans werk en zagen dat het goed was. https://www.brothersinraw.com/single-post/2017/06/08/Fotoverslag-Vestrock-2017 Danny Vera zal ons elke week verblijden met een vlog waarin hij een inkijk geeft in zijn leven als muzikant, zijn bandleden, entourage, voor en achter de schermen. Je hoort het: zijn nieuwe single Roller Coaster doet het bijzonder goed in Nederland en veroverde ook een plaatsje in de playlist van onze Radio 2. Wij mogen jullie alvast warm maken voor zijn nieuwe album dat op 3 mei in België uitkomt. Zin om Danny Vera live aan het werk te zien: afspraak op 28 mei (Depot – Leuven) of 7 juni (Café Charlatan – Gent). Check it out! Volgende week meer Danny Vera! #dannyvera #vlog #roots #blues #nederland

Elke maand 5 degelijke Belgische 'betonbands' met hun nieuwe release vermelden? Is dat überhaupt mogelijk? We gingen in september 2018 de uitdaging aan en slagen er op vandaag nog steeds in. Tips zijn altijd welkom. Cowboys & Aliens Horses Of Rebellion 15-03-2019 Polder Records Beluister: Soaking 11 nieuwe songs, zonder genade in een jas gestoken van metalen, maar erg melodieuze grooves. Wars van alle trends doen deze heren het al sinds 1999. En ze doen hun ding verdomme goed. Na Sandpaper Blues Kock Out (2011) en Surrounded By Enemies (2017) raast hun nieuwe worp als een denderende stoomlocomotief door onze speakers. De riffs knallen om onze oren en de bezieling druipt eraf. Of ze nu het Stoner pad bewandelen of het houden op compromisloze Hard Rock (&Roll), Cowboys & Aliens brengen kwaliteit en authenticiteit. Nu maar duimen dat ze het zonder kleerscheuren uithouden en we hen regelmatig live aan het werk kunnen zien. Drawn Into Descent The Endless Endeavour 15-03-2019 Avantgarde Music Beluister: Wither In 2015 leverde DID hun debuut af. Op dit vervolg blijven ze trouw aan hun roots en staan ze opnieuw garant voor atmosferische Black Metal, Blackgaze en zelfs Post-Rock. Als vanzelf schakelen ze tussen kwaadaardige blastbeats en wanhopig geschreeuw tot zowaar een streep Gothic Rock. Thematisch spelen de vier Maneblussers met de eerder vreugdeloze emoties in het leven. The Endless Endeavour biedt het perfecte gezelschap tijdens winterse nadagen, wanneer de koude ons nog niet heeft losgelaten maar de dagen toch al wat langer worden. Een dualiteit die gevoed wordt door de zachte gitaarpartijen kenmerkend voor Blackgaze t.a.v. de gewelduitbartsingen zo typisch voor Black Metal. Beyond Our Sight The Void Within (EP) 23-03-2019 self released Beluister: Strenuous Zes jonge Stropkes brengen een mix van Thrash Metal en Metalcore! Verwacht je aan een lading snelle riffs, intense melodische hooks en hondsbrutale vocals...tweestemmige (!) grunts gebracht door Lendert en Michael. De tempowissels kenmerkend voor het genre alsook het sterke soleerwerk houden het geheel boeiend. Met 7 nummers en een speeltijd van zo'n 30' bengelt The Void Within ergens tussen een EP en mini-album. Het is er i.i.g. eentje die mag gehoord worden. Hitherside Blue Lotus 28-03-2019 Painted Bass Records Beluister: Blue Lotus Hitherside is een deels Amerikaanse en deels Belgische Female Fronted Melodic Metal-band, gevestigd in Antwerpen. De band bestaat uit zangeres en songwriter Jennifer en multi-instrumentalist en songwriter, Sam. Hun muziek kan omschreven worden als aanstekelijke Metal met indrukwekkende gitaarriffs, weelderige texturen en catchy melodieën. Het album bevat een breed scala aan songs, van zware, lage riffs tot meer mainstream materiaal. De herkenbare vocals van Jennifer gaan van warm en luchtig tot krachtig en edgy. Haar zang blijft het hele album melodieus en wordt vaak geharmoniseerd.​ Déhà Cruel Words 29--03-2018 Naturmacht Beluister: Butterflies Déhà is een man met vele gezichten, een talent dat zich op héél wat projecten stort, steeds met een ongelooflijke drive en passie. Na iets meer dan een jaar hard werken en volgend op een ernstige depressie is Cruel Words verschenen. Elementen van Sludge Doom en Post-Rock worden verweven tot een indrukwekkende verzameling aan allesverpletterende, loodzware, maar steeds melodieuze en emotionele nummers. Je voelt als het ware de pijn en toch dwarrelt er een gevoel van rust over je heen. Déhà tekent bovendien voor alle instrumenten, de productie én de artistieke richting. Jouw nieuwe worp moet in ons volgend overzicht worden vermeld? Stuur ons dan snel een email! #albumreleases #nieuwereleases #nieuwealbums #belgischbeton #newreleases #newalbums #5xbelgischbeton #cowboysaliens #horsesofrebellion #drawnintodescent #polderrecords #avantgardemusic #beyondoursight #thevoidwithin #hitherside #bluelotus #déhà #cruelwords #naturmacht #theendlessendeavour

‘Your Mind-Blowing Trip To The Universe' Wat een vet album is dit zeg! Het Zwitserse instrumentale Space/Psych/Stoner kwartet Monkey3 laat met Sphere een krachtig, dynamisch, sonisch meesterwerkje op ons los. Acht (voornamelijk) lange tracks vol tranceachtige passages, stevige jams en proggy bombast en dat allemaal kraakhelder geproduceerd. Van bij het openingsnummer Spirals zit het er boenk op: de aanzet is erg spacy met keyboards die ons aan Jean-Michel Jarre doen denken, om dan na 3'30" een stevigere wending te krijgen vol gitaargeweld, stilaan richting Pink Floyd (The Wall) te buigen en erg groovy af te sluiten. DANG, wat een adembenemende 11 minuten trip die op geen enkel moment verveelt. Laat ons meteen naar het laatste nummer gaan, dat het met een dikke 14 minuten nog 'beter' doet en toch compleet anders is: basgitaar en drums leggen een groovende bodem waarop de gitaren en keys een slepende laag draperen en al solerend met elkaar in duel treden. Het ruikt naar afgrijselijke navelstaarderij maar is dat op geen enkel moment. Tussen deze twee buitenaardse trips in blijft het niveau erg hoog. Bij Axis doet het gitaargeluid ons opnieuw aan Pink Floyd denken tot het ritme geleidelijk aanzwelt en ons meeneemt naar een stevige finale. Een beetje een vast stramien doorheen de nummers. Prism laat dan de keyboards domineren en doet wat astraal aan tot ook dat nummer losbarst en bulkt van uitstekend soleerwerk. Geen idee waarom ze dan tijdens Mass Bumblefoot de lead laten nemen: niets mis met zijn aan Malmsteen refererende solo, maar Boris is zelf goed op dreef. Het kortste nummer komt net voordat Ellipsis ons naar atmosferische hoogten stuwt: Ida klokt af op 4'22" en kent een leuke drive. We zijn opgewarmd voor een magistrale finale. Bekijk zeker ook de mooie art video's die goed de sfeer van de nummers weergeven. Toppers: Spirals, Ellipsis Score: 86/100 Info Releasedatum: 12 april 2019 Label: Napalm Records Producer: - Singles: Mass Prism Spirals Uitgaven: LP, CD, Digital website Tracklist: Spirals Axis Prism Mass Ida Ellipsis #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #monkey3 #sphere #napalmrecords

Nog maar eens compleet van onze sokken geblazen door een (jonge) muzikante die we net hebben ontdekt. De Australische Tal Wilkenfeld heeft net haar debuut album Love Remains uit, maar stond al op de planken als bassiste met o.a. Jeff Beck en Herbie Hancock én opende voor The Who, nadat ze op haar 14° de gitaar oppikte en wat liedjes begon te pennen. Luister, klap je onderkaak terug naar boven en spoed je naar je dichtstbijzijnde platenboer! Bekijk haar 'story' Even voorstellen Tal Wilkenfeld’s new album ‘Love Remains’ is a testament to the celebrated bassist’s unconventional journey, revealing a new side of Tal as a “formidable singer-songwriter” (Rolling Stone) with skills on par with her legend-in-the making musicianship. This new album’s 10 song collection displays the Australian-born, LA-based musician as a talented vocalist, songwriter, multi-instrumentalist, and producer. ‘Love Remains’ “documents [Tal’s] facility as a songwriter and a rich, expressive singer whose voice brings a fluid kind of cohesion” (Billboard), and critics say the album is “outstanding by all accounts” (Paste). With few models of an instrumentalist turned singer-songwriter, Tal has broken extraordinary new ground. As Jackson Browne acknowledged, “I can’t think of another instrumentalist that has ventured into the area that Tal now has, when it comes to writing and singing songs from her own experience.” “I began singing and writing songs with words when I first picked up a guitar at 14,” said Tal. “When I arrived in the States a couple of years later, I quickly became fixated on guitar and then the bass and I stepped away from lyric writing. After years of being on the road and playing constantly, I really started to miss songwriting. That’s when I began writing songs with lyrics again and creating this album. ”Having performed as a bassist with Jeff Beck as well as making high-profile guest appearances with legends from Mick Jagger and Prince to The Allman Bros and Herbie Hancock, Tal’s experiences performing with the greats has inspired her to hone her craft as an artist in her own right. ‘Love Remains’ suggests, as Tal has said, “the abiding presence of love…or the remnants should it fail.” She’s written a confronting album that alludes to a complex and tragic romance. “The way to diminish darkness is by shining a light on it. That’s what’s so beautiful and rewarding about music.” website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #talwilkenfeld #loveremains #cornerpainter #live #bmg

Jaguar Jaguar, een gloednieuwe band met leden van Lohaus, Soldier’s Heart en Tamino in de rangen, trok naar Spanje en blikte daar onder de zuiderse zon ‘Montjoi’ in. De EP, een krachtige binnenkomer vol warme tracks die fans van Jungle, Balthazar en Gus Dapperton zal doen watertanden, ging als een lopend vuur de ronde. Hun van kleurige video’s voorziene singles ‘Tricks’ en ‘So Long’ kregen meteen bijval van Knack Focus en Studio Brussel, waar 'So Long' op dit moment aan een vlotte opmars bezig is in De Afrekening. De broeierige dansbare mix van Jaguar Jaguar, inclusief catchy vocals, groovende drums en dromerige synths en gitaren verovert Vlaanderen aan een stevig tempo, met bliksemsnel uitverkochte concerten in Gent, AB Club en De Zwerver als bewijs. (Cactus Muziekcentrum) Onze fotograaf Franky Vanhove was er in Brugge bij. donderdag 11 april, Cactus Muziekcentrum (Brugge) #fotoverslag #fotoalbum #concertfotografie #livefotografie #concertfotos #jaguarjaguar #cactusmuziekcentrum #brugge