Search Results

Oprechte ode aan of eerder een graantje meepikken? Laat het ons in het middenhouden gezien we niet in het hoofd van meneer Stapp kunnen kijken. Eerder kregen we twee stevige stadionrockers en een epische ballad te horen, allemaal mooi in de lijn van de verwachtingen (Creed dus). Deze Gone Too Soon is wat ons betreft een wat kleffe semi-ballad. Hopelijk niet teveel van dit op het nieuwe album The Space Between The Shadows dat op 19 juli via Napalm Records verschijnt. Luister ook naar: Face Of The Sun Name #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #scottstapp #thespacebetweentheshadows #gonetoosoon #napalmrecords

Opeth laat een eerste single op de wereld los...en het zijn er meteen twee...of toch niet? Hun 13de full album In Cauda Venenum verschijnt op 27 september en dat zowel in het Zweeds als Engels. Vandaar dus dat we hier beide versies te horen krijgen. Stijlmatig? Neen, beste fans van het eerste uur, de grunts/growls komen niet terug, daar ziet 'founding father' Mikael Åkerfeldt het nut niet van in. Is Opeth dan soft geworden? Verre van, maar je moet 'heavy' nu eerder zoeken in de 'emotions, chord progressions, music that has feelings' zoals hij het zelf omschrijft. Wij kunnen er ons nog steeds in vinden. Opeth live aan het werk zien? - vrijdag 9 augustus op Alcatraz - woensdag 6 november in de Ancienne Belgique Een woordje uitleg Commenting on the new song, vocalist/guitarist/songwriter Mikael Åkerfeldt says, “'Hjärtat Vet Vad Handen Gör' or 'Heart In Hand' as it’s called in English is one of the first couple of songs I wrote for »In Cauda Venenum«. I immediately knew that it would probably be favoured by ”the powers that be” when talks of future singles for the record would commence. And I was right. I generally leave it up to the labels or managements to pick the so-called singles. I’m indifferent as I put an equal amount of dedication into all songs, so it doesn’t matter all that much to me. I guess it’s one of the more straightforward songs on the album. A rather rocking little thing. It’s got one of the ”happy mistakes” in it too. Mendez bass broke down in the middle of recording. At the time he played an old Hofner Beatles-esque bass guitar that started humming real bad, but it sounded so good we immediately decided to keep it in there. I’d be putting myself down if I said that noise is the best part of the song, but it’s up there. I like when stuff happens out of your control, and it actually adds to the piece. This is the first full taster of the new OPETH album, and of course I hope you like it. All the songs on the new album are different from each other and therefore equally representable in my view. Enjoy!" Recorded last year at Stockholm's Park Studios, »In Cauda Venenum« will be released in two versions, in both Swedish and English languages. Regarding the sonic direction of the new record, Åkerfeldt adds, “For us, at this stage with »In Cauda Venenum«, heaviness isn’t guitars tuned down with screaming vocals over the top. That’s not necessarily what I call ‘heavy’ music these days. I can listen to KoRn and say, ‘OK, that’s heavy.’ But it doesn’t really mean anything to me. I mean, I catch up on things in magazines or online. I read about bands that have the ‘heaviest record ever,’ and I’m not too impressed by that. OK, it’s cool but what does it say? What does it mean? It’s an impossible mission, to be the heaviest. That’s been done before. Over time, I got tired of that tag. Of course, when I was younger it meant everything to me. I was always on the pursuit for heaviness in my youth, trying to find the next level of heaviness. First it was death metal, then it was bands like Meshuggah, but heaviness is now more about emotions, heavy chord progressions, music that has feelings. Heaviness doesn’t mean Meshuggah anymore, although indeed they’re a fucking heavy band. I’m not trying to tap into that anymore.” (Nuclear Blast) #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #jvdm22 #opeth #incaudavenenum #nuclearblast #heartinhand

De auditieve visie van multi-instrumentalist Kristin Hayter is op z'n minst gezegd geen hapklare brok! Ze bouwt ruwweg een brug tussen klassieke muziek en duivelse klanktapijten uit harde noise. Als een ontketende fury kiepert ze haar hersenpinsels over de luisteraar uit. Onlangs nog in het voorprogramma van Industrial Doom ace Author& Punisher, doorkuist ze nu terug onze contreien als headliner. O.a. op donderdag 26 september te zien in Centre Tour à Plomb Luister ook naar Do You Doubt Me Traitor Een woordje uitleg CALIGULA, the new album from LINGUA IGNOTA set for release on July 19th on CD/2xLP/Digital through Profound Lore Records, takes the vision of Kristin Hayter’s vessel to a new level of grandeur, her purging and vengeful audial vision going beyond anything preceding it and reaching a new unparalleled sonic plane within her oeuvre. Succeeding her self-released 2017 All Bitches Die opus (re-released by Profound Lore Records in 2018), CALIGULA sees Hayter design her most ambitious work to date, displaying the full force of her talent as a vocalist, composer, and storyteller. Vast in scope and multivalent in its influences, with delivery nothing short of demonic, CALIGULA is an outsider’s opera; magnificent, hideous, and raw. Eschewing and disavowing genre altogether, Hayter builds her own world. Here she fully embodies the moniker Lingua Ignota, from the German mystic Hildegard of Bingen, meaning “unknown language” — this music has no home, any precedent or comparison could only be uneasily given, and there is nothing else like it in our contemporary realm. LINGUA IGNOTA has always taken a radical, unflinching approach to themes of violence and vengeance, and CALIGULA builds on the transformation of the survivor at the core of this narrative. CALIGULA embraces the darkness that closes in, sharpens itself with the cruelty it has been subjected to, betrays as it has been betrayed. It is wrath unleashed, scathing, a caustic blood-letting: “Let them hate me so long as they fear me,” Hayter snarls in a voice that ricochets from chilling raw power to agonising vulnerability. Whilst CALIGULA is unapologetically personal and critically self-aware, there are broader themes explored; the decadence, corruption, depravity and senseless violence of emperor Caligula is well documented and yet still permeates today. Brimming with references and sly jabs, Hayter’s sardonic commentary on abuse of power and invalidation is deftly woven. Working closely with Seth Manchester at Machines With Magnets studio in Pawtucket, Rhode Island, Hayter strips away much of the industrial and electronic elements of her previous work, approaching instead the corporeal intensity and intimate menace of her notorious live performances, achieved with unconventional recording techniques and sound sources, as well as a full arsenal of live instrumentation and collaborators including harsh noise master Sam McKinlay (THE RITA), visceral drummer Lee Buford (The Body) and frenetic percussionist Ted Byrnes (Cackle Car, Wood & Metal), with guest vocals from Dylan Walker (Full of Hell), Mike Berdan (Uniform), and Noraa Kaplan (Visibilities). CALIGULA is a massive work, a multi-layered epic that gives voice and space to that which has been silenced and cut out. (Rarely Unable) #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #linguaignota #rarelyunable #jvdm22 #butcheroftheworld #caligula

zaterdag 6 juli 2019, Ziggo Dome (Amsterdam) | foto's: Sarah Junker Een talentvolle gimmick? Net geen volle twee jaar geleden stond Tash Sultana in Klub C op Rock Werchter, waar ze een halfuur lang haar ding mocht doen. Haar - yep, we weten dat 'ze' non-binair is en we in feite hem/haar/hij/zij niet 'mogen' gebruiken - passage ging niet onopgemerkt voorbij: "Lekkere loops en heftige hardrocksolo's. Nu nog liedjes schrijven die blijven plakken." (De Morgen) "De solo waarmee ze Jungle besloot deed Slash, al een weekje vertrokken vanop de wei, prompt de tourbus weer omdraaien naar Werchter.. Kan Tash Sultana al een uur vullen? Dat betwijfelen we." (HUMO) Wel, beste collega's, op vandaag kan ik jullie met de hand op het hart bevestigen: Tash Sultana kan moeiteloos twee uur begeesteren, en wie haar albums beluisterd, weet dat ze absoluut nummers kan schrijven die blijven plakken...enkel tovert ze die standaard 3' songs live om tot 10' jamsessies. Een overnight succes en louter Youtube sensatie? Op 3-jarige leeftijd kreeg ze haar eerste gitaar en loste die niet meer. School was een hel voor de rebellerende, creatieve tiener en muziek de redding na een drugverslaving. Tot zover het cliché. Tash gooide zich in 2003 actief op het Bandcamp gebeuren, schreef en oefende dat het een lieve lust was. Geen muzieklessen voor haar, neen, ze leerde zichzelf méér dan 20 instrumenten bespelen - laat het ons even houden op een rits blaas-, slag-, toets- en snaarinstrumenten - en gooide zich op het Busken, open mic nights en clubshows (2008-2012). In 2016 plaatste ze haar eerste 'single' Jungle op Youtube. Datzelfde jaar bracht ze in eigen beheer de EP Notion uit. Miljoenen views leidden tot een uitverkochte wereldtournee alsook optredens op mega festivals. 8.000 uitzinnige fans in de Ziggo Dome! Ik kon het niet geloven, temeer ik haar pas drie maand terug heb 'ontdekt'. De Flow State World Tour 2019, die eerder dit jaar in Australië van start ging en via Europa en de V.S. uiteindelijk een eindpunt kent in Nieuw-Zeeland op 22 november, brengt haar in Arena's waar veelal het bordje 'sold out' prijkt. Haar Alternative Roots Reggae - we horen Rock, Pop, Soul, Funk, Reggae, Electro en zelfs een streepje Smooth Jazz) slaat duidelijk aan. Niet in eerste plaats omwille van het technische kunnen en de ongelooflijke beheersing van haar instrumenten, neen, vooral omwille van haar fantastische podiumprésence, explosieve performance en....de passie en eerlijkheid die ze uitstraalt. Tash staat namelijk geen seconde stil en pakt - op haar eentje - het héle podium in. Nu eens staat ze op de grote riser tussen haar synthesizers en immense pedal board/loopstation, dan weer raast en tolt ze als een bezetene over het podium of staat ze op één van de platformen te soleren. Allemaal zonder ook maar één aanslag/beat te missen of een noot fout te zingen. Oh ja, bijna vergeten, maar zingen kan ze verdorie ook nog. Om 21u03 gaan de lichten uit en horen we Is This Love (Bob Marley) als passende intro. Een kleine 2' later zet Sultana Seed in, dat hier naadloos bij aansluit. Big Smoke doet de naam alle eer aan: een reggae riedeltje op gitaar trekt het nummer op gang, het geluid zwelt aan mits een zware beat, Tash tovert een trompet solo uit de lippen en plakt er dan een vlammende gitaarsolo achter. Meneer Hendrix mag zich gerust omdraaien in zijn graf, het zit goed. Voor Gemini worden de drumsticks uitgehaald, de stem zalft lieflijk, er wordt wat gespeeld met keyboardklanken en de trompet mag afronden. Herkenning bij Mystik: opnieuw een reggae sfeertje met een stemgeluid dat aan onze Selah Sue doet denken (we zien beide eigenlijk perfect iets samen doen). Even schrikken toch wanneer ze plots de gitaar hevig laat ronken en al solerend de foto pit induikt. De fans in de eerste rijen kunnen hun geluk niet op. Ook tijdens Free Mind, met Smooth Jazz invloeden, blijft alles al bij al nog chill en qua duur een stuk onder de 10'. Soleren en spelen met de loopstation, OK, maar nergens gaat Tash erover, alles blijft zéér goed gedoseerd en in functie van een opbouw naar een climax die eraan staat te komen. Eerst mogen nog even de lichten aan en wil Tash haar publiek zien, even keuvelen, o.a. over hoe de Pierce Brothers (voorprogramma) haar vroeger mee op sleeptouw namen en zij datzelfde nu voor hen doet, of hoe beleefd ze het NL publiek wel vindt. Ik kan het bijna niet geloven dat dit publiek dan ongegeneerd luidop blijft kakelen tijdens het rustige Can't Buy Happiness dat volgt. Aan het uur gekomen is het tijd om de éne klepper na de andere op ons af te vuren. Te beginnen met het ronduit mooie Notion dat sfeervol begint, opnieuw zeemzoet gezongen, om dan naar het midden toe aan intensiteit te winnen waarbij de stem even krachtig schuurt. Sultana speelt met een stemvervormer en doet Prince tijdens nog maar eens een sublieme solo herleven. Het is even naar adem happen en dat deden we niets te vroeg. De mandoline krijgt het hard te verduren tijdens Synergy: Tash gaat als een gek tekeer, raast over het podium, draait en tolt en dat allemaal zonder ook maar één aanslag te missen. Het tempo en de passie leunen bij Flamenco aan. Kan Tash ons echter ook eens verrassen? Absoluut, wanneer ze plots een panfluit uit haar arsenaal aan instrumenten tovert en die op een waanzinnig plezante manier bespeelt. Een zoveelste daverend applaus stijgt uit de massa op. Ik pink een traantje weg. En dan is het tijd voor....Jungle, jawel. Uit de reacties van de 8.000 overwegend teens en twens op te maken, overduidelijk dè publieksfavoriet. Het wordt een vet feestje dat ons Hendrix-gewijs naar een zinderende finale stuwt. Hoe kan deze jonge performer dit nog toppen? Door erbij te gaan zitten, een oproep aan het publiek zich even te laten horen. Het gejuich is werkelijk oorverdovend en Sultana ontbindt al haar duivels op de akoestische gitaar, power vocals incluis. Blackbird doet werkelijk het dak eraf gaan en stuurt ons na bijna twee uur TS méér dan voldaan huiswaarts. Dat is een héél stuk méér dan 30' of een uurtje, beste HUMO. Het concert van het jaar? In 2018 ging ik in januari strijk voor een jonge Canadese/Colombiaanse performer genaamd Jessie Reyez (Bitterzoet, Amsterdam). Dit jaar, tot zover, ben ik weggeblazen door een jonge Australische performer genaamd Tash Sultana. Beste 'oude garde', make way for the new generation! Setlist Intro (Is This Love, Bob Marley Seed Big Smoke Gemini Mystik Free Mind Can't Buy Happiness Notion Synergy Jungle (bis) Blackbird #concertreview #concertverslag #concerttip #liveshow #liveconcert #concert #tashsultana #ziggodome #sarahjunker #jvdm22

Als het steengoed is, dan is het verdomme steengoed! Ed Sheeran (onmiskenbaar bomwol talent), bundelt op deze de krachten met Bruno Mars (onmiskenbaar bomwol talent) en Chris Stapleton (onmiskenbaar bomwol talent. Het resultaat: een beresterke, ongelooflijk catchy én vet plezante funky rocker die het dak eraf doet gaan. De heren hebben er trouwens nog nooit zo sexy uitgezien als in de bijhorende clip. Een woordje uitleg Na 'I Don't Care' met Justin Bieber, 'Cross Me' feat. Chance The Rapper & PnB Rock, 'Beautiful People' feat. Khalid en sinds vrijdag ook nog de mindblowing track 'Blow' met Bruno Mars & Chris Stapleton en het hartverscheurende 'Best Part Of Me' feat. Yebba, brengt Ed Sheeran vrijdag zijn langverwachte 'No.6 Collaborations Project' uit. Op de plaat staan naast bovengenoemden ook nog samenwerkingen met Camilla Cabello & Cardi B, Eminem & 50 Cent, Stormzy, Travis Scott, Young Thug & J Hus, Ella Mai, Paulo Londra & Dave, H.E.R, Meek Mill & A Boogie Wit Da Hoodie en Skrillex. Op de dag van release kan je het album én exclusieve merch kopen in Ed Sheeran's eendaagse pop-up storeaan de Kunstberg in Brussel. Ed Sheeran over het album: “Before I was signed in 2011, I made an EP called No.5 Collaborations Project. Since then, I’ve always wanted to do another, so I started No.6 on my laptop when I was on tour last year. I’m a huge fan of all the artists I’ve collaborated with and it’s been a lot of fun to make." #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #edsheeren #chrisstapleton #brunomars #warnermusicbelgium #blow

De Canadese Pop/Punkrockers gooien op 19 juli hun 7de 'full length' album op de markt en verblijden ons met hun tweede single A Death In The Family. Vanzelfsprekend in hun alomgekende energieke stijl. Luister ook naar Out For Blood en de gevoelige ballad Never There. Een woordje uitleg Sum 41 have dropped an anthemic new single and music video today with the release of “A Death In The Family”. Front man Deryck Whibley delivers a warning that all bad things must come to an end. Through a balance of in your face riffs and a soaring chorus, lyrics like “Your lies will tear you apart... Your fate is left to a different generation. You know they won’t be kind” echo throughout the track. Fans can watch “A Death In The Family” here. The single comes from the legendary rock icons’ seventh full-length album, "Order In Decline", due out July 19th, 2019 via Hopeless Records. Looking back at the band’s storied 23+ year career, this record is undoubtedly Sum 41’s heaviest and most aggressive album to date, while also being their most dynamic and raw. Armed with the most honest and personal songs of his career, Whibley poured everything he had into the upcoming album. Producing, engineering, and mixing the album in his home studio, he pain-stakingly crafted and fine-tuned each song, highlighted by fast and full riffs, guitar solos from lead guitarist/backing vocalist Dave Brownsound, harmonious chords from guitarist Tom Thacker and the heavy, heart-thumping rhythm section of bassist/backing vocalist Cone McCaslin and drummer Frank Zummo. “A Death In The Family” joins previously released single “Out For Blood”, which hit #1 at Sirius XM Octane and #22 on the Active Rock Chart and has been streamed nearly 3 Million times on Spotify while the music video has been viewed over 2 Million times. website #music #muziek #sounds #newmusic #newsong #newalbum #newvideo #sum41 #adeathinthefamily #orderindecline #hopelessrecords

Fotoverslag van Cactusfestival in Brugge op zondag 07/07/2019. Op zondag zagen we onder andere optredens van Mono, Parquet Courts, Neneh Cherry, Band of Horses, Trixie Whitley en dEUS. Mono Parquet Courts Neneh Cherry Band of Horses Trixie Whitley dEUS #Cactusfestival #Cactus #Brugge #deus #trixiewhitley #bandofhorses #mono #nehnehcherry #parquetcourts

Fotoverslag van Rock Zottegem op 6 juli 2019. Mooneye Boef Walk Off The Earth Tears For Fears Live Interpol Arsenal #RockZottegem

Fotoverslag van Rock Zottegem op vrijdag 5 juli 2019. Black Leather Jacket Gers Pardoel Flogging Molly Midnight Oil Heideroosjes Limp Bizkit

Lang leve (de) Vikings! De Noor Kai Uwe Faust, gespecialiseerd in Oud-Noorse tatoeages, richtte in 2014 Heilung op met de Deen Christopher Juul van de Neo-folkband Euzen. De Duitse Maria Franz, vriendin en zangeres van Euzen, begon als gastzangeres op het album Ofnir, maar later werd ze het derde lid van de band. Na twee albums in eigen beheer, is er nu de eerste album op het gekende ‘Season of Mist’ album, van wie we al eerder oa het geniale album van Esben and The Witch eind vorig jaar zagen verschijnen. De naam Futha staat voor de meer vrouwelijke invloed op dit album. Terwijlk Ofnir een zeer mannelijk werkstuk was, is de nieuwste telg eerder gebaseerd rond de gezangen van Maria. Over het woord Futha bestaan veel theorien en geschillen, maar de twee meest voorkomende zijn ‘Magische Kracht’ en ‘Vrouwelijke genetalia’ De teksten zijn zoals voorheen gebaseerd op Oud-Noorse, Oud-Duitse en -Oud-Ijslandse gedichten en graveringen op wapens en armbanden. Opener Galdaldr zet meteen de toon, al hadden we misschien liever de eerste 80 seconden overgeslaan waar Faust in zijn typische keelzang stem woorden roept. Het nummer symboliseert de laatste gevecht tussen goed en kwaad en het ontstaan van een nieuwe gezuiverde wereld. Zelfgemaakte drums, bespeeld met knoken van menselijke en dierlijke origine, zijn de basis van de meeste nummers aangevuld met een heel deel andere ongebruikelijke instrumenten. De meeste nummers zijn zeer lang, maar dat helpt enkel om volledig in de sfeer te kunnen kruipen. Norupo is een gedicht dat werkt als geheugensteun om de Oud Noorse runen (te vergelijken met Egyptische hierogliefen) te kunnen onthouden. De spreuken in Othan bezorgen Odin bescherming in zijn gevechten en doorheen de track voelen we het gevecht aanzwellen. Traust toont aan dat de electronica op dit album zeker een toegevoegde waarde kan zijn. Elivagar maakt vooral gebruik van de klanken van ijs dat breekt, we voelen de kracht die het ijs heeft om zelfs rotsen te breken, maar het is het minst toegankelijke van alle tracks en het enige dat iets moeilijker te verteren is. Hamrer Hippyer zou ons allemaal helpen te genezen en na een dikke veertien minuten voelen we ons zeker niet slechter. Donker en intens, maar tevens breekbaar en mooi is dit een ongelooflijke reis naar het verleden. Laat op de achtergrond misschien wat afleveringen van de award winning serie Vikings (History Channel) lopen en je waant je zo in een andere wereld waar je niet uit weg wil. We kijken nu al uit naar hun passage in de Ancienne Belgique op 17 november. Volledig uitverkocht! Score: 81/100 Info Release Date: 28 juni 2019 Label: Season of Mist Producer: - Singles: Traust Othan Norupo Uitgaven: 2LP, 2LP Boxset, Cassette, CD, Download facebook Tracklist: 1. Galgaldr 2. Norupo 3. Othan 4. Traust 5. Vapnatak 6. Svanrand 7. Elivagar 8. Elddansurin 9. Hamrar Hippyer #albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #heilung #futha #seasonofmist #sventogni

Fotoverslag van Cactusfestival in Brugge op zaterdag 06/07/2019. Op zaterdag zagen we onder andere optredens van Omar Souleyman, Whispering Sons, Dead Man Ray, Cat Power, Joe Jackson en Bloc Party. Omar Souleyman Whispering Sons Dead Man Ray Cat Power Joe Jackson Bloc Party #Cactusfestival #Cactus #blocparty #JoeJackson #deadmanray #whisperingsons

zaterdag § juli, Ziggo Dome (Amsterdam, NL) | Foto's: Sarah Junker #fotoverslag #fotoalbum #fotoreport #concertfotos #concertfotografie #concertphotography #liveconcert #liveshow #liveperformance #tashsultana #ziggodome #amsterdam #sarahjunker