Search Results

De Haarlemse stoner/doom metalband Thorndale is de afgelopen tijd een beetje aan onze aandacht ontsnapt. Niet zo gek ook, maar als de mannen ons pad dan wél kruisen, moeten we daar natuurlijk iets mee. Op 12 september a.s. komt het tweede album uit: Spiritual Chains . Daarvan zijn inmiddels vier singles verschenen. De laatste staat hierboven, Twenty Thousand Souls . Gemakshalve zal ik de overige drie hieronder posten. Facebook Lees: Thorndale  ontstond in de creatieve smeltkroes van 2021 en groeide uit tot een dynamische internationale formatie met haar thuisbasis in het hart van Nederland. Met ervaren muzikanten in de gelederen bundelde Thorndale hun gezamenlijke ervaring in een debuut. De rauwe energie van hun oprichtingsjaar, direct na de COVID-periode, klinkt door in elke riff en resulteert in een geluid dat zowel eigentijds als tijdloos is – een klank die ons aanspreekt en herinnert aan de kwetsbaarheid van de menselijke natuur. Oorspronkelijk internationaal georiënteerd en inmiddels stevig geworteld in Nederland, deelde Thorndale in 2024 hun eerste muzikale creatie met de wereld. Momenteel werkt de band hard aan hun tweede album Spiritual Chains , dat op 12 september 2025  zal worden uitgebracht.

© John Van de Mergel Persbericht - nieuwe naam, zelfde compromisloze energie De Gentse stonerpunkband Cesars Palace slaat een nieuw pad in — maar blijft even luid, ruw en echt. Vanaf vandaag gaat de band verder onder de naam  CESAR SUN . De reden? Juridisch gedoe rond de naam Cesars Palace  (ja, dat casino in Vegas), maar de band grijpt dit moment aan om te groeien. De nieuwe naam is een eerbetoon aan Cesar, hun overleden vriend en originele inspiratiebron. Zijn huis — “the palace” — was de plek waar de band repeteerde, schreef, en lawaai maakte. Sun staat voor het licht dat hij bracht, en dat ze nu willen verspreiden. Hun muziek is rauw en intens, doordrenkt van betekenis en gedragen door een compromisloze energie. Elk nummer is een uitbarsting van emoties. De naamswijziging komt op een sleutelmoment:  Cesar Sun is geselecteerd voor Soundtrack 2025, het talentontwikkelingstraject voor opkomende Belgische artiesten. En alsof dat nog niet genoeg is, staat de band aan de vooravond van de lancering van hun eerste plaat , in samenwerking met Adam ‘Atom’ Greenspan (o.a. Idles) die hun werk ‘astonishing shit’ vond en met graagte met hen aan de slag ging. Binnenkort droppen ze single per single hun debuutalbum, klaar om de muziekscene wakker te schudden. facebook fotoverslag De Zwerver, 10 mei 2025.

© Nele Dierick Persbericht - That’s right. We decided it is about time to come home and embrace the forest , the fresh air, the camping site, the food square, the merch tent and most of all the good vibes we created there together. Let’s make Zottegem the post-rock capital of the world again for at least one weekend a year. To be able to do that we need you to be there! We will invite some bands too, cook some nice meals, bring a few dunk!beers and we’ll just have a great time. Tickets are going live on September 5th ! Our plan is to pick up from where we left back in 2019 but we’ll have to make some small changes to improve the logistical side of things and offer an even better experience. The idea will be one Main Stage and of course the Forest Stage . We’ll have the food square with more options than ever before and a dedicated merch area again. 2019 aftermovie This sounds great right? But why did we ever decide to leave then? The whole Covid situation kicked us out of the routine of setting up this festival year after year and it made us question the concept and shape of this event. We moved it to this outdoor area in 2014 and we believe it improved the experience. So maybe there was a way to move and improve again. We reached out to viernulvier in Ghent to see if there were any options over there and they welcomed us with open arms. We were delighted to have such an amazing building with so many wonderful stages to our availability. We didn’t need to build anything. It was all there. And it all came with a professional crew on top of our experienced team. So this left us more time to focus on the music and the lineup. Ok, so why are you going back now? The dunk!magic remained in the forest. We underestimated the impact of the location, the outdoors, the food stands, the central square to meet new and old friends. The people arriving early while we were still setting up the festival… In recent years we had people visiting the forest before they went to the festival in Ghent. That made us realize that this forest, where now a fourth generation of our family is growing up, is actually not so ordinary. It is the center of a worldwide community, at least for one weekend a year. We were wrong to think we could move this all again. It’s all connected to each other: the mindblowing performances, the location and the community. So yes, we’re heading back to the forest! We are very excited about this and we hope to see all of you there next May. Tickets are going on sale on September 5th! info & tickets donderdag 14, vrijdag 15 en zaterdag 16 mei 2026, tbc (Zottegem, BE) dunk!festival, forest stage 2019

De Duitse progressieve black metalband Der Weg Einer Freiheid heeft een nieuw album aangekondigd. Innern komt op 12 september uit. "Een aangrijpende maar tegelijk louterende reis naar het hart van het lijden, Marter  belichaamt de kern­thema’s van het album: isolatie, ontbinding en de broze mogelijkheid van bevrijding." Check 't mokerharde nummer en de bijbehorende gave visuals van de video. Facebook Lees: With Innern , their sixth studio album, DER WEG EINER FREIHEIT  return with their most introspective and compositionally expansive work to date. A meditation on suffering, transformation, and the fragile thresholds of the human psyche, Innern refines the band’s signature blend of black metal intensity and post-metal atmosphere. The title, German for “inward”, anchors the album’s conceptual weight: a turning away from the external, into a realm of personal reckoning,silence, and renewal. Across six meticulously crafted tracks, the band explores cycles of disintegration and emergence, inviting listeners to confront the deep and often contradictory nature of existence itself.   DER WEG EINER FREIHEIT  formed in Würzburg, Germany in 2009, the brainchild of guitarist and composer Nikita Kamprad and original vocalist Tobias Jaschinsky. The band’s early beginnings were humble but explosive: their self-released debut quickly sold out, drawing attention across the underground metal scene. A reissue in 2010 with newly recorded drum parts by Christian Bass(Heaven Shall Burn, ex-Night in Gales) established the band’s first official lineup and led to extensive touring across Germany and Europe. From the outset, DER WEG EINER FREIHEIT  were set apart not just by their technical prowess, but by a philosophical inclination that would become the band’s artistic hallmark.   Their 2012 sophomore album, Unstille , expanded on their debut’s melodic harshness, while introducing a deeper emotional weight. It also marked the first appearance of drummer Tobias Schuler, whose intricate and expressive playing would become central to the band’s identity. Though vocals on Unstille were still performed by Tobias Jaschinsky, he would leave the band shortly after its release. Kamprad took over vocal duties in the months that followed, stepping into the role of frontman in time for the writing and recording of their next album.   Stellar , released in 2015 via Season of Mist, solidified the band’s stature within the modern black metal landscape. Drawing from post-rock and progressive influences, the album embraced wider dynamics and cinematic structures,aligning them with the likes of Wolves in the Throne Room and Deafheaven, without sacrificing their own Germanic rigor and introspection.   In 2017, Finisterre  signaled a conceptual leap forward. It confronted themes of isolation, personal dissolution, and spiritual finality across sprawling arrangements and stark tonal shifts. This period saw further lineup changes, with the departure of guitarist Sascha Rissling and bassist Giuliano Barbieri, and the arrival of Nicolas Rausch and Nicolas Ziska. Finisterre also marked their first chart placement in Germany and set the stage for increasingly ambitious live performances.   A live album, Live in Berlin  (2019), captured the raw power and cathartic energy of the band’s concerts, affirming their reputation for immersive, emotionally charged performances. But it was Noktvrn , released in 2021, that truly redefined what DER WEG EINER FREIHEIT could become. Inspired by the ambiguous state between wakefulness and dreams, and drawing influence from classical composers such as Chopin and Arvo Pärt, the album saw Kamprad experiment with clean vocals and subdued textures. It was both a thematic and sonic breakthrough and was received by critics as their most refined and contemplative release to date.   Now, with Innern , DER WEG EINER FREIHEIT move even deeper into the abyss. Produced, mixed, and mastered by Kamprad in his own studio, the album is an intensely focused work."Eos," the album’s lead single, contrasts war and renewal, imagining a post-human earth fertilized by sacrifice and reclaimed by nature."Marter" follows as a searing portrayal of inner torment and emotional release—suffering not only as a source of agony, but as a path toward transcendence. "Xibalba" then confronts the machinery of fear—media,propaganda, and spiritual fragmentation—urging a return to our collective essence through introspection and clarity. And with "Forlorn," the band delivers their most vulnerable statement yet: a delicate plea for emotional refuge, sung in English to underscore its universality. The album also marks the studio debut of bassist Alan Noruspur, whose presence brings anew emotional and personal depth to the band’s sound.   Musically, Innern leans into contrast and contradiction. Kamprad and Rausch’s guitar interplay oscillates between searing aggression and elegiac restraint. Noruspur’s basslines pulse with warmth and gravity, while Schuler’s drumming remains as meticulous as ever-bridging technicality with emotional nuance. The album's production captures a sense of immediacy and live energy, yet remains rich in detail and atmosphere. It is not merely a refinement of past styles, but are invention—one that places the listener in direct confrontation with the void.   DER WEG EINER FREIHEIT  stand now at the peak of a fifteen-year evolution.Their music is as concerned with silence as it is with sound, as shaped by introspection as by fury. As they prepare to bring Innern  to European stages in autumn 2025, they do so not as provocateurs of extremity, but as artists navigating the fragile space between collapse and clarity. In a genre often defined by spectacle, DER WEG EINER FREIHEIT  remain committed to vulnerability, transformation, and truth.

AR CHITECTS   komt terug naar Nederland! De band staat op dinsdag 7 oktober met support acts Wage War  en House of Protection  in Ziggo Dome  Amsterdam. De kaartverkoop start vrijdag 14 maart om 11:00 uur. Metalcoregiganten Architects blijven zichzelf opnieuw uitvinden. Zo ook op hun elfde studioalbum The Sky, the Earth & All Between, geproduceerd door voormalig Bring Me The Horizon-lid Jordan Fish. Het resultaat is een complete wedergeboorte: balancerend tussen ernst en speelsheid voelt de band zich vrijer dan ooit, maar hoor je nog steeds de kenmerkende combinatie van agressie en melodie waarmee Architects zich jaren geleden al aan de top van de metalscene vestigde. (Bron: Mojo) Tickets en info Dinsdag 7 oktober 2025, Ziggo Dome (Amsterdam, NL)

Teen Creeps Het Gentse indierock trio  Teen Creeps  is geen onbekende in Brugge. De band, bestaande uit Bert Vliegen (Sophia, Whispering Sons), Ramses Vandeneede (Hypochristmutreefuzz, Mooneye) en Joram De Bock (Batsmasher) stond al meerdere keren op het programma bij Cactus. Dat we fan zijn van hun   lustig naar 90’s rock refererende indie is daar niet vreemd aan.Vier jaar nadat de singles van  ‘Forever’  het tot op KEXP schopten, is   Teen Creeps  terug met het derde album ‘Today Is The Day’ . Daarop verteert zanger Bert Vliegen een relatiebreuk en leert hij opnieuw gelukkig zijn. “Hoe moeilijk het soms ook is, je geraakt uiteindelijk wel aan de andere kant van de tunnel. Dat is de boodschap van ‘Today Is The Day’ ,"  zegt hij.Muzikaal blaakt de band van zelfvertrouwen. Teen Creeps  verweeft invloeden uit de nineties vakkundig tot moderne indierock. Op de anthemic single ‘Anywhere’  klinkt evenveel echo’s van Japandroirds door als van Dinosaur Jr.. Het ingetogen ‘Automatticaly’  solliciteert dan weer naar airplay op Duyster. “Invloeden uit de nineties maken deel uit van ons DNA. We zijn geen retro band, maar willen wel de fakkel overnemen van onze helden. Of toch zeker het vuur laten branden,”  zegt Joram De Bock   (gitaar). Alpha Whale Ook Alpha Whale  – nog steeds het zonnigste exportproduct van de Gentse rockscene  – heeft een nieuwe EP uit. Daarvoor werd Harm Pauwel (Leopard Skull)  aangetrokken op keys, percussie en stem. Zoals vanouds gaat   Alpha Whale  voor een laid-back en feelfood sound die voelt als een slow motion roadtrip op een zwoele zomerdag. Zo surft Alpha Whale  mee op de stroom van dromerige, psychedelische blues die je ook wel hoort bij bands als Osees, Allah-Las  en een Ty Segall . Get in the groove! (bron: CactusMuziekcentrum) Tickets en info : Woensdag 22 oktober 2025, CactusCafé (Brugge, BE)

Juneau - Heave Er moet in onze streken toch iets in het water of in de bodem zitten met een sterke bijwerking op de Post. Ik heb het hier natuurlijk niet op hoe PFAS, stikstof en andere nitraten het lijf van nonkel facteur teisteren, maar wel op de geweldige post-rock en post-metal scene, die de ene na de andere vette schijf voortbrengt. Zo is er Juneau, die gewapend met twee gitaren en een drumstel hun nieuwe single 'Heave' op de wereld afvuren, een instrumentale brok post-rock/metal met een geweldige instrumentale lading. Wie heeft een zanger nodig als snaren, drumvellen en cymbalen je zo'n heftig verhaal kunnen vertellen? Dat belooft als appetiser voor hun tweede album 'Scraps of the Final Lights' dat in oktober uitkomt via Tokyo Jupiter Records ,   De Mist Records en   A Cheery Wave Records . Het album stellen ze live voor in Wommelgem op 25 oktober, hun enige optreden in België dit najaar, naast optredens in Frankrijk en Duitsland. Live zaterdag, 25 oktober De Wommel (Wommelgem, BE) Support: Walfgang Lees De Belgische post-metalband Juneau heeft hun nieuwe single ‘Heave’ uitgebracht. Het is het eerste nummer dat wordt onthuld van hun aankomende tweede studioalbum. Juneau staat bekend om hun rauwe energie, donkere sfeer en emotioneel geladen muziek. Met ‘Heave’ zet het trio een gedurfde stap vooruit en openen ze een nieuw hoofdstuk in hun muzikale verhaal. Het nummer combineert meeslepende melodieën met zware, verpletterende riffs en weet zo een mooie balans te vinden tussen intensiteit en kwetsbaarheid, én blijft het tegelijkertijd trouw aan de sound van de band. Met hun debuutalbum heeft Juneau al een plaats veroverd in de Belgische undergroundscene en internationale aandacht getrokken. Het tweede album belooft hun geluid én hun bereik nog verder te vergroten. ‘Heave’ laat alvast horen dat dit hun meest ambitieuze werk tot nu toe kan worden. Op 25 oktober viert Juneau de release van het nieuwe album met een release show in De Wommel in Wommelgem, samen met Walfgang. Bron: Juneau facebook instagram bandcamp   (c) Juneau

Probeer maar eens om het bij zo'n sex-getinte video om de muziek te houden! Wel, ik doe hard mijn best. Ik ben pas fan geworden van Taylor Momsen - ik zeg bewust niet TPR - sinds ik haar tijdens de tribute voor Chris Cornell Rusty Cage en vooral Loud Love hoorde zingen. DAMN wat een strot heeft die dame. Meteen zag ik haar als de énige gepaste kandidaat om in de voetsporen te treden van Cornell bij Soundgarden . Toch voor een soort eerbetoon-tour. Ik ben er nog steeds rotsvast van overtuigd dat enkel zij de man eer aan zou kunnen doen. Straffe uitspraak, I know. Wat haar band The Pretty Reckless betreft, blijft het een beetje een warm-koud verhaal. Ook op hun laatste album Death by Rock and Roll datzelfde gevoel: enerzijds machtige, naar de keel grijpende rock anthems, anderzijds pop rock niemendalletjes waarbij ik het hoofd schud en denk 'waarom?'. De nieuwe single is wat vreemd en moet waarschijnlijk in het kader van een nieuw album beluisterd worden. De 'intro' (?) Life Evermore Pt.2 laat Led Zeppelin kruisen met Queen . Niet onaardig, maar ik kan het moeilijk plaatsen. For I Am Death is dan een potige, simpele rocker zoals ze er al zoveel hebben gemaakt: niets speciaal, maar het heeft wel wat ferme momenten. En dat Momsen een strot uit de duizend heeft, hoeft geen betoog meer. Lees The song marks the beginning of what promises to be a powerful, unpredictable ride through the band’s latest chapter of artistic exploration. Speaking about the song, Taylor said “ With ‘For I Am Death,’ I want the music to speak for itself, allowing the listener to decide what it means to them. The interpretation of the song might align with my own, or it might come from the heart of the audience. Either way, I’m excited to see what people take away from it and what it means to them. Oh, and rock and roll will never die.” The music video directed by Lewis Cater was released alongside the single, which sees Taylor transform into a malevolent, haunting figure. Surrounded by sinister forces, she represents the personification of death that she embodied when writing the song.  The song arrives following their support slot on AC/DC’s massive Power Up stadium tour across North America and Europe, which saw them play to over 3 million people in iconic venues such as LA’s Rose Bowl, Chicago’s Soldier Field, London’s Wembley Stadium, and Paris’ Stade de France, among others. website © Steph Gomez

Pierce The Veil komt op zaterdag 4 oktober 2025 met hun 'I Can't Hear You World Tour' naar de Lotto Arena! Pierce The Veil, bestaande uit Vic Fuentes (zang), Tony Perry (gitaar) en Jaime Preciado (basgitaar), staat bekend om hun rauwe post-hardcore geluid, indrukwekkende live-optredens en de unieke connectie met hun fans. De band uit San Diego wist sinds hun oprichting in 2006 al veel grenzen te verleggen en harten te veroveren. Vorige zomer waren ze nog op tour met blink-182, maar nu is Pierce The Veil klaar voor hun grootste headline tour ooit! ​ Tijdens deze tour brengt de band niet alleen nummers van hun laatste album, 'The Jaws of Life' (2023), maar ook tracks uit hun oudere studioalbums, zoals de monsterhit "King For A Day". Ben je al een fan sinds dag één of heb je ze nog maar net ontdekt? Deze Pierce The Veil tour belooft voor iedereen geweldig te worden. Hun setlist zal je meenemen op een reis door hun evolutie van rauwe post-hardcore naar een band die ook nummer 1-radiohits aflevert, en dit met dezelfde energie en emotionele diepgang die hen tot iconen van het genre hebben gemaakt. Schrijf zaterdag 4 oktober alvast in je agenda, want het belooft een legendarisch concert te worden in de Lotto Arena!   (Bron: Live Nation) Info en tickets Zaterdag 4 oktober 2025, Lotto Arena (Antwerpen, BE)

Op 2 oktober 2025 neemt Ultima Ratio Fest Trix over met een ijzersterke line-up: Dark Tranquillity , SOEN , Equilibrium en Iotunn ! Van de melodische death metal-meesterschap van Dark Tranquillity en de progressieve klasse van SOEN tot de folk-doordrenkte metal van Equilibrium en de progressieve melodische metal van Iotunn—dit is een must-see voor alle metal fans! ( Bron: Trix ) Tickets & info Donderdag 2 oktober, Trix Antwerpen (BE)

Het is weer tijd voor één van de leukste feestjes van het jaar. Dynamo Metalfest. En dit jaar heeft dat feestje zelf een feestje, want het is de 10 e  editie! Dat wordt natuurlijk gevierd. Er komen flinke headliners, zoals Within Temptation, Gojira, Mastodon, Opeth en Kreator. Daaromheen zijn heel veel bands geprogrammeerd die minstens zo interessant zijn, zoals Fear Factory, Ministry, Obituary, Hellripper, Coffin Feeder en vele meer. Kortom: Brothers in Raw trok, in de vorm van fotograaf Marjolein en redacteur Bertus drie dagen naar Eindhoven om zich onder te dompelen in het mooiste muziekgenre ter wereld: METAL!!! Hellripper De laatste dag van Dynamo Metalfest is begonnen. Voor mij voor het hoofdpodium bij Hellripper, de black/speedmetal-band rond de Schotse James McBain. Ter gelegenheid van live optredens, dus ook vanmiddag, laat McBain zich bijstaan door drie uitermate kundige muzikanten die, net als McBain zelf, de nadruk leggen op het snel en vakkundig spelen van de nummers.   Er is geen enkele twijfel over de vraag waarom Hellripper vandaag het hoofdpodium opent. Deze mannen  weten het publiek dat, ondanks het vroege tijdstip, al in flinke getale is komen opdraven, behoorlijk in beweging te brengen. De snelheid, kundigheid en precisie waarmee bijvoorbeeld The Affair of the Poisons en  Goat Vomit Nightmare  worden gebracht, leiden ertoe dat de ene moshpit de andere opvolgt.   Overigens: heeft iemand anders al eens opgemerkt dat Bastard of Hades  wel heel erg lijkt op Metal Militia  van Metallica?   Terrifier De snelheid die de mannen van Hellripper op het hoofdpodium tentoonspreiden, wordt vervolgens op de Kink-stage nog even voortgezet, geëvenaard en….overtroffen. Al vanaf opener Reanimator  is duidelijk dat deze mannen het allemaal serieus menen. Deze Canadezen laten er geen gras over groeien en bewijzen het publiek dat zijn snelheid 2.0 kunnen spelen. Trail by Combat  laat zien dat zanger Chase Thibodeau en zijn vrienden vroeger goed geluisterd hebben naar Slayer. Het ene na het andere nummer staat als een huis en zorg ervoor dat de circlepits van een zodanig formaat zijn dat, als gevolg van opvliegend stof en zand, de andere kant van het veld niet meer te zien is. Speciale vermelding verdient de strot van Thibodeau. Hij zingt op een zodanige manier dat Axl Rose er jaloers op zou worden.   Fleshgod Apocalypse Op het hoofdpodium is het vervolgens tijd voor de gekostumeerde symfonische death metal van het Italiaanse Fleshgod Apocalypse. Het begint met Veronica Bordacchini, de “opera-vrouw” uit het gezelschap die, onder begeleiding van Francesco Ferrini op piano, op een prachtige manier Ode to Art  zingt. Daarna komen een voor een de overige in barokke rokkostuums gestoken leden het podium op en gaat met I Can Never Die  het geweld beginnen. De schoonheid van de grunts en screams van zanger Francesco Paoli met de soprano-stem van Bordacchini is extra gaaf. Deze band is met recht een lust voor het oog én het oor! Het is theatraal, opera-esk, Italiaans-over-the-top…het is geweldig. De band eindigt zowaar met een remake van een nummer dat iedereen op het veld kent: Blue  van Eiffel 65. Mawiza Dé verrassing van het Kink-podium vandaag is voor mij de Chileense metalcore-band Mawiza. Ze komen weliswaar uit Chili, maar zelfs zijn ze er heel trots op dat ze uit de Mapuche komen, een streek in Chili. Hun nummers worden ook gezongen in de taal van die streek, het Mapudungun. Voordat de mannen beginnen te spelen, voert zanger Awka Mondaka een ritueel uit, waarbij hij een publiek lijkt te zegenen of reinigen, evenals het podium. Hierna barst het los. Het spel is hard en snel en er is een absolute hoofdrol weggelegd voor de drums.   Luisterend naar nummers als Mamüll Reke en  Ti Inan Paw-Pawkan  ontkom ik niet aan een vergelijking met The Hu. Natuurlijk is er bij Mawiza geen sprake van keelzang, maar het ritme en de kandans die de nummers van de Mongolen zo vet maken komen wel overeen met die van deze Chilenen.   Coffin Feeder Het is altijd een feestje om de Belgische mannen van Coffin Feeder aan het werk te zien en hen te horen. Een soort all-star-band, met leden die we ook kennen van Aborted, Fleddy Melculy, Leng Tch’e en Benighted…dat kan eigenlijk niet mis gaan. En ook vandaag niet. Vanaf het allereerste moment dat de mannen het podium opstormen en Plug It In  over het veld heen laten schallen, is het feest voor het Kink-podium. Rechttoe rechtaan old school deathcore met een gouden strot van Sven de Caluwé (van Aborted). Één klein puntje van kritiek – dat ik al die keren heb dat ik Coffin Feeder inmiddels heb gezien: waarom moet Sven per se Engels praten tegen het publiek? Dat hij soms zijn Schwarzenegger-accent doet, soit, maar dat echt álles wat van het podium af komt richting het publiek in het Engels moet, is voor mij onbegrijpelijk. Het dunkt mij dat, als je het voor zo’n publiek als op Dynamo, in het Nederlands doet, de waardering nóg groter is. Maar goed… Destroyer, Porkchop, A Good Supply of Bodybags  en het eerste opgenomen nummer ooit van deze jongens, Stereo Homocide ….alles klinkt geweldig!   Kataklysm Op het hoofdpodium is de Canadese band Kataklysm neergestreken, die hier staan op hun eerste keer Dynamo. Dit kwartet maakt al meer dan drie decennia deathmetal en dat doen ze, ook vandaag weer, met een hoeveelheid energie, agressie en toewijding die onmiskenbaar zijn weerslag heeft publiek. Gevolg is dat een constante hoeveelheid moshpits, criclepits en crowdsurfers zijn. Vanaf The Ambassador op Pain, via  Goliath naar Guillotine  is er sprake van een kolkende mensenmassa. De mannen zelf lijken zich kostelijk te vermaken en genieten van de effecten van hun muziek op het Nederlandse publiek. Hun enthousiasme heeft misschien ook een klein beetje te maken met het feit dat ze naar huis gaan. Net als meerdere bands die we deze dagen in Eindhoven voorbij zien komen, is het ook voor Kataklysm, na een maandje touren in Europa, vandaag op Dynamo het laatste optreden van die tour. Ze geven nog één keer alles!   Kerry King Nadat op de Kink stage de Tsjechische mannen in pakken en maskers van de band Dymytry Paradox het publiek op een kostelijke manier hebben vermaakt met onder andere de langste drumsolo van deze editie van Dynamo, wordt het hoofdpodium ingenomen door niemand minder dan Kerry King, de band van de legendarische gitarist van Slayer, Kerry King. Zoals Coffin Feeder dat een beetje is op lage-landen-niveau, is de band van Kerry King het op grote-jongens-niveau: een soort all-star-band. Op het podium verschijnen, naast de iconische King zelf, zijn bandgenoot bij Slayer, drummer Paul Bostaph, gitarist Phil Demmel, die we nog kennen van Machine Head en zanger Mark Osegueda, die zijn strot ook regelmatig open trekt bij Death Angel. Kortom: over kwaliteit op het podium hebben we helemaal niets te klagen. Tezamen heeft deze band trouwens wel verdacht veel weg van Slayer….   Kerry King zelf is min of meer “slechts” de naamgeven van deze band. Het is Osegueda die alles aan elkaar praat en enigszins interactie heeft met het publiek. King doet wat hij bij Slayer ook doet: verdomd goed gitaar spelen. We worden dan ook verschillende keren getrakteerd op een solo van deze held. Wanneer de mannen ook daadwerkelijk Slayer-nummers spelen, zoals Repentless, Discipline, Raining Blood en  Black Magic , wordt het IJssportcentrum in Eindhoven afgebroken.   I Prevail De Amerikaanse metalcore-band I Prevail is een van de populairste acts op het podium, vandaag. Ze hebben een enorme stellage laten optrekken op het podium, waardoor ze nog een stuk hoger staan dan het podium sowieso al is. Met veel vuur en rook wordt Bow Down  uitgestort als opener en iedereen op het veld is van meet af aan enthousiast. Violent Nature  wordt ondersteund door een flinke hoeveelheid pyrotechnische effecten en vette visuals op de achtergrond. Extra respons levert de versie op van Blank Space van Tayler Swift. Ga die versie checken op internet. Écht. Heel. Gaaf! Dat geldt trouwens ook voor Bad Things , waarbij de clean vocals en diepe grunts elkaar prachtig afwisselen en aanvullen.   Kublai Khan TX De afsluiter van de Kink stage deze editie van Dynamo is het Amerikaanse Kublai Khan TX…uit Texas…duh… Het is een waardige afsluiter. De agressie die deze mannen tonen is echt next level en gaat er, vooral bij de jongere mensen, in als koek. Het publiek wordt vooral regelmatig opgezweept door zanger Matt Honeycutt om dingen “Texas-style” te doen, waarmee hij blijkbaar bedoelt dat zingen harder moet, stofwolken dikker moeten en moshpits groter moeten zijn. Op zich is het  best een goede afsluiter van de Kink stage.   Gojira De absolute afsluiter van Dynamo Metalfest 2025 is Franse technische progressieve deathmetal-band Gojira. Het decor dat voor deze band is opgebouwd, is extravagant en futuristisch en tezamen met een geweldige lichtshow en prachtige visuals komen duizenden fans hier volledig aan hun trekken. Het optreden wordt gestart met Only Pain, The Axe en  Backbone , maar dan Stranded  al aan de beurt. Eindhoven schudt op zijn grondvesten.   Deze Franse meesters spelen technisch zo fantastisch dat het onmogelijk is daar niet lyrisch over te zijn. De nummers zitten meesterlijk in elkaar en de boodschap die Duplantier en zijn bandgenoten ons meegeven, is er een met een significante betekenis: we hebben maar één planeet en daar gaan we echt heel kut mee om. Verander dat!   Bijna vijf kwartier lang geweld van een zodanig hoog niveau, dat het een onvergetelijke indruk nalaat. Loud Noise, de organisatie achter Dynamo, heeft met Gojira een zodanig goede afsluiter opgeworpen, dan het vrijwel zeker onbegonnen werk is om die volgend jaar te evenaren, laat staan te overtreffen. De tijd zal het leren. Inmiddels zijn de eerste namen voor editie 2026 al bekend gemaakt.   Kleine tip: GA. DAT. ZIEN. VOLGEND. JAAR!   Voor nu: dank je wel Dynamo, dank je wel Loud Noise voor weer een van de tofste festivals van 2025! Zondag17 augustus 2025, Dynamo Metalfest 2025 (Eindhoven) Tekst : Bertus Elings Foto's:  Marjolein Regterschot

De Oekraïnse blackened deathmetal-band 1914 heeft een nieuw album aangekondigd, Viribus Unitis , wat zoveel betekent als 'Met Vereende Krachten'. Het staat op de kalender voor 14 november a.s. en komt uit via Napalm Record. Als eerste wapenfeit heeft 1914 een single uitgebracht, 1916 (The Südtirol Offensive), ondersteund met een indrukwekkende getekende videoclip. Het nummer handelt over meedogenloze Slag bij Asiago. Met donderende riffs en verpletterende klanken maakt 1914 de aanval van Oostenrijk-Hongarije op Italië tastbaar, en brengen zij een stukje geschiedenis onverbiddelijk en compromisloos tot leven in geluid. Facebook Lees: 1914 about Viribus Unitis : “ Viribus Unitis  is about shared strength and the idea that true power lies in unity. Alone, one may fall – together, we can prevail and achieve our goals: Defeat the enemy, escape captivity, survive, and return to your family. We return with a new story. A story of life and military valor of a soldier who encountered the Great War in his native city of Lviv and went through it all. Side by side, with joint efforts of Ukrainians, Poles, Hungarians, Slovenes, Czechs, Slovaks, Jews, Croats, Bosniaks, Germans – all the peoples who made up the vast Austro-Hungarian Empire. Empires did not count people – they threw them into meat grinders where survival was only possible through unity. By helping one another. By sacrificing yourself for the sake of your loved ones and comrades. This is a story of being blinded by war and the grandeur of the empire, of the heat of battle, realization and acceptance of reality, awakening, changing values, captivity, and liberation. It is a story of unbreakable will to live and hope amidst a terrifying and bloody war. It is a story of a new little life that changes all the rules and forces one to see the familiar from a different perspective. It is a story of love. It is a story of loss and death. Viribus Unitis  is when pain, death, loss, loneliness, and fear encircle you. But you’re still unbroken!” One of the album’s highlights is a collaboration with Aaron Stainthorpe of My Dying Bride and High Parasite on “1918 Pt. 3: ADE (A Duty to Escape),”  whose mournful voice adds a solemn, almost liturgical quality to this elegy of grief and brotherhood on the front lines. Viribus Unitis  deepens 1914 ’s commitment to historical authenticity, both lyrically and conceptually. Told through real events and personal accounts of a Ukrainian soldier in the K.u.K. Army, the album traces a timeline from 1914 to 1919, painting a grim journey through the war’s rise, climax, and hollow aftermath. From the brooding opener “War In” to the bleak closer “War Out (The End?)” , each track captures a moment in time: the brutal “1914 (The Siege of Przemyśl)” , the frostbitten “1915 (Zwinin Ridge)” , the crushing Alpine combat of “1916 (Südtirol Offensive)” , and the madness of “1918 Pt. 2: POW (Prisoner of War)” featuring Christopher Scott of Precious Death. The album ends with “1919 (The Home Where I Died),”  featuring Rome’s Jerome Reuter, a haunting portrait of a soldier who survived the war, but not its shadow. This emotional song deals with the soldier's will to live and his family values, seeing him escape from captivity to finally return home to embrace his wife and daughter. 1914 fuse blackened death metal, doom, and atmospheric textures with dramatic flourishes and guest vocals, creating their most dynamic and emotionally resonant record to date.