Search Results

Een Must-See voor Metal Fans Dat de Finse band Battle Beast gemaakt is voor de grote podia, blijkt wel uit hun buitengewoon energieke shows. Met catchy refreinen en teksten vol pakkende humor, zijn ze een feest om naar te luisteren. De onmiskenbare stem van frontvrouw Noora Louhimo, die bekend staat als een van de beste frontvrouwen binnen de metalscene, zal je gegarandeerd omver blazen. Maak je klaar voor een stevige portie party power metal in een explosieve liveshow vol vreugde en energie. Dit is een must-see voor iedere powermetal-liefhebber! Support: Vanaheim & Solarcycles Vanaheim: Folk Metal met een Twist Sinds 2015 brengt het in Tilburg opgerichte Vanaheim een energieke mix van folk met melodieuze, orkestrale invloeden. Hun teksten zijn gebaseerd op folklore en oude fantasy verhalen. De band is gegroeid van tours op kleinschalig niveau naar shows voor een groter publiek. Hun conceptalbum 'Een Verloren Verhaal' weerspiegelt deze ontwikkeling prachtig. Je hoort het hogere niveau van de band terug in de bredere variatie binnen de arrangementen, de hoogwaardigere productie en meer akoestische stukken. Eerder speelden ze op festivals zoals Wacken Open Air en Graspop Metal Meeting. Deze keer komen ze schitteren als support van Battle Beast. Solarcycles: Een Uniek Geluid Ook komt de Nederlandse folkmetalband Solarcycles mee. Deze band staat bekend om hun unieke melancholische geluid en betekenisvolle teksten. Ze belichten emoties, verborgen kennis, spiritualiteit en maatschappijkritische thema’s. De nadruk ligt op de verbinding tussen mens en natuur. Frontvrouw Sascha’s emotionele vocalen worden vaak vergeleken met die van artiesten als Florence Welch (Florence and the Machine) en Dolores O'Riordan (The Cranberries). Dit creëert een meeslepende ervaring die het publiek in zijn greep houdt. Maak je klaar voor een opvallende stijl die de grenzen van genres overstijgt, met een knipoog naar bands als Children of Bodom, Within Temptation en Evanescence. De Show: Wat te Verwachten Als je naar een show van Battle Beast gaat, moet je je voorbereiden op een onvergetelijke ervaring. De band is bekend om hun interactie met het publiek. Verwacht dat je meezingt met de refreinen en dat je je laat meeslepen door de energie van de muziek. De combinatie van krachtige gitaren, een strakke ritmesectie en de krachtige stem van Noora zorgt voor een explosieve mix. Het is een feest dat je niet wilt missen! Tickets & Info Wil je deze geweldige show niet missen? Zorg dan dat je je tickets op tijd boekt! Tickets & Info Zondag 19 oktober 2025, Effenaar (Eindhoven, NL) Waarom Battle Beast? Battle Beast is meer dan alleen een band; het is een ervaring. Hun muziek raakt je op een dieper niveau. De combinatie van krachtige teksten en meeslepende melodieën zorgt ervoor dat je de muziek echt voelt. Dit is de reden waarom zoveel fans terugkomen voor hun shows. Ze creëren een gemeenschap van muziekliefhebbers die samen genieten van de kracht van metal. De Toekomst van Battle Beast Met hun groeiende populariteit en de constante ontwikkeling van hun muziek, is de toekomst van Battle Beast veelbelovend. Ze blijven nieuwe muziek uitbrengen en hun shows worden steeds beter. Het is spannend om te zien waar ze naartoe gaan. Voor fans is het duidelijk: Battle Beast is hier om te blijven. Conclusie Dus, als je een fan bent van power metal, zorg dan dat je deze show niet mist. Battle Beast, samen met Vanaheim en Solarcycles, belooft een onvergetelijke avond vol muziek en energie. Ik kan niet wachten om ze live te zien!

Veiths mikt én schiet voor een tweede maal raak met zijn nieuwe single What Am I To Say . Er is natuurlijk opnieuw die erg doorleefde en krachtige stem en toch valt mij meteen het interessante gitaarwerk op aan het begin. Gaan we even vergelijken? Waarom ook niet: ik hoor die ingetogen melancholie en somberheid van een Damien Rice en de op uitbarsten staande oerkracht en grootsheid van Eddie Vedder. Die akoestische gitaar doet me dan weer terugdenken aan de begindagen van Creed en zelfs Alter Bridge (beetje post-grunge vibe). Bottom line: Sten Veiths heeft héél wat in huis om een héle grote meneer te worden in de muziekbusiness. Misschien niet in Vlaanderen, maar onze noorderburen zullen hem wel smaken. Luister ook naar: Die Young (live session) Where The Hell I Belong Lees Sten Veiths brengt met zijn nieuwe single What Am I To Say een hoopvolle ode aan zijn overleden jeugdvriend, die helaas door een dronken chauffeur veel te vroeg uit het leven werd gerukt.  Het is dan ook een persoonlijk maar tegelijk ook universeel verhaal, namelijk het verlies van iemand, al dan niet door een ongeluk want het is breed toepasbaar, die je dierbaar is. De titel verwijst naar het onvermogen om woorden te vinden in een moment waarin stilte vaak zwaarder weegt dan taal. Maar de song ademt hoop. De luchtige productie weerspiegelt de jeugdige energie en levenslust van iemand die nog niet klaar was om te sterven. Hij was iemand die het leven vierde, omringd door vele vrienden en familie en dat is nu net de spirit die Sten in dit nummer wil laten verder leven.  Mensen weten vaak niet wat ze moeten zeggen wanneer ze iemand verliezen. Met deze song toont Sten aan dat stilte ook oké is, zolang je je maar verbonden en gesteund voelt. What Am I To Say is dan ook geschreven om iedereen een houvast te bieden, waardoor men niet het gevoel heeft er alleen voor te staan.  Met deze release bevestigt Sten Veiths nogmaals zijn talent door donkere emoties om te buigen tot muziek die troost en kracht biedt. What Am I To Say is er niet alleen voor wie rouwt, maar ook voor iedereen die ooit sprakeloos tegenover verlies stond. Met What Am I To Say toont hij dat stilte ook kan spreken.  What Am I To Say verschijnt onder het label van Crystal Bird en kwam tot stand door een samenwerking van producer Guus Fluit en CoPop. © Heleen Helsen

After Forever @ 013 (Tilburg, NL) Er zit dit jaar iets in het Nederlandse water waardoor grote bands uit de jaren 1990 - 2000 reünies en speciale shows houden voor de albums uit die periode. Na The Gathering die opnieuw met Anneke Mandylion brachten, is het nu de beurt aan After Forever die hun eerste 2 albums willen vieren. Hiervoor kwam de band met alle plezier uit hiatus inclusief Mark Jansen (die alleen bij de eerste 2 albums betrokken was). Het enige dat het plezier wat drukte, was dat Floor niet wou meedoen. De avond zelf begon met Ex Cathedra (de opener/intro van Decipher) waarna de bandleden opkwamen om Monolith of Doubt in te zetten. Het viel direct op dat iedereen er heel veel zin in de had. De glimlach op hun gezicht kon niet groter zijn. Van de moment dat Angel Wolf - Black begon te zingen, was het overduidelijk: Floor gaat deze avond niet gemist worden. Elk nummer werd perfect gezongen. Uiteindelijk zouden van zowel Decipher als van Prison of Desire 9 songs de revue passeren. De 2 bisnummers (van het laatste album) hadden ze voor mij persoonlijk mogen skippen. Ze hebben overduidelijk bewezen dat de gothic metal uit begin jaren 2000 niet dood is en dat er zeker nog een publiek voor is. Laten we hopen dat het niet bij deze 2 shows blijft en dat er net zoals the Gathering nog vele shows bijkomen. After Forever Zondag 05 oktober 2025, 013, Tilburg | Foto's: Wim Wilms

Wie gisteren naar Antwerpen afzakte, zag daar een heuse clash aan mensen. Want ja, K3 stond in het Sportpaleis (jaja, Afas Dome) maar nog belangrijker: Pierce The Veil stond in de Lotto Arena ernaast! Precies twee werelden die even samenkwamen, heel leuk om te zien. Aan de ingang van de Lotto Arena stond zelf een verloren K3'tje dat op één of andere manier niet doorhad dat de rij waarin ze stond wel héél anders was. Allemaal heel leuk om te zien, maar nog leuker om eindelijk Pierce The Veil nog eens live te zien! Let's gooo. Crawlers Als goede recensent was ik thuis op tijd vertrokken om alle bands mee te kunnen nemen. Dat is natuurlijk het voordeel aan een show in het weekend: ik kan eens op tijd vertrekken, joepie! Of toch niet. Eenmaal aangekomen bleek een locker verplicht. Oké, geen probleem. Lockers vol? Probleem! Maar als de security je niet wil geloven dat de lockers vol zitten en je niet willen binnenlaten, is dat natuurlijk vervelend. Na veel over en weer geloop en heel wat gedoe toch binnengeraakt om nog het laatste liedje van de Crawlers mee te pikken. Een band met veel female power en dat hebben we graag natuurlijk! Jammer dat ik er zo weinig van zag, want wat ik ervan hoorde, klonk zeker niet mis. Ik hoorde wel dat er technisch even iets fout liep halverwege de set, maar dat blijft voor mij een mysterie. Hot Mulligan Een band die goed bezig is om zich op te werken in de poppunkwereld is Hot Mulligan . Nog niet van gehoord? Check ze zeker eens! Het is zo'n typische poppunkband die ik perfect in een zaal als de Kavka zie spelen. En in de Lotto Arena? Wel, daar doen ze het eigenlijk ook verrassend goed. Ze eisen goed hun plaats op op het grote podium en geven een set vol zelfvertrouwen. Hun enthousiasme is aanstekelijk en dat merk je bij het publiek. Zanger Nathan gaat wel even de mist in als hij verkondigt dat hij Duitsland een leuk land zijn, maar hij wordt snel gecorrigeerd: we zijn in België. Awtch. Altijd jammer, maar ja, niets aan te doen. Tijdens de set zien we ook de eerste crowdsurfer van de avond opduiken. Het lijkt een moeizame onderneming om tot aan de barrière te komen, maar uiteindelijk lukt dit toch, hoera! Hot Mulligan zet een leuke set neer met als hoogtepunt hun song BCKYRD en ik vermoed dat ze wel wat fans overhouden aan hun passage in België. Cavetown Het was een goedgevulde avond na al twee leuke voorprogramma's stond er nog een derde band op de affiche: Cavetown . Mij geheel onbekend, maar ik was blijkbaar één van de enigen in de publiek. Ik heb ergens iets gemist, want deze jongeman had heel wat fans in de Lotto Arena. Je zou bijna denken dat hij het hoofdprogramma was! Ik begrijp ook wel waarom hij zo populair is: hij maakt leuke muziek met toffe melodieën en vaak emotionele teksten. Als je daar dan nog eens bijneemt dat hij er heel schattig en lief uitziet, tja, dat slaat nu eenmaal aan bij dit soort publiek hé. En daar is natuurlijk helemaal niks mis mee. Ik kon zeker van zijn show genieten, maar ik vond het net niet origineel genoeg om er achteraf nog op Spotify naar te luisteren. Pierce The Veil Een groep als Pierce The Veil gaan kijken terwijl ik intussen 30 ben? Ik had echt zo'n IT'S NOT A PHASE, MOM gevoel. Hun eerste shows in België dateren van 2011 maar mijn eerste PTV show was twee jaar later, toen ze in het voorprogramma van Bring Me The Horizon stonden in de Ancienne Belgique. Ook hun co-headliner world tour met Sleeping With Sirens was er eentje voor de boeken. Vorig jaar stond Pierce The Veil opnieuw in Ancienne Belgique, een show die ik skipte, maar achteraf toch spijt van had. Gelukkig kreeg ik dit jaar een herkansing met de I Can't Hear You tour. Ik vind het nog altijd zo gek om te denken dat Pierce The Veil in de Lotto arena speelt nu, wow! Ze zijn niet meer het groepje dat ik in zalen als AB en Trix zag, maar groeiden uit tot een fenomeen. Ik vermoed dat TikTok daar wel voor iets tussen zit, want blijkbaar zijn ze daar even viraal gegaan (ik heb dit compleet gemist, oops). Als je naar een groep gaat kijken waarvan je vroeger zo'n grote fan was, is het altijd een beetje bang afwachten of ze vooral focussen op nieuwe muziek of ook oude nummers meenemen. Pierce The Veil koos afgelopen avond voor een perfecte mix van oud en nieuw, zo blijkt. Er zijn liedjes gepasseerd van élk album en dat zien we toch niet al te vaak. Meestal wordt één album compleet vergeten, maar nope, alles kwam aan bod. Songs van het laatste album, zoals Emergency Contact en So Far So Fake klonken in de zaal, en ik moet toegeven: ik heb dit album nooit beluisterd, maar dat is toch ook verdomd goede muziek! Om chronologisch mee terug te gaan in de tijd: het album Misadventures . Dit was het laatste album dat ik van deze band kocht, back in 2016. Circles en Floral and Fading werden gespeeld, opnieuw goede keuzes! Het beste album blijft toch Collide With The Sky , let's be honest hé. Ik vermoed dat iedereen (inclusief de band) hier zo over denkt, want maar liefst 6 songs van het album kwamen voorbij, inclusief het topnummer Hell Above . Het publiek ging helemaal los tijdens deze, echt ge-wel-dig! Van Selfish Machines kregen we enkel Disasterology, maar dat is net mijn favoriet, dus mij hoor je niet klagen. Het publiek was precies iets minder fan, helaas. De energie ontbrak hier toch wat! En dan natuurlijk album numero uno: A Flair For The Dramatic . Zo fijn dat ze ook deze CD uit 2007 niet vergeten! Maar liefst drie liedjes, inclusief het mega goede Yeah Boll and Doll Face , werden gespeeld. Ergens in de setlist zat ook nog een cover van Where is My Mind van de Pixies. Leuk? Ja. Nodig? Eigenlijk niet nee. De encore, die begon met Disasterology , werd verder aangevuld met, hoe kan het ook anders, Hold On Till May . Opnieuw een schot in de roos, om dan af te sluiten met een absolute klepper. Je kan het al raden... King For A Day natuurlijk! De zaal schoot nog een laatste keer uit zijn voegen en iedereen vierde eigenlijk gewoon feest. Echt een topervaring! Setlist Pierce The Veil: Death of an Executioner Bulls in the Bronx Pass the Nirvana I'm Low on Gas and You Need a Jacket I'd Rather Die Than Be Famous Where Is My Mind? (Pixies cover) Floral & Fading Yeah Boy and Doll Face She Makes Dirty Words Sound Pretty (Snippet) Wonderless May These Noises Startle You in Your Sleep Tonight Hell Above So Far So Fake Emergency Contact Circles Disasterology Hold On Till May King for a Day Zaterdag 4 oktober 2025, Lotto Arena (Antwerpen, BE) | Tekst: Maui Vindevogel

Dat Yungblud (Dominic Harrison) al een tijdje bezig is aan een serieuze opgang, is geen nieuws meer. Soms weet je intussen wel wat een artiest in zijn mars heeft. Maar dan zie je nog eens een optreden en gaat het je verwachtingen op de één of andere manier toch nog te boven. En dat is precies wat Yungblud gisterenavond in Brussel deed. Hij mocht voor een uitverkocht Vorst Nationaal entertainen, en entertainen he did! Weathers First things first: de voorprogramma's! Voor de Idols tour bracht Dom maar liefst twee support acts mee. De eerste is de Amerikaanse Weathers . Ik had nog nooit van deze groep gehoord en ik denk dat ik niet de enige was in de zaal. Er was zeker wat energie maar het volk moest nog wat binnenstromen en de avond kwam natuurlijk nog maar net op gang. Dat hield de band zeker niet tegen, want het enthousiasme spatte ervan af. Naast eigen songs probeerden ze ook te scoren met Famous Last Words van My Chemical Romance, maar dat sloeg precies niet echt aan bij dit publiek (shame, shame, shame). Ik vond het wel een geslaagde versie en goede keuze! Zeker een leuke band om aan het werk te zien. Palaye Royale Vorig jaar stond deze groep nog in de Trix met een headline show en deze keer zijn ze terug in het voorprogramma van Yungblud. Ik heb het natuurlijk over Palaye Royale . Toen ik ze vorig jaar zag, kende ik ze eigenlijk nog niet, maar na een aangename show beloofde ik dat ik vaker naar hun nummers zou luisteren. Spoiler alert: ik heb dit niet gedaan, oops. Ik kon nog steeds geen enkel liedje meezingen, maar de show was opnieuw heel leuk, dus dat is het belangrijkste, toch? Dit is zo'n energieke groep die het publiek telkens meesleurt in hun enthousiasme. Zwaaien, zitten, springen, je krijgt geen tijd om te rusten. Tenzij je als publiek natuurlijk hier niet helemaal in meegaat. Verbaasde me dit? Eigenlijk niet, want dit is zo'n typisch publiek dat al uren stond te queuen en vasthield aan hun plaatsen op de voorste rijen. Kijk, ze hebben het geprobeerd maar een moshpit en dergelijke was toch iets te veel gevraagd. Palaye Royale gaf toch het allerbeste van zichzelf en zorgde voor een goede opwarmer. Yungblud En dan de reden waarvoor iedereen naar Brussel was afgezakt: Yungblud . De tonen van War Pigs van Black Sabbath kondigden aan dat het niet lang meer zou duren. Geen toevallige keuze natuurlijk, want het is geen geheim dat Dom enorm opkeek, en goede vrienden was met, Ozzy Osbourne. Het publiek werd helemaal wild en met Hello Heaven, Hello was de show officieel begonnen. Daarna volgde al meteen een persoonlijke favoriet: The Funeral . Verdorie, dat blijft zo'n goede song hé. Daarna volgden opnieuw wat nieuwe songs en de collab song met Aerosmith (zonder Aerosmith dan natuurlijk. Hoe cool zou dat zijn?!). Tijdens fleabag mocht er natuurlijk een fan het podium betreden. Deze keer was dat Simon, een jongeman uit Brussel. Hij kreeg de kans om samen met de band en Dom de song te spelen op een gitaar. Na Lowlife werd een ode aan Ozzy gebracht met een cover van Changes . Dit blijft zo'n prachtige versie van een geweldig nummer, kippenvel iedere keer dat je dit hoort! De emoties waren ook van Dom's gezicht af te lezen, echt een full circle moment voor hem. België heeft namelijk een speciaal plekje in zijn hart. Naast dat het één van zijn favoriete plaatsen is om op te treden, mocht hij er eerder dit jaar Rock Werchter afsluiten op dezelfde dag dat hij voor Ozzy mocht spelen. Dit bangelijke moment werd gevolgd door Fire en War ; twee songs van het nieuwe album Idols . Er werd daarna even geteased naar I Love You, Will You Marry Me (ik werd even heel blij) maar er werd toen overgegaan naar Tin Pan Boy . Ook een uitstekende keuze natuurlijk! Smijt daar een beetje Braindead! bij en het laatste deel van het concert was serieus goed ingezet. Damn! Er werd nog volop meegezongen tijdens Loner , waarnee Dom en co. even van het podium verdwenen. Na al dat zwaaien en klappen zou je denken dat mensen intussen wat uitgeput waren, maar niks was minder waar. De voorste rijen kwamen zelf even up close met Dom toen hij even in het publiek stond (of eigenlijk OP het publiek). Anyway, er was nog wat energie over voor de encore. Deze werd ingezet met Ghosts waarna Zombie de perfecte afsluiter werd. Het feit dat er ook een fanprojectje was, was natuurlijk extra leuk. Voor de show werden namelijk roze hartjes verdeeld waarop stond 'Put this in front of your flashlight during zombie. YES, WE WANT YOU!'. Zo werd de zaal opgelicht door roze/rode lichtjes op het einde. Heel mooi! Enorm veel enthousiasme, confetti, pyro, meezingers, en heel, heel, héél veel liefde: zo kan je de avond samenvatten. Yungblud bewees in een volle Vorst Nationaal dat hij intussen het symbool van rockstar haalde. Naar goede gewoonte groette hij ook nog wat fans na het optreden (al moest je wel even wat geduld hebben). Dit toont voor mij gewoon dat dit echt een van de beste artiesten van dit moment is en blijft. Setlist Yungblud: Hello Heaven, Hello The Funeral Idols Pt. I Lovesick Lullaby My Only Angel fleabag Lowlife Changes (Black Sabbath cover) Fire War Tin Pan Boy Braindead! Loner Ghosts Zombie Zondag 5 oktober 2025, Vorst Nationaal (Brussel, BE) | Tekst: Maui Vindevogel

Met Paradise Lost mogen we een prominent lid van de Britse doomscène verwelkomen. In de jaren ’90 maakte de band deel uit van de zogenaamde ‘grote drie’ van de death/doom-metal, samen met My Dying Bride en Anathema. Hun tweede album ‘Gothic’ (1991) definieerde eigenhandig het genre en ‘Draconian Times’ (1995) mag gerust een doom-meesterwerk genoemd worden. Maar de heren kijken ook over de doom-grenzen heen. Zo bewezen zanger Nick Holmes en de zijnen met de inbreng van keyboards, drumcomputers en sequencers op ‘One Second’ uit 1997 dat ze niet vies zijn van het experiment. De band uit Halifax gaat dus al een hele tijd mee (opgericht in 1988!), maar de heren zijn nog lang niet versleten. In het najaar verschijnt met ‘Ascension’ alweer hun achttiende (!) album, de opvolger van het zeer goed ontvangen 'Icon 30' uit 2023 waarop ze hun in 1993 uitgebrachte album een nieuw jasje gaven. De extreme diversiteit van Messa's muzikale achtergrond bleek meteen essentieel in de constructie van het geluid van de band: prog, black metal, punk, dark ambient, jazz, blues en doom... al die invloeden zijn gekanaliseerd in een sonische smeltkroes die de band definieert als "Scarlet Doom". Lacrimas Profundere is een Duitse gothicmetalband, opgericht in 1993. Bekend om hun mix van doommetal en gothicrock, evolueerde hun stijl van vroege melancholische metal naar toegankelijkere gothicklanken. Gitarist Oliver Nikolas Schmid is het kernlid gebleven, met recente albums als 'Bleeding the Stars' en 'How to Shroud Yourself with Night', waarin ze zwaardere en meer diverse muzikale thema's opnieuw benaderen. ( bron: Trix ) Info en tickets Donderdag 6 november, Trix (Antwerpen, BE)

De Nederlandse symfonische metalband Epinikion kondigt met trots hun nieuwe single The Force of Nature  aan — een meeslepend voorproefje van hun gelijknamige tweede album dat op 6 februari 2026 verschijnt via Dr. Music Records. De single belichaamt de kracht en emotie van de natuur zelf: monumentale orkestrale arrangementen, donderende gitaarriffs en de expressieve stem van Kimberley Jongen nemen de luisteraar mee op een intense muzikale reis. Met de productie van Jacob Hansen (bekend van Delain, Epica en Volbeat) en het indrukwekkende artwork van Giannis Nakos (Amaranthe, Kamelot, Evergrey) belooft The Force of Nature  een episch hoofdstuk te worden in Epinikions muzikale evolutie. Lees EPINIKION was initially conceived in 2020 as an ambitious Rock opera project by Robert Tangerman and Renate de Boer. Two years later, their debut “Inquisition” was self-released, a concept album, conveying the tale of a woman who stood trial for heresy in Zeeland during the Eighty Years’ War, characterized by its complex structure and profound storytelling. The band now consists of vocalist Kimberley Jongen, guitarist Robert Tangerman, keyboard player Renate de Boer, lead guitarist Maarten Jungschläger, bassist Rutger Klijn, and drummer Michal Gis, who together merge their individual styles into a powerful, harmonious soundscape, shaping EPINIKION’s distinctive sound. The twelve tracks on “The Force of Nature” are based on stories and experiences from songwriter Renate de Boer, whose background as a psychologist provides deep insights into the human soul, as well as the decisions individuals face. The first single and title track bursts with unbridled energy, featuring driving guitar riffs and expressive vocals. “The Force of Nature“ centers on a strong-willed character who firmly declares leaving its dark past behind and refusing to be controlled by others anymore. The music video, superbly directed by Jay Dee Video, amplifies the epic impact of the song. In the lyric video for the second single “Lessons in Life (Are for Free)”, produced by Marnix Darwinkel, the song’s message of hope and the power to shape one’s own path is portrayed symbolically and atmospherically. Filigree keyboard and guitar arrangements highlight the fragility and beauty of life. With “Your Ultimate Joy”, EPINIKION address a toxic relationship where respect has long been lost, and abuse and sadistic behavior must finally come to an end. Dynamic guitars, powerful drums, and tension-filled arrangements make the internal conflict tangible in every note. In “Don’t Wake Up the Dead”, the six musicians urge to release negativity and take responsibility for humanity, rather than succumbing to the influence of materialism and consumerism. With the third single “Run with the Wolves”, EPINIKION pay tribute to nature and its elements – water, fire, earth, and air – celebrating the bond between humans and animals with the energy of our planet. Musically, they ignite an exhilarating spectacle full of melody, carried by pulsating rhythms and grand orchestration, also skillfully staged by Jay Dee Video. “What Goes Up Must Come Down” conveys optimistic moments, where powerful guitar riffs, hymnal harmonies, and Kimberley Jongen’s striking, nuanced vocal performance reflect inner strength and personal growth. EPINIKION are ready to present their new material on stages worldwide, delivering rousing live shows full of energy and passion. Fans of epic, intricately arranged Symphonic Metal should not miss “The Force of Nature”. The album invites fans on a fascinating, unforgettable musical journey filled with drama, emotion, and orchestral intensity, showcasing EPINIKION at the peak of their creative power.

Dark Tranquillity Het was ondertussen al weer maanden geleden dat ik nog eens naar Trix ben geweest voor een concert. Ultima Ratio Fest bracht daar afgelopen donderdag gelukkig verandering in! De heenweg verliep dan misschien niet al te vlot, maar de rest van de avond, wel... dat kan je hieronder lezen! Iotunn Iotunn mocht de avond lekker vroeg inzetten, om 17.55u om precies te zijn. Naar mijn gevoel was ik ruim op tijd vertrokken richting Antwerpen, maar door een ongeval dacht de avondspits daar anders over. Helaas heb ik zelf de volledige set gemist, maar onze fotograaf Michael was gelukkig al wel aanwezig in de zaal. Hij geeft jullie dan ook maar al te graag zijn bevindingen over Iotunn; “E en concertavond openen op een donderdag in ons nationale verkeersinfarct Antwerpen om tien voor zes, een echt geschenk kan je het niet noemen. Als de groep in kwestie echter mijn favoriete album van de laatste jaren gemaakt heeft, dan wil ik wel wat (over)uren spenderen om ze aan het werk te zien. IOTUNN trakteerde de fans die aan de file ontsnapt waren op een set met technisch meesterschap, hun progressieve death metal nam Trix mee op een kosmische reis, soms dromend en zwevend, dan weer razend bulderend, om iedereen na een dik half uur en de volle drie (!) songs op een plateau hoger af te zetten. “ Equilibrium Gelukkig was ik zelf wel net op tijd in de zaal om de set van Equilibrium te kunnen aanschouwen. Na hun show op Pirate Metal Party had ik de lat van verwachtingen een beetje lager gelegd, maar dat bleek voor niets nodig te zijn! Hun set in Trix begon meteen stevig met Born To Be Epic en de sfeer zat er goed in. Misschien lag het aan het verschil in zaal (of wel kwam het doordat drummer Hati terug van de partij was), maar alles klonk deze avond zo veel strakker dan tijdens PMP. Toch wel een kleine opluchting voor mij. De setlist zelf zat ook goed in elkaar; klassiekers zoals Blut Im Auge , werden afgewisseld door de nieuwere nummers en er werd zelfs afgesloten met een nog ongereleased nummer genaamd “ Nexus ”. Die laatste klonk ook zeker veelbelovend! Enkel had er voor mij nog een Heimat tussen mogen zitten, dan was de setlist perfect geweest (hoewel nog steeds veel te kort). Soen Als derde was Soen aan de beurt. Zelf kende ik deze band alleen van naam, maar tussen die stevige andere bands, had ik een soort melodeath verwacht. Ja bon, niets was minder waar. Soen noemt zichzelf een progmetal band en met de cleane zang van Joel Ekelöf vielen zij toch wel zwaar uit de toon ten opzichte van de rest van de avond. Hoewel de stem van Joel echt graaf en origineel is en de act muzikaal zeer strak in elkaar zat, heeft het toch een heel aantal nummers geduurd voor ik mee was in het verhaal. Na Equi klonk dit naar mijn gevoel vrij saai, al ligt dit duidelijk aan mijn muzieksmaak. De overgrote meerderheid van het publiek ging namelijk wel hard op in deze set. De meeste mensen leken ook heel veel nummers te kunnen meezingen, wat me persoonlijk wel verbaasde. Het spijtige aan hun set was dat een van de instrumenten of kabels op een gegeven moment redelijk wat ruis begon te geven, wat vrij afleidend was. Ik kon ook echt niet uitmaken van welk instrument het nu net afkomstig was, waardoor de show een beetje veranderde in een 'whodunnit', allee, voor mij en mijn curiositeit dan toch. In elk geval, in een andere setting was ik misschien wel van mijn sokken geblazen door deze band, maar in deze context vond ik het vooral een beetje verwarrend. Al moet ik toegeven dat ik enorm onder de indruk was van de zangkunsten van Joel en dan al zeker zijn ellenlange laatste noot bij afsluiter Violence . Dark Tranquillity De eer om de avond af te sluiten was weggelegd voor de Zweedse Dark Tranquillity. Ik had een standaard DT show verwacht, met redelijk wat nummers van hun laatste nieuwe album, maar ook hier was ik compleet mis. Wanneer de banner van hun 30 jaar oude album The Gallery de lucht in gingen, begon mijn verwarring weer te groeien. Blijkt dan dat ze op deze tour zowel het 30-jarig bestaan van dat album, als het 20-jarig bestaan van Character aan het vieren waren. Twee albums waar ik in die tijd nog iets te klein voor was om er iets van opgepikt te hebben. Zowel van The Galery als van Character bracht de band een vijftal nummers, om dan nog tijd over te houden voor vijf bekendere nummers van andere albums. Het heeft dan ook pittig lang geduurd voor ik iets herkend had in deze setlist, maar dat maakte de show zeker niet minder indrukwekkend. Het voelde een beetje als een once in a lifetime kans om dit mee te pikken, dus ik heb er dan ook ten volle van genoten. De rest van het publiek kon duidelijk ook genieten van deze trip down memory lane. Er gingen een paar crowdsurfers de lucht in en vanaf de bekendere tracks werd er ook een moshpit op gang getrokken. Aangezien de zaal aangenaam gevuld, maar zeker niet uitverkocht was, bleef hiervoor ook genoeg ruimte zonder chaotisch te worden (ik kan dat persoonlijk wel appreciëren). Hun set werd uiteraard afgesloten met Misery's Crown en de zaal kon zich nog een laatste keer laten gaan. Wanneer de hele band het podium was afgaan, bleef zanger Mikael Stanne nog een tijdje staan om alles even in te nemen. Het publiek bleef maar juichen voor hem. Hij kon hier duidelijk van genieten en leek zelfs een beetje aangedaan. Vanuit het publiek voelde dit als een puur magisch moment. Heel fijn om op die manier de avond te kunnen afsluiten. Donderdag 2 oktober 2025, Trix (Antwerpen) | Tekst: Ilke Clissen, Foto's: Michael Vandenbosch

Op 2 oktober 2025 nam Ultima Ratio Fest  Trix over met een ijzersterke line-up: Dark Tranquillity , SOEN , Equilibrium  en Iotunn ! Van het melodische death metal-meesterschap van Dark Tranquillity en de progressieve klasse van SOEN tot de folk-doordrenkte metal van Equilibrium en de progressieve melodische metal van IOTUNN ... dit was een topavond voor liefhebbers van zware gitaren! DARK TRANQUILLITY Dark Tranquillity @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) Dark Tranquillity @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) Dark Tranquillity @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) Dark Tranquillity @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) SOEN SOEN @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) SOEN @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) SOEN @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) SOEN @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) EQUILIBRIUM Equilibrium @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) Equilibrium @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) IOTUNN IOTUNN @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) IOTUNN @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) IOTUNN @ Ultima Ratio Fest, Trix, Antwerpen (BE) donderdag 2 oktober 2025, Trix (Antwerpen, BE) | Foto's: Michael Vandenbosch

Orbit Culture blaast een ijskoude Zweedse wind door de moderne metalscene. Vanuit het stadje Eksjö bouwde het viertal met brute riffs, zotte melodieën en messcherpe hooks aan een geluid dat hen van underground favoriet tot festival-headliner bracht. Met albums als 'Nija', 'Shaman' en 'Descent' op zak, tourden ze met o.a. Machine Head, Avatar en Slipknot en speelden ze in iconische zalen, waaronder een uitverkocht Madison Square Garden. Met een nieuw album in de maak en wereldwijde plannen voor 2025 op de agenda, klimt Orbit Culture verder richting de absolute top van de metalscene. ( bron: Trix ) Info en tickets Dinsdag 4 november, Trix (Antwerpen, BE)

De winter wordt zwaar, maar de muziek is zwaarder! Catacombfest Winter presenteert met trots een editie die volledig in het teken staat van lokaal talent. Kom en ontdek het beste wat ons land te bieden heeft, want de line-up is samengesteld uit enkel en alleen Belgische bands! Een dag vol trots en pure underground metal. Info en tickets Zaterdag 20 december, JH Vizit, Wilrijk

Dat Floor Jansen nog veel meer is dan de powerhouse frontvrouw van Nightwish wordt moeiteloos bewezen tijdens haar eerste, en meteen uitverkochte, theatertour. Tijdens Strijdlust leren we een heel andere kant van Floor kennen; ze vertelt over hoe ze als kind gepest werd, over persoonlijke tegenslagen en hoe het leven van haar een strijder heeft gemaakt. Vandaag straalt ze rust en tevredenheid uit. Theater voelt goed en ze is trots op zichzelf want de weg was lang, maar ze is er - ze staat in Carré! Twee uur lang houdt ze het publiek in haar greep, met veel nummers uit het haar eigen solocarrière maar ook een streepje metal ontbreekt niet als songs van After Forever en Nightwish de revue passeren. Na afloop stuurt ze iedereen naar huis met de boodschap jezelf ook af en toe eens een schouderklopje te geven, een advies dat hopelijk veel fans zullen opvolgen! Floor Jansen @ Koninklijk Theater Carré (Amsterdam, NL) | © Kitty van de Waart Floor Jansen donderdag 2 oktober 2025, Koninklijk Theater Carré (Amsterdam, NL) | Foto's en Tekst : Kitty van de Waart