Search Results

De Amerikaanse metalcoreband Altarheart maakt zich op voor de release van hun nieuwe album Prone To Wander. De band uit Charleston, West Virginia brengt met de plaat een mix van progressieve metalcore, zware riffs, melodie en sfeervolle passages. Het album verschijnt op 25 september via Rottweiler Records. Altarheart begon in 2023 als soloproject van multi-instrumentalist Anthony Conn. Hij werkte in eerste instantie alleen aan verschillende singles en bracht het album Deny Thyself uit, waarin zijn melodische en progressieve benadering van metalcore al duidelijk naar voren kwam. Niet veel later sloot zijn broer Alex Conn zich aan als drummer en groeide Altarheart uit tot een volledige band. Met de EP Creatures Here Below, die in oktober 2024 verscheen, wist de band de aandacht te trekken. JesusFreakHideout omschreef de release als “heavy, bold, and enjoyable from start to finish” en noemde Altarheart “an act to keep an eye on”. Die woorden bleven niet onopgemerkt, want Rottweiler Records zag potentie in de band en tekende Altarheart voor hun volgende full-length album. Track List - Prone To Wander 01 - Wayward 02 - Mortal Man (feat. Scapegoat) 03 - Not Well 04 - Rustbelt 05 - Consider The Lillies 06 - Low Souls 07 - Brother, Sister 08 - Weaken My Flesh (feat. Michael Grice) 09 - Streets Of Mold 10 - Island Of One 11 - Reconcile 12 - For Those Who Have Wandered Away Meer informatie over Altarheart hun muziek is te verkrijgen via de volgende link. Line-up: Anthony Conn – Gitaar, bas en zang Alex Conn – Drums Scapegoat – Aanvullende zang op ‘Mortal Man’ Michael Grice – Aanvullende zang op ‘Weaken My Flesh’

De Zwitserse alternative-rockband Sonic Train heeft de nieuwe single en videoclip “No Kids” uitgebracht. De track is vanaf nu beschikbaar via alle grote digitale platforms en vormt de volgende stap richting het eerste volledige album van de band, dat in september digitaal verschijnt. Sonic Train, afkomstig uit Genève en opgericht in 2024 door onder andere voormalige leden van Malavida, bouwt aan een geluid waarin moderne alternative rock, stevige riffs en elektronische elementen samenkomen. De band beweegt zich tussen de energieke spanning van Dead Poet Society, de melodische kracht van Nothing But Thieves, de rauwe riffgedreven sound van Royal Blood en de grootsheid van Muse en Imagine Dragons. Met eerdere single “The Plan” liet Sonic Train al een donkerdere kant van hun sound horen. Met “No Kids” zet de vijfkoppige band die ontwikkeling voort en laat opnieuw horen hoe ze zware gitaren, pakkende melodieën, punkattitude en hedendaagse rockproductie combineren. Over hun muzikale aanpak zegt de band: “At the heart of Sonic Train is a direct, instinctive approach to songwriting. Effective riffs meet a solid rhythmic backbone, while keyboards add an electronic edge to the band’s alternative-rock foundations — all with one objective: making songs that hit quickly and stay there.” De nieuwe single markeert een nieuwe fase voor Sonic Train, dat de komende maanden verder vooruitblikt naar het aankomende debuutalbum. “No Kids” is nu te beluisteren via alle bekende streamingplatforms via de volgende link.

De Noorse folkrockband Gåte heeft de nieuwe single ‘Oskorsreia’ uitgebracht. Het nummer is afkomstig van het aankomende album Sigil, dat op 25 september 2026 verschijnt via Season of Mist. Met de track duikt de band diep in de Noorse mythologie en brengt het verhaal van de Wilde Jacht (de legendarische oskoreia) tot leven in een moderne mix van traditionele folk en energieke rock. ‘Oskorsreia’ verwijst naar een eeuwenoude mythe over een bovennatuurlijke stoet van doden die door het landschap trekt en de levenden probeert mee te slepen in zijn eindeloze tocht. Gåte vertaalt dit beeld naar een hedendaagse wereld waarin consumptie, afleiding en verlangen centraal staan. De dreigende energie van het nummer wordt versterkt door de combinatie van Hardanger-viool, elektrische gitaren en gelaagde elektronische elementen. De bijbehorende videoclip werd opgenomen tijdens een nachtelijke tocht door de bossen rond Trondheim. Daarin komt de wereld van de Wilde Jacht letterlijk tot leven, met beelden van de band omringd door halfdode figuren, paarden en rook. De video benadrukt de rituele en mysterieuze sfeer die al jaren kenmerkend is voor de muziek van Gåte. “We are dying to immerse people in this soundtrack of Oskorsreia aka The Wild Hunt, - this entourage of ghouls and half-deads, eating, consuming but never to be satiated. We played this song live thoughout europe, and it is already a live-favourite.” - Gåte Sigil wordt het debuutalbum van Gåte bij Season of Mist en markeert de meest internationaal gerichte release uit de carrière van de band. Het album werd opgenomen in MagnuStudio en Øra Studio en geproduceerd door Kristian Fanavoll Tvedt en Magnus Børmark. De tien nummers bewegen door thema’s als oude legendes, voorspellingen, sterfelijkheid, verlies en vernieuwing. Eerder bracht de band al de single ‘Sannsiger’ uit, waarop een gastbijdrage te horen is van Maria Franz van Heilung. Met Sigil bouwt Gåte verder op hun kenmerkende geluid waarin eeuwenoude Noorse tradities worden verbonden met moderne rock, elektronica en een intense live-ervaring. Gåte Live Naast de release van Sigil staat Gåte in 2026 uitgebreid op het podium. De band speelt onder meer een akoestische show tijdens Castlefest in Nederland op 1 augustus (tickets scoor je via deze link) en reist in het najaar langs verschillende Europese podia. Sigil - tracklist 1. Bergteken (04:44) 2. Oskorsreia (03:08) 3. Sannsiger (03:43) 4. Nokon (03:10) 5. Bòd frå djupet (03:45) 6. Strandvaskar (03:27) 7. Songen (03:38) 8. Aude (03:54) 9. Mi Jord (03:44) 10. Jostedalsrypa (03:39) Artwork door: Martine Solstad Larsen (Sigil Artist); Martin Kvamme (Cover Art and Design). Sigil verschijnt op 25 september 2026 via Season of Mist en is te pre-orderen en te pre-saven via de volgende link. Line-up: Gunnhild Sundli — zang Magnus Børmark — gitaar, nyckelharpa, sounds, effecten, programmering, percussie, achtergrondzang Jon Even Schärer — drums, percussie, programmering, mondharp, achtergrondzang Arent Todal — Hardanger-viool, nyckelharpa, viool, sounds, achtergrondzang Mats Paulsen — basgitaar, achtergrondzang Foto door: Ole Ekker

De Franse progrock- en instrumentale groep Could Seed heeft hun tweede studioalbum aangekondigd. Het nieuwe album, getiteld Terminal, verschijnt op 23 oktober via Klonosphere Records, twee jaar na hun goed ontvangen debuut The Drop Crisis. Met Terminal zet de band hun kenmerkende filmische stijl verder uit. De muziek is geïnspireerd door de grootsheid van Pink Floyd en de emotionele kracht van moderne post-rock, maar gaat verder dan één genre. Zo hoor je invloeden uit psychedelica, blues, metal en zelfs subtiele elementen van Congolese soukous terug in hun composities. Het album draait minder om “eindes” dan de titel doet vermoeden, en juist meer om de reis en de emoties onderweg. Terminal werd opgenomen en gemixt door gitarist Jordan Jupin in Studio de la Fuie en gemasterd door Thibault Chaumont bij Deviant Lab. De visuele identiteit wordt versterkt door artwork van Ana Mady Sun en fotografie van Régine Cadillac. Met deze nieuwe plaat blijft Could Seed hun plek in de hedendaagse post-rock/progscene verder verstevigen.

De Duitse hardrockers Kissin' Dynamite hebben een nieuwe single 'Glory Days' uitgebracht. Het nummer is de voorbode van het nieuwe album Kissin' Dynamite, dat op 18 september 2026 verschijnt via het kersverse eigen label Kissin' Dynamite Records. T Tegelijkertijd markeert het album het einde van een tijdperk: het is de laatste studioplaat waarop frontman Hannes Braun als zanger te horen zal zijn. Met 'Glory Days' kiest de band voor een energieke mix van nostalgie, zomerse sfeer en meezingbare arenarock. Volgens de band ontstond het nummer kort nadat intern was besloten om nog één laatste album met Braun op te nemen. "Once we'd made the final decision internally to release one last album with Hannes on vocals, the rest just fell into place. 'Glory Days' was one of the first songs we finished. We simply let ourselves be carried away by the feeling of our 20-year friendship and our hunger to conquer the world as a gang. The result is a Kissin' Dynamite song that radiates positivity and power. And maybe you'll even find yourself in our story!" Braun maakte in augustus 2025 al bekend dat hij vanwege gezondheidsredenen zou stoppen als livezanger. Hij blijft echter nauw betrokken bij de band als songwriter, producer en creatieve kracht achter Kissin' Dynamite. Foto door: Holger Fichtner Kissing’ Dynamite bestaat uit: Hannes Braun – zang Ande Braun – gitaar Jim Müller – gitaar Steffen Haile – basgitaar Sebastian Berg – drums Laatste album met Hannes Braun Het nieuwe album kwam mede tot stand dankzij de vele fans die hoopten op een laatste studioplaat met Braun achter de microfoon. Naast zes compleet nieuwe nummers bevat Kissin' Dynamite ook zeven opnieuw opgenomen klassiekers van de eerste twee albums. Deze nummers zijn voorzien van een eigentijdse productie en de volwassen stem van Braun. Op de plaat zijn daarnaast diverse gastmuzikanten te horen. Zo leveren Saltatio Mortis, Amaranthe, Primal Fear, Anna Brunner (League of Distortion/Exit Eden), Sam Totman (DragonForce) en Eklipse allemaal een bijdrage. Daarnaast is het de eerste release op het eigen label van de band, Kissin' Dynamite Records, dat samenwerkt met Kontor New Media en Edel voor de distributie. De voorganger Back With A Bang! bereikte in 2024 de eerste plaats van de Duitse albumlijst. Tracklist Glory Days I Salute You (feat. Saltatio Mortis) Heart Attack Night Is Calling Out In The Rain (feat. Amaranthe) Love Me Hate Me Lie For Me (feat. Anna Brunner) I'll Be Steel Of Swabia (feat. Primal Fear & Sam Totman) Against The World (feat. Eklipse) Nothing Breaks Like A Heart Only The Good Die Young Good In Goodbye Afscheidsshows Ter afsluiting van het tijdperk met Hannes Braun speelt Kissin' Dynamite in het najaar van 2026 drie grote arena-optredens in Duitsland. De shows in Neu-Ulm, Hamburg en Keulen zijn volgens de band inmiddels vrijwel uitverkocht. Tourdata 19 september 2026 – Neu-Ulm – Ratiopharm Arena 26 september 2026 – Hamburg – Inselpark Arena 3 oktober 2026 – Keulen – Palladium De videoclip van 'Glory Days' is sinds 4 juli te bekijken via de volgende link. Het nieuwe album Kissin' Dynamite verschijnt op 18 september 2026 en is te pre-orderen als boxset, op vinyl, cd en cassette via de volgende link.

Ieder jaar kijken we weer reikhalzend uit naar Jera on Air, een van de leukste (eigenlijk: het leukste) festivals van Nederland. En ieder jaar beginnen we – ik wel, in elk geval – begin van het jaar er al op te hopen dat het weer goed zal zijn…veel regen op een festival als dit leidt er toch al snel toe dat je tot aan je enkels in de blubber staat. Kortom: we hopen op mooi weer. En dan komt ineens dat Engelse spreekwoord om de hoek: “Be careful what you wish for, you just might get it.” Afgelopen Jera was het zinderend heet! Belachelijk warm! Dat had helaas consequenties voor onze bezetting en hetgeen we konden coveren. Daarom ziet komende Jera-week er iets anders uit dan je van Brothers in Raw gewend bent. Daar waar je gewend bent dat we van iedere dag véél bandjes verslaan, is het deze editie tot onze spijt iets minder. Sterker nog: van de vrijdag – de eerste dag dat code rood gold in Nederland – hebben we alleen foto’s. Hoe dan ook: deze week zullen we je meenemen met onze belevenissen op het bloedhete Jera on Air 2026. Vandaag het festivalverslag van de zaterdag. Desolated, La Dispute en Trash Boat Gastredacteur Karin start in de Buzzard met Desolated. Vanaf het eerste moment – de band opent met Numb – is duidelijk dat dit pure, compromisloze hardcore is. De tent staat, ondanks de hitte, goed vol en de moshpit komt al snel op gang. Het is bijna onvoorstelbaar hoeveel energie er onder die omstandigheden nog in het publiek zit. Een stevige en rauwe start van de zaterdag. Daarna verplaatst Karin zich naar de Eagle voor La Dispute. De opening met spoken word is sterk en direct pakkend. Na verloop van tijd verschuift de set naar rustigere, bijna groovende passages. Het publiek beweegt weliswaar mee, maar de band lijkt minder goed op dit grote podium te passen – of überhaupt op Jera On Air. Hun intensiteit zou in een kleinere setting waarschijnlijk beter tot zijn recht komen. La Dispute © Marjolein Regterschot Bertus begint de zaterdag bij Trash Boat, de punkrockband uit St Albans in Engeland. De vijf bandleden maken een energieke indruk en hebben er zichtbaar zin in. Die energie slaat over op het publiek – vooral de eerste rijen schreeuwen openers Tring Quarry en How Selfish I Seem uit volle borst mee. Hoewel er wel een aantal oudere nummers worden gespeeld, bestaat de Jera-set van Trash Boat vooral uit nieuwer werk. Reden daarvoor is, aldus zanger Tobi Duncan, erin gelegen dat later deze zomer de verjaardag van debuutalbum Nothing I Write You Can Change What You've Been Through uitgebreid in Londen wordt gevierd met een concert waar het album integraal zal worden gespeeld…”If you guys feel like joining that gig, you are all invited”. Ben benieuwd of er iemand gaat… Doodseskader en Distant Terwijl Bertus naar Distant gaat kijken en luisteren, spoedt Karin zich naar Doodseskader. De combinatie die het Belgische duo brengt van sludge, hardcore, noise, hiphop en experimentele rock weegt zwaar op deze belachelijk warme dag. Aftrappend met de Harm’s Way cover Scrambled staat er in de tent al niemand meer stil. Wat volgt is een vrijwel integrale uitvoering van het dit jaar uitgekomen album The Change Is Me. Distant is een Nederlands/Slovaakse deathcoreband die inmiddels al zo’n twaalf jaar bestaat. De grunts en screams van zanger Alan Grnja zijn moddervet en loodzwaar, de muziek schiet af en toe als een raket vooruit en dan weer voelt het massief en stroperig langzaam aan. Tijdens nummers als Heirs of Torment en Nothing Left To Hate doet het publiek zijn uiterste best om tegemoet te komen aan Grnja’s verzoek om mosh- en circlepits, maar de warmte zorgt ervoor dat het allemaal op een paar tandjes minder gaat, ondanks het feit dat het personeel achter de hekken, vooraan bij het podium, zijn uiterste best doet het publiek koel te houden. Wel worden we nog getrakteerd op een nieuw nummer, Flesh and Nails, dat staat op Into Despair, het nieuwe album van Distant dat komende november zal uitkomen. Imminence, End It en All Time Low Op het hoofdpodium is het tijd voor Imminence, metalcore zoals het bedoeld is. Deze Zweedse heren hebben een indrukwekkende setup meegenomen – hou in gedachten dat dit een festival is waar ze spelen – met een lichtshow en visuals die tot de verbeelding spreken. Met nummers als Temptation en Desolation wordt het publiek getrakteerd op flink wat krachtige energie die van het podium spat en het publiek ertoe brengt de warmte even te vergeten. Een van de aspecten die deze band min of meer uniek maakt voor Jera, is het feit dat zanger Eddie Berg ook viool speelt. Een verfrissende combinatie. Bij End It is ook een bron van energie, maar op een totaal andere manier. Frontman Akil Godsey zoekt voortdurend interactie met het publiek en de show zit vol kleine momenten, van jeugdige crowdsurfers tot een onverwachte verjaardagsfelicitatie en zelfs een a-capella liedje van Billy Joel. Het zorgt voor luchtigheid tussen alle hardcore intensiteit. En de boodschap is duidelijk: als hardcore niet jouw genre is, dan moet je hier eigenlijk niet zijn. In de grote Eagle-tent komt All Time Low op onder begeleiding van het bekende intro over ‘legends’ en ‘greatness’ van het nummer SUCKERPUNCH. De toon is gezet. De Amerikaanse punkers zijn – zoals best veel artiesten, trouwens – terugkerende gasten van Ysselsteyn…zo’n 10 jaar geleden stonden ze hier voor het eerst. Ze zijn populair! De tent staat vol en zelfs daarbuiten staan mensen met volle teugen te genieten. All Time Low is niet de meest ‘metal’ band die je op Jera zou verwachten; ze zijn misschien zelfs wel een beetje aan de brave kant, maar hun populariteit lijdt daar geenszins onder. Met nummers als The Weather, Sleepwalking en Monsters behoren zij gemakkelijk tot een van de tien populairste bands van deze editie. All Time Low © Marjolein Regterschot Zeke en Dog Eat Dog Over deze twee bands kan onze gastredacteur eigenlijk best kort zijn. Zoals verwacht brengt Zeke snelle speedpunkrock zonder poespas. Geen lange verhalen, maar korte, felle en razendsnelle nummers die elkaar in hoog tempo opvolgen. Dog Eat Dog in de Hawk blijkt vervolgens een gemengd verhaal. De band is maar net op tijd op het festival gearriveerd; door verkeersdrukte was het lang onzeker of ze het zouden halen. Dat verklaart mogelijk ook de rommelige start van de set en het vele geklets door John Connor. Naarmate het optreden vordert, wordt het gelukkig wel beter, maar het blijft wisselend. De mix is niet altijd even strak en de band leunt sterk op nostalgie, waarbij het publiek vooral reageert op de bekende nummers. We Came As Romans We Came As Romans is, wat mij (Bertus) betreft, de beste act die ik dit jaar op Jera on Air heb gezien. En over de kwaliteit zijn veel, heel veel mensen het met mij eens. Ze staan geprogrammeerd in de ietwat kleinere Buzzard-tent, maar ook de grote Eagle had hen niet misstaan. De Buzzard bast bijna uit zijn voegen en daarbuiten staan misschien wel net zoveel mensen naar deze vijf gasten uit Detroit te kijken. Vanaf het moment dat Dave Stephens bij Bad Luck zijn zijn strot opentrekt, gaat iedereen uit zijn dak. Als er geklapt moet worden, klappen duizenden mensen en als er meegezongen wordt, is het geluid oorverdovend. En dat terwijl deze mannen vandaag al hun tweede show spelen. Eerder vandaag stonden ze namelijk op Vainstraim in Münster. Niet alleen Stephens leeft zich uit op het podium, maar ook aan zijn collega’s is niet te merken dat ze het warm hebben óf dat ze er al een show op hebben zitten en vervolgens naar Ysselsteyn zijn geracet. De energie, de vibe, de sympathie die ze de tent instralen, heeft onmiskenbaar zijn weerslag op de fans. Gevolg is dat heel veel mensen de hitte trotseren en zich op laten hijsen om vervolgens over de handen van honderden anderen richting podium te crowdsurfen. Anderen geven gehoor aan de oproep om te stagediven of een moshpit te beginnen. Apocalyps van dit spektakel is het nummer Darkbloom. Als je hier staat en je kunt dit niet meezingen, dan krijg je echt het idee dat je onder een steen hebt geleefd. Wat een klasse straalt deze band uit. Jammer voor iedereen die hen nog wil gaan zien, binnenkort, trouwens, want de gig op Jera is hun laatste van deze tour. Hatebreed De dag eindigt voor ons met Hatebreed – de band waarvoor Karin vandaag naar Jera on Air gekomen is. Jaren geleden zag zij ze al op Fortarock in Nijmegen, en sindsdien is de waardering alleen maar gegroeid. Ook nu laten ze zien waarom ze een vaste waarde in de hardcore scene zijn. Frontman Jamey Jasta brengt niet alleen energie, maar ook een duidelijke boodschap: zorg voor elkaar en heb respect voor elkaar. Het past perfect bij de sfeer van van dit festival. Extra bijzonder is de terugkeer van gitarist Wayne Lozinak, die vorig jaar een hersenoperatie onderging na de ontdekking van een goedaardige hersentumor. Hem nu weer vol op het podium te zien staan, maakt de set nog indrukwekkender. Tijdens Destroy Everything gaat een grote zwarte “Ball of Death” door het publiek, wat zorgt voor een klassiek Hatebreed-moment. De set wordt afgesloten met Looking Down the Barrel of Today, een persoonlijke favoriet, en een sterke afsluiter van de dag. Zaterdag 27 juni 2026, Jera On Air 2026 (Ysselsteyn) Tekst: Bertus Elings en Karin Killaars Foto's: Marjolein Regterschot

Ieder jaar kijken we weer reikhalzend uit naar Jera on Air, een van de leukste (eigenlijk: het leukste) festivals van Nederland. En ieder jaar beginnen we – ik wel, in elk geval – begin van het jaar er al op te hopen dat het weer goed zal zijn...veel regen op een festival als dit leidt er toch al snel toe dat je tot aan je enkels in de blubber staat. Kortom: we hopen op mooi weer. En dan komt ineens dat Engelse spreekwoord om de hoek: "Be careful what you wish for, you just might get it." Afgelopen Jera was het zinderend heet! Belachelijk warm! Dat had helaas consequenties voor onze bezetting en hetgeen we konden coveren. Daarom ziet komende Jera-week er iets anders uit dan je van Brothers in Raw gewend bent. Daar waar je gewend bent dat we van iedere dag véél bandjes verslaan, in het deze editie tot onze spijt iets minder. Sterker nog: van de vrijdag – de eerste dag dat code rood gold in Nederland – hebben we alleen foto's. Hoe dan ook: deze week zullen we je meenemen met onze belevenissen op het bloedhete Jera on Air 2026. Vandaag het fotoverslag van zaterdag. Papa Roach Hatebreed Bob Vylan Viagra Boys Turbonegro All Time Low Kanonenfieber Imminence Distant Doodseskader La Dispute Bekijk ook het fotoverslag van donderdag, het fotoverslag van vrijdag of het festivalverslag van donderdag. 25 t/m 27 juni 2026 Jera On Air 2026, Ysselsteyn (NL) - Foto's: Marjolein Regterschot

De Frans-Belgische instrumentale progressive metalformatie Ølyp bracht vorige maand de videoclip voor eerste single "The Human Error" uit. Het nummer is de voorbode van het debuutalbum I(m)MORTAL, dat op 25 september verschijnt via Klonosphere. Met "The Human Error" zet het duo direct de toon voor hun debuut: een mix van cinematografische post-metal, moderne progressive metal en sfeervolle, instrumentale composities. Zonder zang verkent het nummer thema’s als de impact van de mens op de natuur en de groeiende kloof tussen menselijke vooruitgang en ecologische realiteit. Bij de release verscheen ook een bijbehorende videoclip door Alice Jeanmart. Over Ølyp Ølyp werd opgericht in de Noorse fjorden en is inmiddels gevestigd in Frankrijk. De band gebruikt hun muziek om thema’s als ecologische crisis, menselijke verantwoordelijkheid en de relatie tussen vooruitgang en natuur te vertalen naar gelaagde, emotioneel geladen composities. Invloeden van onder meer The Ocean, Psychonaut, Russian Circles en Night Verses zijn daarbij duidelijk hoorbaar. Foto door: James K. Barbosa Over de single zegt de band: “The Human Error explores the full breadth of our musical universe, painting landscapes drawn from our deepest emotions, from introspective, ethereal passages to massive and impactful moments of release.” Album art door: Journal of Emptiness Op I(m)MORTAL zijn onder meer gastbijdragen te horen van Pauline Henric en Zoé Sallefranque op viool, Sylvain Rullier op altviool en Eugénie Ursch op cello. Hun bijdragen voegen extra diepte toe aan het geluid van het album. De opnames werden gedaan door Chiaran Verheyden en David Castel. Verheyden verzorgde daarnaast ook de mix en mastering. Het artwork is gemaakt door Journal of Emptiness. Het debuutalbum I(m)MORTAL verschijnt op 25 september via Klonosphere en is te pre-orderen via hun Bandcamp pagina via de volgende link.

Sailing past their tenth anniversary in 2024, Italian doom artisans Messa take another step towards legendary status with their majestic fourth album The Spin, inviting the listener on a breathtaking journey across the wide open skies of their creative imagination, over a beautiful landscape of moods, twists and styles. From a basis in the band’s eclectic, self defined ‘Scarlet Doom’ sound, The Spin rises and falls, broods and bites, comforts and destroys, while resounding with both instinctive, compulsive magic and obsessive, concerted hard work. After lighting up the underground with a triptych of increasingly distinctive and wondrous records – 2016’s Belfry, 2018’s Feast For Water and 2022’s Close – Messa are audibly equipped for the big leagues, and with the help of Metal Blade Records, The Spin should ensure they attain them. Info & Tickets Dinsdag 10 november, Kavka Zappa (Antwerpen, BE)

De Franse progressieve rockband HamaSaari heeft een nieuwe livevideo gedeeld van hun nummer “Frames”. Het gaat om een registratie van een optreden in Le Petit Bain in Parijs, opgenomen tijdens hun recente Europese tour als support van de Noorse progband Gazpacho. Het nummer “Frames” komt van hun tweede album Pictures, dat eerder dit jaar verscheen via Klonosphere. De livebeelden zijn gemaakt door Pascal Van Beurden en gemonteerd door gitarist Jordan Jupin. Over de show in Parijs vertelt de band onder andere: "Le Petit Bain, floating on the Seine, is one of those Parisian venues with a soul all its own. Playing that stage, in that setting, felt like something special. That's where we laid down 'Frames' that night, on our date with Gazpacho. We were already a week into the tour by then, well drilled, and it was their team, Pascal on sound and Jael on lights, who had our backs that night. It made for such a comfortable show. They even let us play one extra song, a gesture that really touched us. We'd also like to thank Lena Hemp (Uxcr Official / Hemp Prod) for capturing the footage and letting us loose in the edit room. And thank you to everyone who was there and shared that beautiful night with us." De band haalt inspiratie uit de brede sound van onder meer Pink Floyd, de emotionele intensiteit van Porcupine Tree en het moderne progrockgeluid van Karnivool. Sinds hun oprichting na het eerdere project Shuffle hebben ze gekozen voor een meer filmische en introspectieve stijl, waarin sfeer en dynamiek centraal staan. Met Pictures bouwt HamaSaari verder op hun debuut Ineffable. Het album draait rond thema’s als waarneming, herinnering, mythologie, dromen en de grens tussen realiteit en verbeelding. De muziek is rijk aan sfeer en emotionele diepgang en nodigt uit tot reflectie over de verhalen en beelden die ons vormen. Tour Na hun tour met Gazpacho blijft HamaSaari hun nieuwe album live brengen doorheen Europa. Hieronder een selectie van de geplande shows: 4.07 — Holzbunge, DE — Woodbunge Festival 16.07 — Lille, FR — High Voltage Bar 17.07 — London, UK — The Camden Club 18.07 — Abingdon, UK — Prog For Peart Festival 19.07 — Manchester, UK — The Peer Hat 21.07 — Middlesbrough, UK — Café Etch 22.07 — Nottingham, UK — Mist Rolling Inn 25.07 — Xanten, DE — Rhine Ent . Festival 29.08 — Tresboeuf, FR — La Charrue Festival 17.09 — Nantes, FR — Prog Night (la carriere) 14.10 — Lyon, FR — Rock N’ Eat 24.10 — Amiens, FR — La Filature Tickets voor de tour zijn te vekrijgen via de volgende link.

De Zweedse crust- en D-beatband Knivad brengt op 10 september het nieuwe album Lilla vackra människa uit. Als eerste voorproefje is de single En utväg nu verschenen. Knivad, afkomstig uit Göteborg, staat bekend om een sterke mix van crustpunk, D-beat, hardcore en extreme metal. De band combineert razendsnelle agressie met loodzware, melancholische passages en richt zich in de teksten op thema's als menselijke zelfdestructie, maatschappelijke verval en existentiële wanhoop. Met Lilla vackra människa slaat Knivad een nog persoonlijkere weg in. Het album draait om sterfelijkheid, psychische worstelingen, verdriet en de zware last van het leven. Volgens de band is dit hun meest intense en emotionele werk tot nu toe: “This is without a doubt the most personal album we’ve ever created. An album about life. And about death. About the eternal struggle of feeling forced to continue existing while knowing that even the love from others is not always enough to make you want to stay — yet, for their sake, it somehow still has to go on.” Foto door: Lisa Larsson Daarnaast beschrijft de band het album als een verhaal over proberen te overleven terwijl ziekte alles langzaam afbreekt. Het gaat over machteloosheid, angst en het verlies van dierbaren, waarbij herinneringen, vragen en stilte achterblijven. Tijdens het schrijfproces zocht Knivad bewust de "donkere" emoties op. “It’s about trying to survive while the disease keeps tearing everything apart. About helplessness. Fear. Watching people disappear and being left behind with memories, questions, and silence. We dug deeper into ourselves than ever before making this record — deeper into the places where ruin begins. Knivad has never stood closer to the edge.” Lilla vackra människa Tracklist En utväg Lilla vackra människa Det de vet Ett liv Statistiskt sett Bältad Djuret inom mig Slukad Dagen det dödade dig Jag har rätt att förstöra mig själv Vad är det för fel på mig? KNIVAD Online Instagram | Facebook | YouTube | Website | Spotify

Distant heeft de opvolger van Heritage aangekondigd. De nieuwe plaat, Into Despair, verschijnt op 6 november 2026 via Century Media Records. Tegelijkertijd presenteert de Nederlands/Slowaakse deathcoreformatie de nieuwe single All Will Be (N)One, waarop ook Ricky Myers van Suffocation zijn opwachting maakt. Met All Will Be (N)One zet Distant opnieuw stevig in op een loodzware mix van deathcore, slam en deathmetal. Volgens de band staat het nummer in het teken van sterfelijkheid en de onvermijdelijke afloop van het leven. “All Will Be (N)One is a bleak, atmospheric track that explores humanity’s fear of death and the inevitability of time’s collapse. Blending crushing riffs with relentless rhythms, the song builds a sense of slow-burning dread before erupting into moments of raw confrontation. Lyrically, it shifts the perspective from resistance to acceptance. The feature from Ricky Myers of Suffocation adds an extra layer of intensity and authority, reinforcing the track’s central message: that everything fades, and all will be (n)one.” Foto door: Danny Nguyen Into Despair wordt door Distant omschreven als eeb persoonlijke album. Waar eerdere albums vooral fictieve werelden en concepten verkenden, ligt de nadruk deze keer op persoonlijke ervaringen, verlies en de manier waarop gedeeld verdriet mensen met elkaar verbindt. “Driven by raw honesty and pure emotion, ‘Into Despair’ is an album born from personal battles and lived experiences. Every song carries pieces of each member’s own journey, with moments of pain, reflection, and resilience woven into a deeply intimate body of work. More than just a collection of songs, ‘Into Despair’ is a cathartic expression of vulnerability and a reminder that even in our darkest moments, grief is something we all share. It stands as the band’s most heartfelt and authentic statement yet, transforming personal suffering into something universally resonant.” Tour Ondertussen blijft Distant ook live flink aan de weg timmeren. Na een Europese tour met Sylosis en een recente Amerikaanse reeks shows, waaronder optredens met In Flames en Thrown, staat begin 2027 de New World Killer EU/UK Tour op de planning. Tijdens die tour deelt de band het podium met Spite, Emmure en Mauled. Op 31 januari 2027 doet deze snoeiharde package eerst België aan met een show in Kavka Zappa (Ticket link). Een dag later, op 1 februari 2027, staat het gezelschap in 013 in Tilburg (Ticket link). Eerder verschenen de singles Desolation, Nothing Left To Hate, Spirit (met Tyler Beam van The Last Ten Seconds Of Life) en Rat Torture als voorproefjes van Into Despair. Vanaf morgen (3 juli 2026) is daar All Will Be (N)One aan toegevoegd, inclusief een videoclip. Terugblik: Distant live op Jera on Air Foto's door: Seth Abrikoos - Sethpicturesmusic