Search Results

Joanne Shaw Taylor is een vrij bezig bijtje dat in plaats van honing constant muziek zit te maken. En die muziek ook niet opspaart. Amper enkele maanden nadat ze vorig jaar haar album Black & Gold had uitgebracht begon ze alweer nieuwe singles op ons los te laten. Dat kan voor sommigen misschien een beetje te veel van het goede lijken maar mij zult u daar allerminst over horen klagen. Want ik heb tussen die singles nog geen enkel slecht of zelfs maar minder nummer gehoord. Ook dit Hell or High Water is er weer boenk op. Met een groove die onmiddellijk op je been- en andere spieren werkt en de amberkleurige stem van Joanne die je inkijk geeft in haar hoofd en openlijk toegeeft dat het daarin ook wel eens flink durft te stormen. Maar doorzetten en in jezelf blijven geloven is de boodschap die ze ons wilt meegeven. Taylor vertrekt dit weekend trouwens op tournee door Europa. Op 1 februari komt ze langs in De Roma in Antwerpen. Onbegrijpelijk genoeg zijn er nog tickets beschikbaar. U weet dus wat u te doen staat. Website Lees meer "Hell or High Water" finds Joanne channelling resilience, faith, and self‑belief into one of her most emotionally charged recordings to date. “Hell Or High Water is a defiant, soul‑bearing Blues/Gospel anthem about surviving the war inside your own head and refusing to give in,” Joanne shares. “It’s about resilience and self-belief even in the hardest of times.” From its stark opening moments through its hypnotic rhythmic pulse, “Hell Or High Water” builds an atmosphere steeped in tension and release. Joanne’s raw, blues‑soaked vocal performance carries lyrics that wrestle openly with doubt, temptation, and perseverance. Lines like “Devil on my shoulder keeps whispering in my ear” and the repeated plea “Lord, don’t let me falter” frame the song as a deeply personal reckoning, grounded in honesty rather than polish. Yet even as it explores darker emotional terrain, the song is instantly catchy - anchored by handclaps, a rolling groove, and a hook that lingers long after the final chorus. Joanne’s searing guitar riffs cut through the track with clarity and conviction, and the solo - equal parts grit and grace - reminds listeners exactly why she’s considered one of today’s most formidable blues guitarists.

“Everybody scream...” ​ want Florence + The Machine komt opnieuw naar Antwerpen! Ze stelt haar nieuwe album live voor tijdens “The Everybody Scream Tour”. Dans, zing en gil mee op maandag 23 februari 2026 in het Sportpaleis, binnenkort de AFAS Dome, in Antwerpen. Voor de gelegenheid brengt ze Paris Paloma mee als special guest. Sinds 2009 verovert Florence Welch wereldwijd harten samen met haar band The Machine. Met vijf albums op haar naam - 'Lungs' (2009), 'Ceremonials' (2011), 'How Big, How Blue, How Beautiful' (2015), 'High As Hope' (2018) en 'Dance Fever' (2022) - groeide ze uit tot een van de meest iconische artiesten van haar generatie. Op 31 oktober 2025 verschijnt het zesde album 'Everybody Scream', waarvan de titeltrack vorige week werd gereleaset. Florence staat bekend om haar overweldigende live-optredens en haar unieke stem. Dat bewees ze de voorbije jaren in de grootste concertzalen en op festivals waaronder Rock Werchter en TW Classic. Florence + The Machine werkt samen met Choose Love zodat er €1 per ticket wordt gedoneerd aan hulp voor vluchtelingen en ontheemden. Choose Love werkt samen met lokale partners in meer dan 35 landen, waar ze zowel noodhulp als langdurige bijstand bieden. ( bron: Afas Dome) Info en tickets Maandag 23 februari 2026, Afas Dome (Antwerpen)

Het is al bijna 3 jaar geleden dat ik het album Nublar van de Duiste trapmetal formatie XO Armor reviewde . Sindsdien heeft de band niet stil gezeten. Ze spelen veel in eigen land maar helaas blijven ze nu toe nog binnen de Duiste grens. In december verscheen de eerste nieuwe single Pyromancer waarop de band samen werkte met phonk artiest Isolate.exe en na een feature op de King Nugget Gang track Dino Nuggets is er dan de tweede nieuwe single getiteld Brainrot . Zoals de titel al doet vermoeden gaat de track over verslaving aan social media, waarmee duidelijk is dat de band nu een hele andere richting op gaat dan het Jurassic Park thema op Nublar . Ook muzikaal kiest de band een andere richting. De trapmetal blijft maar de track klinkt meer catchy en dansbaar dan de rauwere agressieve sound van hun eerdere werk. Niks mis mee want Brainrot is een sterke single. Hopelijk weet de band hier ook buiten de Duiste grens meer aandacht mee te scoren. Luister ook naar: Pyromancer Asteroid Death's-Head Hawkmoths website

Weidse klanken, loodzware riffs en spirituele intensiteit: PSYCHONAUT is terug met hun nieuwe album World Maker. PSYCHONAUT is een drieledig Belgisch collectief dat een duister, melancholisch en spiritueel geladen geluid neerzet. Hun sound doet denken aan Tool en Amenra, maar knipoogt ook naar grootheden als Led Zeppelin en Pink Floyd. Na hun sterk onthaald debuut en het meeslepende 'Violate Consensus Reality', dat hen tot op podia als Roadburn en Alcatraz bracht, keert de band terug met 'World Maker': een persoonlijker, hoopvoller album waarin contrast en variatie centraal staan. Rauw, overtuigend en ontworpen om een eeuwig fascinerende ervaring te creëren. ( bron: Trix ) Info en tickets Donderdag 5 maart, Trix (Antwerpen, BE)

Wajdi Riahi Trio Brass & Bow @ Flagey (Brussel, BE) Last night at Flagey, was also the last night for me of this year's edition of the always wonferful Brussels Jazz Festival. Opening the evening was Mu Quintet with a solid, rich set, on a stage that wasn't new for some of them. Coming from Leeds, this UK avant-garde jazz group moved through some of their new tunes with a fusion of rich, intricate melodies and powerful improvisation from their recently published album Enos, like Rich Man Blues , Enos , or Collapse . They closed with Turning Point , a new composition by the pianist, and returned for an encore with Faith from their first record. At the center of the night, Wajdi Riahi Trio Brass & Bow explored new ground. Wajdi Riahi, Basile Rahola and Pierre Hurty expanded the trio with Jean-Paul Estiévenart on trumpet and, for the first time, a cello quartet from the Brussels Philharmonic including Adèle Viret, Elke Wynants, Emmanuel Tondus, Karel Stylaerts. Writing for cello for the first time, Riahi used his residency exactly as it should be used: to push himself into new limits and discover new territories. The strings balanced and warmed up perfectly every piece that the trio were mastering. Jean-Paul Estiévenart led with sensitivity, knowing when to step forward and when to leave space, completing Wajdi’s ideas in a deeply musical way. Tunes like Cultural Appropriation questioned what humans take and make their own, while Adèle was written with the cellist’s way of building music in mind, and a piece for piano, quartet and voice carried thoughts toward Palestine. Cease Fire closed the set, unfolding like a dialogue between piano and trumpet. The trio returned alone for a fast, uplifting encore to close their set. The night finally moved into the lobby, where Under the Reefs Orchestra took over in a delayed performance that felt anything but secondary. Known for their expansive, genre-blurring approach, the Brussels-based collective transformed the otherwise passing space into a music hall filled with layered rhythms, hypnotic grooves and cinematic textures. Flagey always knows how to end the night in an immersive way, letting the music spill out of the studios and linger a little longer for those who are not ready to close their ears to more music. It was a pleasure to encounter some of these artists again after several editions, a reminder of continuity, trust, and why this festival continues to feel special.. Wajdi Riahi Trio Brass & Bow Mu Quintet Under The Reefs Orchestra Woensdag 21 januari 2026, Flagey (Brussel, BE) | Foto's & tekst: Cristina Vergara

Militarie Gun, afkomstig uit Los Angeles, profileert zich als een van de meest opvallende rockbands van zijn generatie, op het snijvlak van hardcore, indierock en powerpop. Onder leiding van zanger Ian Shelton keert het kwintet in 2025 terug met ‘God Save the Gun’, een intens en catharsisch tweede album. Het album, geschreven na drie jaar toeren en zoeken naar de juiste sound, combineert rauwe kwetsbaarheid, meeslepende melodieën en schurende gitaren. Het is geproduceerd door Riley MacIntyre (Adele, The Kills) en bevestigt het vermogen van de band om chaos en persoonlijke wonden om te zetten in massale hymnen, die zowel op plaat als op het podium even hard resoneren. (bron : Botanique) Tickets en info : Zondag 8 februari 2026, Rotonde Botanique BE)

Coeur de Pirate is een artieste die hoge toppen scheert in de francofone delen van deze wereld, maar slechts weinig bekend is in de rest daarvan. Daar moet dringend verandering in komen vinden wij, en daarom raden wij u aan om op 4 maart 2026 dit muzikale juweeltje te gaan ontdekken in de Ancienne Belgique, waar ze ons haar nog later dit jaar te verschijnen nieuwe album, Cavale , zal komen voorstellen. Coeur de Pirate is de artiestennaam voor de Canadese Béatrice Martin. Deze dame maakt betoverende indie pop/folk/rock met elektronische invloeden. Maar bovenal heeft zij nog geen twee keer dezelfde plaat gemaakt en weet ze haar fans steeds opnieuw te verrassen. Tickets en info woensdag 4 maart 2026 Meer info Cœur de pirate is een bepalende stem in de Franstalige muziek en maakt liedjes die introspectief, speels en subtiel subversief zijn. Haar intieme stem klinkt diep en trekt luisteraars aan. Als internationaal popicoon heeft ze sinds haar doorbraak in 2008 haar publiek wereldwijd weten te boeien, met een carrière die zowel in Quebec als in Europa tot bloei is gekomen. Nu, in 2025, keert ze terug op het podium met Cavale, haar nieuwste album. Haar nieuwe concert mengt rustige, oprechte momenten met stijgende melodieën, terwijl een groots, dynamisch decorontwerp zowel de volleerde pianiste als de opwindende performer die van dansen houdt in de schijnwerpers zet. In haar kenmerkende stijl, melancholisch en toch stralend, stort ze haar hart uit in elk nummer en nodigt ze het publiek uit om te delen in de ervaring. Een avond met Cœur de pirate is een emotionele reis, evenveel reflectie als feest, tot leven gebracht met pure passie voor het vak.

De link tussen Epica en Amaranthe gaat heel ver terug. Het was in 2009 in Trix, nota bene op de verjaardag van Simone Simons dat ik Amaranthe voor het eerst aan het werk zag, toen nog als nobele onbekende in het voorprogramma van Epica. Wat een weg hebben beide bands in de jaren nadien afgelegd! Beiden hebben ze hun unieke stijl verder uitgewerkt en geperfectioneerd. Niet vreemd dus dat het momentum nu aangebroken was om samen op tournee te trekken door Europa, als gelijkwaardige acts deze keer. En die tour kan toch niet anders dan ook halt houden in België. Om een venue te vinden die groot genoeg is om al die fans te ontvangen werd er gekozen voor Vorst Nationaal. Daar vallen argumenten voor of tegen te formuleren maar ik denk het toch de juiste optie was. EPICA Afgelopen zomer stond Epica afgelopen zomer al op enkele festivals maar op een volwaardige voorstelling van het nieuwe album Aspiral (released april 2025) zaten wij hier toch nog altijd te wachten. Daar kwam vanavond gelukkig verandering in. Ruim de helft van het album werd ons voorgeschoteld. Van Apparition en Cross the Divide I als openers tot Fight to Survive in de bisnummers (maar daarover straks meer). Op muzikaal en visueel vlak was er op de show van Epica werkelijk niets aan te merken. Alles zat perfect in elkaar. Er werd gekozen voor enkele weinig eerder gespeelde songs zoals Never Enough of Tides of Time (een werkelijk zinderende vertolking van Simone hier). Maar voor het overige bijzonder weinig interactie met het publiek. En dat terwijl België toch zowat het tweede thuisland is van de band. Noch Marc, noch Isaac deden een zegje, Simone beperkte zich tot de standaard bindteksten en ook Coen, die anders veel grappiger uit de hoek kan komen leek weinig zin te hebben in het publiek. Gelukkig bracht de gevarieerde setlist de nodige schwung in het zaakje. Ook hierin vond de band het tijd om wat wijzigingen door te voeren. Geen Consign to Oblivion meer als afsluiter en de bisnummers werden uitgebreid met Fight to Survive en The Last Crusade. Op zich is het begrijpelijk dat tradities soms door elkaar moeten worden geschud. Door sommige fans zal dat misschien wat moeilijker aanvaard worden dan door anderen. AMARANTHE Amaranthe walste als een pletwals over Vorst Nationaal heen met een setlist die klonk als een Hitjukebox met een grote H. Buiten het beetje melige duet tussen Elize en Nils in Crystalline en het obligatoire Amaranthine zat er werkelijk geen moment rust in hun show. En dat was leuk. Ook al droeg het merendeel van de aanwezigen Epica shirts, toch ging letterlijk iederen ook uit het dak voor onze Zweedse vrienden. Als je drie vocalisten in de front hebt is er natuurlijk altijd wel iemand om het publiek op te jutten. Een rol die voornamelijk ook weer Nils en Elize treffelijk vertolkten. Daar zit misschien ook wel een puntje van kritiek in, want er leek nog amper ruimte voor de muzikanten in de band. Olof en Johan bleven nagenoeg heel de tijd opzij of achter de risers. Zelfs tijdens zijn geweldige solo's bleef Olof een beetje verweesd opzij staan. Hoewel Amaranthe nog een beetje teert op het album The Catalyst (2024) zijn ze toch al in volle voorbereiding om een nieuw album op ons los te laten. Het nieuwe nummer Chaos Theory dat ze ons lieten horen smaakte in elk geval al enorm lekker. CHARLOTTE WESSELS Het spijt me Charlotte. Ik vind u een hele sympathieke en lieve dame en een steengoede zangeres, maar uw solowerk glijdt gewoon van mij af. Charlotte Wessels deed haar enorme best om het kwartvolle Vorst Nationaal in te palmen, maar ik weet niet of ze daar voldoende in geslaagd is. ______________________________________________________________________________ zondag 18 januari 2026, Vorst Nationaal (Brussel, BE) | tekst + foto's: Jan Guisset Met dank aan: Live Nation

Cactusfestival heeft een nieuwe naam beet. The Afghan Whigs vieren dit jaar hun 40ste verjaardag en dat doen ze op vrijdag 10 juli in het Minnewaterpark in Brugge, meteen hun enige festivalshow op Belgische bodem in 2026. Sinds hun comeback in 2012 dropte de band rond Greg Dulli drie platen die zich met gemak kunnen meten aan ultieme cultclassic 'Gentleman' en tijdloze hit 'Debonair'. Ook op nieuwer werk blijft de unieke Afghan Whigs sound intact. Het is een sublieme combinatie van Sub Pop alt-rock met invloeden van de R&B van Motown en Stax, afgetopt met Greg Dulli's imposante stemgeluid, dat van hem een van de beste rockzangers ter wereld maakt. Greg Dulli is een graag geziene gast in het Minnewaterpark. Al twee keer speelde hij Cactusfestival - één keer met The Afghan Whigs, een weergaloos concert in 2014, en één keer naast wijlen Mark Lanegan als The Gutter Twins. En de liefde is volledig wederzijds. In hun jubileumjaar kunnen The Afghan Whigs dan ook niet ontbreken op Cactusfestival. Cactusfestival is dit jaar aan z'n 43ste editie toe. Het Brugse festival, op 10, 11 en 12 juli in het Minnewaterpark, loste eind 2025 onder andere al Editors, Madness en Zwangere Guy en belooft snel meer namen. Info & tickets: 10, 11 en 12 juli in het Minnewaterpark, Brugge (BE) Tickets & info via www.cactusfestival.be

Op 21 februari organiseert vzw Different Mind voor de tweede keer MEnTALfest, een non-profit metalfestival ten voordele van het geestelijke welzijn, mindfulness, depressie, zelfmoordgedachten. De opbrengst gaat dan ook naar goede doelen die hierin gespecialiseerd zijn namelijk Tejo Izegem & Tejo Roeselare voor kids vanaf 10 jaar en jongeren tot 21 jaar. Naast een groot hart toont deze organisatie ook dat ze een goed oor hebben voor diverse stromingen in de Belgische en internationale metal, wat resulteert in een heel interessante affiche. De eerste editie van MEnTALfest was een schot in de roos, en ook deze keer zal Trax waarschijnlijk helemaal vol lopen. Twilight Force The gates are open. From the far north comes a storm of dragons, magic, and power metal !!! The Five Hundred The Five Hundred, a formidable force in the British heavy metal scene, hail from the industrial heartland of Nottingham. Emerging in the early 2010s, the band quickly established themselves with a sound that blends the brutal intensity of metalcore with the intricate ferocity of djent and progressive metal. Their name, a symbol of unity and collective strength, mirrors their tightly knit and powerful musical synergy The band’s lineup—John Eley on vocals, Mark Byrne and Paul Doughty on guitars, Andy Crawford on bass, and Kelsey James on drums—unleashes a maelstrom of sound characterised by crushing riffs, haunting melodies, and lyrics that cut deep into the soul Dyscordia Dyscordia is performing at Mentalfest for the second year in a row – something we usually never do. But exceptions prove the rule. Their performance last year was such an overwhelming success that we couldn’t do anything but put them back on the lineup. Get ready for another epic show! Temptations for the Weak Met hun cocktail van thrash, metalcore en groove-metal brengt TFTW hun eigen stijltje waar iedere metalhead zich wel in kan vinden. Hun energieke optredens en hoge ambitie brachten de heren reeds op festivals als GRASPOP, ALCATRAZ, SUMMER BREEZE, JERA ON AIR, etc. YES, deze boys gaan hard en hun optreden op Mental Fest zal dan ook een ‘specialeke’ worden. Verdere info hierover volgt ! MANTAH MANTAH is a Belgian metal band that saw the light of day in late 2019 and is based in Torhout. Their musical style is described as modern metal with a nod to the 90s. Inspiring bands are the well-known nu-metal giants like Korn and Static-X, but also the more modern descendants like While She Sleeps, BMTH and I Prevail sneak into the music. The band members are not at their experimental stage and have hit a number of big stages (Pukkelpop, Graspop, Wacken,…) with their past projects. They now hope to use the combined experience within the team to make their mark on the Belgian and Dutch scene. Wryngd Modern metal band from Bruges (Belgium) with tons of groove, thrash & progressive elements, with a second EP on the way. Behind the Veil Winner of the Metal Battle 2025 Info & tickets: zaterdag 21 februari, Trax, Roeselare (BE)

The Haunted Youth - de band achter Joachim Liebens - is misschien wel de grootste Belgische indierocksensatie van de afgelopen jaren. Na de release van het veelgeprezen debuutalbum 'Dawn of the Freak' en een nonstop tour, wordt binnenkort hun tweede album 'Boys Cry Too' gelost. Bij deze release, en met een exclusieve try-out in de Zwerver, zal hun nieuwe Europese Tour starten met shows in Londen, Parijs, Berlijn, Hamburg, Keulen, Madrid, Amsterdam en Brussel. The Haunted Youth speelde één maal eerder in Leffinge, tijdens 'Op en Tent' Leffingeleuren editie 2021 HHet verhaal van Warhaus begon in 2016.  Maarten Devoldere, frontman van (bron : Muziekclub De Zwerver) Tickets en info : Woensdag 1 april 2026, Muziekclub De Zwerver (Leffinge/BE)

Cobra the impaler @ Wintercircus (Gent, BE) Afgelopen zaterdag stond Cobra the Impaler in Wintercircus te Gent! Ze namen Bloed en Modder mee voor een avondje stevige muziek. Hierbij het fotoverslag van die avond. Cobra the Impaler: Bloed: Modder: Zaterdag17 januari 2026, Wintercircus (Gent, BE) | Foto's & tekst: Thomas Keysser