Albums | TEMIC – Ceiba
Een indrukwekkende reis door verlies, pijn en verlossing... Lees hieronder onze BIR album review van Temic hun album Ceiba.

Met Ceiba levert TEMIC een emotioneel prog metalalbum af. De plaat draait volledig om verlies, afscheid, dood en de zoektocht naar wat er overblijft wanneer iemand of iets uit je leven verdwijnt. De ceibaboom, die volgens de Maya-cultuur de verbinding vormt tussen aarde, hemel en onderwereld, is daarbij een passende metafoor.
De plaat begint met ‘Asunder’, een korte, onheilspellende introductie. De tekst zet direct de toon: de ceibaboom wordt getroffen door bliksem en begint als het ware zelf zijn eeuwenoude klaagzang te zingen. De boom staat hier symbool voor een breuk, een verlies dat niet meer teruggedraaid kan worden. Vanuit die duistere opening barst ‘Ashes’ los.
‘Ashes’ is een veel vlottere en agressievere binnenkomer. Het nummer heeft een stevig tempo en geeft de instrumenten veel ruimte. De drums klinken opvallend helder in de mix, terwijl de gitaarpartijen steeds verder worden uitgebouwd. Rond de veertig seconden verschijnt de cleane zang, waarna het nummer zich langzaam verder opent. Vanaf ongeveer drie minuten krijgt TEMIC de gelegenheid om de technische spierballen te tonen met een reeks scheurende solo's. Toch draait de tekst vooral om wederopbouw: “Though I’m broken, my will still remains”. De hoofdpersoon is gebroken, maar weigert zich door het verleden te laten definiëren. Dat maakt de abrupte afsluiting eigenlijk wel toepasselijk: er wordt geen keurige afronding geboden.
‘Beyond the Voice’ haalt vervolgens het tempo naar beneden. Het zachte gitaarintro klinkt bijna teder en emotioneel. De tekst gaat over het loskomen van de stem in het eigen hoofd en het ontdekken dat er iets bestaat voorbij angst, twijfel en innerlijke ruis. “I’m more than the voice in me” vormt daarbij de kern. Muzikaal voelt het nummer als een moment van bezinning na de storm van ‘Ashes’.
Daarna volgt ‘Ceased to Be’, de eerste single van het album. Het nummer vormt een van de duidelijkste verbindingen tussen de muziek en het grotere concept van Ceiba. De dood wordt hier niet uitsluitend als tragedie benaderd, maar als een overgang. De tekst spreekt over een ziel die niet verdwijnt en over de ceiba die wacht wanneer de sluier tussen leven en dood dunner wordt. De videoclip, waarin de overgang naar het hiernamaals als een ritueel wordt verbeeld, sluit daar naadloos bij aan.
Opvallend is dat TEMIC de dood hier niet romantiseert, maar vooral probeert te begrijpen. “And love will never die, the lines will not divide” vat de gedachte misschien wel het beste samen: lichamelijk verdwijnen betekent niet dat alles wat iemand heeft betekend ook verdwijnt.
Met ‘Broken’ komt het album vervolgens op een bijzonder kwetsbaar punt. Instrumentaal klinkt het nummer in eerste instantie opvallend hoopvol, maar onder dat oppervlak zit een enorme hoeveelheid verdriet. De tekst beschrijft een relatie waarin twee mensen elkaar proberen vast te houden terwijl ze zelf al gebroken zijn. “We were scared, we were broken” is eenvoudig, maar juist daardoor krachtig.
Volgens zanger Fredrik Klemp kwam het nummer in ongeveer een half uur tot stand. Die spontaniteit lijkt hoorbaar in de uitvoering. Zijn zang klinkt niet alsof hij zijn emoties netjes onder controle probeert te houden. Juist de kwetsbaarheid maakt het nummer sterk. ‘Broken’ voelt daardoor minder als een technisch uitgewerkt progmetalnummer en meer als een emotionele bekentenis.
‘Casting Stone’ is vervolgens een van mijn persoonlijke hoogtepunten van het album. Het ruim negen minuten durende nummer is een miniatuur op zichzelf en laat vrijwel alle kanten van TEMIC horen. Het begint opzwepend en heeft een bijna swingende instrumentale drive. Vervolgens verandert het nummer meerdere keren van karakter. Rond 4:30 verschijnt een opvallend elektronisch intermezzo, waarna de gitaar weer de ruimte krijgt.
De daaropvolgende solo begint gehaast en technisch, maar verandert rond 5:30 in iets dat bijna zingend klinkt. Pas rond 6:50 keert de zang terug. De tekst draait om een liefde die langzaam is veranderd in verwijten, boosheid en wederzijds verraad. De herhaalde aanspreking van “Love” maakt het nummer bijna wanhopig. De vraag is niet langer wie er gelijk heeft, maar of beide personen uiteindelijk in staat zijn zichzelf te vergeven.
Dat maakt ‘Casting Stone’ misschien wel het nummer waarin het centrale thema van Ceiba het meest tastbaar wordt: verlies is niet alleen het verliezen van iemand. Het kan ook het verliezen van een relatie, een toekomstbeeld of een versie van jezelf zijn.

‘See Myself’ brengt vervolgens een veel rauwere kant van TEMIC naar voren. Het lage, brommende intro wekt het gevoel dat er iets op je afkomt. De zang klinkt op sommige momenten alsof die door een oude radio wordt uitgezonden, wat het nummer een beklemmend karakter geeft. De tekst duikt diep in onzekerheid, angst en vervreemding: “A stranger underneath my skin.”
Waar ‘Beyond the Voice’ nog probeert boven de innerlijke stem uit te stijgen, zit de hoofdpersoon in ‘See Myself’ er juist middenin gevangen. Het nummer voelt daardoor als een noodzakelijke donkere passage binnen het album.
Daartegenover staat ‘Parting the Waves Inside’, dat bijna kalmerend werkt. De titel zegt eigenlijk al wat er gebeurt: de innerlijke storm begint te verdwijnen. Beelden van ijs, regen, smeltwater en nieuw leven geven het nummer een sterk gevoel van vernieuwing. De tekst spreekt over nieuwe aderen, ochtendlicht en het achterlaten van pijn. Het voelt alsof na alle duisternis eindelijk ruimte ontstaat om weer adem te halen.
Ook ‘Night of Veils’ (de korte, negende track) draagt dat gevoel van overgang in zich. Met een rustige piano en kalme zang klinkt het bijna als een slaaplied. De tekst gebruikt kaarsen, bloemen en de nacht als symbolen voor een ritueel afscheid. De zin “The seed will rise as time goes by / And you’ll be home again” maakt duidelijk dat de dood binnen het concept van Ceiba niet simpelweg een einde is. Het is een overgang naar een andere fase.
‘Alone’ keert daarna terug naar de menselijke kant van het verhaal. Het nummer begint melancholisch, en dat past perfect bij de tekst. De hoofdpersoon voelt zich verdwaald, uitgeput en volledig alleen. Opvallend is echter dat TEMIC uiteindelijk niet in die wanhoop blijft steken. Daarmee krijgt het album een bijna zelfreflexieve boodschap.
De afsluiter ‘As Long As We Last’ is met ruim tien minuten de langste compositie van het album en voelt dan ook als een finale. Het nummer heeft iets van een volwassen musical: melodisch, groot opgezet en sterk gericht op het vertellen van een verhaal. De tekst kijkt terug op een liefde die niet kon blijven bestaan. Er is verdriet, maar ook berusting. “To leave is to remember love prevails” vormt uiteindelijk de belangrijkste conclusie.
Wanneer aan het einde de verschillende begrippen“Ceased”, “Consigned”, “Extinguished” voorbij komen, voelt het alsof de cirkel rond is.

De dood, het verdwijnen en het verdwijnen uit de herinnering worden naast elkaar gezet. Maar zelfs daar blijft liefde overeind. De ceiba staat opnieuw tussen de werelden in.
En dat is misschien precies wat Ceiba zo sterk maakt. Het album gaat uiteindelijk niet alleen over dood of verlies. Het gaat over wat er overblijft wanneer iets voorbij is. Herinneringen, pijn, liefde, spijt, lessen en uiteindelijk de mogelijkheid om jezelf te vergeven.
Muzikaal is TEMIC daarbij ambitieus zonder zichzelf volledig te verliezen in technische hoogstandjes. Er zijn complexe maatsoorten, lange composities, elektronische passages en complexe solo's, maar ook zachte gitaren, piano, atmosferische synths en momenten waarop de stem alle aandacht opeist.
Ceiba is een album dat zich het liefst als geheel laat beluisteren. De nummers vormen afzonderlijk sterke hoofdstukken, maar samen vertellen ze een veel groter verhaal over afscheid, rouw, zelfonderzoek en uiteindelijk acceptatie.
Waar het album begint met een ceibaboom die door de bliksem wordt gespleten, eindigt het met de herinnering aan wat liefde heeft betekend. Tussen die twee momenten beweegt TEMIC zich door verdriet, woede, eenzaamheid, angst, vergeving en hoop.

Tracklist
1. Asunder (1:35)
2. Ashes (4:55)
3. Beyond the Voice (3:58)
4. Ceased To Be (6:26)
5. Broken (4:45)
6. Casting Stone (9:16)
7. See Myself (6:38)
8. Parting the Waves Inside (7:24)
9. Night of Veils (3:38)
10. Alone (7:02)
11. As Long As We Last (10:21)
Pre-orderen en pre-saven is mogelijk via deze link.




