Search Results

Of het nu volledig solo is of met zijn band, in een grote zaal of een kleine club, Glen Hansard slaagt er bij elk optreden in je het gevoel te geven alsof je gewoon met je vrienden in een gezellige huiskamer rond het haardvuur te zitten. En dat zal in de Roma (een zaal die perfect past bij de sound en de looks van Hansard) niet anders zijn. Laat je gewoon door deze Ierse bard bij de hand nemen en er staat je gegandareerd een muzikale reis vol verrassende bestemmingen te wachten. Zaterdag 16 mei 2026, De Roma, Antwerpen Tickets & info Meer info Na zijn ontroerende passage met The Swell Season in 2025 en zijn uitverkochte concert in 2016, keert Glen Hansard in 2026 solo terug naar De Roma. De Ierse troubadour, bekend om zijn rauwe, doorleefde stem en bezielde teksten, brengt een avond vol intensiteit en kwetsbaarheid, waarbij hij zijn muziek gebruikt om kracht uit te putten. Hansard is een verhalenverteller pur sang. Zijn songs zijn als brieven vol verlangen, hoop en melancholie. Gedragen door een stem die tegelijk troost en warmte biedt, schudt hij zijn publiek wakker met teksten die tot de essentie gaan. Met elke noot weet Hansard te raken en nestelt hij zich verder in je hart.

LEAP @ EM2 (Groningen,NL) De elfde april ging ik op pad richting  Groningen. Daar in EM2 gaf de Engelse band Leap een concert met in het voorprogramma Hana Lili. Hana Lili is een opkomende singer-songwriter uit Wales die de laatste jaren steeds meer aandacht krijgt binnen de indie-popscene. Haar muziek wordt vaak gekenmerkt door een zachte, dromerige sound met eerlijke en persoonlijke teksten. Ze brak door met nummers die veel op platforms als TikTok en Spotify werden gedeeld, en sindsdien bouwt ze gestaag aan een loyale fanbase.. Leap is een band uit Londen en is opgericht door Jack Balfour Scott. Ze maken indie-rock met invloeden van alternatieve rock en grunge. Hun muziek klinkt zowel catchy maar ook rauw en emotioneel. De nummers van de band gaan over persoonlijke en soms zwaardere onderwerpen zoals mentale gezondheid en innerlijke strijd, maar met veel energie en gevoel. Em2 is een evenementen-locatie op het voormalige Suikerunie-terrein in Groningen. Als ik aankom hebben zich al wat bezoekers verzameld voor de ingang van het pand. Tijdens het wachten kunnen ze genieten van de techno klanken die afkomstig zijn van het Nacht-Wacht Event even verderop in en om de oude suikerfabriek. De wachtende mensen komen echter voor stevige muziek van de mannen van Leap, die op tour zijn. Em2 is de vierde venue die ze aandoen in Nederland. Ze zijn hier niet voor het eerst, in november 2024 gaven ze hier hun eerste concert. De avond wordt afgetrapt door Hana Lili, die het publiek, waaronder ook wat Oosterburen, enthousiast maakt met haar dromerige indie-rock. Hana Lili Na ongeveer een half uur betraden de bandleden van Leap de bühne, die er onder aanvoering van zanger Jack Balfour Scott, er geen gras over lieten groeien. Vol overgave werd direct de toon gezet, hier treedt een energieke indie-rockband op. Vanaf de eerste seconde was er interactie tussen band en publiek. Zanger Jack die van links naar rechts zingend contact zocht met het jonge vrouwelijke publiek wat vooraan stond, net als de gitaristen. Ik had soms het gevoel bij een boyband beland te zijn. Echter, er zijn er ook stoere mannelijke fans die vanaf het podium het publiek in duiken. De enige die op dezelfde plek moet blijven is de drummer, al had ik het idee dat hij ook graag dichterbij het publiek zat. Dat publiek was volop in beweging, dit was te merken aan de grote moshpit gedurende de laatste songs. De band speelde vol overtuiging, er zitten niet veel rustige momenten in het optreden, of je moet het moment nemen dat Jack één voor één wat rozen het publiek ingooit. Naar mijn idee is deze band klaar om zich voor een groter publiek op bijvoorbeeld een groot  festival te laten zien en horen. LEAP Zaterdag 11 april 2026, EM2 (Groningen,NL) Foto's en tekst :  Anno Kruize

Zondag 14 juni sluit The Gathering Into The Grave af met een speciale 1,5 uur durende jubileumshow ter ere van het 30-jarig bestaan van hun legendarische album Mandylion. Na vijf uitverkochte shows in Doornroosje in 2025, keert de band mét Anneke Van Giersbergen terug op het podium voor een unieke show in 2026 en er maar één plek waar je deze show in kunt meemaken: Into The Grave! 🤘🏽 Sinds hun start in 1989 bewoog The Gathering zich van death/doom naar atmosferische goth metal en alternatieve rock. Mandylion markeerden hun absolute doorbraak en vormden de soundtrack van een generatie. info & tickets 12 t/m 14 juni 2026, Oldehoofsterkerkhof Leeuwarden

Het is me wel wat. Elke keer als ik een leuk nieuw nummer ontdek dat ik met de wereld wil delen, moet ik mijn hersenen pijnigen om het nog eens creatief te omschrijven ook. Gelukkig zijn er sommige groepen die de arme reviewer een handje toesteken, en naast leuke melodietjes en dito videoclips zélf met een van de pot gerukte omschrijving van hun muziek afkomen. Waarvoor dank, liefste Kleinpunk. Op-tijd-naar-bed-rock. Geestbedervende kampvuur-pop. Brave burger-ballades. Zoiets? Existentiële crisis-core. Schoenveter-funk. Remspoor-wave. Een muzikale schop onder je gat. Ik kan blijven gaan, maar ik denk dat je het nu wel snapt. Foto: Femke Appeltans Meer info “Je moet ze één iets nageven: met een gemiddelde lengte van net geen 1m70 zijn ze de naam Kleinpunk meer dan waard. Als ze op hun tippen staan dan mogen ze net op alle attracties. Even terzijde: zijn we het eens dat er over dat punk gedeelte nog valt te discussiëren? Zal wel gewoon een fase zijn, zeker? Eens kijken, hoe zou je ze het best beschrijven? Op-tijd-naar-bed-rock. Geestbedervende kampvuur-pop. Brave burger-ballades. Zoiets? Existentiële crisis-core. Schoenveter-funk. Remspoor-wave. Een muzikale schop onder je gat. Ik kan blijven gaan maar ik denk dat je het nu wel snapt. Ze hebben me beloofd beleefd te blijven en het blaffen beperkt te houden. Want zolang je over die rare trekjes heen kijkt, zijn ze hartstikke oké. Achter alle flauwe moppen schuilt ten slotte een groot hart. Ze brachten vorig jaar een eerste EP uit en daar zijn ze heel erg trots op.” instagram facebook

Op 11 april stond Godspeed You! Black Emperor in Trix. Hun support act was de band One Leg One Eye . Hierbij het fotoverslag. Godspeed You! Black Emperor One Leg One Eye Zaterdag 11 april 2026, Trix (Antwerpen) Foto's:  Thomas Keysser

Op hun derde album smeedt Splendidula schoonheid en extreme metal tot een overweldigend geheel. Met een verfijnde mix van fragiele, atmosferische doom en door merg en been snijdende black resulteert dat in een plaat die de verwachtingen ruim overstijgt en zich ontpopt tot een mijlpaal binnen het moderne metallandschap. De zachte stukken zijn zachter, de harde stukken zijn harder, in een perfect contrast heeft het trio een overweldigend muziekstuk gecreëerd waarbij de wild mood swings je binnen enkele seconden bij het nekvel grijpen en niet meer loslaten. De vooruitgeschoven singles ' Absentia ' en ' Echoes of quiet remain ' waren op zich al indrukwekkend, in de context van een volledig album wordt de impact nog eens zoveel groter. Donkerte opent met een doomy intro die in symfonische metal overvloeit. Halverwege krijgen de demonen de bovenhand en verandert zangeres Kristien Cools à la Sylvaine van de ene op de andere seconde van lieflijk zingende engel in een krijsende furie. Dalkuldar vormt middenin de plaat een rustpunt qua geluid, even kan de luisteraar bekomen van het muzikale bombardement - ogenschijnlijk toch. In een opbouwend mantra word je dieper meegenomen in het verhaal van verlies, rouw en donkere gedachten. Kilte opent dan weer met furieuze black metal riffs, geschreeuw en grunts vooraleer plaats te maken voor atmosferische passages. Afsluiten gebeurt met ' Let it come to an end ', een absolute climax waarbij schoonheid en heaviness samensmelten tot pure zwaartekracht. Het siert Splendidula dat ze niet voor de gemakkelijke optie kiezen, evengoed hadden ze hun songs als Epica-klonen kunnen afhaspelen, maar ze volgen hun gedurfde visie van complexe songs met veelvuldige ritme- en sfeerwisselingen met brio. Het resultaat is een album dat nu al een plaats in menig eindejaarslijstje afdwingt. Live: 18 april 2026, kerk 'Het Marca', Maarkedal (BE) Meer Info Splendidula is an atmospheric black doom metal band from Belgium, active since 2008. Over the years, three full-length albums have been released: Splendidula, Post Mortem and Somnus, shaping a sound defined by crushing riffs, layered vocals and dense melancholy. In 2022, the sudden loss of bassist Peter Chromiak left a profound impact, leading to a lineup rebuild and a shift toward even more emotionally charged music. The standalone single Behind My Semblance (2024) offered a first glimpse into this evolution. Absentia, the upcoming fourth album, opens a new chapter. Themes of grief, depression, and loss are explored, and guest contributions by Aaron Stainthorpe (My Dying Bride, High Parasite) and Tim Yatras (Austere, Germ) lend the album even deeper emotional weight. Live Under the banner Absentia in the Church, Splendidula will unveil their new album Absentia on Saturday, April 18, at GC Het Marca in Maarkedal, Belgium. The former Saint Eligius Church, well known for hosting the Church of Doom events, offers an unmistakably fitting setting for the band’s emotionally charged music and dark melancholy. Thy Light is invited as special guest to headline the event. The Brazilian masters of depressive black metal are internationally acclaimed for their raw emotional intensity and atmospheric depth. They will be accompanied by Danish atmospheric black metal band Sunken, ambient/drone project Ashtoreth, and doom/death metal band My Lament. Due to the unique nature of the venue, capacity is strictly limited to 250 attendees. Early ticket purchase is strongly recommended. Tickets: 18 april 2026, kerk 'Het Marca', Maarkedal (BE)

Goede metalbands die in het Frans zingen, zijn sowieso al niet dik bezaaid en naar goede doom/deeathmetal bands die in het Frans zingen, is het al helemaal zoeken met een vergrootglas. Zonde, want wie heeft bepaald dat je de taal van de liefde ook niet voor zwaardere onderwerpen zou mogen gebruiken? Nu, onze vrienden van het Franse (en één van onze favorieten) label Season of Mist zouden hun kwaliteitslabel niet waard zijn, mochten ze de juweeltjes uit hun moerstaal niet weten te strikken. Zelfs al moeten ze daarvoor naar buurland Zwitserland kijken om een band als Impure Wilhelmina te vinden. Blanche Réalité is de tweede vooruitgeschoven single uit hun aankomende album Le Sanglot . Op dit album trekt de band voor de eerste keer volledig de Franstalige kaart. En dat is een unieke troef bij hun sound. Website Lees meer With "Blanche réalité," IMPURE WILHELMINA offer the second glimpse into Le sanglot, their forthcoming album due for release via Season of Mist. An official music video accompanies the single, drawing further into a body of work built entirely in French for the first time in the band's history. "Blanche réalité" (White Reality) maps a state of persistent, low-grade alienation: a person going through the motions of daily existence, disoriented at the centre of a world from which all warmth has been subtracted. The song finds its biographical root in a winter hike vocalist and guitarist Michael Schindl took, during which he nearly lost himself in the fog. That real, physical experience of erasure sits at the core of the track's emotional logic, grounding an otherwise interior state in something concrete and felt. The accompanying video extends the song's territory rather than illustrating it. Shot entirely on location in fog-bound natural landscapes with no band performance, it follows a solitary figure moving through mist-consumed fields and bare woodland without ever arriving anywhere. The palette is almost entirely desaturated throughout, with animals functioning as the visual counterpart to the lyrics: present, unreachable, moving through the fog with a purposefulness the human figure lack. Only in the final seconds does colour return, a handful of amber leaves around water, an image that offers no clear resolution.

x Einar Solberg en The Norwegian Radio Orchestra zijn een bijzonder goede match. Want na Stella Mortua tillen ze ook op deze track Solberg's stem naar eenzame hoogten. Einar slaagt erin om ons alle facetten van zijn kenmerkende stem te laten horen. En dat is alleen maar genieten natuurlijk. Einar's aankomende nieuwe soloalbum zal Vox Occulta heten en de releasedatum staat gepland voor 24 april via inside out music. Voor fans die er wel veel centjes voor over hebben, biedt hij een toch bijzondere limited vinyl package ... ik ben nog aan het twijfelen. Lees meer Einar Solberg of Leprous is set to release his upcoming second solo album ‘Vox Occulta’, on 24th April, 2026. A bold, heavy and symphonic statement, the album was recorded in collaboration with the much-sought-after Norwegian Radio Orchestra. Today, Einar is pleased to present a new track titled ‘Vita Fragilis’, a song created a alongside the aforementioned orchestra. The video gives a glimpse behind the scenes at the orchestra recording the parts. Einar comments: “‘Vita Fragilis’ was done together with the Norwegian Radio Orchestra. A cinematic and progressive track with no normal verse/chorus structure, and the longest stretch of harsh vocals I’ve done in a while. Curious how odd time signatures sound with a full symphonic orchestra?”

Pothamus - Abur in the Ark Wat een double bill: Pothamus + Hippotraktor! Pothamus sleurt je mee in een hypnotiserende trip van sludge, post-metal en tribale ritmes, terwijl Hippotraktor je onderdompelt in gelaagde, atmosferische prog en post-metal vol kracht en finesse! Pothamus Pothamus mixt sludge, post-rock en tribal tot een bezwerende trip. Het trio maakte afgelopen jaren indruk met hun energetische live shows en hun uitgepuurde sound. Een spartaans klankenpalet van repetitieve riffs en ijle drones, aangedreven door jachtige troms en woeste baslijnen. De band laat zich inspireren door spirituele vraagstukken en persoonlijke betekenissen om hun eigen enigmatische wereld vorm te geven. Gedreven door die grote vragen keert Pothamus terug naar de basis van muziek: samenkomen en wegdrijven. Laat je meesleuren in deze kolkende trip. Met de geboorte van 'Abur' kondigt Pothamus de langverwachte opvolger aan van hun debuutalbum 'Raya', dat in 2020 werd uitgebracht via Consouling Sounds. Dit debuut bewees meteen de zeer unieke sound van de band - daverende percussie, onstuimige riffs en dreunende baslijnen die samensmolten tot een waarlijk trance-geheel. De band oogstte meteen lof van zowel fans als media (MetalHammer, Decibel Magazine, Rock Tribune), terwijl het de weg effende langs bekende Belgische podia (Ancienne Belgique, Trix, Vooruit) en internationale festivals (ESNS, ArcTanGent, Motocultor, Alcatraz). ‘Abur' bevestigt moeiteloos Pothamus' unieke en originele kijk op sludge en post-metal, en leidt hen ver weg van de platgetreden paden naar een kenmerkende mix die hen écht onderscheidt. Het ritualistische geluid van Pothamus is kenmerkend tribaal en gedreven door percussie en wordt voornamelijk gematerialiseerd door extatische ritmische elementen. IJzige drone rillingen en melodieuze passages vangen de aandacht zonder deze te grijpen, en lokken de luisteraar gestaag naar de naderende maalstroom. Pothamus zijn meesters in het creëren van mystieke en meditatieve landschappen, die zowel door sereniteit als storm meanderen. Hippotraktor HIPPOTRAKTOR laat zich inspireren door de hoogtepunten uit de hedendaagse progressieve en postmetal en weet de ontzagwekkende kracht van de natuur te vangen — van de verfijnde schoonheid van het eerste vallende blad tot de overweldigende kosmische energie van de zon. Sinds de release van hun veelgeprezen debuut-EP *P’eau* (2018) hebben deze muzikanten uit Mechelen hun vaardigheden op het gebied van songwriting en productie verder aangescherpt, een nieuwe thuisstudio gebouwd om nieuw materiaal op te nemen en zijn ze uitgegroeid van een trio tot een kwintet. Met de komst van zanger/percussionist Stefan De Graef (Psychonaut) en gitarist/zanger Sander Rom (L’Itch) is HIPPOTRAKTOR een veelzijdigere formatie geworden die een breder geluidspalet kan inzetten, waardoor de eerdere instrumentale progmetalsound van de band naar nieuwe hoogten wordt getild. Info en tickets zondag 22 november, Wilde Westen - De Kreun, Kortrijk (BE)

Is er leven na de dood? Kun je dansen op de maan? Bestaat er een plek tussen de sterren waar ik heen kan? Op die vragen moet ik je het antwoord schuldig blijven. Wat ik wél weet: er is leven na Thurisaz. Na het einde van de legendarische band uit Wervik bundelen gitarist Matthias Theuwen en drummer Pepijn De Raeymaecker de krachten met leden van Stories From the Lost en Growing Horns in The Desolation Process. Debuutsingle The Drowning Cure  klinkt, net als de line-up, als een samensmelting: post-, black(ened)- en doom metal, overgoten met een stevige sludgy saus. Terwijl Mathieu Vanlandtschoote met unclean vocals een nog uncleaner verhaal brengt, ontvouwt zich daarachter een dynamisch en meeslepend geheel dat in amper vierenhalve minuut naar een episch hoogtepunt groeit. Behoorlijk gedisciplineerd - dikwijls lopen zo'n tracks uit tot een halve aflevering van South Park. Het resultaat is dat de aandacht niet verslapt, integendeel, deze veelbelovende eerste worp geeft vooral zin in meer. Live: vrijdag, 17 april, Growing Horns, Stories From The Lost, The Desolation Process and Promethean, Asgaard, Gentbrugge (BE) (c) Alexander D'Hiet Meer info The Desolation Process is a five-piece entity from Belgium devoted to sculpting sonic monuments of suffocating despair, ritual decay, and inner ruin. Built from the ashes and experience of bands such as Thurisaz, Stories From the Lost, Kauna and Growing Horns, the band channels the emotional weight of post-metal, the bleakness of blackened doom and the slow violence of sludge into something deeply intimate and crushing. The Desolation Process does not seek to romanticize darkness. Their music explores the aftermath of loss — the quiet moments where identity dissolves, memory rots, and existence becomes a slow erosion of self. Songs function less as standalone pieces and more as fragments of a larger emotional descent. Live performances embrace an immersive aesthetic of decay and ritual: rusted imagery, suffocating atmosphere, and an unrelenting focus on sonic weight over spectacle. “The Drowning Cure” explores a brutal psychiatric treatment in which a patient is repeatedly immersed in freezing water to “cure” his perceived insanity. What begins as a method of control slowly transforms into a psychological descent. As the cold strips away sensation and resistance, the patient detaches from the world above him. The treatment meant to erase his identity instead reveals something deeper and more disturbing. What the doctors attempt to suppress becomes the only truth that remains. There is no recovery. No reintegration. Only the realization that the water was never meant to cleanse — it was meant to dissolve the self. instagram facebook

Persoonlijk heb ik bijzonder weinig, om niet te zeggen geen, ervaring met het opgezogen worden door een vortex, maar ik ben geneigd om te denken dat het qua beleving toch wel enigszins moet te vergelijken zijn met het beluisteren van Constellation Zero . Je weet niet waar je terecht zal komen, onderweg doe je de meest verbazingwekkende visuele en audiovisuele indrukken op en de trip is met grote zekerheid gevaarlijk. En toch kan je er niet genoeg van krijgen. Enkele weken geleden stelde ik u ook al de track The Way of the Voice voor, maar nu laten de Finnen van Inthraced de titeltrack van hun aankomende album (uit op 15 mei via Inverse Records) op ons los. Luister/kijk ook (nog) eens naar de vorige singles The Black Star en Neon Frontiers . Facebook Lees meer Inthraced is a Finnish metal band founded in 2011, blending melodic intensity with cosmic darkness to forge a distinct and powerful soundscape. Their early releases, “The New Awakening” (2012) and “The Rising Chaos” (2014), set the foundation for their rise, further amplified by the 2019 single “Interstellar.” In 2022, the band was reborn with a new guitarist and bassist, igniting the creative fire behind their debut album “Constellation Zero” — an epic and ambitious journey that carries the listener to the very edges of the universe.

Galmende adlibs en fuzzy gitaren Hiqpy, een van de opvallendste nieuwe acts van dit moment, staat op 24 mei a.s. in De Oosterpoort! De Amsterdamse band maakt de overtocht naar Groningen als onderdeel van hun albumreleasetour . Fans moesten lang wachten voordat Hiqpy op Spotify te vinden was, pas in januari dit jaar bracht de band hun eerste single uit. Toen ging het hard met de band: ze werden uitgeroepen tot 3FM Talent en speelden op Eurosonic, en stonden op festivals als Pinkpop, Rock Werchter en Into The Great Wide Open. Hun muziek is dromerig en fel tegelijk, met galmende adlibs en fuzzy gitaren, geproduceerd door niemand minder dan Danton Supple (o.a. Coldplay, Elbow). (Bron: SPOT/De Oosterpoort) Tickets en info Zondag 24 mei 2026, SPOT/ Oosterpoort, binnenzaal(Groningen,NL) foto: Anno Kruize