Concertverslag | Opal In Sky - Hell Diest
- Ilke Clissen
- 14 uur geleden
- 3 minuten om te lezen
Het was weer vrij lang geleden dat ik nog eens in de Hell was geweest, maar voor Opal In Sky was het niet lang twijfelen om dit tripje wederom te maken. Satan had de keet dan ondertussen nog wat extra aangekleed met onder andere een gigantisch skelet naast de bar. Voor sfeer en gezelligheid alvast een 10/10! Opal In Sky is een Canadese metalcore band, die veel bekendheid heeft gewonnen door filmpjes te maken en te posten op social media. Dit is ook hoe ik hen zelf heb leren kennen. Hun nummers kende ik niet enorm goed, maar wat ik al gehoord had, klonk veelbelovend en zorgde ervoor dat ik hier maar al te graag aanwezig wou zijn. Oorspronkelijk waren er drie voorprogramma's voorzien, maar vrij last minute werd op het Facebook evenement aangekondigd dat Give Em Blood niet verder zou gaan met de tour. Meer informatie of andere vermeldingen hebben we hierover niet gekregen.
Vloed
Lokale metalband Vloed mocht de avond inzetten. Een half uur later dan gepland, want met een band minder werd natuurlijk ook heel de timetable overhoop gegooid. Zij brachten een sterke set die dankzij backingtracks en (vooraf opgenomen) backingvocals naar een hoger niveau getild werd. Zowel iets oudere nummers als hun nieuwste single, Heks, werden goed ontvangen, ook al bleef de beweging zowel op als voor het podium hier nog wat uit.
Transport Aerian
Als tweede (en meteen ook de tweede Belgische) band was het de beurt aan Transport Aerian. Op voorhand had ik hier niet al te veel hoop in, omdat ik zelf niet echt te vinden ben voor de progressieve stijl. Wat deze set wel speciaal maakte, was dat de band een Antwerpse kunstenaar bij zich had, die live elk nummer in beeld bracht via tekeningen. Origineel concept, op zen minst gezegd. Uiteindelijk wel de moeite om eens meegemaakt te hebben, maar ook hier was er niet zoveel beweging waar te nemen in het publiek. Na hun set had je de mogelijkheid om deze tekeningen te kopen, maar wanneer de show van Opal voorbij was, waren de band en hun merch nergens meer te bespeuren.
Opal In Sky
Nog voor Opal In Sky aan hun set begon, hebben ze samen met het publiek nog een aantal metal stretches gedaan om ons alvast goed op te warmen. Maar goed ook, want meteen bij opener Rediscover werd door Tyson een circle pit in gang gezet waar ik zelf op de een of andere manier ook in beland ben. Nee serieus, ya girl zat in een circle pit met Tyson Opalinsky. Hoe fokking cool is dat? Al had dat zonder te stretchen zeker en vast niet goed gekomen. Daar waar het een beetje awkward voelde om op de eerste rij te staan als iemand die geen hol kon meezingen, werd ik wel heel intens meegezogen in hun energie en enthousiasme. Het was echt van begin tot eind een super zotte show waarop niet stilgestaan mocht worden. Springen, headbangen, crabhands, zelfs dansen op hun eigen choreografieën, het hoorde er allemaal bij en maakte dit een zeer zweterige avond.
Er was veel interactie tussen band en publiek, wat altijd leuk is, maar zeker in zo'n kleine zaal. Zowel de Opalinsky broeders als gitarist Dayton stonden regelmatig in het publiek om ons nog wat meer op te hypen. Na The Blight “zat de show er op”, maar nog voor Opal In Sky af het podium kon gaan of afscheid kon nemen of hoe die hele spiel ook altijd verloopt, begon het publiek al “WE WANT MORE” te schreeuwen. De band leek zelf onder de indruk van hoe snel dit allemaal gebeurde en gaf ons dan maar al te graag Planetary Bliss als echte afsluiter. Het was een geweldige en onvergetelijke avond met een energie die volgens mij de dag nadien nog steeds aan het nadaveren is in de Hell. Als de band nog eens naar België komt, mag je er zeker van zijn dat ik wederom in dat publiek zal staan.
Zaterdag 16 mei 2026, Hell (Diest) | Tekst: Ilke Clissen
