top of page

Concertverslag | Casey - Trix

In 2018 kregen we het nieuws dat de Britse groep Casey er een einde aan zou breien. Ik herinner me nog goed hun afscheidsshow in Antwerpen en Eindhoven. Vier jaar later, in december 2022, kwam echter het nieuws dat er opnieuw leven in de band werd geblazen. Dat is immens bij was, is wel een understatement. Casey was, is en blijft één van mijn favoriete bands. De release van een nieuw album begin dit jaar moest natuurlijk gevierd worden met een tour. In Europa staan ze nu op enkele festivals en daarnaast kregen Tilburg en Antwerpen een kleine headline show. Natuurlijk moest ik daarbij zijn!



Voor het publiek op te warmen bracht Casey landgenoten Mouth Culture mee. Met een +- 35.000, halen ze bijna de helft van het aantal luisteraars van Casey per maand (op Spotify). Ze gaan intussen zo'n 5 jaar mee en als we Tom Weaver (zanger van Casey) mogen geloven, dan zullen ze binnen x aantal jaren populairder zijn dan Casey. Deze vijfkoppige band mocht hun eerste Europese shows ooit spelen in Tilburg en Antwerpen en daar waren ze maar wat blij mee. Hun set duurde ongeveer een half uurtje en de energie spat ervan af bij de band, zeker bij zanger Jack Voss. Als een echte entertainer zorgde hij voor sfeer en liep hij vol enthousiasme van de ene kant van het podium naar de andere kant. In de zaal kon je hier en daar een fan spotten en ik denk wel dat er tegen het einde van hun set ook wat nieuwe fans bij zijn gekomen. Een opwarmer met potentie, dat ik zeker.




De Club van de Trix was helaas niet uitverkocht maar er kwam toch een mooi publiek opdagen tegen 21u15 voor Casey. Er werd meteen aan de set begonnen met Puncture Wounds to Heaven, eentje van hun nieuwste album How To Disappear. Zoals Tom zelf zei, speelt Casey graag in chronologische volgorde. Ze starten doorgaans met het nieuwe materiaal om dan te eindigen met de oldies (a.k.a. de meest populaire songs). Een slimme keuze, zo blijkt. We krijgen nog drie extra songs van hun nieuwe album waarbij de title song How To Disappear het meeste indruk maakt. Met dit nummer toont Weaver nog maar eens wat hij (en zijn stem) in zijn mars hebben. Van prachtige clean vocals tot kei harde emotionele screams: je zou er kippenvel van krijgen!


Ook nieuwere songs Great Grief en Atone krijgen een lijstje op de setlist voor er wordt overgeschakeld naar pre-hiatus liedjes. Er wordt aangegeven dat er vanaf nu van het publiek wordt verwacht dat ze op zijn minst een beetje van de tekst kennen. En jawel hoor, je ziet meteen dat die oudere muziek er toch wat meer ingebakken zit. In 2018 kwam Where I Go When I Am Sleeping uit, en hiervan krijgen we drie topkeuzes te horen. Na het korte instrumentele & wordt ook de populairste van het album gespeeld. Toegegeven, Fluorescents is ook één van mijn all time favorites van Casey. Ook bij het publiek valt deze in de smaak. Daarnaast wordt ook nog (hoe kan het ook anders) Bruise gespeeld.




Een tweede (voornamelijk) instrumentele adempauze komt er met Happy, waarmee de songs van hun eerste album Love Is Not Enough (2016) worden ingezet. Ook iets geliefdere tracks Haze en Ceremony passeren de revue. En dan is het tijd voor de all time Casey classics (of toch een paar ervan). De eindsprint wordt ingezet met Fade van hun gelijkgenaamde EP. Je ziet meteen dat dit één van de absolute favorieten van het publiek blijft want de energie ging vlot een versnelling hoger. Daarna krijgen we het nog bekendere Hell om dan af te sluiten met een hoogtepunt. Ik had gehoopt op Teeth maar het werd Little Bird en dat was een schot in de roos. Dit was sowieso het moment waarop het publiek zat te wachten want de hele zaal brulde vrolijk mee. Van de opbouwende intro, naar de zachte start om dan volledig uit te barsten tijdens het refrein (en natuurlijk tijdens de alombekende lijn 'Our hearts lay on the bedroom floor, and one was mine, but both were yours'). De show werd afgesloten met Tom die de laatste song nog wat uitperste met enkele extra Someday you will ache the way I ache schreeuwen. En wow, wat kan deze man prachtig zingen. Meer dan geslaagd!



 

Woensdag 3 april 2024 (Trix, Antwerpen) | Tekst: Maui Vindevogel



Comments


bottom of page