• franky

Albumbespreking | Revolution Saints, Rise


Stel: je neemt de crème de la crème van muzikanten, je neemt een top producer en je zet hen een tijdje bij elkaar. Want kijk, als je namen zoals drummer/vocalist Deen Castronovo (ex-Journey, The Dead Daisies), bassist en vocalist Jack Blades (ex- Damn Yankees. Night Ranger) en gitarist Doug Aldrich (ex- Whitesnake, The Dead Daisies) ziet staan in de line-up, dan kan er niet veel meer verkeerd lopen om een mega schijf te maken. En Alessandro Del Vecchio op keys en achtergrondkoor, tevens producer, dan verschijnt er instant een glimlach op mijn gezicht. Wat denk je? Veel te hoge verwachtingen die zelden ingelost geraken. Als een van de weinige uitzonderingen moet je ongeveer bij Revolution Saints uitkomen want dat hebben ze met hun vorig albums bewezen. Of ik ook de komende drie kwartieren even van de wereld los ga weet ik niet, ik verwacht in elk geval erg veel van dit gezelschap.


Het album begint alvast met een lopende start met When The Heatache Has Gone. Het nummer gaat als een raket van start en voor je het weet, zwieren de melodieuze noten links en recht van je. De warme vocalen van Deen Castronovo zijn subliem voor dit genre. Een opzwepend ritme pakt je bij de keel, een betere start is moeilijk denkbaar.

Maar het gaat van hard naar harder, want de killertrack Price We Pay doet daar nog een schepje bovenop. Als een underdog begint het nummer met een rustig ritme, maar eens het refrein eraan komt wordt met scherp geschoten. Met een Journey-achtige zangstijl kruipt dit monstertje tussen je oren.


En als derde op rij staat het uptempo en enorm melodieuze Rise, de heren hebben hun start niet gemist, dat is alvast zeker. Het rustigere Coming Home gaat terug meer richting AOR op, maar alweer een schot in de roos. En nog wat rustiger wordt het met Closer, die net teveel pit heeft om als klassieke ballad te worden gezien. Het begin van Higher liet me vermoeden dat het eerste ‘mindere’ nummer eraan kwam maar eens het refrein losbarstte, moest ik mijn woorden terugnemen. Met een progressief middenstukje weet dit nummer alweer de aandacht te trekken. Met veel Journey gevoel is Talk To Me een subliem nummer dat ‘catchy as hell’ is en je de rest van de dag bijblijft. Met gastvocaliste Lunakaire wordt dit een pareltje.


It's Not The End (It's Just The Beginning) begint met een ingetogen stukje piano, maar bloeit volledig open naar een ritmisch arrangement waar de Del Vecchio’s toetsen een leidende draad vormen. Na de twee goede nummers Million Miles en Win Or Lose volgt de ballad Eyes Of A Child, die het album in stijl en rust afsluit.


Ik val met dit album vaak in herhaling, maar er staan zoveel knallers op dat het wellicht nu al de beste van 2020 kan worden. Staat er nu geen enkel minder nummer op? Ik vrees van niet en dat gezegd zijnde, zijn diegenen die het album links laten liggen gewaarschuwd. Zoals hun zelf getitelde debuut Revolution Saints van 2015 en de opvolger Light In The Dark van 2017 is dit terug een mijlpaal in de melodieuze rock.



Score: 94/100

Info Release datum: 24/01/2020 Label: Frontiers Music Producer: Alessandro Del Vecchio

Uitgaven: CD (Jewel case) / LP (180g, gatefold) / COLORED RED LP (180g, gatefold)

Website

Singles Price We Pay

Talk To Me

Closer

Tracklist When The Heartache Has Gone

Price We Pay

Rise

Coming Home

Closer

Higher

Talk To Me

It's Not The End (It's Just The Beginning)

Million Miles

Win Or Lose

Eyes Of A Child

#albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #andymaelstaf #revolutionsaints #rise #frontiersmusic