Festivalverslag | Sweden Rock Festival - Donderdag

Dag twee van Sweden Rock Festival begint langzaam. De warmte van de vorige dag heeft er bij iedereen hard in gehakt. Bezoekers druppelen langzaam binnen, medewerkers gapen nog een paar keer en de schoonmaakploeg voert langzaam zijn taken uit. Dag twee voelt als een zondagmorgen die ook vandaag weer warm begint.

De eerste band, het Zweedse Sister, daarentegen, heeft er zin in en gaat goed hard van start. Het is wel direct een stevig stukje metaal dat ze neerzetten, snelle riffs en hoogtempo beats.

Langzaamaan wakker worden zit er niet in, want meteen na Sister is het woord aan Eclipse op één van de hoofdpodia en Self Deception op het kleinere ‘Sweden’ podium.

Terwijl de knalroze gekleurde fanbase van Self Deception zich kostelijk vermaakt, staat het grootste deel van het publiek een zeer strakke show van Eclipse te bekijken.

Zelf ga ik ook nog even bij ‘From North’ langs die een kwartier later in de tent beginnen. Met twee grote bands die tegelijkertijd spelen, is het bij deze folkmetalband erg rustig. Toch is ook hun show leuk om te zien en te beluisteren. Het ongeveer 300-koppige publiek doet lekker mee en geeft een groot applaus als de laatste noten zijn gespeeld.

Zoals gezegd, ook vandaag is het warm en liggen mensen liever muziek te luisteren dan dat ze echt actief meedoen. Toch weten heel wat festivalbezoekers de weg te vinden naar zowel Evergrey als Ego Kill Talent.

Evergrey is duidelijk een ervaren festivalband met een grote fanbase; de show is goed en zonder veel moeite slagen ze erin de vermoeide en oververhitte Zweden mee te krijgen. Ego Kill Talent, staat er op het respectievelijk kleinste podium een feestje van te maken.

Deze eerder onbekende Braziliaanse band komt met een geheel eigen geluid van metal, zang en lekker dansbare, Latijnse ritmes. De zangeres staat als een huis. Ze is energiek en slaagt er weliswaar in een vrij groot publiek enthousiast te krijgen voor elk nummer dat ze spelen.

Op de middag wordt het volledige publiek naar Trivium getrokken. En volledig terecht! Trivium heeft zijn jeugdigheid in shows nog niet verloren en ondanks hun lange staat van dienst, spat de connectie met het publiek er nog altijd vanaf. Crowdsurfers, moshpits and circlepits, alles wordt uit de kast gehaald om even helemaal te genieten van een topklasse metalband.

Als je dan nog niet stoffig en plakkerig genoeg uit die moshpit komt, kan je direct door naar Tom Morello. Het soloproject van de oud zanger van o.a. Rage Against the Machine staat op het podium er recht tegenover. Tijd om adem te halen krijg je niet. De show gaat van hard, tot rustig, tot de bekende gouwe oude van Rage Against the Machine.

Avondeten ging samen met een show van Lysis in de tent en op het hoofdpodium met Savatage. Terwijl beide bands echt goed staan te spelen, nemen de Zweden hun avondeten heel serieus. Het is niet overdreven druk bij de podia, omdat veel bezoekers zich rond de eetkraampjes verzamelen.

Als je je nu afvraagt, Zweedse gehaktballen? Is het antwoord: nee!

Eten is een serieuze zaak en de organisatie wil duidelijk niet dat er lange rijen staan. Vanaf de ingang tot aan de WC’s, waar je ook langsloopt, overal kom je catering tegen. Van fish & chips, kebab en pizza tot thais en gyros, alles is er. De barbecues draaien hier vol op en ook de zoetekauwen worden op hun wenken bediend met lekkers, zoals donuts, churros, ijs en chocola. Het wachten heeft vaker te maken met het feit dat je eten vers wordt bereid, dan dat er echt rijen aan de kraampjes staan. In vergelijking met Nederlandse evenementen is dit dus heel anders.

Terwijl Savatage aan het laatste deel van hun set begint, breken de hemelsluizen open. Een half uur eerder had de organisatie al via hun app een waarschuwing uitgestuurd dat er slecht weer verwacht werd.

De blijft regen gestaag uit de lucht vallen als staat Social Distortion te spelen. Hoe ze het gedaan hebben, zullen we nooit weten, maar na hun fantastische set kwam het verlossende nieuws dat het onweer niet over het terrein zou trekken en dat het snel zou opklaren.

Precies op tijd, want de langverwachte headliner van het festival, Iron Maiden, moest beginnen. Gewapend met regenjassen stond minstens 90% van het publiek de mannen toe te juichen. Iron Maiden op de affiche zetten betekent niet alleen een grote naam binnenhalen, maar ook je publiek trakteren op spektakel. Van hun aankomst op het terrein in een tank van de landmacht tot de signing session en de opbouw naar de show: Iron Maiden is een beleving voor jong en oud, niet gewoon een show.

Toch ben ik zelf even bij een andere band, die op dat moment ook aan het spelen was, gaan kijken. In de tent stond namelijk de underground metal band Abandon Agony geprogrammeerd. Deze kleine band uit Trollhättan stond zijn mannetje op een groot podium en had een geweldige moshpit gaande. De show was strak, de muziek hard en het publiek dat er was, ging helemaal los.

Als afsluiter van de dag stond Saxon op het programma. Die gingen hard, zo hard zelfs dat de donder die aan de andere kant van het dorp langstrok, niet te horen was. Maar goed ook, want ondanks weerwaarschuwingen en waterval was dag 2 van Sweden Rock Festival een hele mooie dag.

Donderdag 4 juni 2026, Sweden Rock Festival (Norje, Zweden)

Tekst + Foto's: Marielle Groot Obbink