• John Van de Mergel

Albumbespreking | Greg Dullie, Random Desire


Hoe start je nu in godsnaam een eerste album review voor Brothers In RAW met als insteek je all-time favourite zanger Greg Dulli, die met Random Desire vandaag zijn eerste solo-album uitbrengt? Kan ik mijn muzikale held voldoende kritisch benaderen, na alle soelaas, die hij mij in the darkest of times met The Afghan Whigs, The Twilight Singers en The Gutter Twins heeft gebracht? Eén antwoord (dacht ik): Greg Dulli ontgoochelt nooit!


Volgens Dr. Greg zelf is het openingsnummer Pantomima een hommage aan de film All That Jazz van Bob Fosse uit 1979. Dit komt duidelijk tot uiting in de officiële video van dit nummer: It's showtime, folks!

Vanaf 1:54 houdt de grootmeester Vivaldi het voor bekeken en na een dreigende bas-lijn wordt je door de typerende muzikale opbouw, aangevuld met het unieke stemtimbre van Dulli, als het ware gepusht in een flash-back-moment naar Gentlemen. In deze Pantomime is de stilte effectief oorverdovend!

The Tide en Sempre bevatten opnieuw de typerende The Afghan Whigs-sound, maar bij momenten hoor je toch dat er mogelijks sleet zit op de stem van Dulli. Goede nummers, maar het zal spijtig genoeg nooit mijn best-off halen. Hoogstens een B-kantje!

It Falls Apart en A Ghost zijn sterke afkooksels van The Gutter Twins, ook al blijkt Mark Lanegan hier toch de missing link te zijn. Sommigen beweren dat hij (met een snotvalling, vrees ik) op de background te horen zou zijn.

Marry Me, Lockless, Scorpio, Black Moon en Slow Plan zouden daarentegen waarschijnlijk meer het soloproject van Dulli moeten weerspiegelen. Wat nieuwe, trendy geluidjes, een ander stemgeluid en vooral veel troubadour-gedoe… Spijtig genoeg werkt het niet. Het mist diepgang, grandeur en vooral het gevoel van goosebumps.


“Sorry, Greg, but you can’t continue to reinvent yourself”. Het kopie-werk is goed, maar het origineel blijkt stukken beter. Volgens mij moet Greg het in de toekomst zoeken in splijtende ballads met rockchicks als PJ Harvey, Alison Mosshart (The Kills), Carol van Dijk (Betty Serveert) of waarom niet nog eens met Marcy Mays (Scrawl). Als mannelijke duet-partners denk ik dan vooral opnieuw aan Mark Lanegan of alternatieven Aaron Perrino (The Sheila Divine), Billy Corgan (The Smashing Pumpkins), Thom Yorke (Radiohead). Dat zou pas een bom kunnen geven op en naast het podium.


(Frederic Zwartjes)


Score: 67/100 Info Release datum: 21/02/2020 Label: Royal Cream / BMG

Producer: -

Uitgaven: CD/LP/Digital

website


Singles Pantomima


Tracklist Pantomima

Sempre

Marry Me

The Tide

Scorpio

It Falls Apart

A Ghost

Lockless

Black Moon

Slow Pan

#albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #newrelease #nieuwalbum #fredericzwartjes #gregdulli #randomdesire #royalcream #bmg