Onze fotograaf Seth Abrikoos was namens zowel Baroeg als Mountain Eye aanwezig bij het concert van Mountain Naast het vastleggen van de avond in foto's, maakte Seth ook een recap reel voor Mountain Eye. Woensdag 12 augustus 2026, Baroeg, Rotterdam | Foto's: Seth Abrikoos

De Japanse rockband MAN WITH A MISSION heeft de nieuwe single ‘ONE’ uitgebracht. Met de energieke track trapt de band een nieuwe muzikale fase af voor 2026. Het nummer verschijnt als eerste in een reeks nieuwe releases die de komende periode van de band worden verwacht. ‘ONE’ opent met een stevige technobeat en de strijdlustige chant “One Wish, One Glory, One Soul”. Vervolgens bouwen de rappende en gitaarpartijen van Jean-Ken Johnny, de stuwende bas van Kamikaze Boy en drums van Spear Rib het nummer steeds verder op. De krachtige zang van Tokyo Tanaka en de kenmerkende scratches van DJ Santa Monica zorgen uiteindelijk voor een explosieve climax. De single heeft bovendien een bijzondere sportieve bestemming. ‘ONE’ is gemaakt als anthem voor de Japanse voetbalclub Cerezo Osaka. De band wilde een nummer creëren dat niet alleen door de spelers, maar vooral ook door de supporters gezamenlijk kan worden meegezongen. “Kamikaze Boy is a huge football fan and I am too,” legt Jean-Ken Johnny uit. “Cerezo Osaka weren’t doing that well during the season before we wrote the song, so they wanted to make a new song to encourage them. We wanted to make a song that was easy to chant together, not just the players but the supporters too, to create a positive vibe and enthusiasm to fight for victory.” Dat MAN WITH A MISSION en sport een goede combinatie vormen, is geen verrassing. De band werkte eerder aan muziek voor onder meer het Japanse rugbyteam en de X Games. Daarnaast groeide MAN WITH A MISSION in de loop der jaren uit tot een belangrijke naam binnen de Japanse popcultuur. Hun muziek was te horen in tal van films, televisieseries, animeproducties en videogames. De release van ‘ONE’ volgt op een intensieve internationale tourperiode. De band stond de afgelopen twaalf maanden op podia in Azië, Noord- en Zuid-Amerika, het Verenigd Koninkrijk en Europa. De komende maanden staan er diverse grote festivals in Japan op het programma, terwijl voor december nieuwe headlineconcerten in eigen land zijn aangekondigd. Met ‘ONE’ maakt MAN WITH A MISSION alvast duidelijk dat het nieuwe hoofdstuk vooral één ding belooft: veel energie, grote refreinen en de onmiskenbare mix van rock, elektronica en hiphop waar de Japanse band om bekendstaat. ONE is te streamen via de volgende link. Man With A Mission Online Instagram / X / Facebook / TikTok / Website

De Australische brutal deathmetalband Slaughtercult heeft de nieuwe single ‘Perverse Bestial Lactation’ uitgebracht. Voor de track schakelde de band de hulp in van Marvin Ruiz, vocalist van de Amerikaanse brutal deathmetalformatie Devourment. De videoclip is te bekijken via de volgende link. ‘Perverse Bestial Lactation’ is afkomstig van het tweede album van Slaughtercult, Devoured By Perversion, dat op 24 september verschijnt via Vicious Instinct Records. De band borduurt daarop voort op zijn kenmerkende mix van loodzware riffs, brute slams, blastbeats en invloeden uit grindcore en hardcore. De nieuwe single volgt op ‘Menstrual Marinade’, waarop Elfi Davis van Kraanium te horen is. Slaughtercult ontstond in 2022 in Sydney en wist zich sindsdien snel een plek te verwerven binnen de Australische underground. Het debuutalbum Meat Head werd onafhankelijk uitgebracht en leverde de band onder meer meer dan 75.000 Spotify-streams op. Daarnaast groeide de bekendheid via YouTube en Slam Worldwide. Live deelde Slaughtercult het podium inmiddels met onder meer Nile, Undeath, Gutalax, Rivers of Nihil en Cytotoxin. De band staat bovendien een drukke internationale periode te wachten. Na Australische shows met Psycroptic en Rivers of Nihil volgt de eerste internationale tour, met optredens in Japan, Taiwan en Europa. Daarbij staan onder meer shows met Gutalax en Brutal Sphincter en optredens op Necrosonic Festival en Gutafest op het programma. Met Devoured By Perversion lijkt Slaughtercult de ingezette koers verder te willen aanscherpen: nog zwaarder, smeriger en compromislozer. De combinatie met Marvin Ruiz maakt ‘Perverse Bestial Lactation’ alvast een opvallende voorproef van wat het nieuwe album in petto heeft. Slaughtercult online Instagram | Facebook | YouTube Viral Propaganda online Instagram | Facebook | X | Website

Voor de Nederlandse metalcoreliefhebbers is er goed nieuws: Novelists komt naar Patronaat Haarlem. De Franse band heeft hun EU/UK-tour aangekondigd, die in het voorjaar van 2026 plaatsvindt. De show in Haarlem staat gepland op vrijdag 10 april 2026, met TSS en Vianova als supports. De Franse band Novelists  staat bekend om hun moderne metalcore met een progressieve inslag: strak gitaarwerk, sterke melodieën en nummers die moeiteloos schakelen tussen intensiteit en emotie. In 2023 kreeg de band een frisse impuls met de komst van zangeres Camille Contreras , die een nieuw geluid en extra dynamiek toevoegde aan de muziek. De daaropvolgende singles bereikten in korte tijd miljoenen streams en bevestigden de nieuwe richting die Novelists had ingeslagen. Na een succesvolle Europese tour in 2024, samen met The Word Alive , Elwood Stray  en Ashen , keert de band in 2026 terug naar Nederland. Op vrijdag 10 april  speelt Novelists in Patronaat Haarlem , met TSS  en Vianova  als supports. Een avond vol moderne metalcore van drie bands die elk op hun eigen manier de grenzen van het genre opzoeken. TSS  brengt Franse modern metal met een mix van emo, metalcore en synthwave. Voorheen bekend als The Sunday Sadness , experimenteert de band tegenwoordig ook met invloeden uit phonk en neo-metal. Hun recente album End Of Time , uitgebracht via Fearless Records , laat zien hoe TSS hun innovatieve geluid verder heeft aangescherpt en een opvallende plek binnen het genre heeft veroverd. Vianova  is een Berlijnse metalcoreband die bekendstaat om hun energieke en veelzijdige sound. Hun muziek combineert stuwende grooves en scherpe riffs met invloeden uit nu-metal en post-hardcore, en zit vol onverwachte wendingen die de nummers levendig houden. In september 2025 bracht de band hun debuutalbum HIT IT  uit via Arising Empire , waarmee ze zich stevig op de Europese metalcore scene hebben gepositioneerd. Info en tickets zijn verkrijgbaar via de volgende link . (Bron: TOUR – NOVELISTS )

De Amerikaanse metalcoreband Of Virtue heeft begin deze maand de nieuwe single 'The End' uitgebracht met bijbehorende videoclip. Het nummer is de nieuwste voorproef van het aankomende album Death Of The Altar, dat op 2 oktober verschijnt via Arising Empire. Recentelijk kondigde Of Virtue het nieuwe album officieel aan. Met 'The End' geeft de band opnieuw een duidelijk voorproefje van wat fans kunnen verwachten van de nieuwe plaat. Het nummer combineert agressieve metalcore-elementen met grote melodieën en laat horen dat Of Virtue een nieuwe, zelfverzekerde fase van de band ingaat. Volgens co-vocalist en gitarist Damon Tate draait Death Of The Altar om de moeilijke keuzes die mensen maken en de gevolgen daarvan. Hij stelt de centrale vragen achter het album: "How far are you willing to go to get what you want? Who will you hurt in order to survive? Is everything you have worth the pieces of yourself given up along the way?" Foto door: Alex Bemis Tate omschrijft het album als "the culmination of many emotional chapters for all of us" en ziet het als een vervolg op de thema's die eerder werden geïntroduceerd op Omen. De plaat kijkt niet alleen naar mislukkingen, maar vooral naar het besef dat de dingen die we het meest koesteren soms ook de grootste pijn kunnen veroorzaken. Met onderwerpen als identiteit, toxische relaties, verwachtingen en de zoektocht naar verbondenheid onderzoekt Death Of The Altar de invloed van de wereld om ons heen. Tate noemt het album "our band's ego death" en beschrijft het als "a rude awakening to be cautious of who and what you trust with your energy and spirit." Over de nieuwe single 'The End' vertelt Tate dat het nummer voortkomt uit gevoelens van frustratie en machteloosheid door de constante stroom van nieuws, sociale media en de druk van het dagelijks leven. "There have been so many days where I have felt apathetic to the world around me, constantly being bombarded by politics, social media and the strain of everyday life to the point of feeling numb," legt hij uit. Toch draait het nummer uiteindelijk om hoop en verbinding. Tate noemt de track "the last party on Earth" en legt uit: "If the world were going to come to an end, I'd want to be surrounded by loved ones doing what I love and having tried my very best to spread that love to others." Bij de release van 'The End' verscheen ook een officiële videoclip en is de pre-order (check deze link voor de pre-order) voor Death Of The Altar gestart.

Een indrukwekkende reis door verlies, pijn en verlossing... Lees hieronder onze BIR album review van Temic hun album Ceiba. Foto door: © Mountain Head Media Met Ceiba levert TEMIC een emotioneel prog metalalbum af. De plaat draait volledig om verlies, afscheid, dood en de zoektocht naar wat er overblijft wanneer iemand of iets uit je leven verdwijnt. De ceibaboom, die volgens de Maya-cultuur de verbinding vormt tussen aarde, hemel en onderwereld, is daarbij een passende metafoor. De plaat begint met ‘Asunder’, een korte, onheilspellende introductie. De tekst zet direct de toon: de ceibaboom wordt getroffen door bliksem en begint als het ware zelf zijn eeuwenoude klaagzang te zingen. De boom staat hier symbool voor een breuk, een verlies dat niet meer teruggedraaid kan worden. Vanuit die duistere opening barst ‘Ashes’ los. ‘Ashes’ is een veel vlottere en agressievere binnenkomer. Het nummer heeft een stevig tempo en geeft de instrumenten veel ruimte. De drums klinken opvallend helder in de mix, terwijl de gitaarpartijen steeds verder worden uitgebouwd. Rond de veertig seconden verschijnt de cleane zang, waarna het nummer zich langzaam verder opent. Vanaf ongeveer drie minuten krijgt TEMIC de gelegenheid om de technische spierballen te tonen met een reeks scheurende solo's. Toch draait de tekst vooral om wederopbouw: “Though I’m broken, my will still remains”. De hoofdpersoon is gebroken, maar weigert zich door het verleden te laten definiëren. Dat maakt de abrupte afsluiting eigenlijk wel toepasselijk: er wordt geen keurige afronding geboden. ‘Beyond the Voice’ haalt vervolgens het tempo naar beneden. Het zachte gitaarintro klinkt bijna teder en emotioneel. De tekst gaat over het loskomen van de stem in het eigen hoofd en het ontdekken dat er iets bestaat voorbij angst, twijfel en innerlijke ruis. “I’m more than the voice in me” vormt daarbij de kern. Muzikaal voelt het nummer als een moment van bezinning na de storm van ‘Ashes’. Daarna volgt ‘Ceased to Be’, de eerste single van het album. Het nummer vormt een van de duidelijkste verbindingen tussen de muziek en het grotere concept van Ceiba. De dood wordt hier niet uitsluitend als tragedie benaderd, maar als een overgang. De tekst spreekt over een ziel die niet verdwijnt en over de ceiba die wacht wanneer de sluier tussen leven en dood dunner wordt. De videoclip, waarin de overgang naar het hiernamaals als een ritueel wordt verbeeld, sluit daar naadloos bij aan. Opvallend is dat TEMIC de dood hier niet romantiseert, maar vooral probeert te begrijpen. “And love will never die, the lines will not divide” vat de gedachte misschien wel het beste samen: lichamelijk verdwijnen betekent niet dat alles wat iemand heeft betekend ook verdwijnt. Met ‘Broken’ komt het album vervolgens op een bijzonder kwetsbaar punt. Instrumentaal klinkt het nummer in eerste instantie opvallend hoopvol, maar onder dat oppervlak zit een enorme hoeveelheid verdriet. De tekst beschrijft een relatie waarin twee mensen elkaar proberen vast te houden terwijl ze zelf al gebroken zijn. “We were scared, we were broken” is eenvoudig, maar juist daardoor krachtig. Volgens zanger Fredrik Klemp kwam het nummer in ongeveer een half uur tot stand. Die spontaniteit lijkt hoorbaar in de uitvoering. Zijn zang klinkt niet alsof hij zijn emoties netjes onder controle probeert te houden. Juist de kwetsbaarheid maakt het nummer sterk. ‘Broken’ voelt daardoor minder als een technisch uitgewerkt progmetalnummer en meer als een emotionele bekentenis. ‘Casting Stone’ is vervolgens een van mijn persoonlijke hoogtepunten van het album. Het ruim negen minuten durende nummer is een miniatuur op zichzelf en laat vrijwel alle kanten van TEMIC horen. Het begint opzwepend en heeft een bijna swingende instrumentale drive. Vervolgens verandert het nummer meerdere keren van karakter. Rond 4:30 verschijnt een opvallend elektronisch intermezzo, waarna de gitaar weer de ruimte krijgt. De daaropvolgende solo begint gehaast en technisch, maar verandert rond 5:30 in iets dat bijna zingend klinkt. Pas rond 6:50 keert de zang terug. De tekst draait om een liefde die langzaam is veranderd in verwijten, boosheid en wederzijds verraad. De herhaalde aanspreking van “Love” maakt het nummer bijna wanhopig. De vraag is niet langer wie er gelijk heeft, maar of beide personen uiteindelijk in staat zijn zichzelf te vergeven. Dat maakt ‘Casting Stone’ misschien wel het nummer waarin het centrale thema van Ceiba het meest tastbaar wordt: verlies is niet alleen het verliezen van iemand. Het kan ook het verliezen van een relatie, een toekomstbeeld of een versie van jezelf zijn. ‘See Myself’ brengt vervolgens een veel rauwere kant van TEMIC naar voren. Het lage, brommende intro wekt het gevoel dat er iets op je afkomt. De zang klinkt op sommige momenten alsof die door een oude radio wordt uitgezonden, wat het nummer een beklemmend karakter geeft. De tekst duikt diep in onzekerheid, angst en vervreemding: “A stranger underneath my skin.” Waar ‘Beyond the Voice’ nog probeert boven de innerlijke stem uit te stijgen, zit de hoofdpersoon in ‘See Myself’ er juist middenin gevangen. Het nummer voelt daardoor als een noodzakelijke donkere passage binnen het album. Daartegenover staat ‘Parting the Waves Inside’, dat bijna kalmerend werkt. De titel zegt eigenlijk al wat er gebeurt: de innerlijke storm begint te verdwijnen. Beelden van ijs, regen, smeltwater en nieuw leven geven het nummer een sterk gevoel van vernieuwing. De tekst spreekt over nieuwe aderen, ochtendlicht en het achterlaten van pijn. Het voelt alsof na alle duisternis eindelijk ruimte ontstaat om weer adem te halen. Ook ‘Night of Veils’ (de korte, negende track) draagt dat gevoel van overgang in zich. Met een rustige piano en kalme zang klinkt het bijna als een slaaplied. De tekst gebruikt kaarsen, bloemen en de nacht als symbolen voor een ritueel afscheid. De zin “The seed will rise as time goes by / And you’ll be home again” maakt duidelijk dat de dood binnen het concept van Ceiba niet simpelweg een einde is. Het is een overgang naar een andere fase. ‘Alone’ keert daarna terug naar de menselijke kant van het verhaal. Het nummer begint melancholisch, en dat past perfect bij de tekst. De hoofdpersoon voelt zich verdwaald, uitgeput en volledig alleen. Opvallend is echter dat TEMIC uiteindelijk niet in die wanhoop blijft steken. Daarmee krijgt het album een bijna zelfreflexieve boodschap. De afsluiter ‘As Long As We Last’ is met ruim tien minuten de langste compositie van het album en voelt dan ook als een finale. Het nummer heeft iets van een volwassen musical: melodisch, groot opgezet en sterk gericht op het vertellen van een verhaal. De tekst kijkt terug op een liefde die niet kon blijven bestaan. Er is verdriet, maar ook berusting. “To leave is to remember love prevails” vormt uiteindelijk de belangrijkste conclusie. Wanneer aan het einde de verschillende begrippen“Ceased”, “Consigned”, “Extinguished” voorbij komen, voelt het alsof de cirkel rond is. Foto door: © Mountain Head Media De dood, het verdwijnen en het verdwijnen uit de herinnering worden naast elkaar gezet. Maar zelfs daar blijft liefde overeind. De ceiba staat opnieuw tussen de werelden in. En dat is misschien precies wat Ceiba zo sterk maakt. Het album gaat uiteindelijk niet alleen over dood of verlies. Het gaat over wat er overblijft wanneer iets voorbij is. Herinneringen, pijn, liefde, spijt, lessen en uiteindelijk de mogelijkheid om jezelf te vergeven. Muzikaal is TEMIC daarbij ambitieus zonder zichzelf volledig te verliezen in technische hoogstandjes. Er zijn complexe maatsoorten, lange composities, elektronische passages en complexe solo's, maar ook zachte gitaren, piano, atmosferische synths en momenten waarop de stem alle aandacht opeist. Ceiba is een album dat zich het liefst als geheel laat beluisteren. De nummers vormen afzonderlijk sterke hoofdstukken, maar samen vertellen ze een veel groter verhaal over afscheid, rouw, zelfonderzoek en uiteindelijk acceptatie. Waar het album begint met een ceibaboom die door de bliksem wordt gespleten, eindigt het met de herinnering aan wat liefde heeft betekend. Tussen die twee momenten beweegt TEMIC zich door verdriet, woede, eenzaamheid, angst, vergeving en hoop. Cover Artwork: Hicham Hamzi / H-Hich Design Tracklist 1. Asunder (1:35) 2. Ashes (4:55) 3. Beyond the Voice (3:58) 4. Ceased To Be (6:26) 5. Broken (4:45) 6. Casting Stone (9:16) 7. See Myself (6:38) 8. Parting the Waves Inside (7:24) 9. Night of Veils (3:38) 10. Alone (7:02) 11. As Long As We Last (10:21) Pre-orderen en pre-saven is mogelijk via deze link. Temic Online Website | Bandcamp | Apple Music | Spotify | Instagram | Facebook | YouTube Season of Mist Online Facebook | X | Instagram | Website | YouTube | Spotify

De Zweedse deathmetalband Sacreligious uit Göteborg maakt zich op voor de release van het debuutalbum Brutality Incarnated. De plaat verschijnt op 25 september en laat volgens de band een moderne, meedogenloze interpretatie horen van de kenmerkende Göteborgse deathmetalsound. Sacreligious werd in de zomer van 2024 opgericht en bouwde sindsdien snel een reputatie op met intense liveshows in Göteborg en de rest van Zweden. Muzikaal grijpt de band terug op de rauwe Zweedse deathmetaltraditie van Entombed en Dismember, terwijl invloeden van het hedendaagse Sanguisugabogg voor extra brutaliteit zorgen. De band omschrijft de eigen aanpak als een combinatie van razendsnelle riffs, agressieve vocalen en een compromisloze energie. "Sacreligious aren't interested in simply worshipping the past. Instead, they inject their own distinct personality into the genre," aldus de aankondiging. Voor Brutality Incarnated trok de groep naar het gerenommeerde Studio Fredman in Göteborg, waar het album werd opgenomen, gemixt en gemasterd. Daarmee krijgt het materiaal, dat voortkomt uit twee eerder zelfstandig uitgebrachte demo's, een voller en zwaarder geluid zonder de rauwe sfeer van het vroege werk te verliezen. De albumhoes is afkomstig van James Campbell. Brutality Incarnated verschijnt onafhankelijk op 25 september. Op dezelfde dag speelt Sacreligious in Stockholm. Line-up Felix Dahllöf – vocals William Alvarsson – gitaar Hugo Rahm – gitaar Nellie Taghizade – bas Filip Staberg – drums Sacreligious online Facebook | Instagram | Bandcamp Viral Propaganda online Instagram | Facebook | X | Website

Het Hongaarse avant-garde metalproject Thy Catafalque heeft een nieuwe single uitgebracht. ‘Búcsú a piros madártól’, vrij vertaald als Afscheid van de rode vogel, is de eerste muziek van het aankomende album XIII: Sárga erdő. Het album verschijnt op 20 november via Season of Mist. De nieuwe single vormt volgens oprichter en songwriter Tamás Kátai het vertrekpunt van het twaalf nummers tellende album. Het nummer draait om afscheid en berusting en combineert onder meer live drums, gelaagde zang, kamancheh en elektrische gitaar. Daarmee krijgt de muziek een nadrukkelijk fysieke en zwaardere klank. Een belangrijke verandering op Sárga erdő is de manier waarop de drums zijn opgenomen. Voor het eerst in de geschiedenis van Thy Catafalque wordt gebruikgemaakt van een echte drummer in plaats van geprogrammeerde drums. In totaal werkten 34 muzikanten en vocalisten mee aan de plaat, aangevuld met een twintigkoppig mannenkoor. Terug naar Makó De videoclip voor de nieuwe single werd door Kátai zelf opgenomen in de bossen bij zijn woonplaats Makó, in het zuidoosten van Hongarije. Opvallend is dat het om hetzelfde gebied gaat waar 25 jaar geleden de eerste videoclip van Thy Catafalque werd opgenomen. In de video worden livebeelden van optredens in onder meer Brazilië, Frankrijk en Hongarije gecombineerd met handgemaakte en digitale animaties. Kátai koos er bewust voor om de beelden niet volledig glad te strijken. Volgens de muzikant past de menselijke en imperfecte uitstraling bij een tijd waarin kunst steeds meer door AI wordt beïnvloed. Foto door: Orsolya Karancz Dertiende album Sárga erdő wordt het dertiende studioalbum van Thy Catafalque. Het album bevat twaalf nummers en heeft een totale speelduur van ruim 64 minuten. Volgens Kátai is er geen overkoepelend verhaal, maar draait de plaat vooral om het gevoel van rondzwerven door herinneringen uit het verleden. De muziek blijft daarbij putten uit uiteenlopende stijlen en instrumenten. Naast metal zijn onder meer Hongaarse folkinvloeden en klassieke elementen aanwezig, met instrumenten als piano, strijkers, brass, sitar, kamancheh en citer. Opvallend is dat deze elementen terughoudender worden ingezet dan op voorganger XII: A gyönyörű álmok ezután jönnek. De release van XIII: Sárga erdő staat gepland voor 20 november. Pre-orderen en pre-saven is mogelijk via deze link. Tracklist: 1. Búcsú a piros madártól (06:04) 2. Ég-anyám, föld-apám (04:28) 3. Dunnák alatt kék mező (04:04) 4. Szitakötő (01:10) 5. Suhamló éji fák (05:04) 6. Puszta (04:58) 7. Sirató (03:58) 8. Cseremisz (04:05) 9. Sárga erdő (10:15) 10. Tömbök (04:59) 11. Kút vizén nap forog (04:06) 12. 87 tavasz, 87 ősz (10:52) Credits Tamás Kátai: gitaar, basgitaar, keyboards & zang Gastmuzikanten Martina Veronika Horváth — zang (9, 12) Ivett Dudás — zang (3, 10, 11) Gábor Dudás — zang (2, 5, 11, 12) Bálint Bokodi — zang (1, 8, 9) Annamari Oláh — zang (6) Lambert Lédeczy — zang (6) Gergely Balla — zang (7) Gábor Veres — zang (10) Antal Cseh — bas/bariton en zang (12) Het Mannenkoor van Tiszaföldvár — koor (8) Anikó Für — gesproken tekst (5) Árpád Szenti — drums & percussie Krisztián Varga — leadgitaar (1, 5, 6, 9, 10) Zoltán Vigh — leadgitaar (10) Breno Machado — leadgitaar (12) Daniele Belli — klassieke gitaar (12) Anikó Barna — citer & koboz (8) Chithrinie Nirupama — sitar (4) Peter Voronov — viool (5) Maria Grigoryeva — viool (5) Victor Morales — viool & piano (9) Oleg Bezuglov — viool (12) Michaela Lilla Bos — cello (9) Francesco Pisciotta — strijkersarrangement (11) Noam Dayan — kamancheh (1) Dmitry Karev — accordeon (8) Dario Cei — fluit (8, 10) Brandon Wilkins — fagot & altfluit (2) Dan Rowland — oboe d'amore (7) Kelly O'Donohue — trompet, trombone & bugel (9, 11, 12) Michele Fortunato — trombone (12) Patricio Böttcher — altsaxofoon (3) Efim Braylovskiy — altsaxofoon (9) Ibrahim Danbaba — saxofoon (11) Fotografie © Laszlo Horvath - albumhoes © Orsolya Karancz - foto's van Tamás © Katalin Hunyás - foto's van de liveband Productiecredits Opgenomen op verschillende locaties en bij Miracle Sound Szeged, Szeged, Hongarije. Geproduceerd door Tamás Kátai. Geluidsengineering, mixage & mastering door Gábor Vári (Miracle Sound Szeged). Hoesontwerp: Tamás Kátai Thy Catafalque online Website | Bandcamp | Facebook | Instagram | X | Threads | TikTok | Spotify | Apple Music | Deezer | Tidal Season of Mist Online Facebook | X | Instagram | Website | YouTube | Spotify

Denemarken – Roskilde – Byparken 21.08.2026 – Denemarken – Morud – Mejerhell 22.08.2026 – Duitsland – Seth

De Belgische deathmetalband CARNATION heeft vandaag de nieuwe single ‘Labyrinth of Silence’ uitgebracht, inclusief een bijbehorende videoclip. Het nummer is de derde single van het aankomende vierde studioalbum ‘Symphony In Flesh’, dat op 16 oktober 2026 verschijnt. Met ‘Labyrinth of Silence’ kiest CARNATION voor zijn deathmetalroots. Het nummer combineert dromerige leadgitaren met zware mid-temporiffs en groovende drums. Die combinatie geeft de track een sterk atmosferisch karakter, waarbij de muziek de luisteraar volgens de band moet meenemen naar een andere wereld. Ook tekstueel wijkt de single af van puur fictieve horror. Het schrijfproces vormde voor CARNATION een persoonlijke ervaring, waarbij de band naar eigen zeggen innerlijke worstelingen en de mentale en fysieke gevolgen daarvan onder ogen kwam. Foto door: Jenny Puentes Met ‘Symphony In Flesh’ wil CARNATION teruggrijpen naar de elementen die de band oorspronkelijk onderscheidden: strakke songwriting, herkenbare riffs en compromisloze intensiteit. Tegelijkertijd klinkt de band volgens het persbericht volwassener en doelgerichter, met dynamischere arrangementen en een meer samenhangend geheel. “Going into this album, we wanted to reconnect with our roots. Not just musically, but in the way we present the band. At the same time, we pushed ourselves to write tighter, stronger songs and to bring everything -sound and visuals- to a higher level. This is the most complete version of CARNATION so far.” Ook thematisch belooft het album weinig lichtzinnigheid. Het titelnummer ‘Symphony In Flesh’ behandelt de geest van een seriemoordenaar aan de hand van gedetailleerde, verontrustende beelden. ‘Twisted Visions’ richt zich op moderne verslaving en de psychologische greep daarvan. Het album wordt afgesloten met ‘Legacy of the Forefathers’, een track van bijna twaalf minuten. Artwork door: Peter Sallai Tracklist Blackmouth Flesh-Eating Frenzy Symphony in Flesh Kingdom of Dreams Labyrinth of Silence Towards Death Twisted Visions Boundless Pathways Legacy of the Forefathers ‘Symphony In Flesh’ werd opgenomen, gemixt en gemasterd door Yarne Heylen in Project Zero Studio / Y-Productions. De albumhoes is afkomstig van Peter Sallai. Het album wordt op 16 oktober 2026 in eigen beheer uitgebracht. Releaseshow in Antwerpen Ter gelegenheid van de release speelt CARNATION op 7 november 2026 een exclusieve releaseshow in Zappa Antwerpen. Carnation online Website | Facebook | Instagram | YouTube | Bandcamp | Spotify | Apple Music

De Noorse post-punkband THE APE uit Oslo heeft de nieuwe single “Touchy” uitgebracht. Het nummer is de derde voorproef van het self-titled debuutalbum van de band, dat in 2027 verschijnt via Loyal Blood Records. Waar THE APE met de eerdere singles vooral een rauwe en boze kant liet horen, kiest de band op “Touchy” voor een meer ingetogen en reflectieve aanpak. Het nummer draait om ouder worden, tijd die steeds sneller lijkt te gaan en het ongemakkelijke besef dat het leven ongemerkt een andere fase is binnengeschoven. Volgens de band gaat “Touchy” onder meer over “slowly running out of new things to say”. Op een licht absurdistische manier komen alledaagse signalen van het ouder worden voorbij: vrienden worden met een robotstofzuiger, het verzamelen van kortingsbonnen en plotseling emotioneel worden tijdens het einde van films die vroeger nauwelijks iets losmaakten. Daarbij kiest THE APE nadrukkelijk niet voor een grote politieke boodschap of een klassiek verhaal over persoonlijke groei. Zoals de band het zelf omschrijft: “There is no grand political statement hiding beneath it all. No inspirational lesson. No triumphant self-improvement arc.” In plaats daarvan kijkt “Touchy” vooral naar het leven zoals het zich daadwerkelijk ontvouwt. "Touchy" is te beluisteren via onder andere Soundcloud en overige platforms zoals Spotify en YouTube via de volgende link. Foto door: Thomas Moe Ellefsrud THE APE bestaat uit Johan Fredrik Bolli (zang en drums), Simen Trippestad en Johannes Amble (gitaar) en Kristian Leonhardsen (bas). “Touchy” is de derde single van het aankomende debuutalbum van THE APE, dat in 2027 via Loyal Blood Records wordt uitgebracht. The Ape online Instagram | TikTok | YouTube Viral Propaganda online Instagram | Facebook | X | Website

De Franse progrock- en instrumentale groep Could Seed heeft hun tweede studioalbum aangekondigd. Het nieuwe album, getiteld Terminal, verschijnt op 23 oktober via Klonosphere Records, twee jaar na hun goed ontvangen debuut The Drop Crisis. Met Terminal zet de band hun kenmerkende filmische stijl verder uit. De muziek is geïnspireerd door de grootsheid van Pink Floyd en de emotionele kracht van moderne post-rock, maar gaat verder dan één genre. Zo hoor je invloeden uit psychedelica, blues, metal en zelfs subtiele elementen van Congolese soukous terug in hun composities. Het album draait minder om “eindes” dan de titel doet vermoeden, en juist meer om de reis en de emoties onderweg. Terminal werd opgenomen en gemixt door gitarist Jordan Jupin in Studio de la Fuie en gemasterd door Thibault Chaumont bij Deviant Lab. De visuele identiteit wordt versterkt door artwork van Ana Mady Sun en fotografie van Régine Cadillac. Met deze nieuwe plaat blijft Could Seed hun plek in de hedendaagse post-rock/progscene verder verstevigen.