Denemarken – Roskilde – Byparken 21.08.2026 – Denemarken – Morud – Mejerhell 22.08.2026 – Duitsland – Seth

Het Belgische post-metalgezelschap Hippotraktor heeft de nieuwe single ‘Builder of Eden’ uitgebracht. Voor het nummer werkte de band samen met Loïc Rossetti, voormalig zanger van The Ocean. De track is afkomstig van het nieuwe album Annihilist, dat op 2 oktober verschijnt via Pelagic Records. ‘Builder of Eden’ behoort volgens de band tot de meest zware en monumentale nummers op het nieuwe album. In het nummer staat een naamloze protagonist centraal die zich gewelddadig verzet tegen zijn schepper en probeert te ontsnappen aan het bestaan dat hem is opgelegd. Hippotraktor omschrijft de samenwerking met Rossetti als een bijzondere gelegenheid. “We joined forces with one of our biggest inspirations,” laat de band weten over de voormalige The Ocean-zanger. Foto door: Sam Coussens Annihilist wordt het derde studioalbum van Hippotraktor. De band uit Mechelen staat bekend om een mix van progressieve metal, post-metal en sludge, waarbij zware, ritmische passages worden afgewisseld met atmosferische en melodische momenten. Op het nieuwe album wil het vijftal die tegenstelling verder uitwerken. Volgens Hippotraktor draait Annihilist niet alleen om technische complexiteit, maar vooral om sfeer, verhaal en emotie. De composities van gitarist Chiaran Verheyden vormen daarbij het raamwerk, terwijl de uiteindelijke sound ontstaat uit de wisselwerking tussen alle vijf bandleden. Tracklist Annihilist 1. I Breathe, I Am 2. Courageous Apathy 3. Builder of Eden 4. Oblivion Walker 5. Annihilist 6. Everything Is Permissible 7. A Different Now Hippotraktor bestaat uit Stefan De Graef (zang), Chiaran Verheyden (gitaar), Jakob Fiszer (bas), Lander De Nyn (drums) en Kristof Du Jardin (gitaar en zang). Annihilist verschijnt op 2 oktober via Pelagic Records. Hold Tight online Instagram X Facebook Website

De Nederlandse band AFTERDAWN heeft vandaag hun tweede single “Into Grey” uitgebracht. De track is afkomstig van de zesdelige EP GLASS en neemt luisteraars mee in een verhaal over innerlijke strijd, weerstand en de zoektocht naar houvast in een steeds chaotischer wordende wereld. “Into Grey” is geïnspireerd op de persoonlijke ervaringen van zanger Jesse tijdens zijn tijd als militair. De song weerspiegelt de mentale worsteling tussen het willen begrijpen van de wereld om je heen en het gevoel machteloos te staan tegenover de waanzin die zich daarin afspeelt. De band vertaalt deze intensiteit ook naar beeld. De videoclip van “Into Grey” werd opgenomen in een verlaten parkeergarage, waar de donkere en beklemmende sfeer van het nummer centraal staat. Naarmate de muziek zich verder ontvouwt en zwaarder wordt, neemt ook de visuele spanning toe. De locatie vormt daarmee een passende achtergrond voor het thema van vervreemding en innerlijke confrontatie. Met de release van “Into Grey” zet AFTERDAWN de muzikale lijn van de EP GLASS voort. De band bouwt hiermee verder aan een serie tracks waarin persoonlijke verhalen, zware thema’s en een krachtige sound samenkomen. “Into Grey” is nu beschikbaar via de bekende streamingplatforms via de volgende link. De videoclip is binnenkort beschikbaar via de volgende link. Credits – Into Grey Muziek geschreven door: Jesse Pennings, Gene ten Braak, Ferran Ligero Actrice: Elisha Alîëna Opname: Jessie Kusters & Lotte van Gestel Montage: Gene ten Braak Colorgrading: Jessie Kusters (Knotsandshots) Productie: Gene ten Braak & Jesse Pennings Co-productie: Alisha Alîëna Mix & mastering: Klein Soundworks Afterdawn online Instagram | Facebook | TikTok | YouTube

Bombstrap heeft de komst van hun debuutalbum Big Enemy aangekondigd. De plaat verschijnt op 2 oktober 2026 via Tartarus Records en wordt voorafgegaan door de eerste single 'The Green Dress', die vanaf nu te beluisteren is. De band ontstond in 2025 binnen de anarchistische Poortgebouw-gemeenschap in Rotterdam en bestaat uit muzikanten uit Rotterdam en Manchester. In korte tijd wist Bombstrap zich te ontwikkelen tot een opvallende nieuwe naam binnen de Europese hardcorescene, dankzij een compromisloze sound en een reeks intensieve liveoptredens. 'The Green Dress' laat direct horen waar Bombstrap voor staat. De band combineert rauwe hardcore met invloeden uit de noiserock en punk, waarbij nihilisme, anarchie en een afkeer van autoriteit centraal staan. Invloeden van No Trend en Total Abuse zijn duidelijk hoorbaar in de confronterende en ongemakkelijke sfeer die de single oproept. Na een live-opname van hun tweede optreden ooit, opgenomen in WORM in Rotterdam, volgde een druk tourschema langs festivals en zalen als Roadburn, Fusion Festival, Grauzone, Down the Rabbit Hole, Skinfest, Vera, Voidfest, WORM en OCCII. Daarmee bouwde Bombstrap razendsnel een reputatie op als een band die live even chaotisch als onvoorspelbaar is. Diezelfde energie vormt ook de basis van Big Enemy. Volgens de band is het album een nietsontziende aanval op een corrupte samenleving, verpakt in een explosieve mix van compromisloze hardcore en anarchistische overtuiging. Big Enemy verschijnt op 2 oktober 2026 via Tartarus Records op vinyl, cassette en alle gangbare streamingdiensten en te pre-orderen via deze link. De eerste single 'The Green Dress' is nu beschikbaar via de volgende link.

Cold Slither heeft de nieuwe single Cobra Island uitgebracht. De track is geïnspireerd op de Cobra Civil War uit de G.I. Joe-stripreeks en neemt luisteraars mee naar het gevaarlijke hart van Cobra's beruchte thuisbasis. De stevige heavy metaltrack staat volledig in het teken van de machtsstrijd tussen Cobra Commander, Serpentor en hun rivaliserende facties, een conflict waarbij ook G.I. Joe en de Iron Grenadiers betrokken raken. Video door: Ross Sewage Volgens de band vormt Cobra Island een muzikaal eerbetoon aan de chaos, het geweld en de onverzettelijke energie van deze verhaallijn. Met messcherpe riffs, krachtige vocalen van Zartan en een stevige groove laat de single horen hoe een mogelijk toekomstig album zou kunnen klinken. Zartan vertelt over de nieuwe release: "Well, once again The Commander has rounded up enough money to warrant my Dreadnoks and I to crawl out of our swamp and record some new music. At the same time paying us to secure his stronghold, the Terrordrome... So I wrote a song about just that. Enjoy 'Cobra Island' but be warned... You DO NOT want to find yourself washing up on these shores! Cobraaaaa!!!" Cold Slither bestaat uit Zartan, Torch, Ripper en Buzzer, bekend als de Dreadnoks uit het G.I. Joe-universum. De band combineert klassieke heavy metal met een rauwe, anarchistische energie en brengt daarmee de fictieve metalband uit de tekenfilm tot leven voor een nieuw publiek. Naast de release van de single is ook een nieuwe videoclip verschenen, geregisseerd door Ross Sewage. Cobra Island is nu beschikbaar via de bekende streamingdiensten via de volgende link. Cold Slither Online Website | Facebook | Instagram | TikTok | X | RPM Reigning Phoenix Online Website | Facebook | Instagram | X | TikTok | YouTube

Band foto door: Seth Abrikoos Met Exomia zet de band het sciencefictionverhaal van het vorige album voort

De Noorse grindcoreband Beaten To Death heeft de eerste single van het aankomende album Vntrve uitgebracht. Het nummer, "Sunburnt Satanist" te streamen via de volgende link, beleefde zijn première via Heavy Blog Is Heavy en geeft alvast een goed beeld van wat fans op 23 oktober kunnen verwachten wanneer het zevende studioalbum verschijnt via Mas-Kina Recordings. Sinlge cover art door: Kristian Krohg-Sørensen Zoals Heavy Blog Is Heavy het omschrijft: "Lurching, almost jazzy, excitement accompanied by howls fades into atmospheric angst and forlorn riffs, only to ricochet into frantic shouting as our crispy hero rallies." Dat vat de muziek van Beaten To Death eigenlijk perfect samen. De band staat al jaren bekend om een eigenzinnige mix van compromisloze grindcore, onverwachte melodieën, grillige songstructuren en een flinke dosis absurde humor. Ook het verhaal achter de titel "Sunburnt Satanist" is typisch Beaten To Death. De band vertelt: "Sunburnt Satanist is a classic example of us starting out with a title before we have lyrics. The title stems from drummer Chris Bartender, aka Anti-Christian, sharing stories from his black metal career, playing a metal cruise and having to corpse paint a sunburnt face after spending too much time poolside. This spawned the idea of this translucent skinned, trve kvlt Norwegian satanic warrior going on holiday in southern Europe. Even the evilest of Nordic Vikings need the occasional break from the call of the winter moon." Sinds hun debuut in 2011 heeft het uit Oslo afkomstige gezelschap een geheel eigen plek veroverd binnen de extreme metal. Waar veel grindcorebands vasthouden aan vaste genreconventies, kiest Beaten To Death juist voor experiment, onverwachte wendingen en een gezonde dosis zelfspot. Op Vntrve zet de band die koers voort. Psychedelische verhalen over pony's, demonen, videogames en de absurditeiten van de metalscene worden gecombineerd met razendsnelle riffs, onvoorspelbare ritmes en de kenmerkende energie waar de band inmiddels om bekendstaat. Na albums als Xes and Strokes, Laat Maar, Ik Verhuis Naar Het Bos en Sunrise Over Rigor Mortis bewijst Beaten To Death opnieuw dat grindcore veel meer kan zijn dan alleen snelheid en agressie. Vntrve lijkt wederom een plaat te worden waarop humor, muzikaliteit en complete chaos hand in hand gaan. Vntrve verschijnt op 23 oktober via Mas-Kina Recordings. De sinle is te streamen via de volgende link. Informatie over de pre-orders wordt binnenkort bekendgemaakt. Beaten To Death bestaat uit: Anders Bakke (She Said Destroy) – zang Martin Rygge (Insense, Grant the Sun) – gitaar en backing vocals Tommy Hjelm (Insense) – gitaar en backing vocals Christian “Bartender” Svendsen (Tsjuder, The Cumshots) – drums

Sommige bands proberen binnen de moderne metalcore zo zwaar mogelijk te klinken, terwijl anderen vooral mikken op grote refreinen. Hopsydian weet beide werelden opvallend goed samen te brengen. De Italiaanse formatie uit Milaan levert met A Graceful Sin een debuut-EP af waarop agressie, melodie en een haast filmische sfeer voortdurend in elkaar overvloeien. Dat de release verschijnt via Arising Empire onderstreept meteen dat er vertrouwen is in het potentieel van deze jonge band. Milaan wordt doorgaans geassocieerd met mode, kunst en architectuur, maar kent ook een levendige metalscene. Hopsydian laat horen dat daar nog volop ruimte is voor nieuwe namen. Hun geluid laat zich omschrijven als moderne, toegankelijke metalcore waarin zware breakdowns, elektronische accenten, atmosferische lagen en krachtige cleane vocalen elkaar afwisselen. Het resultaat voelt eigentijds zonder de emotionele impact uit het oog te verliezen. A Graceful Sin bestaat uit vijf nummers, waarvan drie al eerder als singles verschenen. Openingsnummer "Glare", gevolgd door "Devote", "Sight" en "Elysium", gaf de afgelopen maanden al een goed beeld van de richting die de band uit wilde. Vooral "Elysium" blijkt een absoluut hoogtepunt van de EP. Het nummer combineert massieve metalcore-riffs met koorpartijen en een bijna sacrale sfeer, waardoor het een cinematografisch karakter krijgt. Hopsydian speelt hier met thema's als identiteitsverlies, schuld, geloof en de zoektocht naar een hogere vorm van bestaan. Regels als "Every scar is a vow I survived" en "There's grace in sin" vatten die innerlijke strijd treffend samen. Fluisterende passages maken plaats voor explosieve uitbarstingen, terwijl de koorzang en de zware breakdowns elkaar voortdurend versterken. Daardoor voelt "Elysium" tegelijk beklemmend en groots aan, alsof een spirituele wedergeboorte zich voor je oren voltrekt. Die dynamiek is eigenlijk kenmerkend voor de hele EP. Rustige, emotionele passages worden moeiteloos afgewisseld met loodzware riffs en schreeuwvocalen, zonder dat de melodie verloren gaat. De cleane zang vormt daarbij een belangrijk ankerpunt en geeft de nummers extra toegankelijkheid. Ook de opbouw van de EP werkt in het voordeel van de band. Geen van de vijf nummers duurt overdreven lang; allemaal blijven ze ruim onder de vier minuten. Daardoor blijft het tempo hoog en is er nauwelijks ruimte voor overbodige herhaling. Iedere track heeft een duidelijke functie binnen het geheel en draagt bij aan de afwisseling tussen introspectieve momenten en brute kracht. Hopsydian is zonder twijfel een band om de komende jaren goed in de gaten te houden! Tracklist Glare Devote Sight Elysium Heavenly Line-up Myles Idolo: vocals Loris Ronchi: gitaar Nikolay Deliyski: gitaar Roberto Vezi: bass Hopsydian online Instagram Facebook Hold Tight online Instagram X Facebook Website

Grant The Sun keert terug met een nieuw hoofdstuk. De Noorse progressieve rock- en metalband kondigt het nieuwe album Biomes aan, dat op 16 oktober verschijnt via Mas Kina Recordings. Tegelijk met de albumaankondiging heeft de band de eerste single “Cinder” uitgebracht, die in première ging via Heavy Blog Is Heavy. “Cinder” laat meteen horen welke richting Grant The Sun met Biomes inslaat: een combinatie van zware, ritmisch complexe riffs, meeslepende melodieën en atmosferische passages. Heavy Blog Is Heavy omschreef het nummer als een track waarin invloeden van onder meer Meshuggah-achtige riffs samengaan met dromerige gitaarlijnen en de kenmerkende sound van Grant The Sun. Over de nieuwe single zegt de band: “Cinder is an immediate statement—driven by a steady rhythmic pulse and lifted by a melodic chorus. It explores new ground for the band while setting the tone for the album as a whole.” Nieuwe muzikale dimensie Drie jaar na het veelgeprezen debuutalbum Voyage zet Grant The Sun een volgende stap met Biomes. De band, die bekendstaat om de combinatie van progressive metal, post-metal en post-rock, voegt op het nieuwe album voor het eerst zang toe aan hun dynamische geluid. Ondanks deze nieuwe toevoeging blijven de kenmerkende elementen behouden: complexe composities, technische beheersing, filmische sfeer en een avontuurlijke benadering van songwriting. Het album ontstond tijdens een intensief creatief proces waarin de band bewust nieuwe muzikale grenzen opzocht. De band vertelt hierover: “Creating this album has been a continuous long-lasting process stretched over the last year. Working towards a deadline kept us on our toes and gave us new challenges in terms of time signatures, technical parts, and arrangements. We feel that all the hard work and hours of rehearsal have paid off, and we're proud to present this new chapter.” Een album over dualiteit Centraal op Biomes staat het thema van tegenstelling en verbinding. Het album is opgebouwd als een tweedelig geheel waarin verschillende muzikale werelden samenkomen. Aan de ene kant horen luisteraars uitgestrekte post-metal sferen, langzaam opgebouwde structuren en filmische soundscapes. Aan de andere kant biedt het album zware progressive-metal riffs, complexe ritmes en explosieve technische passages. Deze elementen worden niet tegenover elkaar geplaatst, maar vloeien voortdurend in elkaar over. Daarmee creëert Grant The Sun een album dat zowel emotioneel meeslepend als muzikaal uitdagend is. Ook het artwork sluit aan bij dit concept: een woestijn die geleidelijk overgaat in een weelderig regenwoud weerspiegelt de manier waarop de verschillende muzikale landschappen op Biomes samenkomen. Met het nieuwe album presenteert Grant The Sun naar eigen zeggen hun meest ambitieuze werk tot nu toe. “Biomes is by far our proudest moment as a band,” aldus de groep. Biomes verschijnt op 16 oktober via Mas Kina Recordings. Meer informatie is verkrijgbaar via de volgende link. Foto door: Jens Gunnarsen Bandbezetting Håvard Sveberg – drums Martin Rygge – gitaar en screams Markus Lillehaug Johnsen – gitaar, bas en cleane zang Grant The Sun Online Instagram | Facebook | Bandcamp

“Melodeath and black metal are two of my favourite genres, and while I never set out with the deliberate

Op donderdag 30 april 2026 brengt Millhaven hun nieuwe EP NTRL  live in JOC Ieper. De band werkt al geruime tijd aan dit nieuwe materiaal en speelt het die avond voor het eerst op het podium. De releaseshow wordt geen solo-optreden, maar een volledige avond met meerdere bands. Naast Millhaven staan ook Through the Void , STAB, Death Fury en Cross Hairs op de affiche. Samen zorgen zij voor een gevarieerde en stevige line-up. Over Millhaven Millhaven is een band die al meer dan tien jaar bestaat en in die tijd alleen maar scherper en sterker is geworden. Met een eigen, herkenbare sound en bakken energie weten ze elke show weer indruk te maken op het publiek. Ze stonden al op het podium met grote namen als Aborted, Misery Index, Vital Remains, Carnifex en Baest. Ook op festivals zoals Ieperfest, Antwerp Metal Fest, Graspop Metal Meeting en Alcatraz Metal Festival hebben ze hun stempel gedrukt. (Bron: Millhaven ) Tickets en info Donderdag 30 april, JOC Ieper (BE)

Sommige bands proberen genres te combineren. Andere bands lijken liever helemaal niet te kiezen. PLUME behoort duidelijk tot die tweede categorie. De Duitse alternative-heavyband beweegt zich op het snijvlak van metalcore, pop, elektronica, hyperpop en rock, waarbij zware gitaren en screams zonder problemen naast catchy melodieën en dansbare elektronische passages kunnen bestaan. Op 25 september verschijnt het debuutalbum Saferooms & Healing Frequencies via Arising Empire. Het album telt dertien tracks en laat vooral horen dat PLUME niet van plan is om zich door genregrenzen te laten tegenhouden. Lees hieronder onze BIR review van Saferooms & Healing Frequencies. PLUME bestaat uit Pascal Pashaee (zang), David Riederer (gitaar), Luka Lorch (keys) en Richard Kilian (drums). De band profileert zich niet alleen muzikaal, maar ook visueel als een nieuwe generatie rocksterren, waarbij glamrock-esthetiek en een moderne digitale uitstraling samenkomen. Ook live wordt dat doorgetrokken: de groep presenteert optredens als totaalervaringen waarin muziek, performance en beeld sterk met elkaar verbonden zijn. Dat theatrale en experimentele karakter is ook op Saferooms & Healing Frequencies goed terug te horen. PLUME omschrijft hun muziek zelf als pop die niet bang is om vuil te worden. Dat klinkt misschien als een marketingzin, maar op het album blijkt die omschrijving verrassend treffend. De nummers zijn vaak bijzonder toegankelijk, maar worden voortdurend voorzien van elektronische geluiden, vervormde gitaren, ritmische verrassingen en zwaardere vocalen. Het resultaat is een plaat die tegelijkertijd catchy en onvoorspelbaar is. Een opvallende binnenkomer Het album begint niet meteen met een muur van geluid. Relax... You're Here is een rustig, instrumentaal intro waarin een soort watergeluid en ruis op de achtergrond te horen zijn. Rond de twintigste seconde komt er gitaar bij, waarna het nummer uiteindelijk eindigt met een door een vrouwelijke gesproken tekst. Het is een korte kennismaking met de wereld van PLUME en voelt bijna alsof de luisteraar eerst de juiste omgeving binnen wordt geleid voordat het album echt losbarst. Die overgang komt met Digital Waterboarding. De track opent met een geluid dat bijna rechtstreeks uit een videogame lijkt te komen. Elektronica speelt vanaf het begin een belangrijke rol en zodra de catchy vocalen inzetten, ontstaat er zelfs een bijna boyband-achtige sfeer. Juist die combinatie is kenmerkend voor PLUME: iets kan op het eerste moment opvallend toegankelijk klinken, terwijl er onder het oppervlak veel meer gebeurt. Rond de twee minuten verandert het karakter van het nummer en komen er ruwere vocalen bij. Daarmee wordt duidelijk dat dit geen simpel popnummer is. Furious Icon borduurt daarop voort met een zeer catchy intro en een melodie die gedurende het nummer terug blijft keren. Riffs worden gecombineerd met een uitgesproken moderne digitale productie. De gitaren mogen stevig zijn, maar worden niet gebruikt om alle ruimte in te nemen. Elektronica is minstens zo belangrijk voor het totaalgeluid. Catchy met een rafelrand Een van de grootste kwaliteiten van Saferooms & Healing Frequencies is zonder twijfel het meezinggehalte. Frankincense is daar een goed voorbeeld van. De track begint met cleane vocalen die zich gemakkelijk laten volgen en heeft iets wat uitnodigt om mee te zingen. Het is bovendien het soort nummer dat je zonder problemen tijdens een lange autorit op zou kunnen zetten. Juist doordat PLUME de zware elementen niet voortdurend naar voren schuift, krijgen de melodieën voldoende ruimte. Daarna volgt SAFEROOM: RedSquares, een instrumentaal intermezzo van ruim anderhalve minuut. Na het meezingbare Frankincense voelt dit daadwerkelijk als een korte adempauze. De SAFEROOM-intermezzo's vormen daarmee niet alleen een stilistische keuze, maar zorgen ook voor rustmomenten binnen een album dat anders behoorlijk veel prikkels bevat. Met A Cure For A Knife's Blade wordt die rust vervolgens weer doorbroken. De track laat nadrukkelijk horen dat vocalist Pascal Pashaee niet alleen met cleane zang uit de voeten kan: de screams komen hier stevig naar voren. Toch voelt het nummer niet als een abrupte stijlbreuk. De elektronische elementen en catchy songwriting blijven overeind, waardoor ook dit zwaardere nummer logisch binnen het album past. Van boodschap naar dansvloer Don't Owe Me opent met de directe zin “You can't take my life”, waarna het herhalende “You don't owe me” de track een duidelijke boodschap meegeeft. Muzikaal zit er opnieuw een interessante tegenstelling in. Een vrolijk, bijna fluitachtig deuntje geeft het nummer een lichte uitstraling, terwijl de screams voor het nodige tegenwicht zorgen. PLUME lijkt er plezier in te hebben om zulke tegenstellingen naast elkaar te zetten: vrolijk tegenover zwaar, poppy tegenover agressief en digitaal tegenover organisch. Angel Engine is misschien wel een van de duidelijkste voorbeelden van de elektronische kant van PLUME. De track is opvallend dansbaar en heeft een hypnotiserend karakter. Met een house-remix zou het nummer zelfs niet volledig misstaan op een clubvloer. Tegelijkertijd blijft de zware achtergrond aanwezig. Dat is precies de combinatie waarmee PLUME zich probeert te onderscheiden. De band presenteerde Angel Engine eerder al als een nummer over paranoia, angst, identiteitsverlies en de zoektocht naar houvast tijdens een emotionele instorting. De donkere thematiek staat daardoor bewust tegenover de bijna euforische muzikale productie. Na die dansbare passage volgt SAFEROOM: Longing. Dit intermezzo klinkt bijna als wachtmuziek, met gefluister op de achtergrond en later enkele screams. Het is misschien niet het meest voor de hand liggende moment op de plaat, maar juist dit soort korte passages versterken het gevoel dat Saferooms & Healing Frequencies meer wil zijn dan een verzameling losse nummers. De tweede helft !REAL SPIRIT! Caught On Tape kabbelt vervolgens rustig voort en grijpt opnieuw terug naar een van de sterkste wapens van PLUME: de catchy vocalen. Het nummer is gemakkelijk mee te zingen en voelt daardoor toegankelijk, ondanks de elektronische en alternatieve productie. Met GIF-Length Heartbreak zijn we inmiddels bij de elfde track aangekomen. De titel is direct vanaf het begin duidelijk aanwezig: het nummer opent meteen met de woorden uit de titel. Ook de thematiek kan voor veel luisteraars herkenbaar zijn. Het nummer heeft iets eigentijds, bijna alsof de snelle, vluchtige manier waarop emoties tegenwoordig online worden gedeeld onderdeel van de song zelf is geworden. My Cortisol Face zoekt vervolgens naar de ideale balans tussen elektro en metalcore. Het is misschien wel een goede samenvatting van waar PLUME gedurende het hele album mee bezig is: twee werelden die op papier behoorlijk ver uit elkaar liggen, worden samengebracht tot één geluid. Het afsluitende If God Was In This (END)ROOM is opnieuw instrumentaal. Het nummer voelt bijna filmisch aan en geeft de plaat een bijzondere afsluiting. Waar een traditionele metalcoreplaat misschien zou eindigen met een laatste enorme breakdown of een emotionele climax, kiest PLUME voor iets anders. Het voelt bijna alsof je naar de aftiteling van een film kijkt. De luister-reis is voorbij, de beelden verdwijnen langzaam uit beeld en de luisteraar blijft achter met de indruk dat er zojuist een compleet universum voorbij is gekomen. Een album dat niet bang is om pop te zijn Wat Saferooms & Healing Frequencies uiteindelijk vooral interessant maakt, is de manier waarop PLUME met toegankelijkheid omgaat. Catchy zijn is hier geen bijzaak. Integendeel: veel nummers blijven gemakkelijk hangen en hebben een hoog meezinggehalte. Tegelijkertijd wordt die toegankelijkheid voortdurend onderbroken door screams, zware riffs, elektronische effecten en onverwachte productie-keuzes. Dat maakt het album modern zonder dat het volledig afstand doet van de rock- en metalbasis. De band lijkt niet geïnteresseerd in het maken van een ouderwetse metalplaat, maar ook niet in het simpelweg verwerken van wat elektronische effecten over een standaard metalcoreformule. PLUME probeert daadwerkelijk een eigen wereld te creëren. Daarbij helpen ook de instrumentale SAFEROOM-tracks. Ze geven het album ademruimte en zorgen ervoor dat de dertien nummers niet als één lange stroom van elektronische en zware geluiden aanvoelen. De plaat krijgt hierdoor iets filmisch en conceptueels, alsof de afzonderlijke tracks hoofdstukken binnen hetzelfde verhaal vormen. Saferooms & Healing Frequencies zal daardoor waarschijnlijk niet iedereen overtuigen die liever voor een traditionele metalcoreformule kiest. Daarvoor is PLUME simpelweg te poppy, te elektronisch en soms bewust te vreemd. Maar precies daarin zit ook de aantrekkingskracht. De band heeft duidelijk geen behoefte om zich te beperken tot één hokje. Saferooms & Healing Frequencies verschijnt op 25 september via Arising Empire, en is te pre-orderen via de volgende link. Track-list: 1. Relax...You're Here 2. Digital Waterboarding 3. Furious Icon 4. Frankincense 5. SAFEROOM: RedSquares 6. A Cure For A Knife's Blade 7. Don't Owe Me 8. Angel Engine 9. SAFEROOM: Longing 10. !REAL SPIRIT! Caught On Tape 11. GIF-Length Heartbreak 12. My Cortisol Face 13. If God Was In This (END)ROOM PLUME online Instagram | Facebook | YouTube | TikTok Hold Tight online Website | Instagram | Facebook | X | TikTok