• Jan Guisset

Albums | Sirenia, Riddles, Ruins & Revelations



Sirenia staat bij muziekfanaten en -pers ondertussen al twintig jaar gekend als een kwalitatieve subtopper in het Symphonic Metalgenre. Een genre waarin de 'marktleiders' (Nightwish, Epica, Within Temptation) hun eigen grenzen reeds zo lang en zo weids verruimd hebben dat het voor de achterblijvers moeilijk wordt om er nog iets origineels mee te doen. Velen bleven dan ook jammerlijk genoeg bij de gothic dresses uit de large catalogus hangen. Een val waarin ook Sirenia leek te gaan trappen maar kijk, sinds bandleider Morten Veland enkele jaren geleden zangeres Pilar Giménez García

aka Ailyn noodgedwongen moest vervangen (er wordt gefluisterd dat de dame een heuse b.i.t.c.h. zou zijn, maar dat heeft u niet van ons gehoord) door de mooie Française Emmanuelle Zoldan lijkt hij opnieuw zijn creatieve adem gevonden te hebben met enkele mooie albums tot gevolg. Ondertussen is zijn band een internationaal allegaartje geworden met nog een Fransman erbij (Nils Courbaron, gitaar) en de Brit Michael Brush op gitaar.

Slopen er op het vorige album Arcane Astral Aeons (2018) al moderne geluiden in de sound van Sirenia dan gaat Veland op het nieuwe album Riddles, Ruins & Revelations nog een stapje verder en maakt hij gebruik van samples en elektronische geluiden. Een evolutie die wij enkel maar kunnen toejuichen. Combineer dat met een geweldig nummer als Addiction No. 1 en je hebt al meteen een albumopener om U tegen te zeggen. Wat een verschil met de cliché intro's die we bij velen anderen horen. Ze zijn er zeker in geslaagd om de balans tussen samples en beats enerzijds en melodieuze nummers en mooie zang anderzijds mooi te bewaren. Vocaal is de hoofdrol nagenoeg compleet op het conto van Emmanulle geschreven. Geen overdadige koorzang of background vocals en slechts sporadisch een strategisch geplaatse grunt van Veland. La Zoldan was en is nog steeds een veelgevraagde operazangeres in haar thuisland. Bij Sirenia heeft ze een mooie manier gevonden om die technieken te combineren met rocksongs. Toch zou ik haar graag iets meer durf horen tonen. Eens een scream of een ferme uithaal kan ze toch zeker aan.

De composities op RR&R laten ook voldoende ruimte voor de andere bandleden. Courbaron mag met momenten lekker loos gaan (Towards an Early Grave) of een minder evidente, serene gitaarsolo neerzetten zoals in Downwards Spiral. Het stevige drumwerk van Brush is als een dikke maïzena die boel lekker bij elkaar bindt en wordt vaak gecombineerd met elektronische 80's klinkende drumcomputers.

Die over het hele album hangende 80's vibe vindt haar orgelpunt in het afsluitende Voyage Voyage, inderdaad, een cover van de grote Desirelss hit uit 1986. Niet alleen vanwege Emmanuelle's mooie Franse tongval maar vanwege de gehele prestatie zouden wij deze versie in het gezicht van Kate Ryan willen meppen en eraan toevoegen: "Zó moet je een nummer goed coveren, t*r*u*t!" maar we gaan toch geen woorden verspillen aan Kate Ryan zeker? Druk liever nog eens op de repeat toets aub. De track This Curse of Mine gaan we ditmaal wel overslaan want dat is toch een beetje een vreselijk draakje. Soms zijn tien nummers op een album echt wel beter dan 11.



Releasedatum: 12februari 2021


website

facebook

instagram


luister

















Lees


Symphonic metal institution SIRENIA are renewed in darkness on their tenth studio album, Riddles, Ruins & Revelations, to be released on February 12 via Napalm Records. The quartet around mastermind, bandleader, multi-instrumentalist, composer, songwriter and producer Morten Veland is certainly not afraid of combining a heavy symphonic sound with modern influences, which their latest record, Arcane Astral Aeons (2018) is proof of. This time, Sirina offer an exciting new twist to their songs, spicing them with electronic vibes, but never losing sight of their musical core.

The four-piece remains as true to their album title word-play as they do to their dedication to symphonic soundscapes, drawing the listener into a pounding narrative about the darkest aspects of life. All eleven songs accumulate step by step to an integral sound artwork, where the versatile mezzo soprano voice of singer Emmanuelle Zoldan always shines in high-profile. In addition, there are many enchanting, instrumental surprises lurking on the way that absolutely need to be discovered: With the opening "Addiction No. 1" the formation mainly based in Norway delivers an immense and catchy tune that will have fans of bands like Beyond The Black and Amaranthe falling in love immediately. "We Come To Ruins" offers a contrast of harshness and skillfully portrays the multi-faceted nature of Sirenia. With "Downwards Spiral", Emmanuelle is supported by the remarkable voice of longtime friend Joakim Næss on clean vocals, who has joined the band on previous releases. Sirenia's tenth full-length ends with a cover of Desireless` 1986 hit “Voyage Voyage”, where the unit again impressively combines symphonic sounds with electronic atmosphere, which doesn’t count only for this final epos, but for Riddles, Ruins & Revelations as a whole.

Most parts of Riddles, Ruins & Revelations were recorded at Audio Avenue Studios in Stavanger, Norway, and mixed and mastered entirely by Morten Veland himself.