• Pieter B.

Albumbespreking | Serenity, The Last Knight


Fans van symfonische en melodische Metal, opgelet! Serenity brengt jullie hun zevende studio album: The Last Knight. Hoewel de band nu al bijna twee decennia bestaat (opgericht in 2001), ben ik nog niet zo lang bekend met hun muziek. Om eerlijk te zijn heb ik hun zelfs pas vorig jaar leren kennen via Warkings, die ik op hun beurt leerde kennen als voorprogramma voor Amaranthe. Serenity is een Oostenrijkse band die zowel muzikaal als vocaal enorm sterk is. Goerg Neuhauser heeft een knaller van een stem, die het ook live niet laat afweten. Dit zal je ook zelf kunnen ervaren, want op 8 april staat Serenity samen met Dynazty, Victorious en Ad Infinitum in De Klinker (jeugdhuis in Aarschot). Dus lees zeker verder en wie weet ben je aan het einde van mijn review wel helemaal overtuigd om eens een tripje naar Aarschot te maken.


Met dit nieuwste album brengt de band een historisch muzikaal concept, een verhaal over het leven van Maximilian I, The Holy Roman Emperor. Vanaf de intro, die overigens ook “The Last Knight” noemt, word je meteen meegesleurd in dit mysterieuze verhaal. Doorheen het album ervaar je krachtige nummers, iets rustigere momenten, zoals bij My Farewell en Wings of Pride, alsook dramatische nummers waarin je meteen het gevoel hebt dat je in een battle zit. Call to Arms is een goed voorbeeld van dit laatste, al heeft dit nummer ook veel rustige momenten.


Na de intro is het de beurt aan het eerste volledige nummer: Invictus. Met snelle en stevige riffs is de toon van het album meteen gezet. Het melodisch sterke refrein zorgt voor een intens geheel met veel power. Verder op The Last Knight vinden we Souls and Sins, een nummer dat voor mij persoonlijk opviel door zijn duistere tint en rustigere refrein. Ook doet het me heel erg denken aan old school Sonata Arctica. Een vibe die ik overigens ook heel fel kreeg bij de strofes van Down To Hell. Ook dit nummer heeft stevige riffs, met een episch refrein en weer een beetje dat duistere gevoel.


My Kingdom Comes valt op zijn plaats dan weer op door de grunts van gitarist Chris Hermsdörfer. Deze blenden heel goed met de clean vocals van Goerg en zorgen ervoor dat dit nummer een andere toon heeft dan de rest van het album. Zeker en vast een van mijn favorieten. De volgende track voldoet dan weer aan dat battle gevoel. Met een episch refrein en een sterke melodische solo in de tweede helft, die wordt opgevolgd door een rustige versie van het refrein, is Queen of Avalon mijn favoriet van hele album. Hoewel elk nummer wel een verhaal verteld, is dat gevoel hier nog veel sterker, al vanaf de eerste noot, het is meer dan muziek, het is een hele belevenis.


Verder hebben we ook nog Wings of Pride. Deze track geeft je rustige momenten, gemengd met stevige riffs en intense melodieën. Een goede combo die ervoor zorgt dat ook dit een nummer is dat me meer is bijgebleven dan sommige anderen.


Het album eindigt met nog een tweede keer Souls and Sins, maar dan de akoestische versie. Een klein extraatje, wat zeker een mooie en rustige afsluiter is van dit historische verhaal. The Last Knight is een zeer sterk album. Een goede mix van dramatische en rustige nummers, epische riffs en sterke vocals maakt dat het zevende album van Serenity zeker en vast niet moet onderdoen voor zijn zes voorgangers.


(Ilke Clissen)



Score: 85/100


Info:

Releasedatum: 31/01/2020 Label: Napalm Records Producer: Sascha Paeth Uitgaven: CD/Digital


Website


Singles

Souls and Sins Set The World On Fire My Kingdom Comes


Tracklist The Last Knight Invictus Set The World On Fire Keeper of the knights Souls and Sins My Kingdom Comes Queen of Avalon My Farewell Down to Hell Wings of Pride Call to Arms Souls and Sins (Acoustic Version)



#albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #newalbum #nieuwalbum #ilkeclissen #serenity #thelastknight #napalmrecords