Albums | TJE - Schade
- Michael Vandenbosch
- 12 minuten geleden
- 3 minuten om te lezen
Er hangt magie in de lucht als TJE speelt. Lang geleden dat een groep het zo verdiende om in hoofdletters geschreven te worden, maar met SchadeĀ heeft TJE dan ook een debuutalbum uit waar letterlijk niets jammer aan is.
Mijn dochter had vroeger een lievelingstrui. (nu heeft ze er ook nog Ć©Ć©n, maar die past niet in dit verhaal) Je kent het wel: zo'n ding dat fluweelzacht aanvoelt als je er langs de ene kant over wrijft, maar als je de tegenovergestelde beweging maakt, kriebelt het een beetje Ć©n kan je er tekeningetjes in maken. Draag je hem in de winter, dan word je een beetje statisch geladen en kan je elektrische schokjes op jezelf en elkaar afvuren. Static. Wel, zo klinkt Schade.
Echo's van Bjƶrk, Portishead, Sparklehorse, Billie EilishĀ (met Pieter-Jan DecraeneĀ hebben ze hun eigen Finneas), maar vooral een eigen geluid. Al die wrijving zorgt ervoor dat de haartjes in je nek spontaan rechtkomen wanneer SchadeĀ door je koptelefoon glijdt.
Van de oorwurm die āEasyā is (die zanglijn! die achtergrondgeluidjes!), over koptelefoonfavoriet āAlways Hardeningā, de twijfelende breekbaarheid van āSupernaturalā, de harmonisch fluisterende samenzang op āHollowā, het tegendraadse āSidewalkā, het lo-fi poppareltje āThe Wellā, tot verstillende afsluiter āI Lost My Voiceā ā gelukkig dat Lindy Versyck hem terugvond, en wat voor Ć©Ć©n.
Bedrieglijk simpel klinkende songs, waarin lagen subtiele elektronicaĀ en perfecte, dromerige zanglijnen elkaar aanvullen tot een magisch klinkend geheel. Zo moet het aangevoeld hebben, de eerste keer dat iemand velcro in handen kreeg: weerhaakjes aan de ene kant, fluffy stof aan de andere. En het past perfect op elkaar.
Live:
Meer info
Nadat TJE zich het afgelopen jaar heeft opgewerkt tot talk of the town in eigen land, mikt het Belgische trio dit jaar op niet minder dan een internationale doorbraak. Gaat daar ongetwijfeld bij helpen: debuutplaat āSCHADEā, volgens onder meer De Morgen een van dĆ© albums om naar uit te kijken in 2026. Vanaf 27 maart te verkrijgen Ć©n beluisteren.
TJE bestaat uit Lindy Versyck (zang), Melvin Slabbinck (gitaar, drums) en Klaas Leyssen (bas), die naast TJE ook nog andere muzikale horizonten verkennen: Versyck duikt regelmatig op bij Arsenal en Meltheads, Slabbinck drumt bij Kaat Van Stralen en Leyssen voert punkrockband The Yummy Mouths aan. Voeg daar nog bij: Pieter-Jan Decraene, die als co-writer en producer een belangrijke schakel is in het creatieproces en gerust het vierde bandlid genoemd kan worden.
Samen versmelten ze hun muzikale achtergronden en invloeden tot een unieke sound die even aanstekelijk als ondefinieerbaar is. Op het snijvlak van intens en kwetsbaar, klinkt TJE even rauw als gelaagd, op zoek naar spanning tussen melodie en experiment. Balancerend tussen elektronica, melancholische avant-pop en experimentele postrock, met een focus op atmosfeer en emotie. Een melting pot die klĆ³pt en live resulteert in een intense, hypnotiserende en memorabele trip. Vraag maar aan onder andere Best Kept Secret, Lokerse Feesten, Reeperbahn, Fifty Lab en Left of the Dial, waar ze in 2025 telkens een indrukwekkende performance neerzetten.
Het verhaal van TJE begon in 2023 met EP IDOLS en nam enkele maanden later een hoge vlucht met een derde plek op Humoās Rock Rally. De eerste buitenlandse stappen werden gezet en na een geslaagde passage op showcasefestival Focus Wales werd er nog een minitour door het VK aan gebreid. Singles āThis Isā en āAlways Hardeningā (beide ook op het album) effenen de weg naar Radio 1 en StuBru, invloedrijke indiezenders in Frankrijk/Nederland en streamers, Ć©n TJE haalt de Spotify-cover van Indie Update. Hun hypnotiserende bas, pulserende elektronica en de bezwerende stem van Versyck ā die het midden houdt tussen een dromerig/dreigende Bjƶrk en FKA Twigs ā vallen in de smaak.
Het is ook die sfeer, die balans tussen spanning en emotionele gelaagdheid, die āSCHADEā opent met instrumental āVerlangenā en āEasyā, een andere vooruitgeschoven single. Het DNA van TJE zit misschien nog het meest vervat in āSupernaturalā: een snedig spel tussen fragiele emotionaliteit en organische componenten, schakelend tussen folky lo-fi pop, crunchy ambient en strakke indie art pop, andermaal overgoten met die fascinerende vocals.
Het intiemere āHollowā en het stevigere āThe Wellā komen nog het meest in de buurt van rechttoe rechtaan indie popsongs, al krijgen ook zij een typische TJEātwist aangemeten. Andere hoogtepunten zijn āStillendā (in het Nederlands) en het grandioze āSidewalkā, dat alle kanten op stuitert voor een energieshot van jewelste. Met een minimum aan instrumenten bereikt TJE een maximum aan impact en tast het de grenzen van de instrumenten af, op zoek naar dissonantie en muzikale wrijving. Daar slaagt het met glans in op een debuut dat 2026 mee zal kleuren.
