Ook onze Italiaanse vrienden van Lacuna Coil ontsnappen niet aan de rage van albumjubileumvieringen, maar doen dat dan toch ook wel weer een beetje op hun eigenzinnige wijze. Om de 20e verjaardag van hun album Karmacode te vieren, brengt de band een nieuwe versie uit van de track Fragile, hier toepasselijk Fragile XX genoemd. Maar om er toch geen volledig nostalgische trip van te maken, wordt er als "b-kantje" I Wish You Were Dead uit hun jongste album Sleepless Empire (2025) toegevoegd, maar dan in een remix versie door SWARM. En zo blijft het ook voor de trouwe fans een beetje nieuw. In het voorjaar van 2027 trekt de band opnieuw door Europa en daarbij houden ze o.a. op 25 februari halt in zaal Trix in Antwerpen en de dag nadien in TivoliVredenburg, Utrecht. Website Lees meer Lacuna Coil's Andrea Ferro (vocals) comments: "'Fragile' has always been a live favorite, it was actually one of the very first songs we debuted on stage even before 'Karmacode' was released 20 years ago. Its message of accepting life's vulnerability, never surrendering though we live in a fragile circle that is often breached, is one that we still relate to today. While reworking a much loved song can initially feel unsettling (in particular for Maki, our main songwriter), we faced the process as a tribute to 'Fragile' and 'Karmacode', and are really excited by the result. 'Fragile XX' feels and sounds like Lacuna Coil in 2026, and we look forward to performing it live for the next 20 years!" SWARM adds: "As a long-time fan of Lacuna Coil, I am incredibly honored to have been asked to reimagine a song of theirs. I remember hearing 'Karmacode' back in the mid-2000's and thinking that the melodies sounded so interesting & exotic. That whole album really helped to shape my taste in music, and I have been a fan ever since." "I'm cautious about agreeing to do remixes, especially when it's for a band I love. I never 'remix for the sake of remix'. I want to make it worth the listen; to respect the original while tastefully (and aggressively) turning it upside down and shaking something absolutely crazy out. I'm very proud of how I was able to do that here."

Boris @ OM (Luik, BE) Op de slotdag van Desertfest lag de spreekwoordelijke lat opnieuw torenhoog met een gedroomde dubbele headliner: het Japanse eclectische zwaargewicht Boris en de Zweedse fuzz-giganten van Monolord. Hoewel het terrein van OM Luik zondag niet helemaal uitverkocht was, deed dat absoluut niets af aan de intensiteit van de shows. Het publiek dat wél aanwezig was, kreeg er juist een comfortabelere festivalervaring én een reeks ijzersterke optredens voor terug. Boris trakteerde de zaal op een overdonderende en grensverleggende sonic ervaring, waarna Monolord met hun welbekende, loodzware groovende muur van geluid de ultieme genadeslag uitdeelde. Het was een heerlijke, wat intiemere afsluiter van een buitengewoon geslaagde vuurdoop op Luikse bodem. 30.000 Monkeys Planning For Burial Zahn Ahab Hippie Death Cult Khemmis Skraeckoedlan Boris Monolord Zondag 18 oktober 2026, Om, Luik| Foto's: Wim Wilms

Louise van den Heuvel Het Brussels Jazz Festival presenteert voor deze twaalfde editie opnieuw een programma met innovatieve jazz, jong Europees en internationaal talent. Dit jaar verwelkomt het festival Louise van den Heuvel als artiest in residentie met drie nieuwe projecten. BJF27 pass | 200 €toegang tot alle concerten van het festival | reserveren verplicht via de unieke code op de pass BJF27 evening pass | 15.01 | 38 € Knats (19:30) + Louise van den Heuvel International Quartet (21:00) + Zeitgeist Freedom Energy Exchange (22:30) BJF27 evening pass | 16.01 | 38 € Brahja Trio (19:30) + Kassa Overall (21:00) + daltonists (22:30) BJF27 evening pass | 20.01 | 38 € Tomeka Reid Quartet (19:30) + Amir ElSaffar New Quartet (21:00) + Elf Traps (22:30) BJF27 evening pass | 21.01 | 38 € Sonic Hug (19:30) + Jaubi (21:00) + Floss (22:30) BJF27 evening pass | 22.01 | 38 € Anaphora (19:30) + ØKSE (21:00) + Echoes of Zoo (22:30) BJF27 evening pass | 23.01 | 35 € Ibiyewa (19:30) + Kahil El'Zabar's Ethnic Heritage Ensemble Tribute to Don Cherry (21:00) (Bron: Flagey) Info en tickets Van 14 tot 23 januari 2027, Flagey (Brussel, BE)

Parijse electro-swingfenomeen Caravan Palace komt op vrijdag 7 november naar het Koninklijk Circus in Brussel Op vrijdag 7 november brengt de Parijse band Caravan Palace hun kenmerkende mix van moderne elektronica, jazz en swing uit de roaring twenties naar het Koninklijk Circus in Brussel. In minder dan twintig jaar groeide Caravan Palace uit van een sensatie binnen de Parijse jive-scene tot een wereldwijd fenomeen. Met vijf studioalbums, meer dan twee miljard views op YouTube en honderden miljoenen streams op de teller, behoren ze tot één van de meest virale jazzgerelateerde acts wereldwijd. Van de podia van Coachella tot Glastonbury, en van Paléo tot Rock en Seine: overal waar de Parijzenaars neerstrijken, krijgen ze moeiteloos hele menigten aan het dansen. Live transformeert Caravan Palace tot een achtkoppige formatie, aangevuld met twee zangeressen-danseressen. Verwacht flamboyante koperblazers, jazzgitaar, analoge synthesizers en strakke choreografieën die samensmelten in een explosieve show. In 2024 speelden ze voor een uitverkochte Ancienne Belgique, op 7 november is het Koninklijk Cirucs in Brussel aan de beurt. (Bron: Koninklijk Circus) Info en tickets Zaterdag, 7 november 2026, Koninklijk Circus (Brussels, BE) Caravan Palace @ 2024

De Franse progressieve metalband KLONE brengt op 12 maart 2027 het nieuwe album The Moon Is Witness uit via . Als eerste voorproefje heeft de band de single ‘Unchained’ uitgebracht, vergezeld van een visualizer. Met de nieuwe plaat slaat KLONE een volgend hoofdstuk open, waarin de zware gitaarriffs uit de beginjaren worden gecombineerd met atmosferische arrangementen en een sterke melodische inslag. ‘Unchained’ als eerste kennismaking ‘Unchained’ laat meteen horen welke richting KLONE met het nieuwe materiaal inslaat. Het nummer combineert een stevige, dynamische aanpak met een meeslepend refrein en onverwachte muzikale wendingen. De tekst draait om bevrijding, zowel op persoonlijk als collectief niveau, en gebruikt organische en dierlijke beelden om de overgang van gevangenschap naar volledige vrijheid te verkennen. Zanger Yann Ligner omschrijft het nummer als volgt: “Both fierce and immersive, powerful and unifying, Unchained delivers raw, incisive energy driven by a cathartic chorus.” Gitarist en songwriter Guillaume Bernard vertelt dat het nummer tijdens het schrijfproces de werktitel ‘Élan’ droeg, een Frans woord dat onder meer vaart, impuls en gedrevenheid betekent. Die gedachte vormt nog altijd de kern van het nummer. Volgens Bernard speelt de band met contrasten en dynamiek, wat ‘Unchained’ een beweeglijk karakter geeft. Ook kijkt hij ernaar uit om het nummer live te spelen. Foto door: Cindy Canto De maan als stille getuige van de mensheid Het nieuwe album telt negen nummers en onderzoekt de tegenstrijdigheden van de menselijke natuur. De maan fungeert daarbij als een stille, alomtegenwoordige getuige van zowel de mooiste als de donkerste kanten van het menselijk bestaan. Thema’s als liefde, dood, angst, hoop en de sporen die mensen achterlaten, lopen als een rode draad door de plaat. Ligner legt uit dat hij de teksten vanuit het perspectief van de maan wilde schrijven, zodat menselijke keuzes en tekortkomingen vanuit een grotere afstand bekeken kunnen worden. Niet om ze te verklaren of te veroordelen, maar om hun poëtische kant naar voren te brengen. Muzikaal grijpt KLONE terug op de zwaardere, gitaargeoriënteerde basis van het eigen geluid, zonder de ruimtelijke en atmosferische benadering van de recentere albums los te laten. Voor de productie werkt de band opnieuw samen met Francis Caste, die eerder verantwoordelijk was voor Le Grand Voyage uit 2019. De opnames, mix en mastering vonden plaats in Studio Sainte-Marthe in Parijs. Het resultaat moet een organisch geluid opleveren waarin instrumentale details en een breed, krachtig klankbeeld samenkomen. Bijzondere gastmuzikanten Op The Moon Is Witness krijgt KLONE versterking van verschillende gastmuzikanten. Arnaud Roy verzorgt harp op ‘Wavering’, ‘Mirage’ en het instrumentale ‘Moonlight’. Cellist Raphael Weinroth-Browne, bekend van zijn werk met Leprous, is te horen op ‘Mirage’. Daarnaast levert Coroner-gitarist Tommy Vetterli een bijdrage aan ‘Molt’. Met de overstap naar V2 Records begint KLONE aan een nieuwe fase in de carrière. De band werkte de afgelopen jaren met het Britse Kscope en bracht The Unseen uit via Pelagic Records. Sinds het begin van de jaren 2000 heeft de Franse groep een eigen plaats opgebouwd binnen de progressieve metalscene, mede dankzij albums als Le Grand Voyage en het nummer ‘Yonder’. KLONE trad door de jaren heen op in Europa, de Verenigde Staten, Mexico en Australië en deelde het podium met onder meer Gojira, Devin Townsend, Leprous, King's X, Pain of Salvation, Riverside en Voyager. Ook stond de band inmiddels vier keer op Hellfest, waaronder tweemaal op een van de hoofdpodia. The Moon Is Witness verschijnt op 12 maart 2027 via V2 Records. Het album is inmiddels te pre-orderen via de volgende link. KLONE live De band heeft daarnaast de volgende optredens aangekondigd: 24 oktober – Pepsi Firemaster Convention, Issoudun (Frankrijk) 13 november – Festival Foud’Rock, Châteaufort (Frankrijk) 15 november – Volt, Sittard (Nederland) 16 november – M.A.I, Nancy (Frankrijk) 17 november – Zik Zak, Ittre (België) 18 november – Zentrum Altenberg, Oberhausen (Duitsland) 19 november – Das Rind, Rüsselsheim (Duitsland) 21 november – ProgRockowy Akcent, Grudziądz (Polen) 22 november – BiNuu, Berlijn (Duitsland) Klone online Instagram | Facebook Viral Propaganda online Instagram | Facebook | X | Website

Lézard In een fonkelende explosie van confetti lijkt het Gentse combo Lézard ineens overal. Hun debuutplaat ‘Que Se Passe-t-il’ deed Belgische muziekjournalisten van Humo tot De Standaard naar de telefoon grijpen, en met hun kokette versie van ‘Rock Lobster’ bij ‘Ik vraag het aan’ kregen ze het volledige panel mee - inclusief een zelfs naar zijn normen indrukwekkend grijnzende Aaron Blommaert. Voor wie het spannende laboratorium van de Belpop in het oog houdt, is Lézard natuurlijk geen verrassing. Als Oost-Vlaamse laureaat van het kansenparcours Sound Track wordt de band al enkele jaren intensief klaargestoomd in de buik van onze livesector. Na enkele goed ontvangen singles en precies gemikte shows is Lézard met hun debuutplaat helemaal klaar voor de volgende stap. We kunnen nu al voorspellen: dit gaat geweldig leuk worden! Want met hun spetterende mix van postpunk, disco, glamrock, new wave en electroclash begeeft Lézard zich op onontgonnen terrein. Een likje versnoven Studio 54-decadentie hier, een toets absurdistische Devo en dansbare Talking Heads daar, een vettige laag indie sleaze erover en hop – daar is Lézard, het leukste Belgische indiesnoepje van het moment! (bron : Cactusmuziekcentrum) Tickets & info Woensdag 2 december 2026, CactusClub (Brugge/BE) © Franky Vanhove

1000mods @ OM (Luik, BE) Na de geslaagde openingsdag draaide de tweede dag van Desertfest in OM Luik al vanaf de eerste riff op volle toeren. Dat het evenement deze dag tot aan de nok toe uitverkocht was, zorgde voor een fantastische, kolkende sfeer in de zaal. Waar het op vrijdag nog wat aftasten was op de nieuwe locatie, vond het publiek vandaag zienderogen beter de weg tussen de verschillende podia en bars, waardoor alles een stuk vlotter en gestroomlijnder verliep. De mix van het vertrouwde festivalpubliek en de sterke Franstalige aanwezigheid zorgde voor een uitzinnige energie voor de podia. Skin Thief Håndgemeng Spirit Mother Greenleaf Khan Ufomammut 1000mods The Hebridean Sheep Uncle Acid and The Deadbeats Zaterdag 17 oktober 2026, Om, Luik| Foto's: Wim Wilms

Lili Refrain @ OM (Luik, BE) De kick-off van Desertfest op de gloednieuwe locatie in OM te Luik voelde gisterenavond als een nieuw, spannend hoofdstuk voor het festival. Omdat het voor zowel de organisatie als de bezoekers de allereerste keer op deze site was, was het in het begin uiteraard voor iedereen nog wat aftasten en navigeren. Op een paar kleine kinderziektes en logistieke verbeterpunten na, verliep de eerste dag echter verrassend vlot. De verhuizing bracht bovendien een merkbare dynamiek met zich mee: de verschuiving in het publiek was overduidelijk, met significant meer Frans op de vloer dan we in Antwerpen gewend waren (een verrassing van formaat...). Die nieuwe, frisse energie zorgde samen met de strakke organisatie voor een geslaagde openingsdag die smaakt naar meer. Wolvennest Wyatt E. Krallice Lili Refrain Solstafir Earth Tongue Vrijdag 16 oktober 2026, Om, Luik | Foto's: Wim Wilms

Jongens wat dacht je hiervan: het is niet alleen mooi, het is ook lekker hard. Want het moet hard zijn, het moet stampen. Daar word ik wild van. Dat vind ik lekker. Dit alles om maar even te zeggen dat we deze debuut-EP van JUNKYARDPOOL best wel kunnen smaken. Het Gentse viertal koppelt ongebreideld jeugdig enthousiasme aan sterke songs, met een verrassend variërende klank. Op Poerkwa slaat een half dozijn perfecte popsongs je afwisselend venijnig en suikerzoet rond de oren. Met de eigenwijze assertiviteit van de jeugd zetten ze je een aantal keren op het verkeerde been, door in woest doordenderende songs plots een volledige ritmeverandering te steken. Niet altijd wat je verwacht, maar het werkt: de automatische piloot staat in ieder geval niet aan. Slaan en zalven, dikwijls in éénzelfde track: niet evident, maar ze slagen er toch maar mooi in. Zoals op My Perrants, bijvoorbeeld. Binnenkort te horen op de betere tienerkamer. Of uit de car stereo van hun ouders. Ooit maakte Luc De Vos ons wijs dat een marketingbureau hem had aangeraden om zijn nieuwe album 'Gelukkige Verjaardag' te noemen. 'Voor zo'n dommigheden betaal ik jullie niet' snauwde hij, en bracht vervolgens 'Eindelijk Vakantie' uit. Junkyardpool doet hier ook een Voske: mijn dochter en haar nichtjes waren alleen al door de titel fan van 'Je Déteste Français'. RAMONèS, Little Tiger en andere Jacky's maakten het werk compleet. Pour finir: luister naar Poerkwa. Waarom? Omdat ik het zeg. En omdat er altijd plaats is voor wilde, energieke, goed gespeelde punk/pop/rock met een hoek af. Meer info JUNKYARDPOOL is een jonge punk/rockgroep ontstaan rond Gent. De band bestaat uit opvallende frontvrouw Fien Muylle wiens energie nooit op raakt, Nio Van Laer die zijn punk graag speelt op een PRS gitaar, Lizzy Rijckaert die zich volledig overgeeft aan de bas en drummer Hannes Denhaerynck met zijn permanent, monotoon, luid kabaal. Hun plan: alle zalen in België (en eigenlijk ook buiten België) platspelen. Foto: Michael Vdb instagram facebook website

Machine fucking Head, vriendjes!!! De legendarische metalband verraste zijn fans gisteravond met een splinternieuwe single. Sutures werd onverwacht de wereld ingestuurd, slechts een dag nadat frontman Robb Flynn had teruggeblikt op de afronding van de UNATØNED-albumcyclus. Het is een losstaande single, zonder de aankondiging van een nieuw album. De release dient als het ultieme slotstuk van de turbulente periode die volgde op het in 2025 verschenen album UNATØNED, waar het muzikaal overigens volledig mee in lijn ligt. Net als bij dat album werd de track geproduceerd door Flynn zelf en Zack Ohren. De nieuwe single symboliseert de hechtingen op de mentale wonden die zijn geslagen tijdens deze zware, emotionele periode. De band ervoer destijds een enorme druk vanwege het megasucces van de voorgaande plaat ØF KINGDØM AND CRØWN (2022). De opvolger schrijven na die meesterlijke terugkeer zorgde voor flink wat prestatiedruk. Dit experimentelere album werd bovendien grotendeels onderweg geschreven, wat een slopend proces bleek te zijn. Door de hiphop-, elektronische en EDM-invloeden vreesden ze bovendien voor harde kritiek. De band kreeg dan ook heel wat gemengde reacties van de fans te verduren en moest constant hun artistieke keuzes verdedigen. De thematiek van UNATØNED is daarnaast zeer persoonlijk en emotioneel zwaar; in enkele nummers hoor je overduidelijk dat Robb door een mentaal duistere periode is gegaan. Wauw, wat is dit nummer brutaal en snel! Gevolgd door een melodieus refrein met een licht getransformeerde klankkleur in zijn cleane zang. De opening grijpt je meteen bij de arm en sleurt je zo de moshpit in. Heerlijk om mee wakker te worden! Het nummer barst van de energie, ervaring en professionaliteit. De gitaarriffs zijn loepzuiver en Robbs stem is simpelweg spectaculair. Sutures bezingt de tijd die nodig is om gehechte wonden te genezen, al zullen ze helaas altijd littekens achterlaten. Lees Website: Robb Flynn's statement Luister ook Unbound These Scars Won't Define Us Foto: Wim Wilms

Get The Shot heeft na meer dan vijftien jaar in de hardcorewereld weinig introductie meer nodig. De Canadezen uit Québec City staan bekend om hun sterke mix van hardcore, thrash en metal, en op de nieuwe EP Crucifixion Depiction wordt die reputatie opnieuw kracht bijgezet. Verwacht alleen geen subtiele kennismaking: vanaf de eerste seconden wordt duidelijk waar Get The Shot voor komt. Het eerste nummer Feed Me To The Pigs begint nog enigszins onheilspellend, maar lang duurt die rust niet. Al snel worden de hoge screams geïntroduceerd en komt de band echt op stoom. De riff heeft een lekkere swing, waardoor het nummer ondanks alle agressie niet als een massieve muur van geluid aanvoelt. Integendeel: er zit beweging in. De mix is behoorlijk scherp, waardoor vooral de gitaren en vocalen stevig binnenkomen. Het geluid van vermoedelijk varkens vormt uiteindelijk een passend, en vooral nogal ongemakkelijk, einde van het nummer. Het tweede nummer Don't Try Crucifixion draait vooral om sfeer. En die sfeer laat zich het best omschrijven als gewelddadig. De track heeft weinig behoefte om zich uitgebreid voor te stellen en kiest liever direct voor de aanval. Dat past goed bij de benadering van Get The Shot: geen onnodige opsmuk, maar instrumentals die recht in je gezicht worden geduwd. De agressieve track Strained duurt slechts 45 seconden. Die directe aanpak werkt eigenlijk gedurende de hele EP. De productie is opvallend strak, maar gelukkig niet zo strak dat alle dynamiek eruit is verdwenen. Juist de tempowisselingen zorgen ervoor dat Crucifixion Depiction interessant blijft. Het ene moment dendert de band vol gas vooruit, terwijl er op andere momenten net iets meer ruimte ontstaat. De drummer speelt daarin een belangrijke rol. Niet omdat hij voortdurend probeert te bewijzen hoe technisch hij is, maar juist omdat hij ontzettend strak speelt. En dat is misschien wel een van de sterkere punten van deze EP: technisch hoeft iets niet ingewikkeld te zijn om effectief te zijn. Met Strained Ook Prying Eyes draagt bij aan dat gevoel van constante dreiging. Wat vooral opvalt, is hoe goed Get The Shot de balans weet vast te houden. De band hoeft niet iedere riff onnodig ingewikkeld te maken en hoeft ook niet constant op maximale snelheid te spelen. De kracht zit juist in de uitvoering: strak, scherp en direct. De productie maakt daarbij alles goed hoorbaar zonder de agressie volledig glad te strijken. Crucifixion Depiction is daarmee geen EP die je rustig op de achtergrond aanzet. Daar is het materiaal simpelweg te agressief en te direct voor. Crucifixion Depiction is dan ook een scherpe, agressieve en vooral ontzettend directe EP die precies doet wat hij moet doen: je bij de strot grijpen en niet meer loslaten. Get The Shot Online Website Bandcamp Spotify Facebook Instagram X YouTube Hold Tight Online Instagram X Facebook Website

Wanneer de herfst zichzelf volledig heeft geïntroduceerd en de oktoberavonden nat en koud worden, is er geen betere manier om jezelf te verwarmen dan bij het geluid van de geweldige Rosalie Cunningham en haar band. Dat kwam goed uit, want net toevallig op een donkere, natte oktoberzondagavond speelde ze in een driekwart gevulde Rotonde in de Botanique in Brussel. Het was de laatste show in haar Europe Part I tour en we zagen een band aan het werk die weliswaar al wat vermoeid was, maar ook volledig op elkaar ingespeeld, het allerbeste van zichzelf geven. Zelfs een geperforeerd trommelvlies kon bassiste Claudia Gonzalez Diaz niet tegenhouden om een knalperformance neer te zetten. Na enkele nummers werd de pijn haar te hevig en vreesden we dat ze de show gingen moeten stopzetten, maar neen hoor, een noisecanceling headphone op, en verder ging ze. Nieuw plaatwerk van Cunningham krijgen we ergens in het voorjaar van 2027. Qua nieuwe songs kregen we dus enkel al de single The Medical Trials en diens B-side Rabbit Foot te horen. De rest van de set bestond uit een stomende en stompende bloemlezing uit haar oeuvre. Hopelijk komen ze met de Europe Tour Part II ook nog eens langs in onze buurt en zien we u daar ook weer. ______________________________________________________________________________ zondag 18 oktober 2026, Le Botanique (Brussel, BE) | tekst + foto's: Jan Guisset Met dank aan: Le Botanique