Sounds | Impure Wilhelmina - Blanche Réalité
- Jan Guisset
- 6 uur geleden
- 2 minuten om te lezen
Goede metalbands die in het Frans zingen zijn sowieso al niet dikbezaaid en naar goede doom/deeathmetal bands die in het Frans zingen is het al helemaal zoeken met een vergrootglas. Zonde, want wie heeft bepaald dat je de taal van de liefde ook niet voor zwaardere onderwerpen zou mogen gebruiken?
Nu, onze vrienden van het Franse (en één van onze favoriete) label Season of Mist zouden hun kwaliteitslabel niet waard zijn moesten ze ook de juweeltjes uit hun moerstaal weten te strikken, zelfs al moeten ze daarvoor naar buurland Zwitserland kijken om een band als Impure Wilhelmina te vinden.
Blanche Réalité is de tweede vooruitgeschoven single uit hun aankomende album Le Sanglot. Op dit album trekt de band voor de eerste keer volledig de Franstalige kaart. En dat is een unieke troef bij hun sound.
Lees meer
With "Blanche réalité," IMPURE WILHELMINA offer the second glimpse into Le sanglot, their forthcoming album due for release via Season of Mist. An official music video accompanies the single, drawing further into a body of work built entirely in French for the first time in the band's history.
"Blanche réalité" (White Reality) maps a state of persistent, low-grade alienation: a person going through the motions of daily existence, disoriented at the centre of a world from which all warmth has been subtracted. The song finds its biographical root in a winter hike vocalist and guitarist Michael Schindl took, during which he nearly lost himself in the fog. That real, physical experience of erasure sits at the core of the track's emotional logic, grounding an otherwise interior state in something concrete and felt.
The accompanying video extends the song's territory rather than illustrating it. Shot entirely on location in fog-bound natural landscapes with no band performance, it follows a solitary figure moving through mist-consumed fields and bare woodland without ever arriving anywhere. The palette is almost entirely desaturated throughout, with animals functioning as the visual counterpart to the lyrics: present, unreachable, moving through the fog with a purposefulness the human figure lack. Only in the final seconds does colour return, a handful of amber leaves around water, an image that offers no clear resolution.
