Sounds | Cesar Sun - Paradies
- Michael Vandenbosch
- 7 minuten geleden
- 3 minuten om te lezen
We leerden Cesar Sun tot nog toe kennen als een bevlogen trio dat met besmettelijk enthousiasme vlammende rock-ān-roll op ons afvuurde. Aanstekelijke, happy-go-lucky songs ā zolang je niet te veel aandacht besteedde aan de lyrics of de randteksten. Want onder de woeste golven zaten soms wel degelijk diepe waters.
ParadiesĀ is een song met een boodschap die van diep komt. Het nummer gaat over de Armeense genocide, een onderwerp dat zanger Taron Zohrabyan nauw aan het hart ligt ā en dat voel je.
Dat een track een onderwerp heeft, is Ć©Ć©n ding. Maar heeft het muzikaal ook wat te bieden?Er zijn wel honderd nummers over āfuck you, I wonāt do what you tell meā, maar het blijft die ene versie met die geweldige riff en groovy baslijn die een klassieker werd. Je mag de tekst nog veranderen in āJan Breydel en Pieter Deconinckā of āen je ziet een mongooltjeā (ik pleit schuldig), het blijft overeind staan.
Wel, ParadiesĀ is misschien wel het sterkste nummer dat de groep tot nu toe uitbracht. Sterke variaties, meeslepende ritmes en een bevlogen zanglijn met bijna hypnotiserend herhaalde zinnen.
Plak er je eigen verhaal op, en het blijft staan.
Alle kenmerken van een goede song.
Live:
maandag 30 maart, Chaff, Brussel (BE)
Meer info
De derde en laatste single voordat onze plaat The Palace op 17 april uitkomt.
Deze song heeft overduidelijk een meer in-your-face-geladen onderwerp
vergeleken met onze vorige singles. Niet alleen om ons als band ook op een
āserieuzereā manier uit te drukken, maar ook omdat het thema van deze song
ons zo nauw aan het hart ligt.
Met alweer repetitieve teksten wordt er een connectie gelegd tussen de
historische gebeurtenissen in Taronās vaderland, ArmeniĆ«, en de actuele
situaties in regioās zoals Palestina, Soedan, Iran, ā¦
āMy holy paradise, it reeks of genocide,
my holy paradise, it reeks of parasites,
my holy paradise, it diesā
Het is opnieuw een mantra die in de strofes ārustigā wordt neergelegd,
vooraleer ze als wanhopige noodkreet in de refreinen uitbarst. Met een
psychedelische bridge en een gigantische outro is deze song muzikaal gezien de
meest heftige rollercoaster waarvoor we de luisteraar al hebben uitgenodigd.
Weg is de faƧade van het banale waardoor we in onze vorige songs werden
gekarakteriseerd. Dit is een confronterende wake-upcall over de huidige staat
van de wereld.
De song wordt gedragen door een zware, walsende baslijn die het thema
nogmaals symbolisch en sonisch onderbouwd. Ook de dynamische verschillen
in de structuur tussen de verschillende delen van de song zijn wat van deze track
een unieke luisterervaring maken.
Voor de cover hebben we een beeld van het genocideherdenkingsmonument in
Armeniƫ gespiegeld om de gelijkenissen met vandaag te symboliseren.
Lees ook:
CESAR SUN over hun nieuwste single 'Tunacan': āHet is meer dan een simpel blik tonijnā
Tunacan is een song die duidelijk in het verlengde ligt van onze vorige single āWhere IsThe Wine?ā. Net als die track speelt het nummer met een vage, bijna raadselachtige symboliek die je niet alleen aanzet tot bewegen, maar je ook uitnodigt om even stil te staan en na te denken. De inspiratie voor Tunacan komt uit een periode waarin een blik tonijn soms het enige avondeten was, en vanuit dat vertrekpunt wordt er stevig geblaft over onze hedendaagse (over) consumptiemaatschappij.
In de verses en refreinen wordt alles genadeloos kapotgescheurd. Pas in de bridge ontstaat er ruimte om een andere kant van onszelf te tonen, waar we voor het eerst onze psychedelische invloeden echt laten doorschemeren.
