Fotoverslag | The Messthetics And James Brandon Lewis - CC Den Amer, Diest
Serieus?
Meer dan 2 uur in de auto op een regenachtige maandagavond in oktober voor een jazzconcert in the middle of nowhere, Belgisch Limburg.
Serieus!
Looks like you're getting old.
Jazzconcert.
Maar dan is het dus niet zomaar een jazzconcert.
Ik heb jazz tot nu toe nooit echt begrepen.
Nooit echt de schoonheid erin kunnen zien, horen of voelen.
Toch heeft het altijd al een zekere fascinatie op me uitgeoefend.
Daar moet toch iets / meer achter zitten!
En dus gaat nu de jazzdeur open.
Joe Lally en Brendan Canty – oftewel de bassist en drummer van Fugazi – staan samen met gitarist Anthony Pirog en saxofonist James Brandon Lewis op het podium.
The Messthetics And James Brandon Lewis
Dus daar gaat de rit door de vroege maandagavond.
Eind oktober, donker, koud, regenachtig en vooral: file.
Ellendig veel file, ontzettend veel file, vooral in en rond Antwerpen.
Wat normaal iets meer dan een uur zou moeten duren, duurt nu ruim 2 uur.
Ik had beter moeten weten. En dat voor een jazzconcert.
The Messthetics uit Washington, op tournee door Europa:
Athene, Parijs, Barcelona, Milaan, Wenen – en dus ook Diest.
Ondanks alle bedenkingen kom ik net op tijd aan bij CC Den Amer.
En dan begint het iets na achten ook al stipt en zonder supportact.
De zaal is vol, al is het niet helemaal uitverkocht, en – verrassing – vooral oudere muziekliefhebbers hebben de moeite genomen om naar Diest te komen.
Daaronder vast ook een aantal mensen die zich misschien door de link met Fugazi aangetrokken voelen.
Klein podium, je zit er dicht op.
Blauwpaars licht zonder effectengedoe.
(De fotograaf in mij huilt wanhopig.)
En je kunt jazz begrijpen of niet, maar dit is toch iets heel eigens.
Er zijn van die wat voortkabbelende jazzmomenten (jazzkenners en -liefhebbers mogen mijn onwetendheid en woordkeuze vergeven),
maar steeds weer knalt het ook echt en komt het punkrock- en hardcoreverleden van de aanwezige muzikanten duidelijk naar voren.
De bas klinkt keer op keer als Fugazi en de drums knallen zoals in de good old hardcore- en posthardcoredagen.
Het bouwt zich van nummer tot nummer verder op, steeds weer met meeslepende melodieën die tijdens de jazzy momenten worden ontleed.
Helemaal aan het einde volgt dan nog iets wat je misschien echt alleen aan doorgewinterde jazzfans kunt voorschotelen.
Desondanks paste het perfect.
En nu staat de deur voor mij open.
Eens kijken wat de volgende stap in Jazzland zou kunnen zijn.
Luistertip voor alle sceptici: ‘Clutch’ van het actuele album Deface the Currency
van The Messthetics and James Brandon Lewis.
Op de terugweg klinkt op de radio toevallig ‘A Solitary Reign’ van Amenra,
de pianoversie (om langzaam weer uit de jazzwereld te worden opgehaald),
gevolgd door de 1 minuut en 30 seconden durende HC-oerklassieker ‘Straight Edge’ van Minor Threat, om de Washington D.C.-connectie compleet te maken.
Terug is het zonder file gewoon een klein uurtje rijden. Serieus.
The Messthetics And James Brandon Lewis
Maandag, 26 oktober 2026, CC Den Amer (Diest)
Foto's & Text: Thomas Keysser
