Fotoverslag | The Funeral Portrait - Doornroosje

Marieke de Lorijn
20 jun
1 minuten om te lezen

bijdrage door Marieke de Lorijn

Met een combinatie van riffs uit de metalhoek, emotionele melodieën en de energie uit de punk speelde The Funeral Portrait een aangename theatrale show in de paarse zaal van Doornroosje.

The Funeral Portrait

Het is meteen duidelijk dat deze Amerikaanse rockband uit Atlanta niet zomaar een setje komt spelen. De band, met de charismatische Lee Jennings vooraan, Cody Weissinger (leadgitaar), Robert Weston (bas), Homer Umbanhower (drums) en Gareth Calk (gitarist), bouwt zijn nummers op als kleine horrorfilms. Het klinkt als theatrale emo en post-hardcore met een vleugje gothic-drama, een beetje alsof My Chemical Romance, Ghost en Motionless In White samen een macaber dansje doen.

Ondanks dat het buiten tropisch warm is, staat binnen de boel op scherp en ook de airconditioning van de paarse zaal doet het goed ;) De zaal krijgt veel beweging en show. Het publiek doet daar niets aan af, want even is het alsof Jennings ook in het publiek staat, maar het blijkt een fan met dezelfde haarkleur en stijl.

Regelmatig hebben de bandleden interactie met het publiek. De zaal is volop in beweging en aan verzoekjes van Jennings wordt met overgave gehoor gegeven: handen gaan de lucht in en een zee van telefoonlichtjes met één aansteker maken het tot een heerlijke theatrale avond.

Het is het soort show die een tikkeltje vervreemdend is in het begin, maar uiteindelijk maakt dat je niet meer weg wilt.