top of page

Concertverslag | Motionless In White, Vorst Nationaal

Er zijn zo van die bands waarvan je de muziek niet volledig kent, maar je wéet op voorhand al dat het de moeite loont om ze nog een keertje te gaan bekijken. Motionless In White is zo'n band. Een heel goede band die steeds zo'n geweldige live performances brengt, dat het altijd een voorrecht is om ze waar ook in België aan het werk te zien. Dus dat is precies wat ik afgelopen weekend deed: een tripje naar Brussel om de groep, inclusief twee leuke voorprogramma's, te gaan bekijken!


Make Them Suffer

Ik kan me niet herinneren of ik Make Them Suffer al eerder aan het werk zag. Gelukkig twijfelde de rest van de zaal hier niet aan. Een grote zaal als Vorst Nationaal vullen bij het eerste voorprogramma is niet veel bands meegegeven, maar Make Them Suffer slaagde er wel in. Het feit dat het concert op een zaterdag was, had daar misschien ook wel iets mee te maken. Hoe dan ook, het publiek raakte al snel in de ban van de harde vocals en melodieën van de Australische metalcoregroep. Vooral de combo tussen mannen- en vrouwenstemmen in een band vind ik vaak geweldig. Ook bij Make Them Suffer was dit niet anders. Alles passeerde eigenlijk ook wel de revue (al moest er wel om gevraagd worden): moshpits, circlepits, crowdsurfers. Ook de band zelf was razend enthousiast: gitarist Nick speelde zonder probleem de set met een gebroken been. Een opwarmer van formaat, me dunkt!



Dayseeker

Ze zijn al een tijdje heel goed bezig, mede dankzij die ene verslavende app daar, en wat mij betreft mogen ze blijven meegaan. Ik zag ze vorig jaar al op Jera On Air en Graspop, waar ze wel goed klonken, maar een festival is toch nog anders dan een zaalshow. Ik was dan ook razend benieuwd om ze eens op een concert te zien, al leek Vorst Nationaal mij misschien iets te groot voor deze band. En ik had het gevoel dat de band hier ook niet helemaal op zijn plaats stond. Don't get me wrong, ik ben zeker en vast fan van Dayseeker; hun vocals, hun sound; count me in! Maar het publiek was precies niet echt mee en de muziek was misschien iets te rustig voor deze line up. Zeker na de power die Make Them Suffer bracht. De muziek zat dus wel goed, maar de sfeer helaas iets minder tijdens deze set.


Motionless In White

En toen was het eindelijk 21u en het tijd voor hét absolute hoogtepunt van de avond. Onder luid applaus en gejuich werd Motionless In White enthousiast onthaald in Vorst Nationaal. Ze vlogen er meteen in met Meltdown en Sign of Life. Het zal niet verbazen dat ze vanaf de eerste seconde het publiek met zich meehadden. De vocals zaten goed, de sound zat goed en er was meer dan genoeg pyro om iedereen warm te houden.


Voor de Afraid of the Dark Tour had de band deze keer ook vier danseressen mee. Nu en dan zorgden de ladies voor een performance met bijpassende kostuums. Zo transformeerden ze voor Werewolves eventjes in weerwolven en mochten ze nu en dan ook met wat pyro spelen. En zelfs een keer met een waterpistool! Ideaal om even af te koelen na al die pyro. De rest van de set verliep wat rustiger en met meer focus op de show zelf, eerder dan het theatrale. Gelukkig weet MIW zich perfect staande te houden zonder al dat extra gedoe.



Halverwege de set kwam een van mijn persoonlijke favorieten aan bod: Slaughterhouse. Dit is normaal een collab met Bryan Garris, zanger van Knocked Loose, maar die kon er natuurlijk niet zomaar bij zijn. Gelukkig kon Sean, de zanger van Make Them Suffer, invallen tijdens deze tour. En dat bleek een enorm goed idee te zijn: de stemmen gingen zo goed samen en het nummer werd nog krachtiger. Even later passeerde er ook nog een covertje en voor ik het wist, zaten we al aan het einde de set. Echt ongelofelijk hoe snel de tijd vliegt als elke minuut van de show goed zit!


Aan encores doet Motionless In White niet dus na Another Life werd er, hoe kon het ook anders, afgesloten met Eternally Yours. Opnieuw een verdomd goede avond waarbij voor de zoveelste keer duidelijk werd wat Motionless In White in hun mars heeft. Ze verdienen alle succes dat momenteel hun kant opkomt en ik hoop dat we ze nog zo vaak mogelijk mogen verwelkomen in ons kleine landje. Aangezien ze momenteel bezig zijn aan een nieuw album zit die kans er wel dik in!


Zaterdag 28 februari 2026, Vorst Nationaal (Brussel, BE) | Tekst: Maui Vindevogel

bottom of page