• kurthdeclercq

Albums | Een bondige samenvatting van een knotsgekke, extreme releasedag

Vrijdag 2 juli '21. Mijn Bandcamp-collectie maakt me attent op tal van inkomende pre-orders. Een karrenvracht aan releases waar ik tot vandaag, twee dagen later, niet door ben geraakt. Zelfs de nieuwe At The Gates, waarover u hier alles leest, staat nog in mijn wachtrij. Wat wel reeds getest en goed bevonden werd, leest u hieronder.


Drawn and Quartered – Congregation Pestilence (Krucyator Productions)


Het trio dat door het leven gaat met één van de coolste namen voor een death metal band (google it!), komt bijna drie jaar na The One Who Lurks aandraven met hun achtste (en eigenlijk beste) full length. Concregation Pestilence bevat 9 nummers onversneden old school death metal, samen goed voor zo'n 38 smakelijke minuten gestructureerde pokkeherrie. De band houdt op deze nieuwste zo'n beetje het midden tussen Incantation en Immolation met een scheutje Morbid Angel om het geheel wat op te kruiden. Dat hebben we allemaal al eerder gehoord, hoor ik u tot hier denken. Tuurlijk heeft u dat, het zijn niet de eerste grotbewoners die death metal brengen, maar dat neemt niet weg dat de wijze waarop deze heren het doen toch wel steengoed is. Drawn and Quartered gooit geen paar duizend riffs op u af die niet blijven hangen. Aan vulsel doen ze niet. Enkele riffs van de vlijmscherpe snaren van Kelly Shane Kuciemba per nummer, stuk voor stuk van het soort dat meteen bij het kruis grijpt en blijft kleven. Naarmate nummers evolueren bouwt men variaties in op die riffs en de ermee gepaard gaande ritmes. De song blijft daardoor lekker herkenbaar en tegelijkertijd fris. Reken daarbij het ratelende, op Zwitserse wijze klokvaste drumwerk van Simon Dorfmann en de moorddadig goeie strot van zanger/bassist Herb Duke en samen resulteert dat in een wel zeer genietbare death metal schijf. Als enig minpuntje kan ik misschien de solo's aanhalen. Op zich niets mis mee, de geest van Trey Azagtoth dwaalt er soms wat doorheen. Ik vind ze gewoon bij momenten net iets teveel op de voorgrond zitten in de mix, al is dat eerder een kwestie van smaak natuurlijk. 38 minuten telkens opnieuw beluisterbare ambiance verzekerd, deze Congregation Pestilence. De plaat is mee verantwoordelijk voor het feit dat de nieuwe van Tomas Lindberg en kompanen nog geen kans kreeg in mijn kot.


Releasedatum: 2 juli 2021

facebook


Luister

Diabolizer – Khalkedonian Death (Everlasting Spew Records)

Nog zo'n death metal schijfje dat The Nightmare of Being van airplay weerhoudt. Diabolizer vindt zijn oorsprong in een land dat niet meteen bekend staat voor zijn florissante extreme metal scene: Turkije. Dat betekent niet dat kwaliteit ondermaats zou zijn. Diabolizer trapt wel degelijk wat graag tegen diverse lichaamsdelen. En verslavend goed zelfs. In hun kern behoorlijk old school, ik denk vooral aan Deicide en Hate Eternal, maar met een uiterst moderne aanpak. De band flirt met elementen uit de hedendaagse brutale death metal scene, maar verzuipt daar niet in. Meer nog, melodie en sfeer staan mee op het voorplan. Riffs voor een eeuwigheid of twee. Dit mag na hun EP Apokalypse uit 2016 dan het volwaardige debuut zijn, de heren zijn alles behalve aan hun proefstuk toe. Met leden van Hyperdontia, Engulfed, Decaying Purity en Burial Invocation mogen we toch van ervaren rotten in het vak spreken. En dat hoort u gedurende de dikke drie kwartier die de acht songs bestrijken. Lange nummers dus, maar ze vloeien zo heerlijk vlot en bevatten tonnen afwisseling waardoor geen enkele te lang aanvoelt. Uitermate aangeraden!


Releasedatum: 2 juli 2021


facebook


Luister:

Funeral Chasm – Omniversal Existence (Aesthetic Death)


Danny Woe (Altar of Oblivion) en Morten Lund (ex-Devil, ex-Kaos666) kennen elkaar al behoorlijk lang en spelen thans samen in het black metal project Above Ravens. Beide heren hadden zin in een experiment en zo werd Funeral Chasm boven de doopvont gehouden. Omniversal Existence draait thematisch rond de slapeloosheid, angsten en depressies waarmee Danny zijn hele leven al worstelt. Een ideaal ziektebeeld om funeral doom als expressiemiddel aan te spreken. Ahab en Thergothon komen in gedachten, maar de invloeden van het duo beperken zich daar niet toe. Fields of the Nephilim loert bijvoorbeeld stevig om de hoek. Dynamiek en funeral doom gaan wel degelijk samen. Het gebruik van growls en cleane zang in verschillende kleurpatronen voegt eveneens afwisseling toe. Dat slechts twee songs boven de zeven minuten klokken werkt bovendien als een verademing in een genre dat doorgaans lang uitgesponnen epistels niet schuwt. Funeral Chasm vindt op Omniversal Existence het warm water misschien niet opnieuw uit, maar hun aanpak werkt wel enigszins verfrissend. Alles behalve tijdverlies, deze heel persoonlijke trip doorheen angst en depressie.

Releasedatum: 2 juli 2021


facebook


Luister


Friisk – …un torügg bleev blot Sand (Vendetta Records)

Duitse black metal die verwant is aan de Amerikaanse variant. Gimme gimme! Friisk stamt uit Noord-West Duitsland. U eet wel, dat landsgedeelte dat grenst aan het Nederlandse Friesland. En daarmee heeft de regio behoorlijk wat gemeen. Taal en dialecten zijn één ding, qua mentaliteit liggen ze ook dichter bij elkaar dan met hun respectievelijke landgenoten het geval is. Maar goed. Friisk maakt dus gebruik van de lokale talen om hun boodschap over te brengen. Muzikaal gezien leunt men eerder aan bij, pakweg, Wolves In The Throneroom. Een wolkbreuk aan emotierijke melodieën op dit plaatje. Tal van pakkende momenten. Luister bijvoorbeeld eens naar het titelnummer, het absolute prijsbeest op dit überdegelijke album. Zingultus (Endstille) leent hierop zijn stembanden. Opname, mix én mastering waren in handen van niemand minder dan Andy Roszyk (Ultha) en wat laat hij de inherente melancholie schitteren. Friisk slaat en zalft op deze …un torügg bleev blot Sand. Slotnummer Fiebertraum neemt in zijn eerste zeven minuten dermate veel gas terug dat het aankomt als een moker. De song laat de luisteraar wat verweesd achter, niet goed wetende wat het gevoel is dat achterblijft, maar joligheid is het niet. Eens de band opnieuw van leer trekt tonen de rijke melodieën het licht aan het einde van de tunnel. Dat we er verdorie stil van worden!


Releasedatum: 2 juli 2021


facebook


Luister