• jvdm22

Album bespreking: Larkin Poe, Venom & Faith


‘Badass Bandit Bottle Blues ’

Venom & Faith is het vierde album van de Lovell zussen Megan en Rebecca uit Nashville. Volgend op de release afgelopen vrijdag steken de afstammelingen van Edgar Allen Poe de grote plas over voor een korte Europese headline tour in navolging van hun erg succesvolle gastoptredens voor Keith Urban doorheen Noord-Amerika.

Venom & Faith staat vol traditionele roots en blues, gebracht met een rebelse rock&roll attitude en met véél respect voor het muzikale erfgoed. Eigen composities wisselen af met twee covers en traditionals. Laat het duidelijk zijn dat die eigen nummers in niets moeten onder doen voor de rest. Van de clappin', stompin' opener Sometimes, incluis blazers en een brass band, over het laidback Honey Honey met een zalige baslijn, tot gedreven rootsrocker California King en pure blues in Hard Times...worden we verwend met nummers die gedrenkt zijn in zuiderse 'swampy' passie, zij het dan met een hedendaags sausje overgoten. Wat te denken van de moderne beats (drum samples) onder Fly Like An Eagle en vleugje 'pop' in Ain't Gonna Cry. Of het slidewerk van gastmuzikant/goede vriend Tyler Bryant op Mississippi? Niet dat Megan die support nodig heeft, want de 'blonde' kan er zelf serieus wat van. Kers op de taart is de doorleefde, wat donkere stem van Rebecca die prachtig gesteund wordt door de backings van Megan. Wat ze me ook 'vertelt', ik geloof elk woord en smelt telkens opnieuw weg. Toch ook even vermelden dat Megan en Rebecca alle 'instrumenten' - ook het open en toe slaan van lades en deuren, het stampen op houten vloeren - zelf inspelen, op die reeds vermelde slide passages van meneer Bryant. Waar hun vorige album Peach een hommage was aan hun Georgia roots, willen ze met Venom & Faith een zuiders gotisch beeld oproepen dat alludeetd aan de dualiteit binnen hun kunstvorm. Wat mij betreft slagen ze daar wonderwel in en hoop ik hen op 25 november in een uitverkocht Luxor (Keulen) te mogen bewonderen.

Live ervaring deden de dames trouwens op als backing band van Elvis Costello en Conor Oberst, als support van Gary Clark Jr. én door het constante toeren doorheen de V.S. Ondertussen is Larkin Poe een geoliede machine on stage en spat hun 'outlaw' mentaliteit van elk podium. Trouwens ook niet weg te slaan van social media, waar ze hun fans trakteren op véél muziek: eigen songs, covers, collaboraties met andere muzikanten, passages als straatmuzikanten,....het kan niet op. Misschien wel een voorbeeld van hoe je als hardwerkend muzikant op vandaag zelf promotie voert en je bekendheid opdrijft?

Toppers: Sometimes, Honey Honey, Calfornia King, Ain't Gonna Cry

Score: 88/100

Info Releasedatum: 9 november 2018 Label: Tricki-Woo Records Producer: Larkin Poe + Roger Alan Nichols Singles: Bleach Blonde Bottle Blues Sometimes

Uitgaven: LP, CD, Digital website

Tracklist: Sometimes Bleach Blonde Bottle Blues Honey Honey Mississippi (ft. Tyler Bryant) California King Blue Ridge Mountains Fly Like An Eagle Ain't Gonna Cry Hard Time Killing Floor Blues Good And Gone

#albumreview #albumbespreking #nieuwealbums #nieuwereleases #rockmusic #bluesrock #rock #larkinpoe #venomfaith #roots #traditionals