1/1
Please reload

Fotoverslag Vestrock 2017

June 8, 2017

 

Dit weekend waren we op Vestrock in Hulst. Naar het schijnt het “leukste festival van Nederland". De nabijheid van Belgïe laat zich vermoeden aan het assortiment biertjes die te verkrijgen zijn.

 

VestRock is een kleinschalig en heel gemoedelijk festival met 1 mainstage , een grote tent en aan de ingang  een “zweedse” kapel met podium en plaats voor 300 man. Voor de akoestische sessies moet je naar de St Willibrordus Basiliek uit 1198 ,  in het midden van het stadcentrum . Deze akoestische sessies zijn gratis en in de Basiliek voor 150 man.

 

Het is een prima georganiseerd festival met heel wat enthousiaste medewerkers. We voelen ons er onmiddellijk thuis , al was het hollen van het ene podium naar het andere door het overvolle programma.

Jammer genoeg waren we er maar 1 dag bij maar toch konden we enkele toppers aanschouwen.

 

Beginnen deden we met de alom gekende Daan, die op Vestrock quasi een thuismatch speelde. Naast klassiekers als Exes en Victory hoorden we ook wat werk van zijn nieuwe plaat, wat duidelijk in de smaak viel bij het Nederlandse publiek.

 

Vervolgens was het snel richting de Tent voor Eefje De Visser, want op Vestrock wisselen Nederlandse en de Belgische bands elkaar mooi af. Eefje bracht (net als Daan) ook vooral werk van haar laatste cd, Nachtlicht. Hiervoor ging ze inspiratie opdoen in het Zuiderse Barcelona en dat is te horen aan haar platen. Nederlandse pop met een zuiders tintje, meer moet dat niet zijn.

 

Daarna drummen we ons een weg terug naar het hoofdpodium waar het (jonge) publiek is toegestroomd om hun held van het moment aan het werk te zien. Kraantje Pappie, maakt er een waar feestje van en jong en oud geniet van een spektakel vol confetti en rookeffecten. Het eerste feestje van vandaag is ingezet en de weide gaat gedwing mee op de beats van deze Groningse rapper.

We blijven even in het genre, maar switchen terug naar talent van eigen bodem. Coely scoort hoge toppen in de hitlijsten en speelde eerder dit jaar de AB al volledig plat. We keken dan ook uit naar dit optreden om met eigen oren en ogen te zien of ze echt wel zo goed kon zingen als alle recensenten beweren. 

En of ze dat kan, wat een stem, wat een vibe. Wij waren meer dan onder de indruk van dit spektakel en kunnen alleen maar bevestigen dat deze ruwe diamant een mooie toekomst tegemoet gaat als ze op deze manier blijft hits spelen en scoren.

 

 

 

Voor de mensen die toch geen zo'n fan zijn van al dat rap, hiphop en R'nB geweld, was er in de Kapel een waardig alternatief.

De mannen van Morissey en Marshall brengen goede britpop van Ierse origine en doen hun (bekende) achternamen alle eer aan.

 

 

Ondertussen is het op het hoofdpodium alweer plaats maken voor Nederlands talent. Danny Vera neemt ons terug naar de jaren 50 en 60 en doet terecht denken aan Johnny Cash en Elvis Presley. Vestrock heeft duidelijk gekozen voor een goede mix aan stijlen en een programma voor jong en oud. Ligt het aan de zon of aan de klanken van Danny, geen idee, maar sfeer verzekerd!

 

 

 

Opnieuw richting de Kapel, die stilaan toch te klein begint te worden. Voor de eerste maal gaat het dak er bijna af met Raglans. Deze Ieren brengen swingende rock en bewijzen dat een show niet noodzakelijk puur op het podium moet gebracht worden, maar er evengoed in het publiek een goed feestje kan worden gebouwd.  

 

 

Voor wie dacht dat we onze portie hiphop en Nederlandse rap gehad hadden voor vandaag, was eraan voor de moeite. De Tent werd namelijk nog eens verwend op dit genre door de mannen Sevn Alias. Minder toegankelijk dan Kraantje Pappie en misschien daarom bij ons nog niet doorgebroken, maar dat kan de toeschouwers niet echt schelen. Het publiek gaat zwaar uit de bol en kan er duidelijk niet genoeg van krijgen.

 

 

Zelf waren we meer fan van de Britten die op dat moment klaarstonden om de Kapel voor een tweede keer uit zijn voegen te doen barsten.  We moeten de collega's van de engelse pers deels gelijk geven. The Sherlocks heeft potentieel genoeg om het te maken en de Kapel volledig af te breken, maar om ze nu al meteen "The next big thing" te noemen, vonden wij misschien iets teveel.

 

 

Nadien was de tent te klein voor een DJ-set van Maxi Jazz. Bekend van de groep Faithless. God is a DJ, but Maxi Jazz too en dat mocht zeker geweten zijn. Maxi Jazz of Faithless, veel maakt het niet uit, gedanst wordt er sowieso!

 

 

 

Het publiek van de Kapel was nu echter goed opgewarmd door Raglans en The Sherlocks, zodat ze volledig klaar zijn voor het feestje van de avond. White heeft bewezen dat de Kapel veel te klein is voor hen en ze slaagden er dan ook maar net in om de kapel niet omver te blazen of af te breken. De houten vloer ging golvend op en neer zodat stilstaan geen optie meer was. Ongetwijfeld de ontdekking van Vestrock en het feestje van de avond.

 

 

 

Nog 3 bands te gaan waarvan twee toppertjes, dus opnieuw richting hoofdpodium voor de Amerikaanse rockgoden van Rival Sons. Deze heren bewijzen dat dit genre zeker nog niet afgeschreven is en maken er een spektakel vol energie van. Goed qua sound, goede songs, kortom wij zijn fan!

 

 

Na al dat rockgeweld gaan we een laatste maal richting de tent voor de mannen van King Kong Company. Speicale kostuums en brillen trekken de aandacht in een waar spektakel. Geen wonder dat deze Ieren vergeleken worden met bands als The Prodigy en Chemical Brothers. Wat ons betreft nog niet van het zelfde niveau, maar ze zijn goed op weg. Een waardige afsluiter voor de tent op zaterdagavond.

 

 

Wij hebben daarna al snel onze plaatsen vooraan de main stage terug ingenomen voor de Schotse heren van Biffy Clyro. Een gelukje dat je deze heren op Vestrock aan het werk kon zien dit jaar, want deze heren doen normaal enkel de hele grote festivals aan zoals Pinkpop, Glastonbury en Main Square. Op de site van Vestrock werd deze band vooraf aangekondigd als "de beste live rock band van het moment". De hoge verwachtingen waren dus zeker aanwezig. Een wervelende show met vuurwerk en special effects, maar ook in de muziek was de energie en het vuur nooit veraf. Hiermee werd Vestrock op zaterdag in schoonheid afgesloten.

 

 

Dit festival smaakt naar meer. Een sterke affiche, een afwisselend programma met enkele bekende en minder bekende topbands, meer moet dat niet zijn.
Vestrock, tot volgend jaar?!

 

 

Reporters: Pieter Bouckhout en Trees Rommelaere

 

In dit artikel werd slechts een selectie van onze foto's vermeld, voor het volledig album verwijzen we graag door naar

onze facebook en flickr pagina's.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload