1/1
Please reload

Concertreview: A La Ska ..... verslag van een meegereisde Fan naar Muziekclub N9 Eeklo voor Alaska.

May 14, 2017

Vrijdag 12 Mei,20u.08  2017.                                      

 

 

  

 

Molenstraat 165, de N9 villa, Eeklo. Door een speling van algoritmes en likes op FB, kreeg ik de kans om vanuit Oostende, mee te reizen met concertfotografe Trees, naar het "verre" Eeklo, een rechte straat ,ergens gelegen tussen Brugge en Gent, met de groteske allures van een stad, maar met één van de heerlijkste concertzaaltjes uit mijn jeugdjaren...de N9 villa!

 

Even later had de fotografe een stekje op de hoek van de bar uitgekozen, haar uitvalsbasis en uitkijkpost voor de jacht op kiekjes! Na een gesprekje met één van de muzikanten, bleek dat de groep zo'n drie jaar had "stil gelegen", en dat iedereen er plots weer zin in had, nu zelfs met zijn tienen! Eerder in de week had de band een live filmpje via FB gepost, ( tja , de nieuwe media technieken?) waarin het skelet van de song " a message to you,Rudy " van the specials verwerkt zat, en het moet gezegd zijn...dat deuntje blijft gewoon dagenlang in je kop hangen, en zorgt al fluitend voor een vrolijk gevoel op de werkvloer als je het mij vraagt!

 

Dat de band na drie jaar, en enkele repetities terug zin heeft om erin te vliegen, voel je in de warme lucht onder het veel te lage plafond van de N9Villa...Het volk komt met mondjesmaat toe, en vooral een jonger publiek blijft buiten voor de deur, op straat hangen, wellicht om de rokers nog hen pleziertje te gunnen voor het begin van het concert? Aan de bar werden ondertussen gesprekken gevoerd over het vroegere lokaal gebrouwen EXPORT bier, ( KRUGER) dat uiteraard zijn glorie verloren heeft toen INBEV het overnam, en er plots niet meer met " Eekloos " water gebrouwen werd! Ondertussen schenken ze dus nu een alternatief exemplaar van Haacht, gelukkig wel een heerlijk frisse pint na een pak friet...Ons oog viel ondertussen op het reusachtige mengpaneel aan de bar, en mijn vermoeden dat de N9 nog steeds kan beroep doen op een professioneel team met jarenlange ervaring werd tijdens het optreden nog maar eens bevestigd, en ook een vriend trompettist verklaarde hartelijk ontvangen te zijn, en bofte tevens met het lekkere eten...Goed bezig N9!

 

De sfeer in de kroeg werd wat hitsiger, zelfs heter, door het langzaam binnensijpelen van vrolijk klinkende mensen, en aan het mengpaneel kon je merken dat alles in gereedheid werd gebracht voor een aankomende trein,...de Alaska trein is coming? De 10 koppige band verschijnt uit de kleedkamer achter de bar, als een rechte lijn in witte maatpakken doorklieven ze het publiek op weg naar hen podium, waar luttele seconden later de eerste noten weerklinken voor de start van een heus dansfeestje!  Niets wijst erop dat deze mensen drie jaar niet samenspeelden, geen valse noten, geen zenuwen, wel heel wat spelplezier en vrolijkheid in een strak pak...Waar zijn die handjes? Terwijl ganse lijven als bij wonder gezamenlijk in beweging komen voor een dolle rit op de A la SKA trein, is mijn vervoer, de fotografe, blijkbaar opgegaan in rook, nergens meer te bespeuren, zelfs niet vanuit mijn uitkijkpost op de hoek van de bar, waar ik eigenlijk een beetje op de achtergebleven lenzen moet passen, en aldus niet zomaar kan meespringen in de dansende meute. Het is verbazend hoe snel deze creatieve gasten de zaal mee krijgen, het publiek is duidelijk blij met het weerzien, deze groep is een antwoord, zelfs een medicijn tegen de verzuring in onze huidige maatschappij! Terwijl ik dacht dat dit een covergroepje was, blijkt dat er meer dan twee derden eigen nummers zijn op de playlist, en de eigen nummers misstaan geenszins tussen het bekendere werk, wat op zich al een pluim waard is.

Als 1 van de zangers de zaal uitnodigt om een lange polonaise op gang te trekken, ben ik alvast opgelucht even voor de lenzen te mogen zorgen, temeer daar een uiterst intens en intiem verjaardagsfeestje de dag ervoor voor enige stijfheid in de niet meer zo jonge ledematen heeft gezorgd. Toch ontsnapt niemand aan deze geoliede machine, en al zeker niet als er nog een derde stem de gezangen vooraan komt versterken. Wanneer de groep een medley op gang trekt, met eigen versies van gekende nummers ( ja zelfs het herboren red zebra zat er tussen!) is het hek helemaal van de dam, en moet de laatste stilzittende toeschouwer er ook aan geloven, bewegen ga je!...

 

Eigenlijk zou deze band subsidies moeten krijgen van Maggie, om het volk op deze positieve manier aan het bewegen te krijgen. De dromer in mij bedacht plots dat deze band misschien maar eens moet gaan nadenken over Nederlandstalige eigen nummers, met teksten bol van de levenshumor en tragiek, ondersteunt door geprojecteerde stadsbeelden uit het leven van elke dag, rondtrekkend tegen de verzuring? In ieder geval is er maar 1 boodschap voor iedereen die er niet was! Mis deze zomertrein NIET, wees alert en (voor)bereid tot bewegen, eis uw recht om te feesten in deze bedrukte tijden op, en geniet zorgeloos van de spelvreugde verpakt in wit maatpak...bedankt mannen om terug te komen!

Bedankt Trees om mij mee te nemen op jouw zoektocht naar de juiste gouden momentfoto!

 

Reviewer: Puur P.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload