Search Results

Gaerea - Summer Breeze 2025 - ARTE Concert GAEREA is nothing short of a beautiful enigma rooted in musical extremity and utter passion. In under a decade, the masked collective, born in the Portuguese town of Porto, has navigated countless darkened shades of metal to arrive at their fifth album and Century Media debut, Loss. Loss is the sound of GAEREA continuing to define and redefine itself, incorporating elements of the band’s post-black metal past with the sharpened sonics and haunting melodies that coalesced spectacularly with 2024’s album, Coma. Recorded in early 2025 in Portugal with long-running collaborator Miguel Teroso at Demigod Recordings, Loss finds GAEREA emerging from creative chrysalis and bursting into something as engaging as it is unexpected. GAEREA is one of the rare bands where the boundaries between life and art not merely intertwine but forge a totality that you not only hear on record but one that also plays out in the band’s explosive live performance. Their combination of onstage rapture and sonic spirituality invites comparisons to kindred souls like Neurosis or Amen Ra. Swathed entirely in black with their distinct sigil occupying the space where their faces should be, there’s both a totality and anonymity that’s transcendent and binding when the fivesome takes stage; a distinct, hermetic code that connects all aspects of the band from the musical to the spiritual. The distance GAEREA has come since emerging from Portugal’s microscopic metal underground proves what a force they have become. Tekst: Botanique Info & tickets: vrijdag 20 maart 2026, Botanique, Brussel (BE) website facebook instagram

HENGE in Prague (mini movie) Sinds de buitenaardse pleziermakers van HENGE enkele jaren terug hun basis bouwden op planeet aarde trakteren ze de inwoners op regelmatige basis op een concert. Als culturele gezanten van hun planeet Agricula werkten ze zich zo op tot een graag geziene gast op de grote festivals van UK en Europa. De muziek van HENGE  ontsnapt aan elke definitie, maar combineert elementen van rave, psych, en prog tot een mix die de grenzen van menselijke muziek duidelijk overschrijdt . Hun optredens zijn energiek, subversief en geestverruimend. Maar het grootste geschenk van HENGE  aan de mens is hun boodschap van vrede, hoop en fun. Of zoals ze zelf zeggen: Attention Humans! This is HENGE .We are not from this world.We bring you music from distant planets.We offer this gift for the edification of humankind… so that eventually your species may put an end to war and set up new homes in space. Info & tickets: donderdag 11 december 2025, Cactus Club, Brugge (BE) website facebook instagram

Godspeed You! Black Emperor - Live in Floyd, Athens, 18.10.2024 Mythisch, instrumentaal en onweerstaanbaar: geen frontman, geen promo, wél een vulkanische post-rockervaring van Godspeed You! Black Emperor. De status van de Canadese post-rockband Godspeed You! Black Emperor is stilaan mythisch. Promo doen ze niet, ze spelen in het halfduister en een frontman of -vrouw hebben ze niet. Maar hun concerten zijn een intense beleving met zorgvuldig opgebouwde epische composities, rijke arrangementen en vulkanische uitbarstingen. Hun vroege albums, zoals 'F#A#∞' (1997) en 'Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven' (2000), worden beschouwd als klassiekers die protestmuziek herdefinieerden. Live gaat de ervaring nog verder: meerdere 16mm-projectoren, overlappende analoge filmloops en iconische albumartwork creëren een meeslepende wereld. Na een pauze van zeven jaar keerde de band in 2010 terug en sindsdien betoveren ze wereldwijd volle zalen met nieuwe albums en legendarische shows, waaronder hun recente release 'NO TITLE AS OF 13 FEBRUARY 2024 28,340 DEAD'. Lees ook: Fotoverslag | Godspeed You! Black Emperor & Marisa Anderson Info & tickets: zaterdag 11 april 2026, 19u30 Trix, Antwerpen (BE) website

Precies zes jaar geleden stond het Italiaanse Lacuna Coil voor het laatst op het podium in Nederland en een eigen headline show was zelfs al langer g eleden. Het nieuwste album 'Sleepless Empire' werd in februari van dit jaar uitgebracht en voor deze Europese tour werden daar ook eindelijk twee shows in Nederland aan toegevoegd! In een uitverkocht Doornroosje in Nijmegen leek het alsof de tijd al die jaren had stilgestaan. Naast de klassieke Lacuna Coil hits – gebracht met de welbekende energie – kregen we ook bijna alle nummers van het nieuwe album te horen! De avond werd geopend door de Amerikaanse band Nonpoint . Ik had er zelf nog nooit van gehoord, en misschien was het ook een beetje een vreemde combinatie samen met Lacuna Coil. Vooral ook te zien aan de fans van de band die de zaal massaal verlieten toen deze show was afgelopen. Toch stelden ze mij zeker niet teleur, want ze waren echt wel goed! Nonpoint: Lacuna Coil: Vrijdag 14 november 2025, Lacuna Coil - Doornroosje (Nijmegen, NL) / Foto's en tekst:  Lorena Aal

Rulder - Gare EP 'Veronica komt naar je toe' klonk het in mijn jeugd. Ja tarara, nooit is die trut aan mijn deur gepasseerd. Op Gers Pardoel kon je ook al niet rekenen - als je dat al wou. Dan liever Rulder , die nemen je tenminste wél mee, op hun EP Gare bijvoorbeeld. Een post-rock/metal trip langs Glasgow, Oradour en Baltimore, of tenminste het gevoel en het geluid dat die plaatsen op één of andere manier oproepen. Zo verwijst Glasgow naar de invloed van Mogwai , terwijl Oradour het verhaal vertelt van een Frans dorpje dat in WOII quasi van de kaart werd geveegd. Baltimore is dan weer de geboortestad van Frank Zappa . Leuk om te weten, ik hoor er vooral steengoede muzikanten in. Met zijn tweeën sleuren Kiliaan Baert en Matthias Rosseel je op drie gevarieerde tracks even naar het volgende station - wedden dat je via de repeatknop meteen om een retourkaartje vraagt? Meer info Rulder verkent als duo de grenzen van hun muzikale mogelijkheden, met een explosieve mix van dynamische en intense riffs als resultaat. Geïnspireerd door bands als Isis, Cave In, Cult of Luna, Thrice en Brutus. Dit Brugs duo brengt nu hun tweede EP uit. Samen met vrienden zullen ze deze op verschillende podia presenteren. Hoe is Rulder ontstaan? We leerden elkaar kennen in een bandje hier in Brugge. Daar voelden we ons niet helemaal thuis, maar omdat we het onderling goed konden vinden, bleven we samen spelen. Buiten de repetities trokken we vaak met elkaar op. Matthias was gitarist en Kiliaan speelde bas. Tot Kiliaan besloot zijn droom als drummer waar te maken. Matthias reed met hem mee “naar het hol van Pluto” om de drum te halen waarop hij vandaag nog steeds speelt. Al snel begonnen we met z’n twee te repeteren. Wat eerst losse jam­sessies waren met veel aperitiefmomenten, groeide uit tot lange, productieve repetitiedagen. In het begin puur voor onszelf, zonder plannen om er iets mee te doen. Maar omdat we er zoveel energie uit haalden, besloten we er echt voor te gaan. We verlieten onze band en zetten samen een nieuw project op. Muziek maken kan je met velen doen, maar écht muziek maken lukt maar met weinigen. Bij Rulder gaat dat vanzelf: we lachen veel, we klikken muzikaal, en elke repetitie geeft ons opnieuw energie. RULDER is ondertussen steeds meer aan het evolueren naar een familie. Tino Mortier is al lang een vaste waarde. Hij neemt zo goed als alle foto’s, werkt mee aan de artwork en maakt onze visuele ondersteuning. Hij is een ontzettend getalenteerde gast. Zeker iemand om in de gaten te houden. Ook Melvin Matthys is sinds kort een deel van onze familie. Hij is onze vaste geluidsman en zoekt samen met ons naar een manier om live te klinken zoals we willen. Een band zijn met 2 brengt uitdagingen met zich mee, maar Melvin vindt steeds een manier om het te doen werken.  Waar komt de naam vandaan? De naam komt van Matthias. Hij stelde “RULDER” voor – West-Vlaams voor bromvlieg. Op zich niets groots, maar het klonk meteen goed en bleef hangen. Bovendien begonnen Matthias’ versterkers vaak te brommen zodra de distortion open ging. Het voelde gewoon juist, en zo was RULDER geboren. Hoe omschrijven jullie jullie muziek? Dat blijft een moeilijke vraag, omdat we ons niet graag in één hokje laten plaatsen. We vertrekken vanuit post-metal, maar volgen vooral wat voor ons goed voelt. Sfeer en kracht staan centraal: dromerige, sferische passages worden afgewisseld met intense, zware uitbarstingen. Die dynamiek is voor ons essentieel. Onze muziek klinkt ruw, maar tegelijk hoopvol. Het doel is om elke luisteraar mee te nemen in een reis. Welke invloeden hebben jullie sound gevormd? Bands als Isis, Russian Circles, Cave In, Thrice, Brutus, Amenra, Psychonaut, …  hebben ons sterk beïnvloed. Jullie zijn maar met twee. Is dat bewust, en kan dat veranderen? Dat is een bewuste keuze. We houden van uitdagingen. Matthias experimenteerde al snel met een loopstation en Kiliaan met een samplepad. Zo ontstond onze manier van spelen: Matthias combineert gitaar en bas tegelijk via loops, terwijl Kiliaan met een stevige drumstijl de fundering legt. Natuurlijk brengt dit beperkingen mee die met een extra muzikant eenvoudig opgelost zouden zijn. Maar wij vinden het net leuk om te zoeken, te proberen en te experimenteren. Dat gevoel wanneer een loop perfect valt en we euforisch staan te springen in het repetitiekot: daar doen we het voor. Post-metal wordt vaak gelinkt aan apocalyptische klanken. Herkennen jullie dat in RULDER? Post-metal is voor ons de meest passende noemer, maar er zit veel meer in. Ja, er zijn apocalyptische klanken, maar ook warme, hoopvolle passages die onze emoties meegeven. Alles wat we als muzikanten geleerd hebben, nemen we mee in Rulder. Jullie geven namen van steden aan jullie nummers. Is daar een reden voor? De titels verwijzen naar steden die een speciale betekenis hebben. Soms zijn ze een knipoog naar bands die ons beïnvloed hebben. Zo verwijst Moskou  naar Russian Circles, en Boston  naar Isis. Vancouver  was dan weer geïnspireerd door Matthias’ reiservaring daar: “no nonsense” en “straight to the point” – net zoals het nummer zelf. Blijft die traditie behouden? Ja, ook de nieuwe EP bevat drie nummers die naar steden of dorpen verwijzen. Dit keer onder andere naar de thuisstad van Mogwai en naar een dorp met een bijzonder verhaal. Meer daarover binnenkort! Baltimore is jullie nieuwste release. Heb je daar meer info over? Baltimore is inderdaad de nieuwste single die we lossen. Het is een eerste blik op onze nieuwe EP ‘Gare’. Baltimore komt uit op 3 oktober 2025. Dit is niet zomaar gekozen. Het is een week voor onze deelname aan Soundtrack en we brengen dit nummer ook die avond in Cactus Brugge. Baltimore verwijst naar de geboortestad van Frank Zappa. We zijn beide fans van niet alleen zijn muziek, maar hoe hij in het leven stond als muzikant. Het harde werk die in z’n muziek ging en de manier waarop hij kritisch in de wereld stond, spreken ons enorm aan.  Tekst speelt geen hoofdrol bij jullie muziek. Waarom? Voor ons draait alles om het geheel. Tekst is aanwezig – zoals in Boston  en de nieuwe nummers – maar wordt bewust gemixt als onderdeel van het instrumentarium. Niet de stem op zich, maar de totale sound staat centraal. Op onze nieuwe EP hebben we meer werk gestoken in het schrijven van teksten. Ze vertalen gevoelens of versterken de emotie die we willen overbrengen. De teksten van bijvoorbeeld Baltimore verwijzen naar de ‘weg kwijt zijn’. Zoeken in het donker. Aanwezig zijn in een massa, maar tegelijk onzichtbaar zijn.  Live zetten we dit ook door. Sinds kort werken we met een vaste geluidsman, Melvin, die perfect begrijpt wat we willen. Daarnaast helpt Tino Mortier ons al sinds het begin met foto’s en video’s. Zijn werk geeft een enorme meerwaarde aan ons geheel. Over jullie nieuwe EP: wie zit daar allemaal achter? Die werd opgenomen met Pieter-Jan Cools . We ontmoetten hem toevallig toen hij een repetitie binnenwandelde  en voorstelde om samen de studio in te duiken. Hoewel ons genre hem niet vertrouwd was, zorgde zijn frisse blik net voor originele invalshoeken. Hij hielp ons de klanken te verfijnen en gaf ons nummers extra diepte. De mastering is, net zoals bij onze vorige opnames, in handen van Tim De Gieter , een grote inspiratie voor ons. Kiliaan bewondert hem al sinds zijn werk bij Amenra. Het was een eer om met hem samen te werken – en hopelijk ooit nauwer in de toekomst. Het artwork is gedaan door Johanna Van Sichem De Combe . We maakten gebruik van een foto van Tino Mortier . We vonden zelf geen manier om de foto op een boeiende manier te verwerken tot een albumcover. Tino stelde Johanna voor en de eerste reeks resultaten die binnenkwamen, waren enorm goed. De keuze maken was een gigantische uitdaging. Na veel twijfelen, hebben we afgeklopt op het ontwerp dat er nu is.  Wat brengt de toekomst? Er is veel te doen! Op 10 oktober spelen we de voorrondes van Soundtrack  en mogen we daarvoor afzakken naar de Cactusclub in Brugge. Ons enthousiasme is onbeschrijfelijk hiervoor. Daarnaast losten we recent een affiche vol optredens en zijn we nu volop bezig met het organiseren van ons voorjaar 2026. Meer info volgt!  We dromen uiteraard van krachtige optredens met bands waar we naar opkijken in venues zoals De Zwerver, 4AD, Vooruit, AB, … Maar vooral dat we nog veel toffe mensen mogen leren kennen waar we lange avonden mee kunnen zeveren na een optreden.  bandcamp spotify

Stonemule - Rule of the Best Born Of ik zin had om de nieuwe single van Stonemule eens te beluisteren en er eventueel my two cents  over te delen? Hell yes, laat maar komen , zei ik. Met Caught in Paranoia  en Unfair Fight  hadden ze eerder dit jaar al twee uppercuts van songs op de wereld losgelaten, dus een lekkere kopstoot om het jaar af te sluiten kon er ook nog wel bij. De speelduur van 7:38  deed me wel even fronsen, maar kom—hoe erg kon het zijn? Een kwartier later (de repeatknop aanvaardde geen onderhandeling) mocht je me bij wijze van spreken van de grond rapen : uitgeteld na een resem niet aflatende aanvallen van het Brugse viertal stonden de devil horns in mijn vingers en de grimlach op mijn gezicht er zo vast op dat alleen een chirurg ze nog van me had kunnen loswrikken. Rule Of The Best Born  is niet zomaar een ramfestijn. Het is een niet-aflatend, steeds verrassend salvo van riffs, afwisselende zanglijnen en drumrolls dat je meesleurt en niet meer loslaat, in een heerlijk ruige mix van stoner en hardcore. Telkens wanneer je denkt dat er een adempauze wordt ingelast, blijkt die enkel te dienen als aanloop naar een nieuw hoogtepunt. Keine Atempause – Geschichte wird gemacht – Das geht voran! Luister ook naar Unfair Fight Caught in Paranoia Lees Rule of the best born is the last release of Stonemule’s 2025 series. This track is a complaint towards a broken system, sounding the alarm on a looming global crisis fueled by unchecked greed and a spiraling wealth gap. Recorded across closed session studio and highway studio, and expertly mixed by Alex Dierckx – Jeddraudio . A blend of alternative, sludge, post and a tad of nu-metal edge. For fans of Mastodon, Baroness, System of a Down,… Born in the West Flemish underground, Stonemule erupted onto the scene in 2014 with raw, unfiltered hardcore/punk energy. Founded by Tom Vandaele (Urge for Blood, GOD), Benjamin Himpens , Ruben Dewilde, and Dries Herreman, the band quickly gained a reputation for their intense live shows. A shift came in 2015 when bassist Dries departed, making way for Wannes Breyne and the introduction of dual vocals—setting the stage for something heavier. By 2016, Stonemule hit pause, re-emerging in 2017 with a sludgier, doom-soaked sound. Their 2018 debut EP, Dystopian State, recorded on a shoestring budget, made serious waves. Fusing hardcore, stoner metal, and doom, it earned critical acclaim— GBHBL hailed it as “EP of the year”, while Merchants of Air praised its “sheer energy and hardcore-infused stoner metal.” In 2021, they dropped “Bitter”, a single featured on Polderriffs Volume II. Then, the world stood still. Lineup changes and a pandemic-induced hiatus kept things quiet for over two years. Now, 2025 marks Stonemule’s return. Armed with new members Jon Huyghe and Tom Schelfaut , they’re recharged, heavier than ever, and ready to shake the foundations with new music and blistering live shows. The beast has awakened. Bron: Polderrecords facebook instagram website   (c) Filip Vancoillie

MARUJA @Botanique Als opwarmers stonden BEASTS voor ons klaar. En het moet gezegd: hun mix, gaande van rap tot hardcore, werkt. Werkt zelfs heel goed! Maruja is moeilijk onder één noemer te vatten en nauwelijks te definiëren. Een band die het moet hebben van pure, rauwe energie. Onbewerkt. Gewoon natuurlijk. Alles is voelbaar, van het begin tot het einde. Een energie die het publiek gewillig en vol vuur omarmt (hoe vaak ik op de rand van het podium ben beland, volstaat om de bruisende sfeer opnieuw te beleven). Kortom, ik zou er nog veel meer over kunnen zeggen, maar woorden zijn slechts zandkorrels op een dijk. Over dat zand lopen is veel mooier! MARUJA BEASTS Woensdag 19 november 2025, Botanique (Brussel,BE) | Foto's en tekst: Olivier César

Faetooth uit Los Angeles mixt doom metal, sludge en shoegaze tot hun unieke “fairy-doom”-stijl. Hun tweede album Labyrinthine is een intense, persoonlijke plaat die van intieme passages tot explosieve climaxen gaat. Thema’s als verlies, innerlijke onrust en persoonlijke relaties vormen de rode draad. Het album bouwt een betoverende, mysterieuze sfeer op, die ergens zweeft tussen een sprookje en een nachtmerrie. ( bron: AB ) Info en tickets Woensdag 28 januari, Ancienne Belgique (Brussel, BE)

persbericht - In 2023 organiseerde Rock 'n load Concerts voor het eerst Alosta Punkfest. De naam zegt het al: een punk festival enkel en alleen met talent uit Aalst. Een succesvol initiatief want Oilsjt heeft meer te bieden dan carnaval. Twee jaar later volgt een nieuwe editie met tien lokale bands. Opnieuw twee podia, zodat het ene optreden het andere snel opvolgt. Knuckleheads mag het festival openen met zijn powerpunk. Abelaer zet vervolgens de toon met unieke cello-punk. Daarna brengt Saumon Sauvage donkere, krachtige punk/rock ’n roll, gedreven door intense vrouwelijke vocals en een muur van rauw geluid. Granny’s Cocaine trekt de lijn door met hun chaotische maar onweerstaanbaar melodische agressieve punk. Vervolgens houden The Nutters de energie torenhoog met hun snelle, no-nonsense punkrock, nog altijd even uitzinnig. Het Lood brengt daarna tien jaar pure streetpunk tot leven met scherpe riffs, rauwe zang en een old-school vibe die in korte, krachtige salvo’s over het publiek wordt uitgestort. Jerk Beefy zorgt voor een frisse injectie van punkrock en poppunk, met catchy melodieën, hun nieuwe full-album en frontvrouw Annie die het geheel naar een hoger niveau tilt. Eleven-o-Seven volgt met hun technische, energieke mengeling van punkrock, melodic hardcore en metal, een band die al sinds 2009 genres vakkundig aan flarden speelt. En als ultieme afsluiter staat headliner Boneshakers klaar met hun snoeiharde mix van rock ’n roll, punk en traditionele blues: een live-rollercoaster. (bron: Rock 'n load Concerts website) info & tickets zaterdag 13 december 2025, Cinema, Hopmark 13, 9300 Aalst (BE). Headliner Boneshakers, live, augustus 2025

bijdrage door Roel Klankbild Op 4 en 5 oktober sloegen concertorganisatoren Tumult Concerts en Botanique de handen in elkaar voor Tumult, een tweedaags festival met verscheidene Belgische en internationale bands die veel lawaai maken. In de dagen vooraf bleek dat vier van de aangekondigde groepen uiteindelijk niet aanwezig konden zijn. Het tijdschema werd aangepast en vereenvoudigd. Terwijl er aanvankelijk drie verschillende podia zouden worden benut in Botanique, werd besloten de Rotonde te schrappen en enkel de locaties van de grote Orangerie zaal en het kleinere Museum te behouden. Enkele bands zagen hierdoor hun speelduur ook een beetje ingekort. Voor Brothers in Raw kon ik helaas enkel zaterdag aanwezig zijn op dit veelbelovend festival met potentieel.   Witch Club Satan @ TUMULT| © Roel Klankbild AFMLSP AFMLSP heet in het Roemeens voluit ‘Am Fost La Munte Si Mi-a Plăcut’, wat zoveel betekent als “I Went To The Mountains And I Liked It”. De groep, die maar liefst drie gitaristen telt, brengt instrumentale post-rock en projecteert tijdens optredens zwartwit sfeerbeelden. Een festival openen is een ondankbare taak, maar de band kweet zich met verve van die taak. Wanneer de gitaren wat bijgestemd moesten worden, kreeg de drummer de taak om naar voren te stappen de bindteksten voor zijn rekening te nemen. Ontwapenend maar ook beetje tekenend voor het gebrek aan podiumprésence en een echte frontman. Raüm Nadat AFMLSP in de Orangerie het festival op gang had getrapt, was de Belgische band Raüm aan de beurt om in de Museumzaal de vijandelijkheden te starten. Ik kende de band niet en dacht dat er misschien iets fout liep bij de mixtafel, omdat de zang zo slecht hoorbaar was. Nadien ben ik naar de releases van de band gaan luisteren en heb ik begrepen dat het een bewuste keuze is om de zang zo sterk naar naar de achtergrond te mixen dat de vocals bijna in de sound begraven worden. Het gevolg is natuurlijk dat er vooraan op het podium een zanger energiek staat te bewegen, zonder dat je hem echt goed kan horen. Hemelbestormer Hemelbestormer zette een indrukwekkend set neer, die werd ingezet met het meeslepende “Void” van hun vorige album “Collide & Merge”. Voor de rest van het optreden, dat “maar” uit een handvol nummers bestond omdat een band als Hemelbestormer nauwelijks three minute songs schrijft, werd vooral geput uit “The Radiant Veil”, het ijzersterke album dat eerder dit jaar verscheen. De kosmische visuals pasten perfect bij de muziek. Enig minpunt: de lichtman of -vrouw kende de nummers blijkbaar niet. Dat is jammer want uitgerekend bij dit soort atmosferische muziek, kan een gericht gebruik van spotlights, die de songstructuren en ritmewijzigingen volgen, een meerwaarde leveren. Thanargonauts Thanargonauts is een energiek Brussels black metal duo, bestaande uit drummer Ahephaïm en gitarist Déhà. Beide muzikanten namen een deel van de vocals voor hun rekeningen en schreeuwden zich vol enthousiasme door een set die grotendeels geïmproviseerd leek, maar nooit verveelde. Pothamus De Mechelse band Pothamus heeft de gewoonte om tijdens optredens een flinke dosis wierrook (of andere kruiden, ik ben geen expert) door de zaal te jagen. Maar eigenlijk volstaat de muziek ruimschoots om de zaal te bezweren. Het drumstel van Mattias M. van Hulle stond frontaal vooraan het podium, waardoor nog meer opviel hoe sterk zijn percussie de songs stuurt. “Ravus” van het nieuwe album “Abur” was fenomenaal. Pothamus greep het publiek van bij het eerste nummer bij het nekvel en liet niet meer los. Unholy Altar Van alle groepen die zaterdag op de affiche stonden, was de Amerikaanse black metal band Unholy Altar waarschijnlijk het verst van huis. Maar een grote honger om het publiek te veroveren, was er niet echt. Hadden ze het tijdschema niet goed gelezen? Hadden ze een off day? Wat de reden ook was, na een klein half uur hield de band het voor bekeken, waardoor hun set twintig minuten korter uitviel dan gepland. Jammer. Klone Ik moet toegeven dat ik de Franse band Klone niet kende en mij in het begin afvroeg wat deze groep juist op een festival als Tumult stond te doen. De melodieuze en sfeervolle gitaarpartijen en de loepzuivere zang maakten indruk, maar klonken veel poppier dan de bands die eerder op de affiche stonden. Naarmate het optreden vorderde, sommige nummers openbarstten en zanger Yann Ligner zijn strot openzette voor ruwere zanglijnen, werd duidelijk dat Klone echt wel op het juiste festival stond. Knap optreden van een band die ik zeker vaker wil zien. MØL Bij de Deense “blackgaze” band MØL droeg zanger Kim Song Sternkopf een hemdje dat uit de kleerkast van Willy Sommers had kunnen komen, maar daar hield elke vergelijking ook op. De zanger heeft een opmerkelijke podiumprésence en gaat enthousiast in interactie met het publiek, waarbij hij een intensiteit uitstraalt die lichtjes bedreigend aanvoelt. Alsof hij elk de controle over zichzelf kan verliezen. MØL had duidelijk een aantal fans meegebracht die het festival vooral bezochten om hen te zien en enthousiast op elk nummer reageerden. Een straf optreden. Witch Club Satan Witch Club Satan is een Noorse black metal band, die pas in 2024 debuteerde en in februari 2026 naar de Ancienne Belgique zal komen als voorprogramma van het Zweedse Avatar. Dat een zo jonge band zo hoog op de affiche van Tumult stond en eigenlijk als hoofdact fungeerde, is vrij verrassend. De keuze van de organisatoren had vermoedelijk te maken met de theatrale act van de band, die op het grote podium van de Orangerie uitstekend tot haar recht kwam. Op de scène stonden drie heksen. Eigenlijk waren het er vijf, liet bassiste/zangeres Victoria Røising weten, want ze is zwanger van twee meisjes. De leden van Witch Club Satan, die het feminisme hoog in het vaandel dragen en natuurlijk zelf bepalen hoe ze hun lichaam benutten bij hun artistiek project, droegen bij momenten wel zeer weinig textiel. Eerlijk is eerlijk, ik moest een beetje schroom overwinnen om dat te fotograferen. Maar heel zwaar viel het mij nu ook weer niet. De meeste optredens die dag waren visueel gekenmerkt door weinig licht en veel rook, dus het was als fotograaf een verademing om eens een visueel meer gevarieerde show vast te leggen. Hoe zat het intussen met de muziek? Het is een flauwe woordspeling, maar die had niet zoveel om het lijf. De heksen zijn degelijke muzikanten die een behoorlijk potje kunnen schreeuwen maar uiteindelijk was het muzikale niveau toch minder indrukwekkend dan de uitgekiende mise-en-scène. De meest enthousiaste toejuichingen uit de zaal volgden ook niet op een nummer, maar wel op een striemend statement tegen Netanyahu en de Israëlische regering. John CXNNOR De eerste avond van Tumult werd in de kleinere Museumzaal afgesloten met een officieuze afterparty, geleid door John CXNNOR, een elektronisch en industrieel collectief uit Denemarken. Ze combineerden harde beats en noise-elementen met opjuttende chants. Bij het begin van hun set leek de PA het even begeven te hebben. Was dat echt het geval? Of was het een truukje om, toen het geluid plots toch bleek te werken, nog meer reactie los te weken? Hoewel veel festivalgangers al naar huis waren, trok John CXNNOR toch nog een leuk feestje op gang. zaterdag 4 oktober 2025, Botanique (Brussel, NL) | Foto's & tekst: Roel Klankbild

bijdrage door Roel Klankbild In het Cultuurcentrum Strombeek (Grimbergen) vond de vierde editie plaats van Storm, een festival met Belgisch gitaargeweld. Een sterke line-up met een mix van bekend en beginnend talent, een goede organisatie, uitstekend licht en geluid, een vlotte podiumwissel tussen de verschillende bands… Storm IV was top en verdient eigenlijk een groter publiek. Pothamus @ STORM IV | © Roel Klankbild Walfang Walfang, een noisecollectief uit Sint-Niklaas, stond als opener vroeg op de avond geprogrammeerd en moest voor een zaal spelen waar het volk nog binnen druppelde. De groepsleden lieten dat niet aan hun hart komen.  Bloed Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zegt het spreekwoord. Maar soms staat het blijkbaar ook recht om zijn demonen te ontketenen. De Oostendse groep Bloed, bestaande uit twee broers en hun zus, serveerde een indrukwekkende portie industrial metal. My Dilligence Het Brusselse My Diligence heeft al verscheidene albums uitgebracht en heeft met twee gitaristen en nul (0) bassisten een eigen sound. Ze plukten vooral uit hun nieuwste album DEATH.HORSES.BLACK en sloten af met een zinderend Allodiplogaster Sudhausi , dat ook op die plaat staat. Cobra The Impaler Cobra the Impaler combineert metal riffs met complexe ritmes en progressieve songstructuren. De zang wordt verzorgd door verschillende bandleden. Ruwe screams wisselen af met melodieuze zanglijnen. Het doet soms aan Mastodon denken, maar dat is eigenlijk een compliment. Een sterke show en waardige afsluiter van een festival vol Belgisch talent. Pothamus Pothamus speelt geen concerten maar voert rituelen uit. De bandleden staan in een driehoek naar elkaar gekeerd, in het donker, en worden slechts af en toe gevangen door een streep licht. Te midden van wolken wierook en droogijs stijgen opzwepende ritmes op, af en toe ondersteund door abstracte chants. Een belevenis. zaterdag 8 november 2025, CC Strombeek (Strombeek, BE) | Foto's & tekst: Roel Klankbild

bijdrage door Roel Klankbild Op donderdag 6 november liep de Gentse Vooruit aardig vol voor Malevolence, die maar liefst drie internationale bands mee op tour nam. De groepen waren stuk voor stuk opgetogen om te mogen spelen in zo’n mooie zaal, waar (in tegenstelling tot veel andere zalen) geen dranghekken voor het podium stonden. Het publiek werd dan ook herhaaldelijk opgeroepen om het podium te bestormen en te stagediven. Dat lieten velen zich geen twee keer zeggen. Concertorganisator Democrazy kan terugblikken op een mooie avond.  Malevolence @ De Vooruit| © Roel Klankbild Psycho-Frame Psycho-Frame, een nog vrij jonge band uit de Verenigde Staten, zette stevig in. De deathcore band, voortgedreven door twee vocalisten, promootte hun nieuwe album ‘Salvation Laughs In The Face Of A Grieving Mother’. Dying Wish Het Amerikaanse metalcore gezelschap Dying Wish heeft met Emma Boster een energieke frontvrouw in huis, die melodieuze zanglijnen moeiteloos combineert met het betere schreeuwwerk. Bassist Jon Mackey trok eveneens behoorlijk wat aandacht. Speed Zanger Jem Spiow van het Australische Speed vertelde vol zelfrelativering dat zijn band technisch veel minder goed was dan de andere groepen die op de affiche stonden. Dat kan misschien zo zijn, maar de vrij eenvoudige opbouw van de songs maakte Speed ook behoorlijk onweerstaanbaar. Bij geen enkel andere band werd er zo enthousiast op en van het podium gesprongen. Spiow herinnerde het publiek er regelmatig aan dat dit een hardcore show was, maar zo te zien had iedereen dat goed begrepen. Malevolence Zanger Alex Taylor vertelde dat het eerste internationale optreden van de groep in de Gentse Frontline had plaatsgevonden en dat het dus een grote eer was om naar deze stad terug te keren. Malevolence zette een heel sterke set neer, waarin vooral geput werd uit Malicious Intent en natuurlijk ook uit het nieuwe album Where Only The Truth Is Spoken . donderdag 6 november 2025, De Vooruit (Gent, NL) | Foto's & tekst: Roel Klankbild