top of page

Ons Team | July Bara, recensent


Ondertussen zijn we terug volop vertrokken om jullie onze 'nieuwe' teamleden voor te stellen. Enkele hiervan zijn er wel al even bij, dus hoog tijd om de schade in te halen. Verwacht jullie de komende dagen/weken aan een verse lading sisters en brothers.

Maak vandaag kennis met...


Tot ruim twee jaar geleden was ik helemaal niet bezig met muziek. De radio die op de achtergrond speelde, altijd weer dezelfde cd’s uitkiezen om te beluisteren en Spotify gaf me steevast dezelfde voorkeurnummers. Weinig tot geen vernieuwing. Wat vastgeroest op dat vlak. Ook al had ik best een brede waaier waar ik naar luisterde, het waren altijd dezelfde nummers.

Een genre dat me aansprak was Metal, maar daar had ik altijd bewust af gebleven. Een te brede waaier, te veel subgenres en letterlijk geen idee hoe of waar te beginnen zoeken. Toen ik op dat moment voor het eerst een nummer van Amenra hoorde op de radio werd ik omvergeblazen. Ik vond dat het tijd was voor verandering. Twee jaar geleden maakte ik een Instagram account aan waar ik me vooral zou toespitsen op het zoeken en ontdekken van voor mij nog ongekende muziek. Ik werd ondergedompeld in de verschillende en eindeloze subgenres, liet me meeslepen door de vinyl community en zo begon ik stilaan m’n eigen weg te banen in het muziekgenre dat ik ervoor bewust links liet liggen. Metalcore, doom-, sludge-, black-,... Ik genoot van elke ontdekking die ik deed, met een stiekeme voorkeur voor Belgische bands.

Daardoor begon ik stilaan ook eens een concert mee te pikken. Iets wat ik eerder zelden deed. Één van die eerste liveshows zal me altijd bijblijven, namelijk het concert van Amenra tijdens Leffingeleuren in de zomer van 2021. De maanden ervoor zag ik hen reeds een drietal keer optreden, waarvan twee sets akoestisch waren, maar die ene show tijdens Leffingeleuren was memorabel. Mijn favoriete band vanop de eerste rij kunnen aanschouwen (die ene fotograaf die constant voor me sprong niet meegerekend natuurlijk. Maarja, dat hoort erbij weet ik ondertussen)

Elk nadeel heeft z’n voordeel. Een paar dagen later raakte ik via Instagram aan de praat met een fotograaf die ook aanwezig was die avond. Een gesprek dat startte door een gelijkaardige foto die we namen. Blijkt dat die fotograaf net diegene was die tijdens de show constant voor me stond te huppelen. Hoe toevallig!

Ondertussen ken ik hem als John. Dé John, die me tijdens dat gesprek op Instagram vroeg of ik niet bereid was om eens een proefstuk te schrijven over die show. Na wat twijfels en onzekerheden waagde ik me daar toch aan en niet veel later werd ik ontvangen in de warme Brothers In RAW familie.

Twee liefdes die werden samengebracht. M’n liefde voor schrijven en m’n (recente) liefde voor (nieuwe) muziek. Ondertussen schrijf ik ruim anderhalf jaar voor Brothers In RAW en ben ik hen tot op de dag van vandaag nog steeds erg dankbaar voor de kansen die ik heb gekregen en nog steeds krijg. Een hobby, of zeg maar passie, die ik enorm koester.

mijn eerste recensie voor BIR:

concertverslag Amenra tijdens Leffingeleuren

mijn favoriete concert als verslaggever:

Dat moet toch wel dunk!festival 2022 geweest zijn. Een topcombinatie van collegialiteit, muziek en tussendoor al het één en ander neerpennen. Een fantastische ervaring waarbij ik nadien toch enkele dagen nodig had om te recupereren.

dunk!festival dag 1

dunk!festival dag 2

dunk!festival dag 3

helemaal bovenaan mijn bucketlist:

Een bucketlist heb ik niet echt. Ik zie wel wat er op mijn pad komt en ik probeer te genieten van elke ervaring.


specialiteit(en):

chaotische gedachtenflarden en gevoelens neerpennen (uiteraard met pen en papier) om daarna m'n eigen handschrift proberen te ontcijferen.

te vinden op:

Instagram


bottom of page