• PB

Verslag - Bryan Adams in Middelkerke


Het festivalterrein te Middelkerke gooide iets na vijf zijn deuren open om de eerste fans te mogen verwelkomen van Bryan Adams. Opwarmen deden we met K’s Choice. Ze mochten bewijzen dat ze toch nog wat meer in hun mars hebben dan enkel het door iedereen gekende “Not An addict”. En of ze dat deden, terwijl de weide vol liep vroegen we ons af of deze groep niet volgend jaar gewoon zelf deze weide zou kunnen vullen. Ze bestaan dit jaar 25 jaar en hebben al verschillende malen goud en platina behaald in de Belgische hitlijsten, en terecht! Wat mij betreft een geslaagde opwarmer voor de act van de avond, Bryan Adams.

Voor mij was het al geleden van een passage op Tw classic een zestal jaar geleden dat ik Bryan nog eens aan het werk zag. Hoog tijd om te zien of er na al die jaren nog geen sleet op deze artiest is gekomen. Dapper in zijn zwart kostuum gehuld brengt hij zijn gouden Gibson Les Paul gitaar tegen zijn borstkas en worden de eerste noten door de boxen geknald. Openen doen ze met een ietswat ongekend nummer maar wel de titel van zijn nieuwe tour. Het is duidelijk, we mogen ons verwachten aan een avond vol luide gitaren en stevige rock muziek.

Sir Adam heeft er duidelijk zin in en weet als geen ander de weide te bespelen. Hij maakt grapjes met het publiek en grapt dat het publiek boven op de tribunes maar beter kan oppassen want dat iedereen alles kan zien wat ze daar doen, zelfs als ze in hun neus zouden peuteren.

Vervolgens horen we “This Time” en het grappen gaat verder. Tina (Turner) kon er spijtig genoeg niet bij zijn vanavond, ondanks dat hij het haar verschillende keren had gevraagd, maar dat maakt niet uit want solo klinkt “It’s only love “zeker even sterk. Bij gebrek aan Tina laat hij zijn gitarist soleren dat de stukken er vanaf vliegen, een setje riffs om u tegen te zeggen!

Bryan is een rasechte entertainer en het volk draagt hem op handen. Elke liedje wordt door het volk zo goed als volledig meegezongen en de ene na de andere super hit wordt bovengehaald. Mooi sfeermomentje vervolgens tijdens “Cloud number nine”, wanneer iedereen de handen in de lucht steekt, als je je daarnet niet al in de hemel voelde tijdens “Heaven”, dan is het publiek nu zeker in de wolken.

Tijd voor wat meer shaken en dansen. Bryan vraagt aan het publiek hem te leren hoe je “Shake that ass” zegt in het Nederlands. De vele kreten uit het publiek zijn blijkbaar onduidelijk. Hij vindt er dan niet beter op dan even backstage iemand te gaan zoeken die hem het zinnetje kan aanleren. Een ogenblik later komt hij terug met een “Schud met je gat” in gebrekkig Nederlands. Aan de uitspraak is er nog werk, maar hij is van goede wil. Het publiek laat het niet aan hun hart komen en shaket de pannen van het dak op de tonen van het funky en dansbare “You belong to me”.

De weide is nu volledig klaar voor de hit van avond, het liedje dat iedereen kent en zingt als je de naam Bryan Adams hoort. Summer of 69, dé song die iedereen wil horen. Top meezingmomentje, ik denk niet dat er iemand op de weide niet aan het meezingen was. Bryan behoudt in dit nummer perfect de balans, door op de juiste momenten af te wisselen tussen solo/ intiem en groots met de volledige band.

Je zou denken dat Bryan al jaren dezelfde “trucjes” gebruikt om zijn shows groot te maken, maar niks is minder waar. Waar het vroeger de gewoonte was om tijdens “When you’re gone” iemand uit het publiek een duet met hem te laten zingen, wordt dit nummer vanavond op een andere manier gebracht. Bryan brengt het akoestisch en maakt er zowaar een duet met het publiek van. Een nieuwe versie, maar zeker even geslaagd, wat mij betreft.

Van de ene meezinger gaat het naadloos over in de andere, wanneer opnieuw een super hit wordt gekatapulteerd naar het publiek. “Everything I do”, past perfect binnen deze akoestische setting maar wordt toch met de volledige band uitgespeeld. Smartphones met lichtjes, slowende koppeltjes, de sfeer op de weide kan niet kapot. Bij “Back to you” mag het dan allemaal terug wat sneller en uitbundiger, wanner de volledige band synchroon staat te springen en het publiek hun voorbeeld maar al te graag volgt.

Vervolgens wordt de akoestische gitaar opgeborgen en gaan we terug elektrisch, “Somebody” is het volgende nummer. Het volk brult mee “I need somebody”, maar volgens mij is Bryan Adams de enige die ze op dit moment nodig hebben. Het grote sing-along feestje gaat verder met “Please forgive me”. Opnieuw laat Bryan Adams het publiek invallen en wordt het meezingen aangemoedigd, maar ik vergeef het hem met plezier. “Cuts like a knife, 18 till I die” en “The only thing that looks good on me is you” zijn de afsluiters van de avond. Hij mag dan al lang geen 18 meer zijn, maar versleten is hij zeker nog niet. Als je het mij vraagt mag hij op deze manier nog enkele jaren voort doen.

Enkele bisnummers later kunnen we besluiten dat Bryan Adams hier een steengoed concert kwam geven en het publiek met volle teugen heeft genoten. Bedankt om nog eens van Canada tot hier te komen en hopelijk tot een volgende keer!

Verslag: Pieter Bouckhout

Accreditatie via www.snoozecontrol.be

.

#BryanAdams